Η αγωνία που περιμένει στη γωνία

Facebook Twitter
1

Δευτέρα απόγευμα. Το πρωτάκι μου με φωνάζει για να δω την εργασία που έχει για το σπίτι. Πρέπει να γράψει λέξεις που περιέχουν «τσ» και έχει γράψει πολλές και καλές. Κοιτάζουμε μαζί τα ορθογραφικά. Την ώρα που είμαστε στη λέξη 3 (τσατσάρα), το μάτι μου πέφτει στη λέξη 15. Δεν πέφτει απλώς, κολλάει. Διότι η λέξη 15 είναι «τσόντα». Προσπαθώ να διατηρήσω μια φαινομενική ηρεμία, ενώ ταυτόχρονα το μυαλό μου κάνει διάφορες σκέψεις, όπως «πού άκουσε τη λέξη (κακές παρέες)», «πού είπε τη λέξη» (ρόμπα γίναμε), «πόσο σοβαρά πρέπει να το πάρω» (να αδιαφορήσω ή να το ψάξω σε βάθος;). Απαντάω μηχανικά στα σχόλιά του, διορθώνουμε το λάθος στην «κατσαρήδα», βλέπω την τσόντα να πλησιάζει και να πλησιάζει. «Παιδί μου, τι γράφεις εδώ;». «Α, τσάντα», μου λέει και διορθώνει το «α», που το είχε ξεχάσει μισό.


Δεν είναι ότι θα γινόταν και καμιά καταστροφή αν όντως έγραφε «τσόντα» -αν και δεν θα πανηγύριζα, ακόμη κι αν είχε βρει τη λέξη στο λεξικό. Είναι ότι πρόλαβα να δω τη ζωή μου ως μητέρα να περνάει από εμπρός μου, να την κρίνω, να την αμφισβητήσω και να αγχωθώ για κάτι που στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν αποτελούσε πρόβλημα, αλλά και ουσιαστικά δεν υπήρχε καν για να με προβληματίσει.


Φαντάζομαι ότι αυτό το συμπέρασμα έχει εφαρμογή σε πολλές περιπτώσεις, στην περίπτωση όμως των σημερινών γονέων είναι κάτι περισσότερο από συχνό. Εκεί που οι προηγούμενες γενιές έφθαναν το πολύ μέχρι το «πρόσεξε μη σου ρίξουν τίποτε στο ποτό σου», εμείς κοιτάζουμε με ποιο χέρι πιάνει το κουτάλι το δίχρονο, με πιο χρώμα ζωγραφίζει το πεντάχρονο και πόσες γραμματοσειρές αναγνωρίζει το επτάχρονο, ψάχνοντας σε όλα ευκαιρίες για άγχος, ανησυχία και επιχειρήματα για να επισκεφθούμε τον –κάθε- ειδικό.


Έχεις έτσι μια ολόκληρη σχεδόν τάξη ύποπτη για ΔΕΠΠΥ επειδή τα 3/4 της τάξης είναι αγόρια και η δασκάλα μόλις ανακάλυψε τον τροχό, μια ημερίδα κατά του bulling σε σχολείο όπου διαπιστώθηκε ύποπτο σχετικό κρούσμα σε εξάχρονο που έκλαιγε γιατί το είπαν μικρό (και του πήραν τη σειρά στο κυλικείο) και διαμαρτυρίες γονέων για χίλιους τρεις λόγους που μπορούν να τραυματίσουν την προσωπικότητα των παιδιών.


Από την άλλη, οι γονείς του παιδιού που πραγματικά δέρνει και παρενοχλεί δεν έχουν ευκαιρήσει να επισκεφθούν το σχολείο παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του προσωπικού, το παιδάκι με την πιθανώς πραγματική διάσπαση παραμένει στον κόσμο του γιατί οι γονείς του κατηγορούν τη δασκάλα που δεν κάνει καλά τη δουλειά της και η ζωή συνεχίζεται είτε σαν τσόντα, είτε σαν παιδικό πρόγραμμα, ανάλογα με τις αντιλήψεις του καθενός. Τα όρια ανάμεσα στην αντικειμενική και την υποκειμενική πραγματικότητα είναι συχνά δυσδιάκριτα. Στη δική μου περίπτωση το εσωτερικό debate είναι σχεδόν καθημερινό. Και το «μαλακα» που βρήκα στο τετράδιο, πώς να το διαχειριστώ;

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

1 σχόλια