Αμπράμοβιτς: Pop Artist νέου τύπου ή ξεπουλημένη εντελώς;

Αμπράμοβιτς: Pop Artist νέου τύπου ή ξεπουλημένη εντελώς; Facebook Twitter
8
 
 
Υπάρχουν εικαστικοί που η δουλειά τους γίνεται εύκολα αρεστή στον πολύ κόσμο, και μεταπηδούν με ευκολία στη μαζική κουλτούρα. Όσον αφορά το πρώτο, η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δεν είναι απ' αυτούς.
 
Το αντίθετο: η δουλειά της για δεκαετίες θεωρούνταν εξαιρετική απ' τους ειδικούς αλλά δυσνόητη και δυσάρεστη απ' το μέσο θεατή. Ματωμένες περφόρμανς για λίγους, τέχνη με κόκαλα ζώων, άβολο γυμνό και προκλητικές, συχνά αηδιαστικές εικόνες συνέθεταν το εικαστικό της πορτφόλιο, κάνοντας μια τυχόν μετάβασή της στο mainstream όχι απλά αδύνατη, αλλά και σχεδόν αυτοεξευτελιστική. Θα ακύρωνε όλα όσα πρέσβευε αν προσπαθούσε να κάνει τη δουλειά της εμπορική, πόσω μάλλον αν την νόθευε με στοιχεία της ποπ κουλτούρας.
 
Περιέργως το έκανε, και μάλιστα πετυχημένα. 
 
Εξώφυλλα, τηλεοπτικές συνεντεύξεις, μόδα, εκθειαστικές δηλώσεις για την Lady Gaga, εμφανίσεις σε βίντεοκλίπ του Jay-Z: Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δεν ξεσκίζει πια τις σάρκες της, ούτε περιφέρει την αποφορά των τεράστιων οστών ζώων.
 
 
 
Ακόμα και η εικαστική της περφόρμανς στο MoMA το 2010, στην οποία καθόταν απέναντι από επισκέπτες της αναδρομικής της έκθεσης και τους κοιτούσε στα μάτια για λίγα λεπτά, ήταν ό,τι εμπορικότερο είχε κάνει ποτέ, συνδυάζοντας την τέχνη με το ριάλιτι. (Διασημότητες πήγαν και κάθισαν μαζί της, έγινε ξαφνική συνάντηση με τον Ulay μετά από δεκαετίες -αυτό κι αν ήταν ριάλιτι!-, οι επισκέπτες έκαναν ουρές για ώρες.) 
 
 
Χωρίς η ίδια να το γνωρίζει ήρθε και κάθισε απέναντι ο Ulay. Οι δυο καλλιτέχνες ήταν ζευγάρι την δεκαετία του εβδομήντα και δημιουργούσαν μαζί. Όταν η σχέση τους έκανε το κύκλο της ο κόσμος έστρεψε το βλέμμα του στον τρόπο με τον οποίο χώρισαν. Διέσχισαν το Σινικό τείχος από διαφορετικές κατευθύνσεις και όταν συναντήθηκαν αποχαιρετίστηκαν με μια αγκαλιά. Δεν είχαν ξαναβρεθεί από εκείνη την ημέρα.
 
 
Η συχνότητα με την οποία η Αμπράμοβιτς φωτογραφιζόταν με διάσημους φίλους της σε εξόδους, οι άπειρες συνεντεύξεις της σε mainstream μέσα στα οποία κανονικά δε θα μιλούσε ποτέ -ίσως και επειδή ποτέ δεν της έδιναν σημασία στο παρελθόν- και διάφορα διαφημιστικά της κόλπα, παρουσίασαν μια τελείως διαφορετική εικόνα της πρώην εκλεκτικής ερημίτισσας. 
 
Μετά όμως και από ένα βίντεο με την Lady Gaga, στο οποίο η τραγουδίστρια γυμνή ακολουθούσε την "μέθοδο Αμπράμοβιτς", η εικαστικός λοιδορήθηκε για πρώτη φορά και από θαυμαστές της. 
 
 
 
 
Εύστοχο ήταν, σε ένα βαθμό, και το σχετικό σατιρικό άρθρο-παρωδία "Η ΜΑΡΙΝΑ ΑΜΠΡΑΜΟΒΙΤΣ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΣΤΗ LADY GAGA ΟΤΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΥΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ" και το οποίο επινοούσε μια εξήγηση για όλα αυτά ως εξής:
 
 

NEW YORK, USA (The Global Edition) – Η εννοιολογική καλλιτέχνις από τη Σερβία, Μαρίνα Αμπράμοβιτς, παραδέχτηκε σήμερα στην ποπ τραγουδίστρια ότι "απλώς την πείραζε, σα φάρσα" και ότι στην πραγματικότητα μισεί τη μουσική της, το στυλ της και την "τέχνη" της.

Η Αμπράμοβιτς εξηγεί πως αποφάσισε να πει την αλήθεια στην Gaga όταν είδε ολοκληρωμένο το βίντεο που έφτιαξε με την Gaga στο οποίο την έβαλε να κάνει την "Μέθοδο Αμπράμοβιτς", μια ανύπαρκτη φυσικά μέθοδο που όπως λέει επινόησε για να δει αν η Gaga θα την έκανε στ' αλήθεια! 

"Όταν δήλωσα πριν καναδυό χρόνια ότι την εκτιμώ, πίστεψα ότι και η ίδια και όλοι θα έπιαναν τον σαρκασμό. Αλλά όχι. Ο περισσότερος κόσμος με πίστεψε στ' αλήθεια όταν την χαρακτήρισα 'Το μέλλον της Τέχνης'. Οπότε σκέφτηκα, τι διάολο, ας παίξω κι εγώ στο παιχνίδι, να δω μέχρι που θα φτάσει το θέμα" δήλωσε η εικαστικός, που στην πραγματικότητα χρησιμοποίησε την Gaga και τους φανς της για να μαζέψει χρήματα για το Μουσείο που θέλει να φτιάξει για τον εαυτό της.

 


--

Εκεί τελικά, στο Μουσείο -το Marina Abramović Institute που η εικαστικός προσπαθεί να φτιάξει εδώ και χρόνια- κρύβεται μάλλον η εξήγηση για το ξαφνικό, έντονο φλερτ της Αμπράμοβιτς με τη μαζική κουλτούρα. Χωρίς να ρίχνει την ποιότητα της δουλειάς της (τουλάχιστον αισθητά) κερδίζει ένα καινούργιο κοινό που θα τη βοηθήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό της:

Να μαζέψει τα χρήματα για να θεμελιώσει το Ινστιτούτο της, όπου θα στεγάζονται κάθε μέρα διαφορετικοί performance artists απ' όλο τον κόσμο, και το οποίο θα βοηθά στη διάδοση της τέχνης της περφόρμανς και των εκφραστών της. 

 
Σε κάποιες περιπτώσεις η εξαντλητική αυτοπροβολή αξιόλογων εικαστικών και το τσαλαβούτημα στα ρηχά νερά της ποπ κουλτούρας συγχωρείται, αν γίνεται για καλό σκοπό. Και ο σκοπός της Αμπράμοβιτς, στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής της, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια χαρά. 
 
 
 
 
8

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Είναι μεγάλο προνόμιο να συνεργάζεσαι με τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς»

Διάφορα / «Είναι μεγάλο προνόμιο να συνεργάζεσαι με τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς»

Ο καλλιτεχνικός επιμελητής της «Νύχτας των Περφόρμανς» Zβόνιμιρ Ντόμπροβιτς που θα δούμε στη Στέγη στο πλαίσιο του «Transitions 1. Balkans» μιλά στη LiFO λίγο πριν την άφιξή του στην Αθήνα και τη ζωντανή συζήτηση με την περφόρμερ Μαρίνα Αμπράμοβιτς.
ΤΕΧΝΗ / ΟΔΗΓΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια συνάντηση με τον Jonathan Meese

Εικαστικά / Jonathan Meese: «Έχουμε αρχίσει να προτιμούμε να μην έχουμε ελευθερία»

Μια συνάντηση στην Αθήνα με τον Γερμανό ζωγράφο που επιστρέφει στα παραμύθια γιατί βρίσκει τον πραγματικό κόσμο «πολύ άσχημο», με αφορμή την τρίτη του έκθεση στην γκαλερί Bernier-Eliades.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

LiFO X 2023 ΕΛΕVΣΙΣ / Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

Η Εύα Μανιδάκη και ο Ανδρέας Λόλης συζητούν με τον Χρήστο Παρίδη για όλα όσα προηγήθηκαν της δημιουργίας των in situ εγκαταστάσεων που σχεδίασαν στο πλαίσιο της 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στη Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες που εξακολουθούν 60 χρόνια μετά

Εικαστικά / Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στην Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες 60 χρόνια μετά

Ένα νέο ντοκιμαντέρ εστιάζει στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η «σκανδαλώδης» βράβευση του αρχιερέα της ποπ αρτ Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ στην Μπιενάλε του 1964, με τη χορηγία της αμερικανικής κυβέρνησης.
THE LIFO TEAM
Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Εικαστικά / Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Η Lorenza Böttner (1959-1994) ήταν μια καλλιτέχνις που είχε έντονα βιωματική, σωματική σχέση με τη μεταμόρφωση. Μεταμόρφωσε μια ζωγραφική πρακτική σε εικαστική περφόρμανς που «βγήκε» στον δρόμο και έκανε τον δημόσιο χώρο θεατρική σκηνή για μια πολιτικοποιημένη σωματική διαφορετικότητα.
PAUL B. PRECIADO
Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Πολιτισμός / Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Το τρίτο μέρος του αφιερώματος του ΕΜΣΤ στις γυναίκες εικαστικούς, Jonathan Meese στην Bernier/Eliades, Θανάσης Τότσικας στη Rodeo, Ιωάννα Λημνιού στην Breeder και ό,τι άλλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γκαλερί και οι χώροι τέχνης τον Μάιο.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Σεξ, ερωτισμός, χλιδή και λάμψη: Ο πολυτάραχος κόσμος της Tamara de Lempicka

Εικαστικά / Ερωτισμός, χλιδή και λάμψη: Ο πολυτάραχος κόσμος της Tamara de Lempicka

Εκθέσεις, ένα μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ και τιμές-ρεκόρ σε δημοπρασίες φέρνουν στο προσκήνιο μία από τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη καλλιτεχνική επιρροή στις αρχές του 20ού αιώνα
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ δεν ήταν μόνο η ερωμένη του βασιλιά

Εικαστικά / Η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ δεν ήταν μόνο η ερωμένη του βασιλιά

Μια γυναίκα με εξουσία στην Αυλή των Βερσαλλιών, η οποία ήταν υπέρ των μεταρρυθμίσεων και του «φιλοσοφικού» κόμματος που υποστήριζε τον Διαφωτισμό, υπήρξε καλλιτέχνιδα και προστάτιδα των τεχνών. Ήταν όμως και λαομίσητη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο ζωηρόχρωμος, μυστηριώδης, πνευματικός κήπος της Ιωάννας Λημνιού

Εικαστικά / Η Ιωάννα Λημνιού μεταμορφώνει την γκαλερί The Breeder σε ιδεώδη κήπο

Στην πρώτη της ατομική έκθεση της που συζητιέται, μέσα από την πυκνή βλάστηση των έργων της αχνοφαίνεται και μια ελπίδα ότι αξίζουμε μια καλύτερη πραγματικότητα από αυτή που ζούμε στις ασφυκτικά φτιαγμένες πόλεις.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Για τους αγρότες δεν έχει προτεραιότητα η “οικολογική ευαισθησία” της πόλης, αλλά η πραγματικότητά τους»

Εικαστικά / «Για τους αγρότες δεν έχει προτεραιότητα η “οικολογική ευαισθησία” της πόλης, αλλά η πραγματικότητά τους»

Ανάμεσα σε εκατοντάδες έργα που υπαγορεύονται από τα «επείγοντα» της εποχής, το «Ξηρόμερο», η ελληνική συμμετοχή στην 60ή Μπιενάλε της Βενετίας, εστιάζει στην εντοπιότητα και λειτουργεί ως φόρος τιμής στα πανηγύρια της επαρχίας.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Η Βενετία γιορτάζει τη εικονογραφία και τον συμβολισμό του στήθους

Εικαστικά / Μια μεγάλη εικαστική έκθεση αφιερωμένη στο γυναικείο στήθος

Στη Βενετία και στο Palazzo Franchetti μια έκθεση αφηγείται την «περιπέτεια» ενός σημείου της γυναικείας ανατομίας που έχει κατανοηθεί και αναπαρασταθεί στην τέχνη, τη διαφήμιση, τη μόδα, σε όλους τους πολιτισμούς και τις παραδόσεις με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
NEWSROOM
Το λεπτεπίλεπτο έργο του Στρατή Ταυλαρίδη που το κατέστρεψε μια γάτα στη Σμύρνη 

Εικαστικά / Το λεπτεπίλεπτο έργο του Στρατή Ταυλαρίδη που το κατέστρεψε μια γάτα στη Σμύρνη 

Ο νεαρός εικαστικός εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μεσογειακή Μπιενάλε της Σμύρνης με ένα έργο για την ιστορία ενός παιδιού που έχει υποστεί ενδοοικογενειακή κακοποίηση, το οποίο καταστράφηκε από μια γάτα. Και δεν βρέθηκε κανείς να τη σταματήσει! 
M. HULOT

σχόλια

6 σχόλια
Βαγγέλης και Malox, πολύ εύστοχες παρατηρήσεις. Να προσθέσω εγώ ότι η Αμπράμοβιτς για εμένα είναι από τις μεγάλες του 20ου αιώνα. Ότι όμως είχε να προσφέρει στην τέχνη ως πρωτοπορία, συντελέστηκε στη δεκαετία του 70 και του 80. Και μόνο γι αυτό της αξίζει ένα ευχαριστώ και ένας έπαινος. Αυτό που λέει έμμεσα ο Κος Δημοκίδης εξηγείται από μία διάθεση, όλοι αυτοί που θαυμάζουμε να είχαν την τύχη ενός Τζέιμς Ντιν, μιας Μονρόε. Να εξαφανιστούν από μπροστά μας νέοι, ωραίοι, άφθαρτοι και άσφαλτοι (sic) Είναι συνηθισμένη ανθρώπινη αντίδραση να μην επιτρέπουμε την έκπτωση σε ινδάλματα. Άνθρωποι όμως είναι και αυτοί και έχουν μία ολόκληρη ζωή (οι περισσότεροι) να την ζήσουν με τα πάνω και τα κάτω της, με τους θριάμβους και τα λάθη της όπως όλοι μας.
Υπαρχει κ σχετικο ντοκυμαντερ που προσωπικα μου αρεσε πολυ.. Εκει εξηγει κ γιατι κανει οτι κανει πλεον -η τελευταια της performance btw ειναι απλα αδιανοητα δυσκολη...Η γυναικα ειναι πλεον 60φευγα, δεν ειναι 20ρα κ ηρθε η ωρα της να κεφαλαιοποιησει την εμπειρια της, προβαλοντας πλεον το εργο της στα media. Simple.
Εντάξει, η γυναίκα μεγαλώνει και θέλησε, όσο ακόμη είναι γοητευτική, να κάνει κάτι να την θυμάται ο κόσμος. Δεν είναι κακό αυτό. Το άρρωστο κομμάτι είναι μάλλον το "προδομένο" φανατικό κοινό της. Καλλιτεχνικές φούσκες που προωθούνται από ηλίθιους ελιτίστικες και τελικά αξιοποιούνται από τους ξύπνιους για ξέπλυμα χρήματος.
Κάποια στιγμή θα ήταν ενδιαφέρον να γραφτεί ένα άρθρο στη lifo σχετικά με την πολύ στενή σχέση σύγχρονης τέχνης και ξεπλύματος χρήματος. Για να απαντηθεί και το ερώτημα που ακούω πολύ συχνά : "Μα πως γίνεται αυτή η ανοησία να κοστίζει τόσες χιλιάδες/εκατομμύρια δολλάρια;"Η ολιγαρχία έχει πολλά ποδάρια αγαπητοί μου φιλότεχνοι.