ΑΛΜΑΝΑΚ
TO BLOG ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΑΒΕΡΗ
Αγαστή συνεργασία. Φωτ. USA Today
Αγαστή συνεργασία. Φωτ. USA Today

 

Dominique Vidal : Μεγάλο κύμα αντι-αραβικού μίσους στις ισραηλινές εκλογές

 

Μία ραδιοφωνική συνέντευξη στo πλαίσιο της γαλλικής σειράς εκπομπών La Midinale  (Regards.fr)

 

*

 

Σχετικά με τη συγκυρία των βουλευτικών εκλογών στο Ισραήλ της Τρίτης 17 Σεπτεμβρίου 2019


Δεν επρόκειτο για βουλευτικές εκλογές, αλλά, ουσιαστικά, για ένα δημοψήφισμα το οποίο οργάνωσε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου με σκοπό να ηγηθεί εκ νέου μιας δεξιάς, ακροδεξιάς και υπερ-ορθόδοξης ισραηλινής κυβέρνησης, και να αποφύγει τη φυλακή. Από την άποψη αυτή, ήταν αποτυχία.


Θα μπορούσαν οι εκλογές αυτές να είχαν αποφευχθεί: αν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, από τη στιγμή που δεν κατάφερε να σχηματίσει έναν συνασπισμό μετά τις εκλογές της περασμένης 9ης Απριλίου, έλεγε στον πρόεδρο του κράτους του Ισραήλ ότι παρέδιδε τη σκυτάλη, ειδικά στον Μπένι Γκάντζ, για να προσπαθήσει να σχηματίσει εκείνος έναν συνασπισμό. Αλλά θέλησε να επιβληθεί δυναμικά και γι' αυτό οργάνωσε την αυτοδιάλυση της Κνέσετ, του ισραηλινού εθνικού Κοινοβουλίου.


Σχετικά με τα αποτελέσμα των εκλογών

Το Λικούντ και οι φυσικοί του σύμμαχοι, από την άκρα-δεξιά και τους υπερ-ορθόδοξους, συγκεντρώνουν μόνο 56 έδρες.

'Ολα εξαρτώνται τώρα από τον Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και το κόμμα του Ισραήλ Το Σπίτι μας, ένα ουσιαστικά ρώσικο κόμμα.


Θα γίνει μια προσπάθεια, που μπορεί να διαρκέσει μερικές εβδομάδες, να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αλλα τα ερωτήματα είναι: ποιός θα ηγηθεί; Από ποιούς θα αποτελείται; Και κυρίως: ποιά θα είναι τότε η θέση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, αν έχει ακόμη μία;

Σχετικά με τις εναλλακτικές λύσεις απέναντι στον Μπενιαμίν Νετανιάχου και το Λικούντ του.


Δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη ακραία πολιτική που ακολουθεί ο Νετανιάχου από το 2015 και μετά.

 

Η παραδοσιακή αριστερά, το Μέρετζ, είναι στα πρόθυρα της εξαφάνισης, ενώ στη δεκαετία του '60 διέθετε εώς και 50 έδρες στην Κνέσετ.


Ούτε όμως και οι Κυανόλευκοι αποτελούν πραγματική εναλλακτική λύση. Για παράδειγμα, όταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι θα προσαρτήσει την Κοιλάδα του Ιορδάνη (στην Δυτική 'Οχθη) η αντίδραση του Μπένυ Γκαντζ, του αρχηγού των Κυανόλευκων, ήταν να πει: "μου κλέβουν το πρόγραμμά μου!".


Μπενιαμίν Νετανιάχου και Μπένυ Γκαντζ, είναι σα να λέμε άσπρη κιπά και κιπά άσπρη.

 

Σχετικά με τα θέματα που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της εκλογικής καμπάνιας.

Σ' αυτήν την προεκλογική αναμέτρηση, υπήρξε ένα μεγάλο κύμα αντι-αραβικού μίσους.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε να πει στην καμπάνια του: "οι 'Αραβες θέλουν όλοι τους να μας σκοτώσουν!"

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη οπισθοχώρηση στον τρόπο που αντιμετωπίζεται η έκβαση των σχέσεων μεταξύ Εβραίων και Αράβων.


Το 2016, το 70% των Ισραηλινών, Εβραίων και Αράβων, ήταν αντίθετοι με την προσάρτηση της Δυτικής 'Οχθης. Σήμερα, είναι μόνο το 28%.

 

Το 2016, το 53% των Ισραηλινών ήταν υπέρ της λεγόμενης λύσης των δύο κρατών. Σήμερα, είναι μόνο το 35%.


Διαπιστώνουμε μία μεγάλη κλίση προς τα δεξιά της ισραηλινής κοινωνίας.


Η απουσία εναλλακτικής λύσης θυμίζει τη γαλλική κατάσταση, με τη διαφορά ότι εκεί υπάρχει μία σύγκρουση που μπορεί να βάλει φωτιά σε ολόκληρη την περιοχή, αν όχι σε όλο τον κόσμο.

 

Σχετικά με το πολεμικό κλίμα που καλλιεργεί ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και την κρίση που διαφαίνεται στη Μέση Ανατολή

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έκανε τα πάντα για να δημιουργήσει ένα κλίμα πολεμικής υστερίας.

 

Τα γαλλικά μέσα ενημέρωση αποφεύγουν κάποιες φορές να μιλούν για αυτά που συμβαίνουν στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, από έλλειψη γνώσης ή από φόβο μην αγγίξουν ευαίσθητα θέματα.


Κάθε μέρα, το Ισραήλ βομβαρδίζει στη Συρία, το Ιράκ, στη Λωρίδα της Γάζας, στο Λίβανο, και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου απείλησε ότι θα βομβαρδίσει ως και στη Υεμένη!

Νιώθουμε πως υπάρχει μία κλιμάκωση που οδηγεί σε έναν πόλεμο -που μόνο τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης δεν βλέπουν.


Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου απολαμβάνει μία κάποια διεθνή αύρα, ιδίως στο στρατόπεδο των λαϊκιστών, σαν τον Τραμπ, αλλά και σαν τον Βλαντίμιρ Πούτιν.


Μετά τη σύνοδο κορυφής του G7 στο Μπιαρίτζ, είδαμε ότι υπήρχαν εντάσεις μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ -ο οποίος έδιωξε τον Τζων Μπόλτον επειδή ήθελε μία βίαιη λύση κατά του Ιράν- και του Μπενιαμίν Νετανιάχου που του πρόσαπτε ότι είχε αποδεχτεί τους χειρισμούς του Εμανουέλ Μακρόν για τη μείωση των εντάσεων με το Ιράν.

Είναι αξιοπερίεργο ότι, ακόμη και μετά την επίθεση κατά των σαουδαραβικών διϋλιστηρίων, δεν υπήρξαν οι αντιδράσεις που ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ονειρευόταν.

Ειπώθηκε μάλιστα ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε σκεφτεί να αναβάλει τις εκλογές με το πρόσχημα της οργάνωσης μιας μεγάλης επιχείρησης στη Λωρίδα της Γάζας.

Φοβάμαι πως όσο θα βαθαίνει η πολιτική κρίση  -ακόμη κι αν υπάρξει μία συμφωνία  εθνικής ενότητας- τόσο περισσότερο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα μπαίνει στον πειρασμό να βρει μια διέξοδο μέσω ενός πολέμου.


Ο Μοχάμεντ Μπεν Σαλμάν, ο μελλοντικός βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, εμφανίζεται πολύ ήρεμος τελευταία: πολλοί ειδικοί λένε ότι στο Ριάντ έχουν αξιολογήσει την ιρανική στρατιωτική δύναμη κι ότι φοβούναι αυτό που θα επακολουθούσε σε περίπτωση σύρραξης στην περιοχή του Κόλπου.

Dominique Vidal

 

Ο Dominique Vidal, γεννημένος το 1950 σε μια ισπανο-εβραϊκή οικογένεια με ρίζες από την Ιστανμπούλ (από τη μεριά του πατέρα του) είναι ένας γάλλος δημοσιογράφος και δοκιμιογράφος με πλούσιο συγγραφικό έργο. Το 1995, εντάσσεται στο δυναμικό της εφημερίδας Monde diplomatique, της οποίας θα αναλάβει στη συνέχεια και την αρχισυνταξία. Ειδικεύεται στα θέματα της Μέσης Ανατολής. Από το 2009, διευθύνει σε συνεργασία με τον Bertrand Badie την ετήσια έκδοση της Κατάστασης του κόσμου (στις εκδ. La Découverte).

 

Μτφ. Σ.Σ.

 

Αντίστοιχα θέματα στο Αλμανάκ:

Το ψεύδος της νοσταλγίας των Ισραηλινών

Θα ψηφίσετε λοιπόν τον Benny Gantz;

 

 

Αλμανάκ