ΑΛΜΑΝΑΚ
TO BLOG ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΑΒΕΡΗ

"Είναι ένα μικρό ηχητικό έργο, όπου διαβάζω, απαγγέλλω, παίζω την Οργή μέσα από εικόνες, ήχους και τη ζωντανή φωνή. Τα άρθρα που γράφτηκαν από τον Steinbeck για μια εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο καταγγέλλουν τη δραματική κατάσταση που προκάλεσε η αγροτική κρίση. Κι εγώ δίνω τη φωνή μου σε έναν δημοσιογράφο που παρατηρεί το επικό έπος της μετανάστευσης χιλιάδων ανθρώπων στην Καλιφόρνια, όπου ελπίζουν να βρουν μία γη που θα τους καλοδεχτεί, που θα μπορέσει να τους προσφέρει εργασία και μια αξιοπρεπή ζωή. Αντ 'αυτού, οι φτωχοί αυτοί άνθρωποι, αμέσως μόλις έφτασαν, κλείστηκαν σε στρατόπεδα με σκηνές, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Επιπλέον, έφυγαν μακριά από τη σκόνη και την ξηρασία που κατέστρεφε τις καλλιέργειές τους για να βρουν στην Καλιφόρνια τις πλημμύρες και μέσα σ' αυτές να πνιγούν! Ο Steinbeck ήταν ο πρώτος που μίλησε για την αλλαγή του κλίματος ... Και είναι ανώφελο να αρνηθούμε ότι η παραβολή των μεταναστών εκείνης της εποχής μας φέρνει στο νου αυτά που συμβαίνουν σήμερα: δεν τονίζω τη σχέση μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, δεν χρειάζεται, διότι το κοινό το ίδιο κάνει τη σύγκριση". (Massimo Popolizio, Teatro India (19 Νοεμβρ. - 1η Δεκ.). Φωτ. .Federico Massimiliano Mozzano

 

 

La prima cosa bella di lunedi 25 novembre 2019

 

Τα σταφύλια της οργής

 

Gabriele ROMAGNOLI

La Repubblica, 25 Νοεμβρίου 2019

 

*

 

Το πρώτο όμορφο πράγμα της Δευτέρας 25ης Νοεμβρίου 2019 είναι το Οργή [Τα σταφύλια της οργής -σ.σ.], το μυθιστόρημα του John Steinbeck, τώρα στην θεατρική του εκδοχή που ερμηνεύει ο Massimo Popolizio. Αν το Ανατολικά της 'Εδεμ ήταν μία προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Βίβλος, Τα σταφύλια της Οργής ήταν ένα ανάλογο εγχείρημα με το Κεφάλαιο του Μαρξ. Υπάρχει μια σελίδα, όπου η πρόθεση κυρίως επιτυγχάνεται. Είναι η εξής: "Εδώ βρίσκεται ο κίνδυνος, επειδή δύο άνδρες δεν είναι τόσο μοναχικοί, τόσο ανήμποροι όσο ένας. Και από αυτό το πρώτο "εμείς" γεννιέται ένας ακόμη πιο τρομερός κίνδυνος που δημιουργείται από το άθροισμα των δύο όρων... Αυτή είναι η εικόνα: δύο άνδρες σκυφτοί στην άκρη του δρόμου, η μίζερη φωτιά, το λαρδί που σιγοψήνεται σε μία μοναδική κατσαρόλα, οι βουβές γυναίκες με το παγωμένο βλέμμα, και τα μωρά που ακούν τις λέξεις που το μυαλό τους δεν μπορεί να συλλάβει. Η νύχτα πέφτει, το μωρό κρυώνει. Να, πάρε αυτή την κουβέρτα, είναι μάλλινη, ήταν της μητέρας μου". Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει να βομβαρδίσετε, αυτήν την μετάβαση από το "εγώ" στο "εμείς". Σε αυτό συνίσταται όλη η θεωρία των πολιτικών δογμάτων: να ενωθεί το "εγώ" με το "εμείς", ή να διαχωριστεί το "εμείς" σε "εγώ". Κι έπειτα προσδιορίστε έναν αντίπαλο, είτε τον πιο ισχυρό, είτε τον πιο αδύναμο. Από αυτά τα σταυροδρόμια περνάει η ιστορία, όπως κι απ' αυτό που βιώνουμε τώρα, με οργή.

 

Μτφ. Σ.Σ.

 

Τα σταφύλια της οργής (1η έκδοση). Heritage auctions

 

Η ερμηνεία του Massimo Popolizio στο 8.10

Αλμανάκ