ΑΛΜΑΝΑΚ
TO BLOG ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΑΒΕΡΗ
IN THIS VESSEL WE SHALL BE KEEPT (2016). Μία περφόρμανς σε σκηνοθεσία των Ayoung Kim και Sébastien Bertaud στους εσωτερικούς χώρους της 'Οπερας του Παρισιού, στην οποία συμμετείχε και ο Germain Louvet. Φωτ. Sébastien Bertaud
IN THIS VESSEL WE SHALL BE KEEPT (2016). Μία περφόρμανς σε σκηνοθεσία των Ayoung Kim και Sébastien Bertaud στους εσωτερικούς χώρους της 'Οπερας του Παρισιού, στην οποία συμμετείχε και ο Germain Louvet. Φωτ. Sébastien Bertaud

 

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου: αρχίζει η γενική απεργία διαρκείας στη Γαλλία κατά της μεταρρύθμισης των συντάξεων. 'Οπως πολλές άλλες κατηγορίες εργαζομένων, οι χορευτές της 'Οπερας του Παρισιού συμμετέχουν και αυτοί στη μεγάλη κινητοποίηση. Ο Germain Louvet, πρώτος χορευτής (danseur étoile) στα 23 του, εξηγεί τους λόγους.

 

 

 

Germain Louvet: Επειδή εργαζόμαστε μέσα σε ένα παλάτι, δεν σημαίνει ότι έχουμε και μια βασιλική ζωή

 

Regards, 03.12.2019 

 

 

 

 

VERBATIM

 

Για την μεταρρύθμιση των συντάξεων και την 'Οπερα του Παρισιού

 

· Η μεταρρύθμιση αυτή μας πλήττει καίρια, επειδή μας είχε αναγνωριστεί, ως χορευτές της 'Οπερας του Παρισιού, ένα ειδικό καθεστώς.

· Ο θεσμός της 'Οπερας του Παρισιού περιλαμβάνει ένα ειδικό καθεστώς εξαιτίας των πολύ εξειδικευμένων διαφόρων επαγγελμάτων που συνυπάρχουν εντός της 'Οπερας.

· Το ασφαλιστικό μας ταμείο είναι το παλαιότερο στον κόσμο. Είναι το πρώτο ταμείο συντάξεων που δημιουργήθηκε στη Γαλλία.

· Είμαστε κινητοποιημένοι, μέσα από το δικό μας παράδειγμα, για το γενικό και το συλλογικό: η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί ξεκάθαρα στο να αρνηθεί την οποιαδήποτε ιδιαίτερη προσοχή που θα έπρεπε να δοθεί σε κάθε επάγγελμα.

 

Για τον "προνομιακό" χαρακτήρα του καθεστώτος της 'Οπερας

 

· Είμαστε προνομιούχοι καλλιτέχνες σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες ερμηνευτές υπό την έννοια ότι όλοι δεν απολαμβάνουν το δικό μας καθεστώς.

· Οι καλλιτέχνες ερμηνευτές βιώνουν καταστάσεις πολύ πιο επισφαλείς.

· Δεν πιστεύω ότι μπορούμε να πούμε πως οι χορευτές είναι προνομιούχοι σε σχέση με τα άλλα καθεστώτα, ειδικά όσον αφορά τις φυσικές απαιτήσεις και τις επιπτώσεις του επαγγέλματός μας πάνω στο σώμα μας.

· Ο χορός ακουμπάει σε κάθε μέρος τους σώματός μας. Είναι μία καθημερινή άσκηση. Είναι ταυτόχρονα μία φυσική και αθλητική άσκηση -ψυχολογική επίσης.

 

Για τις συνθήκες εργασίας

 

· Αρχίζουμε να δουλεύουμε από πολύ νωρίς. 'Αρχισα τον χορό στην ηλικία των τεσσάρων, αν και η εκπαιδευσή μου άρχισε πραγματικά από τα 10-12.

· Αφιερώνεσαι στο χορό πολύ νέος (...) Υπάρχει κάτι που προσομοιάζει της θυσίας.

· Φτάνουμε γύρω στα 35-40 με ταλαιπωρημένα και πληγωμένα σώματα. Αρθρίτιδα, γοφούς σαν από τιτάνιο.

· Δεν υπάρχουν πιο συγκεκριμένα σημάδια από τα σημάδια της προσπάθειας πάνω στο σώμα, κάτι που δικαιολογεί το ειδικό καθεστώς μας.

 

Για την αρχή της μεταρρύθμισης

 

· Πιστεύω ότι το ζήτημα δεν είναι η επέκταση της διάρκειας ζωής. Το ερώτημα είναι μάλλον: σε ποια κατάσταση μπορούμε και θέλουμε να εργαστούμε; Και με ποια κριτήρια πρέπει να θεωρούμε ότι μια ζωή είναι φτιαγμένη για να εργαζόμαστε μέχρι το τέλος;

· Θα έπρεπε να μας χαροποιεί το γεγονός ότι η διάρκεια ζωής μας αυξάνεται κι ότι οι τεχνολογίες και οι τρόποι ζωής μας μάς επιτρέπουν να ζούμε περισσότερα χρόνια και με καλύτερη υγεία.

· Νομίζω ότι δεν είναι ανθρώπινο ... μέχρι τα 75, ο καθένας μας έχει δικαίωμα στην ξεκούραση.

 

Για τον συσχετισμό δυνάμεων

 

· Είμαστε κινητοποιημένοι και πεπεισμένοι ότι το σύστημά μας δεν μπορεί να συμβαδίσει με αυτό που ορίζει η μεταρρύθμιση. Πρέπει να δείξουμε την αντιθεσή μας. 'Ο,τι και να συμβεί σε κυβερνητικό επίπεδο, δεν θα το δεχτούμε με σταυρωμένα  χέρια.

· Η κυβέρνηση και ο υπουργός Πολιτισμού δεν αντιλαμβάνονται σε τι βαθμό μπορούν να προκαλέσουν μία ολοκληρωτική κατάρρευση της λειτουργίας της 'Οπερας.

· Υπάρχει και η καριέρα μας που τελειώνει στην ηλικία των 42 (...). Η καριέρα μας έχει νόημα ακριβώς επειδή πίσω υπάρχει η σύνταξη: αν αύριο περάσει η μεταρρύθμιση, οι χορευτές δεν θα έχουν πια κανένα λόγο να ζορίζουν το σώμα τους για να συνεχίζει να κάνει ό,τι κάνει μέχρι τα 42.

· Αν περάσει η μεταρρύθμιση, το μπαλέτο δεν θα μπορέσει πια να υπάρξει με τη σημερινή του μορφή, δηλαδή με μια μορφή αριστείας.

 

Για το κοινωνικό κλίμα, την απόγνωση και την ελπίδα

 

· Απέναντι σε πραγματικότητες και διεκδικήσεις, βρισκόμαστε εδώ και χρόνια μπροστά σε τοίχους: κανείς δεν ακούει, δεν υπάρχει ανθρωπιά. Δεν υπάρχει ανθρώπινη συνείδηση.

· Υπάρχει αυτή τη στιγμή μία συνειδητοποίηση του συλλογικού: #NousToutes [Εμείς όλες -σ.σ.], η πορεία κατά της ισλαμοφοβίας, οι πορείες για το κλίμα, η Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου με την διαδήλωση κατά της μεταρρύθμισης των συντάξεων.

 

Για την 'Οπερα του Παρισιού

 

· Δείχνουμε συχνά τη 'Οπερα σαν ένα ελιτίστικο κόσμημα.

· Επειδή εργαζόμαστε μέσα σ' ένα παλάτι, δεν σημαίνει ότι έχουμε και μια βασιλική ζωή.

· Θα υπάρξει μία μεγάλη κινητοποίηση στην 'Οπερα, στην οποία συμμετέχουν και οι χορευτές.

· Δεν αγωνίζομαι ούτε κατά του υπουργείου Πολιτισμού, ούτε κατά του ίδιου μου του οίκου που υπεραγαπώ, και που μου επιτρέπει να ζω ως καλλιτέχνης από το πάθος μου και να μπορώ να το μεταδίδω.

 

Για την θέση των καλλιτεχνών στη δημόσια συζήτηση

 

· Ο λόγος του καλλιτέχνη είναι σημαντικός, αλλά περισσότερο ακόμη κι από τον λόγο του καλλιτέχνη, είναι ο πολιτισμός που είναι σημαντικός.

· Ο πολιτισμός -ή τουλάχιστον η σημασία του- έχει μπει στο περιθώριο εδώ και κάποια χρόνια.

· Ξεχάσαμε αυτά που μπορούσε να προσφέρει ο πολιτισμός από μία πολιτική, συλλογική ή κοινωνική άποψη: είναι ο πρωταρχικός σύνδεσμος.

· Ο πολιτισμός μάς επιτρέπει να κατανοούμε καλύτερα ο ένας τον άλλον.

· Πρέπει να ακουστούν όλες οι φωνές.

Germain Louvet

 

Μτφ. Σ.Σ.

 

 

Αλμανάκ