Ο κ. Μάρκος Γλεντζάκης και ο κ. Νίκος Παραδείσης ήταν παρόντες στη συμφωνία για την παράδοση Αθήνας και Πειραιά στους Γερμανούς, μικρά παιδιά τότε. Το πώς ακριβώς επιλέχθηκε ο συγκεκριμένο χώρος δεν το γνωρίζουμε.

Σε αυτή την πολυκατοικία της Λ. Κηφισίας υπογράφηκε η παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς

Ο εκπαιδευτικός του 56ου Γυμνασίου Αθήνας Τάσος Καραμπίνης κάνει μια μικρή αναδρομή στην ιστορία ενός ξεχωριστού κτιρίου της πόλης

— Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με το συγκεκριμένο κτίριο;

Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή όπου είναι και το σχολείο μας. Ασχοληθήκαμε με αυτό στο πλαίσιο διαφόρων προγραμμάτων και δράσεων περιβαλλοντικών ομάδων του 56ου Γυμνασίου Αθήνας, καθώς και της συντακτικής και φωτογραφικής ομάδας του εργαστηρίου Πληροφορικής του σχολείου μας.

 

Στόχος μας, μεταξύ άλλων, είναι η ανάδειξη της τοπικής ιστορίας της περιοχής μας, η σύνδεση μνημείων και κτιρίων της πόλης των Αθηνών με την ιστορία της και η συνεισφορά των μελών του σχολείου σε αυτήν. Στην πορεία των χρόνων αρκετοί μαθητές και εκπαιδευτικοί έλαβαν μέρος στην προσπάθεια. Φέτος, η ομάδα μας αποτελείται από 25 μαθητές και 3 εκπαιδευτικούς, τη Θάλεια Μπουσιοπούλου, τη Σοφία Μαναγλιώτου κι εμένα.

 

Το κτίριο, στην αρχική του φάση, περιλάμβανε το υπόγειο, όπου είχε διαμορφωθεί πολεμικό καταφύγιο, το ισόγειο, στο οποίο λειτουργούσε το καφενείο «Παρθενών», και τον πρώτο όροφο.

 

— Ποια αρχιτεκτονικά στοιχεία το καθιστούν ξεχωριστό;

Το κτίριο-πολυκατοικία της λεωφόρου Κηφισίας 4 ξεκίνησε να χτίζεται το 1936. Την εποχή εκείνη επικρατούσαν οι αρχές του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική. Στο κτίριο αυτό διακρίνουμε τις λιτές όψεις, τα μεγάλα ανοίγματα, τον κλειστό εξώστη (έρκερ), τα εξωτερικά επιχρίσματα με την τεχνική του αρτιφισιέλ, χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής που χρησιμοποιεί το οπλισμένο σκυρόδεμα.

 

Να σημειώσουμε ότι οι γνώσεις μας αυτές είναι αποτέλεσμα της πολυετούς συνεργασίας που έχουμε με τη Monumenta σε επίπεδο προγραμμάτων που υλοποιούμε στο σχολείο αλλά και σε επίπεδο καταγραφών που κάνουμε στο πεδίο. Βασικός μας συνεργάτης από τη Monumenta είναι η κ. Ειρήνη Γρατσία. Την καταγραφή του κτιρίου την πραγματοποιήσαμε σε συνεργασία μαζί της το 2015.

 

— Δώστε μας συνοπτικά την ιστορία του.

Το κτίριο, στην αρχική του φάση, περιλάμβανε το υπόγειο, όπου είχε διαμορφωθεί πολεμικό καταφύγιο, το ισόγειο, στο οποίο λειτουργούσε το καφενείο «Παρθενών», και τον πρώτο όροφο. Σύμφωνα με όσα μας είπε ο κ. Γλεντζάκης (τουλάχιστον, όσα θυμόταν ο ίδιος αλλά και η μητέρα του), η ανέγερση του κτιρίου έγινε σε φάσεις. Την περίοδο 1936-1937 ανεγέρθηκαν το ισόγειο και το καταφύγιο, το 1937-1938 ο πρώτος όροφος, το 1938-1939 ο δεύτερος, το 1939-1940 ο τρίτος (πίσω τμήμα) και το 1955 το μπροστινό τμήμα τους τρίτου ορόφου.

 

— Η «μελανότερη» στιγμή του σημειώθηκε την 27η Απριλίου 1941, όταν στο καφενείο «Παρθενών» του ισογείου υπογράφηκε η συνθήκη παράδοσης της Αθήνας και του Πειραιά στους Γερμανούς.

Το δυσάρεστο αυτό γεγονός ήταν και η αιτία που ασχοληθήκαμε σε πρώτη φάση με το κτίριο. Τα βιβλία του ιστοριοδίφη κ. Νίκου Παραδείση για τους Αμπελοκήπους αποτέλεσαν την αρχική πηγή ενημέρωσης για το συγκεκριμένο συμβάν. Το 2013 πραγματοποιήσαμε την πρώτη συνέντευξη με τον κ. Ανδρέα Γλεντζάκη, εγγονό του Ανδρέα Γλεντζάκη, ιδιοκτήτη του καφενείου.

 

Ο κ. Μάρκος Γλεντζάκης (γιος του Ανδρέα) και ο κ. Νίκος Παραδείσης ήταν παρόντες στη συμφωνία για την παράδοση Αθήνας και Πειραιά στους Γερμανούς, μικρά παιδιά τότε. Το πώς ακριβώς επιλέχθηκε ο συγκεκριμένο χώρος δεν το γνωρίζουμε. Ο κ. Μάρκος Γλεντζάκης είχε πει ότι είχαν πάρει τηλέφωνο τον πατέρα του και του είχαν πει να ανοίξει το καφενείο (την προηγούμενη ημέρα είχε δοθεί διαταγή από το Φρουραρχείο να είναι όλα τα καταστήματα αλλά και τα σπίτια κλειστά). Η διαταγή δόθηκε από τον στρατιωτικό διοικητή και φρούραρχο της Αθήνας Χρήστο Καβράκο.

 

 

Αρχαιολογία & Ιστορία
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μιχάλης Σωτηρόπουλος: «Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ’21 ως λαός χρειαζόμαστε ένα στρίψιμο της βίδας»

Αρχαιολογία & Ιστορία Μιχάλης Σωτηρόπουλος: «Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ’21 ως λαός χρειαζόμαστε ένα στρίψιμο της βίδας»

25.3.2020
Το 1821 από την οθωμανική σκοπιά: Mια διαφωτιστική συζήτηση

Αρχαιολογία & Ιστορία Το 1821 από την οθωμανική σκοπιά: Mια διαφωτιστική συζήτηση

25.3.2020
Ένα ψηφιακό ταξίδι στην αρχαία Κόρινθο μέσα από τα αρχεία της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών

Αρχαιολογία & Ιστορία Ένα ψηφιακό ταξίδι στην αρχαία Κόρινθο μέσα από τα αρχεία της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών

25.3.2020
Από την επιδημία πανώλης επί Καποδίστρια, το 1828, στον κορωνοϊό του 2020

Αρχαιολογία & Ιστορία Από την επιδημία πανώλης επί Καποδίστρια, το 1828, στον κορωνοϊό του 2020

24.3.2020
Ανθεστήρια, η μεγάλη γιορτή της άνοιξης

Αρχαιολογία & Ιστορία Ανθεστήρια, η μεγάλη γιορτή της άνοιξης

20.3.2020
Το νόημα της χειραψίας

Αρχαιολογία & Ιστορία Το νόημα της χειραψίας

15.3.2020
Ποιος πραγματικά δολοφόνησε τον Ιουλίο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου του 44 π.Χ.;

Αρχαιολογία & Ιστορία Ποιος πραγματικά δολοφόνησε τον Ιουλίο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου του 44 π.Χ.;

15.3.2020
Ποιος ήταν ο Καρλ Μαρξ;

Αρχαιολογία & Ιστορία Ποιος ήταν ο Καρλ Μαρξ;

14.3.2020
 H σπάνια συλλογή από Κινέζικες πορσελάνες του Μουσείου Μπενάκη στο LIFO.gr

Αρχαιολογία & Ιστορία H σπάνια συλλογή από Κινέζικες πορσελάνες του Μουσείου Μπενάκη στο LIFO.gr

13.3.2020
Όταν αποσπάστηκαν οι αρχαιότητες από τον σταθμό μετρό της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη - και κανείς δεν αντέδρασε

Αρχαιολογία & Ιστορία Όταν αποσπάστηκαν οι αρχαιότητες από τον σταθμό μετρό της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη - και κανείς δεν αντέδρασε

10.3.2020
1 Σχόλια
GameofDrones 27.10.2018 | 19:00
Πόσο συγκινητικό...!
Όχι η πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία του κτιρίου, αλλά το ότι βλέπω εδώ στη Lifo το παλιό μου σχολείο, το 56ο Γυμνάσιο, που παραμένει εξαιρετικό!
Δεν ξέρω γιατί δεν πήρε ποτέ επίσημα τον τίτλο του "Πρότυπου" σχολείου (εκτός κι αν τον έχει και δεν το γνωρίζω), αλλά από τα χρόνια μου ακόμα (1995-'97/'98) κυριαρχούσε το ήθος και η ικανότητα των διδασκόντων σε μια όμορφη ατμόσφαιρα συνεργασίας με παιδιά και γονείς.
Ήταν επίσης "μπροστά" από την εποχή του, δίνοντας τη δέουσα σημασία στα Καλλιτεχνικά μαθήματα και την Πληροφορική - ο ίδιος Κος Καραμπίνης είχε φτιάξει ένα εξαιρετικό τμήμα Πληροφορικής εκείνα τα χρόνια, που ακόμα το PC δεν ήταν κάτι στάνταρ για το ελληνικό νοικοκυριό.
Κι όμως, στο 56 όλα τα παιδιά έρχονταν σε επαφή με τον υπολογιστή και μάθαιναν τη βασική λειτουργία των Windows και μέχρι και "νηπιακό" προγραμματισμό με logo!
Ήμουν απίστευτα τυχερή να βρεθώ σε αυτό το σχολείο, πραγματικά κάθε καθηγητής είχε αγάπη και όρεξη για τη δουλειά του. Και απ'ό,τι βλέπω από το άρθρο αυτή η όμορφη "παράδοση" ευτυχώς συνεχίζεται!
Να είστε καλά Κε. Καραμπίνη και διδακτικό προσωπικό του 56 και με το καλό να συνεχίσετε το έργο σας με επιτυχία!