Γιάννης Μόραλης, Επιτύμβιο, 1958. Λάδι σε μουσαμά, 204 x 223 εκ.

Το Επιτύμβιο του Γιάννη Μόραλη στην Εθνική Πινακοθήκη

Η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, κ. Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, γράφει για το εμβληματικό έργο του Έλληνα ζωγράφου.

Το «Επιτύμβιο» είναι μία από τις πιο επιβλητικές και μνημειώδεις συνθέσεις του Μόραλη, με θέμα εμπνευσμένο από τις αρχαίες στήλες. Το πλαίσιο ορίζεται από παραστάδες και από τη γνωστή μας μισάνοιχτη πόρτα, μπροστά στην οποία στέκεται μια γυμνή γυναικεία μορφή σε μια στάση γνωστή από την αρχαία αγαλματοποιία: με τα πόδια σταυρωτά σε κοντραπόστο (χιασμό κινήσεων).

 

Η τοποθέτηση των χεριών είναι επίσης γνωστή από την αρχαιότητα. Δύο άλλες γυμνές γυναικείες μορφές απεικονίζονται καθιστές να κρατιούνται από το χέρι. Ο Μόραλης έχει πλάσει τα γυμνά ρωμαλέα σώματα με τη βυζαντινή τεχνική, με καστανούς προπλασμούς, ανοίγματα και φώτα.

 

Η χρωματική γκάμα του έργου μοιάζει και αυτή να ακολουθεί τη βυζαντινή κλίμακα, που ο ζωγράφος εντούτοις την αποκαλεί πολυγνώτεια, δηλαδή εμπνευσμένη από τον αρχαίο ζωγράφο του 5ου αιώνα Πολύγνωτο. Οι χρωματικές μονάδες οργανώνονται σε γεωμετρικά σχήματα, έτσι που δημιουργούν ένα παζλ, το οποίο παραπέμπει στον κυβισμό. Όλη η σύνθεση, τα πλήρη και τα κενά, είναι υπολογισμένα έτσι, ώστε να δημιουργούν επίσης ελεγχόμενα γεωμετρικά σχήματα.

 

Το κορυφαίο τούτο έργο αποπνέει μια ήρεμη μελαγχολία, έναν νηφάλιο διαστοχασμό πάνω στην ανθηρή νιότη αυτών των κοριτσιών και στον θάνατο που ελλοχεύει.

Η Εθνική Πινακοθήκη

Η Εθνική Πινακοθήκη ιδρύθηκε το 1900 και σήμερα περικλείει στις συλλογές της περισσότερα από 20.000 έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και άλλων μορφών τέχνης και αποτελεί το θησαυροφυλάκιο της νεότερης ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας, καλύπτοντας μια περίοδο από τα μεταβυζαντινά χρόνια ως τις μέρες μας.

 

Επιμέλεια: Γιάννης Πανταζόπουλος

Εικαστικά
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια