Φωτο: Ασπασία Κουλύρα
Αθήνα

Τα 5 πιο άσχημα γλυπτά του κέντρου της Αθήνας

Με αφορμή τη συζήτηση για τον Phylax ανατρέχουμε σε άλλα 5 γλυπτά στο δημόσιο χώρο που δεν έχουν γίνει αποδεκτά από το κοινό με τον πιο θετικό τρόπο.

Αναδυομένη ΙΙ

Ερμού & Νίκης, 1975, του Δημήτριου Αρμακόλα

Μια τεμαχισμένη γυμνή γυναικεία μορφή χωρίς χέρια και πόδια (μάλλον είναι αυτά που έχουν καρφωθεί στο γλυπτό της επόμενης γωνίας) σε στάση αποθέωσης, που πασχίζει να βγει από κάτι που μοιάζει με σκάλα, με μια πέτρινη βεντάλια κι ένα δοκάρι όπου ξεκουράζεται ο χιτώνας της (διότι η γυμνή είναι αρχαία). Παρ' όλες τις κακουχίες και τα κομμένα μέλη φαίνεται να απολαμβάνει την έκθεσή της στην Ερμού, γιατί το πρόσωπό της αποκαλύπτει μια ηδονική έκφραση. Για έναν μυστήριο λόγο το γλυπτό φαίνεται πιο υποφερτό τον χειμώνα απ' ό,τι το καλοκαίρι, ίσως επειδή δεν στέκεσαι να το χαζέψεις λόγω κρύου.

 

Μια βουτιά στον κόσμο μας

Ερμού & Βουλής, 2000, του Κυριάκου Ρόκου

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

 

Ένα δάχτυλο, μια μύτη, ένα ζευγάρι πόδια ενός μάλλον πνιγμένου (προφανώς από τη βουτιά στο σιντριβάνι) σε ένα σύμπλεγμα από κούτσουρα ή τούβλα που ευτυχώς είναι καλά κολλημένα, γιατί με τα επεισόδια που έχει ζήσει η Ερμού δεν θα είχε μείνει ούτε δείγμα. Είναι μάλλον το πιο μακάβριο άγαλμα του κέντρου, ένα εικαστικό έκτρωμα που αν καθίσεις και το παρατηρήσεις προσεκτικά, ο ποιητικός του τίτλος ακούγεται ειρωνικός ή αστείος. Η απόδειξη ότι ακόμα και οι καλοί γλύπτες έχουν άτυχες στιγμές – το θέμα είναι από ποιον πήρε έγκριση και καρφώθηκε στη μέση της πιο κεντρικής εμπορικής οδού της πόλης.

 

Ίκαρος, Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων

Πλατεία Καραϊσκάκη, 1987, του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα και του αρχιτέκτονα Ιωάννη Μουστάκα

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

 

Περνώντας από την πλατεία Καραϊσκάκη, το βλέπεις να ξεπροβάλλει τεράστιο και τρομακτικό, ένας τεράστιος μεταλλικός άγγελος που φουντάρει σε μια πυραμίδα. Όταν το πρωτοβλέπεις, δεν ξέρεις αν πρέπει να το βάλεις στα πόδια ή να γελάσεις, μοιάζει πιο πολύ σαν νυχτερίδα που τη χτύπησαν με μυγοσκοτώστρα παρά με έκπτωτο άγγελο (κάποιοι, οι γνωστοί που τους κατατρέχει ο διάολος, είδαν στη φιγούρα μέχρι και τον Εωσφόρο). Στην πραγματικότητα, με μεγάλη δόση φαντασίας, είναι ένας αεροπόρος που έχασε τη ζωή του την ώρα του καθήκοντος. Μετά τη 200ή φορά που θα το δεις αρχίζει και σου φαίνεται μέχρι και συμπαθητικό.


Μνημείο Εθνικής Συμφιλίωσης

Πλατεία Κλαυθμώνος, 1987, του Βασίλη Δωρόπουλου

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

 

Τρεις ανθρώπινες φιγούρες (από 8 μέτρα η καθεμία) κάνουν μια εντυπωσιακή πιρουέτα, μπλέκοντας ταυτόχρονα τα μπούτια τους. Υποτίθεται ότι συμβολίζει τη σύμπνοια και την ομόνοια και το τεντωμένο χέρι τύπου «προσπαθώ να φτάσω το βάζο με το μέλι» συμβολίζει την τάση για κάτι υψηλότερο, ανώτερο, ιδανικότερο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα σοβιετικής αισθητικής γλυπτά εξαιτίας του οποίου κάθε (μα κάθε) φορά που συνοδεύεις ξένο φίλο σου σε βόλτα στο κέντρο πρέπει να εξηγήσεις τι δουλειά έχουν στην Αθήνα οι μπαλαρίνες του Μπαλσόι.

 

Θησέας

Πλατεία Κοτζιά, Σοφία Βάρη-Μπτερό

Παρατηρώντας το σύμπλεγμα από εξογκώματα που μοιάζει με κακοφτιαγμένη τουλούμπα, αν γνωρίζεις τον μύθο του Θησέα, αναρωτιέσαι ποιος έχει καταπιεί ποιον: ο Θησέας τον Μινώταυρο ή ο Μινώταυρος τον Θησέα; Από τις περιπτώσεις που η αφηρημένη γλυπτική ξεπερνάει τον εαυτό της, ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων, που αποκτάει και γιορτινό σκούφο. Τοποθετήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο επειδή συμβολίζει τον πρώτο ιδρυτή της πόλης των Αθηνών, ο οποίος συνδέεται (ως όνομα) με το απέναντι δημαρχείο.

 

Αθήνα
16 Σχόλια
12
avatar
Γράφων 11.1.2018 | 10:07
Το λέω συνεσταλμένα καθώς έχω επίγνωση ότι εδώ στηρίζετε και την τέχνη και την αισθητική:

Μήπως να αφήναμε ήσυχα τα γλυπτά της Αθήνας; Αρκετά έχουν τραβήξει από "εικαστικές παρεμβάσεις" και αγανακτισμένους.

Στις αισθητικές κρίσεις δεν διαφωνώ πλην του Μνημείου της Εθνικής Συμφιλίωσης.
avatar
cdriva 12.1.2018 | 22:16
Συμφωνώ με τον/την Γράφων. Αν και συμφωνώ αρκετά σε όλα εκτός των σχολίων για το Μνημείο Εθνικής συμφιλίωσης (το οποίο μου αρέσει), νομίζω πως το κείμενο είναι απλά η άποψη του αρθρογράφου. Σε κάποιους αρέσουν, ας το δεχτούμε απλά.
aftos1-0 11.1.2018 | 10:23
Τα 5 πιο ασχημα γλυπτα της Αθηνας.

Μήπως το επιθετο "αμφιλεγομενα" να ηταν καλυτερο; Ή ο/η αρθρογράφος έχει την απόλυτη γνώμη για την τέχνη; Προσωπικά ο Ίκαρος είναι το δεύτερο αγαπημένο μου γλυπτό στην Αθήνα μετά τον δρομέα. Και ίσως όπως εγώ πιστεύω ότι όλα τα έργα του Miro είναι μια συλλογή από πολύχρωμες μουτζουρες, σε κάποιον να μην αρέσει το σοβιετικό στυλ. Αλλά τουλάχιστον εγώ ξέρω ότι δεν κατέχω την συμπαντική αλήθεια γύρω από την τέχνη.
βλαχάκι (το) 11.1.2018 | 11:02
Ε ...όχι και στα πιο άσχημα το μνημείο εθνικής συμφιλίωσης.
Όταν το "χιούμορ" καταντά σαχλαμάρα.
horhem 11.1.2018 | 11:42
Ο Ίκαρος της Πλ. Καραϊσκάκη είναι ένα πολύ εντυπωσιακό γλυπτό, με μια θεατρικότητα και είναι ωραία και η πλατεία. Ας έφτιαχναν κάτι παρόμοιο στην Ομόνοια που την κατέστρεψαν ξοδεύοντας εκ ευρώ
ανώριμος23 11.1.2018 | 11:51
καλα αν ρωταγαν τον κοσμο τι του αρεσει θα ειχαμε αγαλματα τραγουδιστων/ ηθοποιων κ παικτων του survivor
avatar
σαλιγκάρι 11.1.2018 | 11:55
όλα αυτά τα χρόνια δεν μπορούσα να καταλάβω τί στο καλό θέλει να δείξει το γλυπτό στο Μεταξουργείο. ευχαριστώ που μου λύσατε την απορία (πολλών χρόνων).
avatar
alexisphoto 11.1.2018 | 13:28
καλημέρα κ καλή χρονιά.
Ποιός κρίνει τι είναι άσχημο και τι ομορφο;
Ευχαριστώ
ανώριμος23 11.1.2018 | 14:34
H λογικη λεει το κοινο στο οποιο απευθυνεται η τεχνη, ομως ποιος μπορει να παρει την αποφαση για να επιβληθει κατι ως εικαστικα αισθητικο;
Αν εγω παω στους ιθαγενεις στην Αφρικη ή σε μια φυλη στο Αμαζονιο κ βαλω αγαλματα που σατυριζουν τους Θεους τους ή τα θεωρουν τρομακτικα, τοτε θα με κρεμασουν αναποδα.
Αρα για να εχει αξια το εργο δεν πρεπει να εχει προηγηθει μια μορφωση του αποδεκτη, ωστε να υπαρξει αλληλεπιδραση με το εργο; Αλλιως ποιο το νοημα του εργου;
avatar
Omonymous 11.1.2018 | 14:20
Συμφωνώ με τον alexisphoto...
μάλλον "μπερδεύτηκε" η Ασπασία !!!!
Parisios 11.1.2018 | 14:38
Δεν περίμενα να λείπει από τη λίστα το μνημείο πεσόντων της ΕΡΤ.
avatar
Γράφων 11.1.2018 | 15:10
Κοίτα ή Εθνική Συμφιλίωση ή ΕΡΤ και τα δύο δεν χωράνε...
avatar
Ανώνυμος/η 11.1.2018 | 15:03
Περίμενα να δω και κάτι ανάλογο για κάποια από τα έργα της πολυδιαφημισμένης Documenta14 αλλά... άστο. Μια άλλη φορά.
12