Αθήνα

Κλειστόν μέχρι νεωτέρας

Όλα δείχνουν ότι πλησιάζουμε τις τελευταίες μέρες του lockdown. Aς δούμε λοιπόν την Αθήνα, μια τελευταία φορά, έτσι όπως ευχόμαστε να μη τη ξαναδούμε ποτέ.

Η απόκοσμη γαλήνη του έρημου κέντρου της πόλης και η προσμονή της επόμενης μέρας όταν θα αρχίσει να επανέρχεται στην οικεία, πολύβουη και πολυπληθή μορφή του. 'Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό του Πάρι Ταβιτιάν από το Κολωνάκι ως το Μοναστηράκι.

ΤO KENTΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ παραμένει «κλειστόν μέχρι νεωτέρας», ήδη όμως διαφαίνεται μετά από καιρό στον ορίζοντα η προοπτική επαναλειτουργίας του. Μπορούμε να δούμε την εικόνα αλλά όχι ακόμα να την αγγίξουμε. Προσεχώς και πάλι μαζί σας: αυτή είναι η τωρινή συνθήκη. Όχι ακριβώς υπό νέα διεύθυνση αλλά σίγουρα υπό κάποιους νέους όρους που επιβάλλει η πανδημία και τα απόνερά της. Η αντίστροφη μέτρηση για την μερική έστω επαναφορά στους ρυθμούς ζωής του αστικού κέντρου έχει ξεκινήσει.

Τα προάστια ζωντανεύουν έστω και δειλά κάποιες ώρες μέσα στη μέρα, από τις φωνές των παιδιών και κυρίως των εφήβων που κάποια στιγμή ξεμυτίζουν από τα σπίτια για μια βόλτα ή για ένα «θέλημα» στα γύρω τετράγωνα, στην πλατεία, στο παρκάκι. Το κέντρο όμως παραμένει απόκοσμα βουβό και σε κατάσταση αναστολής. Έχει τη γοητεία της βέβαια αυτή η περίεργη γαλήνη. Είναι σα να έχει εξατμιστεί ο συσσωρευμένος επί δεκαετίες θόρυβος που ακούγεται μόνο σαν μακρινός απόηχος ή σαν παραίσθηση. Σα να ξεβράζει η πόλη την ένταση από πάνω της και σα να έχει μείνει μετέωρη στην ατμόσφαιρα η φούρια από την ζωή π.Κ. (προ κορωνοϊού ή προ καραντίνας).

Στην πραγματικότητα όμως δεν ταιριάζει η «νεκρή φύση» στο κέντρο μιας μητρόπολης. Ταιριάζει η πολυκοσμία, η πανσπερμία ήχων και εικόνων, οι εναλλαγές στην ανθρωπογεωγραφία του, οι φωνές, ο θόρυβος και όλα τα υπόλοιπα που αγαπάμε ή αγαπάμε να μισούμε στην Αθήνα.

― Δ.Π.

Βουκουρεστίου και Σταδίου: Μακριά κι αγαπημένοι και χωρίς άγχος στο φανάρι. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Βουκουρεστίου και Σταδίου: Μακριά κι αγαπημένοι και χωρίς άγχος στο φανάρι.  Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Εμβληματικά τοπόσημα όπως η «Μεγάλη Βρετανία» μοιάζουν με σκηνικά που περιμένουν να αρχίσει ξανά το γύρισμα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Ευτυχώς έχουμε πάντα τα περίπτερα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Ευτυχώς έχουμε πάντα τα περίπτερα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Ένα δέντρο ανάμεσα σε 'αόρατα' τραπεζοκαθίσματα Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Περιμένοντας τους θαμώνες να επιστρέψουν Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Πανεπιστημίου ώρα μηδέν Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Μόνο window shopping έτσι κι αλλιώς Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Περιμένοντας τους θαμώνες να επιστρέψουν, τραπεζοκαθίσματα στο DaCapo της πλατείας Κολωνακίου. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Προσεχώς και πάλι μαζί σας Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Προσεχώς και πάλι μαζί σας. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Η έρημη χώρα της Τσακάλωφ Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Η έρημη χώρα της Τσακάλωφ Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

«Τι ωραίο που θα ήταν τώρα ένα κεμπάπ από τον Θανάση» Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

«Τι ωραίο που θα ήταν τώρα ένα κεμπάπ από τον Θανάση». Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Το Μοναστηράκι περιμένει το καλοκαίρι Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Προσωρινή υπολειτουργία Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Ακόμη  κι αυτό που δεν έκλεινε ποτέ. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO Credit
Τα νυχτερινά στέκια μας περιμένουν υπομονετικά Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Δεν θα βρίσκουμε τραπέζι να κάτσουμε όταν ξανανοίξουν τα μαγαζιά Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Απομεσήμερο στο κέντρο της άδειας πόλης Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Οι στοές είναι πάντα οι σκιερές κρυψώνες της μεγαλούπολης Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Δεν θα βρίσκουμε τραπέζι να κάτσουμε όταν ξανανοίξουν τα μαγαζιά. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

«Μένουμε σπίτι» αλλά όχι για πολύ ακόμα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

«Μένουμε σπίτι» αλλά όχι για πολύ ακόμα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια