Ο σκηνοθέτης του «Roma», Αλφόνσο Κουαρόν, με τον Χρυσό Λέοντα ανά χείρας. Φωτο: EPA/ETTORE FERRARI
Σινεμά

Ανταπόκριση από τη Βενετία: Δίκαιος Χρυσός Λέοντας στο «Roma», θρίαμβος τα δύο βραβεία του «The Favourite»

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος σχολιάζει τα βραβεία του 75ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας που μόλις ολοκληρώθηκε

Δίκαια, το μεγαλύτερο βραβείο του Φεστιβάλ Βενετίας κατέληξε στην καλύτερη ταινία: το Roma, το τρυφερό και με έναν μοναδικό τρόπο επικό, αυτοβιογραφικό χρονικό της νεότητας του σκηνοθέτη Αλφόνσο Κουαρόν, μέσα από τα μάτια δυο γυναικών που καθαρίζουν το σπίτι και μεγαλώνουν τα παιδιά μιας πολυμελούς οικογένειας στην ομώνυμη γειτονιά της πόλης του Μεξικό, στις αρχές της δεκαετίας του 70, κατέκτησε το Χρυσό Λιοντάρι, σε μια χρονιά με μεγάλο ανταγωνισμό, τρανταχτά ονόματα ανάμεσα στους συμμετέχοντες δημιουργούς, διαμαρτυρίες για τη σχεδόν μηδενική παρουσία γυναικών στις 21 ταινίες του διαγωνιστικού προγράμματος, και από τους Ιταλούς αιθουσάρχες για την πληθωρική επέλαση του Netflix στη Γαληνοτάτη, με συνολικά 6 ταινίες σε διάφορα τμήματα – οι 3 στο επίσημο.

 

Σημαντική ταινία στην πλούσια καριέρα του Κουαρόν, το Roma είναι, εκτός από πολλά άλλα, η συγκινητική ωδή στη γυναίκα που τον μεγάλωσε, και σε εκείνη ειδικά, εκτός από την οικογένεια και την πατρίδα του, αφιέρωσε το βραβείο του, καθώς μάλιστα, σήμερα είναι τα γενέθλιά της!

 

Το θέμα της παρακμής του δυτικού πολιτισμού, σε όλες του τις εκφάνσεις, επικράτησε στην επιλογή του διαγωνιστικού προγράμματος και ως ένα βαθμό, φάνηκε στις βραβεύσεις. Ωστόσο, η επιτροπή δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γοητεία του μείγματος δεξιοτεχνίας και ουσίας που είναι το «Roma» του Κουαρόν.

 

Κανείς δε μπορεί να κακίσει τον Μεξικανό πρόεδρο της κριτικής επιτροπής, περυσινό νικητή του Λιονταριού με τη Μορφή του Νερού και στενό φίλο του Κουαρόν, Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, για εθνική ευνοιοκρατία, γιατί το Roma, όχι μόνο είναι υπέροχη παρένθεση στη φιλμογραφία του 57χρονου Κουαρόν, αλλά καθηλώνει με τη στιλπνή, ονειρική κινηματογράφησή του.

 

Ο δικός μας Γιώργος Λάνθιμος θριάμβευσε με δύο βραβεία για την τελευταία ταινία του, το The Favourite, μια πονηρή, πικάντικη, εξαιρετικά γραμμένη και σκηνοθετημένη δραματική κομεντί εποχής με δυο εκλεκτές που παλεύουν με ό,τι μέσο διαθέτουν (του σεξ συμπεριλαμβανομένου) για την εύνοια της βασίλισσας Άννας της Αγγλίας.

 

Σε αυτές τις τρεις τρομερές γυναίκες αφιέρωσε ο Γιώργος τον Αργυρό Λέοντα/Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής (το δεύτερο προσωπικό βραβείο στη Βενετία, μετά από εκείνο του σεναρίου, που είχε μοιραστεί με το Ευθύμη Φιλίππου, για τις Άλπεις).

 

Ο νικητής του φετινού Μεγάλου Βραβείου της Επιτροπής, Γιώργος Λάνθιμος

 

Η Έμα Στόουν και η Ρέιτσελ Βάις ήταν μια χαρά στους ρόλους τους, αλλά την παράσταση έκλεψε με διαφορά η απίθανη Ολίβια Κόλμαν, στον ρόλο της βασανισμένης, δόλιας και δύσμοιρης ταυτόχρονα, Άννας. Η Κόλμαν ευχαρίστησε τον Λάνθιμο και χαιρέτησε στα ιταλικά, δείχνοντας την αγάπη για την αγαπημένη της πόλη. Μετά το βραβείο ερμηνείας στη Βενετία, είναι σίγουρο πως ο δρόμος για το awards circuit της σεζόν θα είναι μακρύς και αφάνταστα ευχάριστος για την ηθοποιό, στον χαρακτήρα που θα την κάνει γνωστή σε όσους δεν είχαν την τύχη να την απολαύσουν στη μέχρι τώρα πορεία της.

 

Το βραβείο σκηνοθεσίας έλαβε, εξ αποστάσεως, ο απών από την τελετή Ζακ Οντιάρ για το στοχαστικό, θαυμάσιο γουέστερν του, The Sisters Brothers, με πρωταγωνιστές τον Χοακίν Φίνιξ, τον Τζέικ Τζίλενχαλ και, καλύτερο όλων, τον Τζον Σ Ράιλι.

 

Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, ο Γουίλεμ Νταφόου δεν είχε πάρει κανένα βραβείο στη μακρά, άκρως «σινεφίλ» καριέρα του. Φέτος ήρθε η δική του στιγμή, για τον πιο αβανταδόρικο ρόλο που του έχει προσφέρει ποτέ σκηνοθέτης, του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, στο At Eternity's Gate. Λογικά, ευχαρίστησε τον Τζούλιαν Σνάμπελ, λέγοντας πως αν ο Ολλανδός ζωγράφος ήταν οι πίνακες του, ο Αμερικανός σκηνοθέτης είναι η ταινία αυτή.

 

Ο Νταφόου ήταν επίσης αφηγητής στο Vox Lux του Μπρέιντι Κόρμπετ (η δεύτερη ταινία του μετά τη Γέννηση ενός Ηγέτη), που απουσίαζε εντελώς από τα βραβεία, όπως επίσης το Peterloo του Μάϊκ Λι, το First Man του Ντέιμιαν Σαζέλ και το Suspiria του Λούκα Γκουαντανίνο.

 

Η πρωταγωνίστρια του «The Favourite» Ολίβια Κόλμαν κέρδισε το βραβείο Coppa Volpi για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία. Φωτο: EPA/ETTORE FERRARI

 

Αντίθετα, και όπως ήταν αναμενόμενο, η μοναδική γυναίκα ανάμεσα στους συμμετέχοντες, η Τζένιφερ Κεντ του Babadook, κέρδισε το βραβείο της επιτροπής για το Nightingale και φυσικά ενθάρρυνε τις ομόφυλές της να συνεχίσουν να κάνουν ταινίες, τονίζοντας πως η γυναικεία δύναμη είναι η πλέον θεραπευτική στον κόσμο.

 

Το Netflix διπλασίασε τις νίκες του με το βραβείο σεναρίου για το σπονδυλωτό γουέστερν των έμπειρων αδελφών Κοέν, The Ballad of Buster Scruggs, ένα εναλλάξ διασκεδαστικό και πικρά δραματικό portemanteau για την Άγρια Δύση.

 

Το θέμα της παρακμής του δυτικού πολιτισμού, σε όλες του τις εκφάνσεις, επικράτησε στην επιλογή του διαγωνιστικού προγράμματος και ως ένα βαθμό, φάνηκε στις βραβεύσεις. Ωστόσο, η επιτροπή δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γοητεία του μείγματος δεξιοτεχνίας και ουσίας που είναι το Roma του Κουαρόν.

 

Τα βραβεία του επίσημου διαγωνιστικού

Χρυσό Λιοντάρι: Roma

Αργυρό Λιοντάρι - Μεγάλο Bραβείο της Eπιτροπής: The Favourite

Αργυρό Λιοντάρι Σκηνοθεσίας: Ζακ Οντιάρ (The Sisters Brothers)

Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας: Ολίβια Κόλμαν (The Favourite)

Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας: Γουίλεμ Νταφόου (At Eternity's Gate)

Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου: Τζόελ και Ίθαν Κοέν (The Ballad of Buster Scruggs)

Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής: The Nightingale

Βραβείο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι για νέο ηθοποιό: Μπεϊκάλι Γκανάμπαρ (The Nightingale)

Σινεμά
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια