Η Ανιές Βαρντά στο 'αυτοβιογραφικό' της ντοκιμαντέρ, «Οι παραλίες της Ανιές» του 2009.

«Αν με ανοίγατε, θα βρίσκατε μέσα μου παραλίες» - και άλλες έξοχες ατάκες της Ανιές Βαρντά

Αναμοχλεύοντας παλιότερες συνεντεύξεις της μεγάλης δημιουργού, βρίσκει κανείς παντού διαμάντια

Εκτός από μια σπουδαία και πολυσχιδής σκηνοθέτιδα με τεράστια και απείρως σημαντική φιλμογραφία, η Ανιές Βαρντά ήταν επίσης μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της κουλτούρας, διόλου εσωστρεφής και πάντα πρόθυμη να μοιραστεί τις απόψεις και την κοσμοθεωρία της με την ίδια θέρμη που εξέφραζε την επιθυμία της να συνεχίσει να δουλεύει μέχρι το τέλος.

 

«Με τις ταινίες μου», είχε πει κάποτε, «ήθελα πάντα να κάνω τους ανθρώπους να κοιτάξουν βαθιά. Δεν θέλω να υποδείξω πράγματα, αλλά να υποκινήσω στους ανθρώπους την επιθυμία να δουν από μόνοι τους».

 

Οι παλιές συνεντεύξεις της είναι γεμάτες από τέτοια διαμάντια. Η Βαρντά ήταν μια μηχανή ατάκας για τα πάντα από τον μισογυνισμό στο Χόλιγουντ μέχρι τη μανία της με το δενδρολίβανο, το οποίο κατανάλωνε με το κιλό «πίνοντάς» το σε ποτήρια με ζεστό νερό, κυρίως όταν εργαζόταν.

 

«Άλλοι πίνουν καφέ, άλλοι παίρνουν αμφεταμίνες, εγώ σπιντάρω με δενδρολίβανο» είχε πει. «Το όνομα της εταιρείας μου είναι Ciné-Tamaris, που είναι ένα είδος δενδρολίβανου. Αυτή είναι η αμφεταμίνη μου. Ζεστό νερό και βότανο. Προτιμώ να σκέφτομαι πάντως ότι την έχουμε μέσα μας την ενέργεια. Βρίσκεται κάπου εντός, αλλά μερικές φορές κοιμάται. Προσπαθώ να την ξυπνάω όταν την χρειάζομαι».

 

«Δεν είχα κλείσει καλά-καλά τα 30 και με αποκαλούσαν ήδη 'γιαγιά' [της Νουβέλ Βαγκ]. Είχα αρχίσει να γερνάω φαίνεται σε πολύ νεαρή ηλικία».

 

Όσο για την ταμπέλα της φεμινίστριας σκηνοθέτιδας που της είχε αποδοθεί από νωρίς (και την είχε αποδεχθεί), είχε δηλώσει: «Νομίζω ότι ήμουν φεμινίστρια πριν γεννηθώ ακόμα. Θα πρέπει να υπήρχε κάπου ένα φεμινιστικό χρωμόσωμα».

 

Αυτό που ίσως την ενοχλούσε λίγο ήταν η πρώιμη ταμπέλα της «νονάς» αλλά και της «γιαγιάς» ενίοτε της Νουβέλ Βαγκ: «Δεν είχα κλείσει καλά-καλά τα 30 και με αποκαλούσαν ήδη 'γιαγιά' [της Νουβέλ Βαγκ]. Είχα αρχίσει να γερνάω φαίνεται σε πολύ νεαρή ηλικία».

 

Σκηνοθετώντας το "La Pointe Courte", το 1954

 

Παρότι κυρίως η Βαρντά γύριζε ταινίες στη Γαλλία, είχε εργαστεί και στο Λος Άντζελες – είχε μετακομίσει εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '60 με τον σύζυγό της, τον σκηνοθέτη Ζακ Ντεμί, ο οποίος είχε υπογράψει συμβόλαιο τότε με την Columbia Pictures. «Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου, ερωτεύτηκα αυτή την περίεργη πόλη» είχε πει σε μια συνέντευξή της. Συγχρόνως όμως διαισθανόταν και το χάσμα ανάμεσα στην κουλτούρα του Χόλιγουντ και στο δικό της έργο: «Εγώ δεν έκανα καριέρα, έκανα ταινίες. Είναι πολύ διαφορετικό».

 

Στη δεκαετία του '80 πάντως, αποφάσισαν μαζί με τον Ντεμί να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στο Χόλιγουντ. Η Βαρντά όμως αποφάσισε ότι ήταν μάταιη η απόπειρα όταν σε μια συνάντησή τους με έναν παραγωγός, αυτός την τσίμπησε συγκαταβατικά στο μάγουλο. Η αντίδρασή της ήταν άμεση και καίρια, όπως είπε στην περσινή συνέντευξή της στον Guardian: «Ήταν αηδιαστικό εκ μέρους του να με τσιμπήσει στο μάγουλο. Τον χαστούκισα. Το άξιζε όμως».

 

Στην ίδια αυτή συνέντευξη είχε μιλήσει και για την συνεργασία της με τον καλλιτέχνη JR για το ντοκιμαντέρ Faces Places (για το οποίο έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία υποψήφια βραβείου Όσκαρ) στο οποίο οι δύο τους εμφανίζονται να περιφέρονται με γοργούς ρυθμούς ανά τη Γαλλία.

 

Ο JR έμοιαζε να μην υπολογίζει την ηλικία της 90χρονης δημιουργού, και έτσι ακριβώς το προτιμούσε και η ίδια: «Δεν με αφορά η προστασία της τρίτης ηλικίας. Είμαι ακόμα ζωντανή. Έχω ακόμα περιέργεια. Δεν θέλω να μου φέρονται σαν γέρικο υπόλειμμα μιας σαπισμένης σάρκας!».

 

Παρότι το Faces Places είχε να κάνει κυρίως με τους ανθρώπους που η ίδια και ο JR συναντούσαν καθ' οδόν, είναι επίσης και μια ματιά στη ζωή της και στην καλλιτεχνική της πορεία, κάτι που έκανε πιο διεξοδικά στο ντοκιμαντέρ του 2009, «Οι παραλίες της Ανιές», όπου η Βαρντά επισκέπτεται συναισθηματικά ορόσημα από το παρελθόν της. Εξηγώντας τον τίτλο της ταινίας, είχε πει τότε: «Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε τους ανθρώπους, θα βρίσκαμε τοπία. Αν ανοίγαμε εμένα, θα βρίσκαμε παραλίες».

 

 

 

Με στοιχεία από το Vanity Fair

 

Σινεμά
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανταπόκριση από το Βερολίνο: Ποζάροντας για την τέχνη

Σινεμά Ανταπόκριση από το Βερολίνο: Ποζάροντας για την τέχνη

23.2.2020
Μπεν Άφλεκ: «Μακάρι να μην με είχαν δει τα παιδιά μου μεθυσμένο στο διαδίκτυο»

Σινεμά Μπεν Άφλεκ: «Μακάρι να μην με είχαν δει τα παιδιά μου μεθυσμένο στο διαδίκτυο»

19.2.2020
Κάθε άνθρωπος είναι ένας ευεργέτης που παραμένει άγνωστος: Με αφορμή την ταινία του Τέρενς Μάλικ «Μια κρυφή ζωή»

Σινεμά Κάθε άνθρωπος είναι ένας ευεργέτης που παραμένει άγνωστος: Με αφορμή την ταινία του Τέρενς Μάλικ «Μια κρυφή ζωή»

18.2.2020
Η σημασία του οσκαρικού θριάμβου της ταινίας «Παράσιτα»

Σινεμά Η σημασία του οσκαρικού θριάμβου της ταινίας «Παράσιτα»

13.2.2020
Athens Fashion Film Festival: Τα highlights του φετινού τριημέρου μόδας και κινηματογράφου στην Τεχνόπολη

Σινεμά Athens Fashion Film Festival: Τα highlights του φετινού τριημέρου μόδας και κινηματογράφου στην Τεχνόπολη

13.2.2020
Γιάννης Οικονομίδης: «Έχει σπάσει ο τσαμπουκάς του Έλληνα, είναι φοβισμένος, έχει διαψευστεί 100 φορές»

Σινεμά Γιάννης Οικονομίδης: «Έχει σπάσει ο τσαμπουκάς του Έλληνα, είναι φοβισμένος, έχει διαψευστεί 100 φορές»

12.2.2020
10 νοτιοκορεατικές ταινίες που αξίζει να δεις, με αφορμή τον οσκαρικό θρίαμβο των «Παρασίτων»

Σινεμά 10 νοτιοκορεατικές ταινίες που αξίζει να δεις, με αφορμή τον οσκαρικό θρίαμβο των «Παρασίτων»

12.2.2020
Οι Έλληνες που κέρδισαν Όσκαρ

Σινεμά Οι Έλληνες που κέρδισαν Όσκαρ

9.2.2020
Ας είμαστε ρεαλισταί: Ούτε μία «αξέχαστη» ταινία δεν έχει πάρει το μεγάλο Όσκαρ την τελευταία δεκαετία

Σινεμά Ας είμαστε ρεαλισταί: Ούτε μία «αξέχαστη» ταινία δεν έχει πάρει το μεγάλο Όσκαρ την τελευταία δεκαετία

8.2.2020
Οι ξένοι στα Όσκαρ: Τα «Παράσιτα» μπορούν να γράψουν ιστορία

Σινεμά Οι ξένοι στα Όσκαρ: Τα «Παράσιτα» μπορούν να γράψουν ιστορία

8.2.2020
1 Σχόλια
βλαχάκι (το) 2.6.2019 | 16:41
Les Plages d' Agnes
Η κοπέλα που "ξεκίνησε" μαντάροντας δίκτυα ψαράδων :-)