«Δεν υπήρχε περίπτωση να επιστρέψω σ' αυτόν τον κόσμο πριν ανακαλύψω εκεί ένα κομμάτι του εαυτού μου. Ποιο είναι αυτό ακριβώς, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα».(φωτο: Liz O. Baylen / Los Angeles Times)
Σινεμά

Μάρτιν Σκορσέζε: «Μαθαίνοντας να πεθαίνεις, περί αυτού πρόκειται»

«Μετά από τόση οργή και τόσον αγώνα στη ζωή, όλα τελικά καταλήγουν στον τρόπο εξόδου απ’ αυτή» λέει ο 76χρονος σκηνοθέτης μιλώντας στους Los Angeles Times για τον ‘Ιρλανδό’, το ελεγειακό μαφιόζικο έπος του που κλείνει οριστικά έναν μυθικό κύκλο ταινιών

«Ο Μάρτιν Σκορσέζε τους γνωρίζει καλά αυτούς τους άντρες. Άντρες με γυαλιστερά μαλλιά και κουστούμια, άντρες που ψιθυρίζουν υποσχέσεις βίας. Έχουν γεράσει πλέον, οι φωνές τους εμφανώς κλονισμένες κι ευάλωτες. Βαδίζουν σα να μην συνδέονται πια τα κόκκαλά τους. Το νιώθουν το βάρος, το διαισθάνονται το αναπόφευκτο να πλήσιάζει. Έχουν σκοτώσει κόσμο εδώ και τόσες δεκαετίες, από τη μία ταινία στην άλλη. Τώρα όμως, όπως κι ο ίδιος ο σκηνοθέτης, αντικρίζουν κατάματα τη θνητότητα και αναρωτιούνται, κάπου μεταξύ τελικού ξεκαθαρίσματος και λύτρωσης, πώς ήρθαν και πέρασαν όλα τόσο γρήγορα. Οι ταινίες του Σκορσέζε βαδίζουν στο μονοπάτι ανάμεσα στην οσιότητα και την κτηνωδία σαν βιβλικές ιστορίες γραμμένες από εκπεσόντες αγγέλους και μαφιόζους. Ποιο είναι το κόστος του πόθου; Πότε απογυμνώνεται κάποιος μέχρι να μείνει μόνο μια βαθιά ουσία του; Μπορεί να δοθεί άφεση αν δεν έχει αναζητηθεί η συγχώρεση;»

 

Μ' αυτά τα λόγια προλογίζει ο Jeffrey Fleishman, επιφανής αρθρογράφος των Los Angeles Times και συγγραφέας, την κουβέντα του με τον 76χρονο σκηνοθέτη, με αφορμή βεβαίως το επικό "The Irishman", την τελευταία ταινία του Σκορσέζε στην οποία εξερευνά ερωτήματα όπως τα παραπάνω σε μια κινηματογραφική παραβολή γεμάτη μαφιόζους, συνδικάτα, τις αμαρτίες ενός ολόκληρου έθνους και τους επικίνδυνους τρόπους με τους οποίους μας εξαπατούν η πίστη και η αφοσίωσή μας σε ανθρώπους και δόγματα.

 

 

Οι ταινίες του Σκορσέζε βαδίζουν στο μονοπάτι ανάμεσα στην οσιότητα και την κτηνωδία σαν βιβλικές ιστορίες γραμμένες από εκπεσόντες αγγέλους και μαφιόζους.

 

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, αναφέρεται στην ταινία ως ένα είδος επικήδειου ή επιμνημόσυνης τελετουργίας που έπρεπε να γίνει την κατάλληλη ώρα:

 

«Δεν υπήρχε περίπτωση να επιστρέψω σ' αυτόν τον κόσμο πριν ανακαλύψω εκεί ένα κομμάτι του εαυτού μου. Ποιο είναι αυτό ακριβώς, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα. Έχει να κάνει με τον χρόνο, με τις αλλαγές στη ζωή, με τα παιδιά, με την οικογένεια. Με όλα αυτά. Κατά κάποιο τρόπο, είμαστε πολυκαιρισμένοι πια. Εγώ δηλαδή, ίσως κι ο Μπομπ [Ντε Νίρο]. Μετά από τόση οργή και τόσον αγώνα στη ζωή, όλα τελικά καταλήγουν στον τρόπο εξόδου απ' αυτή. Μαθαίνοντας να πεθαίνεις, περί αυτού πρόκειται».

 

Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζο Πέσι υπό το βλέμμα του σκηνοθέτη

 

Στη συνέχεια, ανακαλεί ένα μυθιστόρημα του Σελίν όπου την ώρα που χωρίζει ένα ζευγάρι, η γυναίκα βγάζει πιστόλι στον άντρα και τον ρωτά τι του συνέβη στη ζωή και γιατί άλλαξε. «Κι εκείνος της απαντά», λέει ο Σκορσέζε, «μου συνέβη μια ολόκληρη ζωή – αυτό μου συνέβη. Και τότε ακριβώς, εκείνη τον πυροβολεί». Ακολούθως, του έρχεται στο μυαλό μια άλλη παραβολή, αυτή τη φορά από τα «Δοκίμια της Οκνηρίας» του Γιοσίντα Κένκο, Γιαπωνέζου μοναχού του 14ου αιώνα, ο οποίος είχε γράψει ότι στον θάνατο λιγοστεύουμε βαθμιαία ώσπου το όνομά μας δεν αναφέρεται πια και η ύπαρξή μας σκεπάζεται και χάνεται.

 

Αυτός είναι ο τόνος που κυριαρχεί στην ταινία που υπερβαίνει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία αναφέρεται και λειτουργεί ως διαλογισμός στη φιλία, την αφοσίωση και στις εγκληματικές πράξεις δεκαετιών που δεν καταλήγουν στη λύτρωση και στη σωτηρία της ψυχής, αλλά σε μια κούφια, επίπεδη αποδοχή του τι έχει κάνει κάποιος στη ζωή του.

 

«Είμαστε όλοι ίσοι – είτε πρόκειται για τον Πρόεδρο, τον κλήρο, την μαφία – σε ένα πράγμα», λέει ο Σκορσέζε. «Στο ότι είμαστε ανθρώπινα όντα και ό,τι και να γίνει, κάποια στιγμή θα έρθουμε αντιμέτωποι με τους λογαριασμούς μας. Μ' αυτή τη σκέψη έγινε η ταινία. Αυτό που βλέπεις στο 'The Irishman' είναι το ποιοι γίνονται ο Φρανκ και ο Τζίμι Χόφα (Αλ Πατσίνο) σε διάστημα 45 χρόνων. Η ταινία είναι η σχέση τους».

 

«Οι πανίσχυρες συναισθηματικές εμπειρίες που βίωνα μικρός βλέποντας σινεμά ήταν σα να εκφράζουν ανομολόγητες εμπειρίες ανάμεσα σε μένα και τον πατέρα μου ή τη μητέρα μου ή τον αδελφό μου», λέει στη συνέντευξη ο Μάρτιν Σκορσέζε για τις ταινίες που γαλούχησαν το κινηματογραφικό του όραμα. «Είτε επρόκειτο για κάποιο φιλμ του Ροσελίνι είτε για τα 'Κόκκινα Παπούτσια' είτε για τη 'Λεωφόρο της Δύσης', δεν τις συζητάγαμε πολύ αλλά ήταν σα να βιώνουμε από κοινού μια υπερβατική αντίδραση σ' αυτό που συνέβαινε στην οθόνη. Ξέρω ότι εκείνα τα χρόνια έχουν περάσει. Ακολούθησα μια διαδρομή, ένα ταξίδι τρόπος του λέγειν, που με κάποιο τρόπο με οδήγησε εδώ».

  

Με στοιχεία από τους Los Angeles Times

 

Σινεμά

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρήστος Λούλης: «Μου αρέσει η αδρεναλίνη με την οποία σε σουτάρει το σινεμά»

Σινεμά Χρήστος Λούλης: «Μου αρέσει η αδρεναλίνη με την οποία σε σουτάρει το σινεμά»

25.11.2020
H τελευταία συνέντευξη του Τάκη Κανελλόπουλου στον Χρήστο Παρίδη

Σινεμά H τελευταία συνέντευξη του Τάκη Κανελλόπουλου στον Χρήστο Παρίδη

24.11.2020
Η Σοφία Λόρεν και η Μάργκο Ρόμπι πρωταγωνιστούν στις ταινίες της εβδομάδας

Σινεμά Η Σοφία Λόρεν και η Μάργκο Ρόμπι πρωταγωνιστούν στις ταινίες της εβδομάδας

23.11.2020
Ο Τέρι Γκιλιαμ έγινε 80 χρονών: Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες του

Σινεμά Ο Τέρι Γκιλιαμ έγινε 80 χρονών: Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες του

22.11.2020
O γύρος του σινεμά σε 1000 λέξεις: Πώς να πιάσουμε τον παγκόσμιο κλασικό κινηματογράφο από την αρχή

Σινεμά O γύρος του σινεμά σε 1000 λέξεις: Πώς να πιάσουμε τον παγκόσμιο κλασικό κινηματογράφο από την αρχή

21.11.2020
Φωκίων Μπόγρης: Η λέξη «λούμπεν» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου

Σινεμά Φωκίων Μπόγρης: Η λέξη «λούμπεν» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου

20.11.2020
10 σινεφίλ ταινίες και αφιερώματα που αξίζει να δούμε online

Σινεμά 10 σινεφίλ ταινίες και αφιερώματα που αξίζει να δούμε online

20.11.2020
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Αλέξανδρος Αβρανάς μιλά εφ´ όλης της ύλης στον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο

Σινεμά Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Αλέξανδρος Αβρανάς μιλά εφ´ όλης της ύλης στον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο

19.11.2020
Τσέλι Γουίλσον: Η απίστευτη ιστορία της Ελληνοεβραίας που έστησε μια πανίσχυρη βιομηχανία πορνό στη Νέα Υόρκη

Σινεμά Τσέλι Γουίλσον: Η απίστευτη ιστορία της Ελληνοεβραίας που έστησε μια πανίσχυρη βιομηχανία πορνό στη Νέα Υόρκη

19.11.2020
Μαύρο + Άσπρο: Η αγαπημένη μου ταινία μυθοπλασίας «για το Πολυτεχνείο»

Σινεμά Μαύρο + Άσπρο: Η αγαπημένη μου ταινία μυθοπλασίας «για το Πολυτεχνείο»

17.11.2020
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια