Μπήκαμε στo σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη

Τα τελευταία χρόνια το σπίτι του ιδρυτή του σύγχρονου τουρκικού κοσμικού κράτους έχει εξελιχθεί σε μεγάλη τουριστική ατραξιόν για όλους τους Τούρκους.

Σε μια ήσυχη γειτονιά της Θεσσαλονίκης, στην οδό Αποστόλου Παύλου, κάποιες κλούβες της αστυνομίας, παραταγμένα ΜΑΤ και τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας στην είσοδο διαταράσσουν την ηρεμία που επικρατεί και σε προϊδεάζουν ότι έχεις φτάσει στο Τουρκικό Προξενείο.

 

Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ γεννήθηκε το 1881 στο σπίτι της οδού Απόστολου Παύλου που βρίσκεται πίσω ακριβώς από το Προξενείο. Το 1935 το δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης αποφάσισε να παραχωρήσει την οικία στην Τουρκία και πλέον έχει μετατραπεί σε μουσείο αφιερωμένο στη ζωή του ιδρυτή του σύγχρονου τουρκικού κοσμικού κράτους αλλά και στα επιτεύγματα του.


Το κτίριο, εκτός από την ιστορική του αξία, διακρίνεται και για την αρχιτεκτονική του αισθητική ως ένα αυθεντικό σωζόμενο οθωμανικό μνημείο. Ήταν μια εποχή που στην πόλη της Θεσσαλονίκης επικρατούσε το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό ύφος.

 

Η οικία του Κεμάλ, μίας από τις πιο αξιοσημείωτες προσωπικότητες του 20ού αιώνα, κατασκευάστηκε με την τεχνική της επικόλλησης ξύλου στον βασικό οικοδομικό σκελετό σε όλους τους ορόφους και διαθέτει ορθογώνιο σχήμα.

 

Μετά το 2012 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακαίνισής με μια μοντέρνα αντίληψη της μουσειολογίας: αφαιρέθηκαν οι οικοδομικές προσθήκες που είχε κάνει η ελληνική οικογένεια που είχε μετακομίσει σε αυτό καθώς και τα μη αυθεντικά έπιπλα.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι από το Τουρκικό Προξενείο μάς ανακοίνωσαν ότι στον συγκεκριμένο χώρο, εκτός από τις χιλιάδες επισκέψεις, τελούνται περίπου 50 γάμοι ετησίως, ενώ γειτονικά καταστήματα διαθέτουν τουρκικούς καταλόγους.


Αναμφίβολα, πρόκειται για έναν ιστορικό χώρο στο κέντρο της πόλης που ταυτόχρονα έχει εξελιχθεί σε τουριστικό προορισμό. Συγκαταλέγεται στα κτίρια όπου περίπου 120.000 Τούρκοι το επισκέπτονται για να το δουν από κοντά.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι από το Τουρκικό Προξενείο μάς ανακοίνωσαν ότι στον συγκεκριμένο χώρο, εκτός από τις χιλιάδες επισκέψεις, τελούνται περίπου 50 γάμοι ετησίως, ενώ γειτονικά καταστήματα διαθέτουν τουρκικούς καταλόγους.

 

Η κουζίνα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Μπαίνοντας στο σπίτι, αντιλαμβάνομαι ότι διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση και ότι αποτελείται από τρία πατώματα και μία αυλή. Στους τοίχους μπορείς να δεις πολλές φωτογραφίες από διάφορες σημαντικές περιόδους της ζωής του Ατατούρκ.

 

Στον πρώτο όροφο βρίσκεται το σαλόνι για τους ξένους, το δωμάτιο της μητέρας του Κεμάλ, το καθιστικό και η κουζίνα.

 

Ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνει το δωμάτιο στο οποίο γεννήθηκε, ενώ υπάρχουν πολυάριθμα προσωπικά αντικείμενα, έγγραφα και, φυσικά, φωτογραφικά καρέ από συναντήσεις με ηγέτες σε όλο τον κόσμο αλλά και στιγμές της ζωής του. Βέβαια, τα βλέμματα και τις περισσότερες φωτογραφίσεις προσελκύει το κέρινο ομοίωμα του Κεμάλ.

 

Επίσης, έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον κάποια αποσπάσματα από συνεντεύξεις και κείμενα του Κεμάλ, η σχέση που είχε με τα παιδιά και η μεγάλη βαρύτητα που έδινε στην παιδεία.

 

Υποστήριζε ότι η ανατροφή των παιδιών πρέπει να βασίζεται στην αρχή της ελεύθερης σκέψης και της ελεύθερης συνείδησης.

 

Στη συνέχεια διαβάζω τα λόγια του ίδιου: «Οι περισσότερες οικογένειες έχουν από παλιά μια πολύ κακή συνήθεια. Δεν αφήνουν τα παιδιά τους να μιλήσουν και δεν τα ακούν. Πόσο εσφαλμένη, θα έλεγα, και επιβλαβής ενέργεια.

 

Θα έπρεπε να παροτρύνουν τα παιδιά να μιλούν ελεύθερα και να εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους.

 

Πρέπει να αναθρέψουμε τα παιδιά μας ώστε να εκφράζονται ανοιχτά και χωρίς δισταγμούς, να υπερασπίζονται αυθόρμητα τα πιστεύω τους και αντίστοιχα να σέβονται τις ειλικρινείς απόψεις των άλλων».


Λίγο πριν από την έξοδο στέκομαι σε μια επιγραφή που διαβάζουν οι περισσότεροι όση ώρα βρίσκομαι εκεί, στην οποία αναγράφεται:

 

«Αυτό το σπίτι, παρόλο που δεν συμπεριλαμβάνεται εντός των συνόρων, βρίσκεται εντός της εδαφικής έκτασης του Γενικού Προξενείου της Τουρκίας που μας ανήκει, θεωρείται εδαφικό τμήμα ανήκον στο Κράτος της Δημοκρατίας της Τουρκίας, διατηρεί μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του κάθε Τούρκου.

 

Είναι το πρώτο μέρος που επισκέπτεται ο κάθε Τούρκος που πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη και για την Τουρκία είναι ένας χώρος επιφορτισμένος με άκρως υψηλή πνευματική αξία».

 

Το καπέλο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Το κέρινο ομοίωμά του. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Αναμφίβολα, πρόκειται για έναν ιστορικό χώρο στο κέντρο της πόλης που ταυτόχρονα έχει εξελιχθεί σε τουριστικό προορισμό. Συγκαταλέγεται στα κτίρια που πολλοί Τούρκοι επισκέπτες επιθυμούν να δουν από κοντά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Στο μουσείο δίνεται έμφαση στη σχέση που είχε με τα παιδιά και η μεγάλη βαρύτητα που έδινε στην παιδεία. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Εξωτερική όψη του μουσείου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτογραφίες από προσωπικό αρχείο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Η σφραγίδα του. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Κομπολόι. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Προσωπικά αντικείμενα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Προσωπικά αντικείμενα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Κέρινο ομοίωμα της μητέρας του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Στους τοίχους μπορείς να δεις πολλές φωτογραφίες από διάφορες σημαντικές περιόδους της ζωής του Ατατούρκ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Γενική άποψη του μουσείου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ρούχα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
7 Σχόλια
avatar
σαλιγκάρι 27.3.2018 | 14:42
ελπίζω να έχουν πάρει μέτρα για τυχόν επιθέσεις καθώς είναι γνωστό ότι είμαστε πατριώτες
avatar
atman 27.3.2018 | 16:41
την τελευταια φορα που εγινε επιθεση γιαν για αντιποινα τα Σεπτεμβριανα - αν ξερεις.


Το συγχρονο τουρκικο κρατος εχει οικοδομηθει πανω σε γενοκτονιες και αρνηση γενοκτονιων των Ασσυριων των Αρμενιων των Ποντιων των Ελληνων , ολων των χριτσιανικων πλυθησμων της Μι.Ασίας καθως και της καταπιεσης ολων των πληθυσμων που ζουσαν σε αυτο - ρωτηστε τους Αραβες ποσο αγαπανε τους Τουρκους (απαντηση:οχι ιδιαιτερα).

Ενα κρατος παριας γιατι ενα επιτιθεται ακομα και σημερα στα θυματα των γεγνοκτονιων που διεπραξε (και οχι η ανταλλαγη των πλυθησμων δεν ειναι γενοκτονια - αυτο που ειχε προηγηθει ήταν)
avatar
atman 28.3.2018 | 13:03
α και btw η επιθεση του 56(;) ειναι πλεον αποδεδειγμενα προβοκατσια!!!
ms12 28.3.2018 | 08:33
Έχει τετρακόσιες κλούβες πάντα από έξω, όποτε μην φοβάσαι, δεν κινδυνεύει ο ιερός τόπος γέννησης του γενιτσαρου σερβαλβανου που κατέσφαξε Ποντίους και Αρμένιους.
Ένας λαός νομάδων κατέσφαξε τους λαούς που επι χιλιετίες ζούσαν στην περιοχή, για να δημιουργήσει το Οθωμανικό κράτος. Κι οταν αυτό έφτασε στην ημερομηνία λήξης του κατέσφαξε λαούς για να δημιουργήσει τον καλό μας γείτονα.
Αυτό το γεγονός έρχονται να προσκυνήσουν στην Θεσσαλονικη, κι ο δήμαρχος της πόλης κορδώνεται για το επίτευγμα του.
Δεν ξέρω τι είμαι εγώ, ο παππούς μου γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη σίγουρα ήταν. Οταν θέλησε να επισκεφτεί ο πατέρας μου το σπίτι που γεννήθηκε αυτός που τον γέννησε του είπαν πως δεν ήταν ασφαλές να το κάνει.
Δεν ξέρω αν είμαστε πατριώτες αλλά, με όλα μας τα στραβά, καλύτεροι ανθρωποι σίγουρα είμαστε.
avatar
Λύκε λύκε είσαι εδώ; 31.3.2018 | 07:57
Μπράβο φίλε
Μου να αγιάσει το στομα σου !! Γι την χώρα του μπορεί να είναι μεγάλη προσωπικότητα ... γιαυτους όμως !!! Όχι για εμάς !!! Αυτά που εκανε δεν συγχωρούνται , ουτε ξεχνιούνται γιαυτο κ εσυ φίλε ‘σαλιγκάρι ‘ καλό θα ειναι να προσεχείς λιγο ποιον ειρωνεύεσαι!!!
avatar
nego 27.3.2018 | 18:54
Πολύ όμορφο,ελπίζω το ιδιο να γίνει και για τα σπίτια αλλων ιστορικών προσωπικοτήτων ,σαν το σπιτι του Παυλου Μελα πχ...
Jonathan R. Mayers 28.3.2018 | 15:51
Δεν ξέρω κατά πόσο μια επίσκεψη στο "μουσείο" είναι μια αναδρομή στην ιστορία, ή ένα ταξίδι στη φαντασία, όχι περισσότερο ρεαλιστική από ένα ταξίδι στο "Hogwarts".
Υπάρχει και η άποψη ότι δεν γεννήθηκε καν στο σπίτι της Αποστόλου Παύλου, αλλά στο χωριό Χρυσαυγή του Λαγκαδά. Αυτό είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα μια και η καταγωγή του δεν ήταν αστική και θα ήταν αδύνατο μια οικογένεια αγροτών να διατηρεί σπίτι στη Θεσσαλονίκη.
Τα δε έπιπλα είναι προίκα του ελληνικού δημοσίου, στα πλαίσια της καλής φιλιάς (??) για την ανέγερση του "μουσείου" και αγοράστηκαν από εύπορους Έλληνες Κωνσταντινουπολίτες.