O συνεργάτης μας Γιάννης Βασιλείου.

Μια δυστοπία πιο οικεία απ’ όσο θα περιμέναμε. Μια selfie από τον Γιάννη Βασιλείου.

Συνεργάτες και φίλοι της LIFO στέλνουν ανταποκρίσεις από το σπίτι τους.

ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ έχουμε χορτάσει δυστοπίες, (παν)ανθρώπινα δράματα σε μετα-αποκαλυπτικό φόντο, δυσοίωνες εκδοχές ενός πιθανού μέλλοντος, όλα τους αποκυήματα μιας εσχατολογικής παραφιλολογίας που είχε αρχίσει να γίνεται εντονότερη ήδη λίγο πριν από το τέλος της δεύτερης χιλιετίας, όταν ο ιός του millennium θα κατέστρεφε τον δυτικό πολιτισμό όπως τον ξέραμε. Τότε ασπαστήκαμε τους αγαπημένους μας, συμφιλιωθήκαμε με τους εχθρούς μας, τα βρήκαμε και με τους θεούς και την παραμονή Πρωτοχρονιάς μετρήσαμε αντίστροφα με τα χέρια στην ανάταση. Το 2000 ήρθε, αλλά ο Αρμαγεδδών δεν ήρθε μαζί του κι έτσι το τέλος του κόσμου αναβλήθηκε για τις 21/12/2012, τότε που το είχαν προβλέψει οι Μάγια. Το τέλος του κόσμου δεν ήρθε ούτε τότε, ήρθε όμως το box-set με τη φιλμογραφία του Μελβίλ που είχε παραγγείλει ο υπογράφων από το amazon, κάτι που τον έκανε πολύ χαρούμενο.


Εκείνο που (μάλλον) θέλω να πω είναι πως έχουμε καταναλώσει τόση δυστοπική εικονογραφία και τέτοιο όγκο δυσοίωνων πληροφοριών για ένα διαρκώς επερχόμενο τέλος του κόσμου, που θα περίμενε κανείς ότι μια κατάσταση σαν αυτή που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες θα μας ήταν περισσότερο οικεία, θα είχαμε το απαραίτητο ψυχολογικό οπλοστάσιο για να την αντιμετωπίσουμε. Μια κατάσταση που τέλος του κόσμου δεν είναι, ασφαλώς, και αν τυχόν είναι το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε ή, έστω, ένα τέλος εποχής, θα το μάθουμε στην πορεία. Σίγουρα, πάντως, είναι μια κατάσταση παρεμφερής όσων είδαμε σε επιδημιολογικά θρίλερ, μια κατάσταση στην οποία έχουμε αναφερθεί σκωπτικά αρκετές φορές στο παρελθόν από απόσταση ασφαλείας και με την εγκατεστημένη πεποίθηση της απίθανης πραγμάτωσής της. Μα, έλα που η πραγματικότητα δεν έχει ούτε την ασφάλεια ενός έργου τέχνης ούτε την απόσταση μιας αυστηρά ακαδημαϊκής συζήτησης. Και να που βρεθήκαμε ξαφνικά αντιμέτωποι με μια πραγματική πανδημία, να που η καραντίνα θα ενταχθεί με τρόπο βιωματικό στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, να που κάτι το οποίο στον δυτικό κόσμο το θεωρούσαμε δεδομένο, όπως η ελευθερία και η ασφάλεια των μετακινήσεων, τίθεται σε αμφισβήτηση. Και πέσαμε από τα σύννεφα.

 

Κι αν τελικά έρθει κάποτε το τέλος του κόσμου, είμαι πεπεισμένος ότι θα μας βρει όπως στο «Perfect Sense» του Ντέιβιντ ΜακΚένζι, μονιασμένους. Έστω και με επτά πακέτα ρυζογκοφρέτες και οκτώ ρολά υγείας παραπάνω.

 

Στην αρχή δεν το πήραμε και τόσο σοβαρά. Διάβαζαν π.χ. κάποιοι ότι αναβάλλεται το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και ωρύονταν για την υπερβολή του μέτρου. Άλλοι έλεγαν ότι ο κορωνοϊός είναι μια κατασκευή για να περάσουν μέτρα καταστολής, άλλοι ένα τέχνασμα για να πουλήσουν εμβόλια –ποιοι και πώς, όταν δεν υπάρχει εμβόλιο;‒, άλλοι ότι ο ιός δεν αντέχει τη ζέστη της Ελλάδας και ότι περισσότερο και από τα εμβόλια φοβάται τον Χριστό μας. Οι εξελίξεις περιόρισαν φωνές σαν τις παραπάνω σε μια γραφική μειοψηφία. Μέτρα πρωτοφανή, αδιανόητα, θαρρείς, στο πλαίσιο μιας σύγχρονης δημοκρατίας, μα απολύτως απαραίτητα, εφαρμόστηκαν στη γειτονική Ιταλία και σταδιακά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και στη δική μας. Και είναι η αντίδρασή μας σε αυτά τα μέτρα που με κάνει να αισιοδοξώ για το μέλλον.

 

Ναι, αδειάσαμε τα ράφια με τις ρυζογκοφρέτες κι ας είναι, ως γνωστόν, φελιζόλ με καλό δημοσιοσχετίστα, ναι, μονομαχήσαμε στο Ελ Πάσο για ένα ρολό χαρτί υγείας, ναι, κάποιοι αστείοι βγήκαν και για ένα «τελευταίο ποτό λευτεριάς» την περασμένη Παρασκευή, ενώ είχε ανακοινωθεί το κλείσιμο των χώρων διασκέδασης, και, ναι, μερικοί ξεχύθηκαν στις παραλίες το Σαββατοκύριακο. Αλλά ήταν λίγοι. Η πλειονότητα σεβάστηκε –και σέβεται‒ τα μέτρα κι ας μην ανήκει στις ευπαθείς ομάδες. Εικόνες πλιάτσικου, επιδρομών σε σπίτια, μαζικής οπλοχρησίας και πλήρους ανομίας που έχουμε δει σε τόσες και τόσες ταινίες δεν συνέβησαν ούτε καν στην Ιταλία, τη χώρα που επλήγη περισσότερο από τον ιό και στην οποία εφαρμόστηκαν τα αυστηρότερα μέτρα. Λέμε συχνά ότι σε συνθήκες πανικού, τρόμου και άμεσου, μαζικού κινδύνου ο άνθρωπος θα δείξει το πραγματικό του πρόσωπο, θα γυρίσει στη φυσική του κατάσταση. Ε, λοιπόν, αυτές οι συνθήκες ήρθαν κι ακόμα δεν έβγαλε τη χειρότερη πλευρά του. Αντ' αυτού έδειξε σύνεση, κατανόηση, μετρημένες κινήσεις πανικού, αλληλεγγύη και σύμπνοια. Σε συντριπτικό ποσοστό.


Δεν ξέρω τι θα συμβεί τις μέρες που έρχονται. Κανείς δεν ξέρει και όποιος σου πει ότι ξέρει, κάτι θέλει από σένα και δύσκολο να είναι καλό. Μπορεί αυτή η εικόνα που περιέγραψα να είναι περισσότερο προϊόν αρχικού σοκ, μπορεί να επιβεβαιωθούν οι εσχατολόγοι και οι κυνικοί τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Είναι και ο εγκλεισμός στη μέση που καλό στα νεύρα δεν κάνει. Καλό, όμως, γενικότερο σίγουρα θα κάνει. Σε πρώτη φάση έτσι θα έχουμε λιγότερα κρούσματα και θα θρηνήσουμε λιγότερα θύματα – αυτό είναι και το σημαντικό. Μακροπρόθεσμα ίσως να καταφέρει καίριο χτύπημα σε όσα πλήττουν την ευζωία μας, στη διάσπαση προσοχής και στην ψυχαναγκαστική ανάγκη να ζούμε διαρκώς στο μετά. Όχι, κακό δεν θα μας κάνει να ζήσουμε και λίγο (σ)το παρόν, να πάρουμε λίγο χρόνο να σκεφτούμε ποιοι είμαστε, ποιοι θέλουμε να είμαστε, ποιοι θέλουμε να είναι γύρω μας και πώς θέλουμε να είναι γύρω μας. Έτσι θα γίνουμε ακόμα καλύτεροι άνθρωποι. Γιατί, ότι μπορούμε να είμαστε (και) καλοί άνθρωποι, το αποδείξαμε αυτές τις μέρες.


Κι αν τελικά έρθει κάποτε το τέλος του κόσμου, είμαι πεπεισμένος ότι θα μας βρει όπως στο «Perfect Sense» του Ντέιβιντ ΜακΚένζι, μονιασμένους. Έστω και με επτά πακέτα ρυζογκοφρέτες και οκτώ ρολά υγείας παραπάνω.

 

Δεν Είσαι Μόνος
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Inside out. Mια selfie από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο

Δεν Είσαι ΜόνοςInside out. Mια selfie από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο

18.3.2020
χρονοκάψουλα * Mια selfie από τη Γλυκερία Μπασδέκη

Δεν Είσαι Μόνοςχρονοκάψουλα * Mια selfie από τη Γλυκερία Μπασδέκη

2.4.2020
Οικογενειακή καραντίνα. Μια selfie από τη Νινέττα Γιακιντζή

Δεν Είσαι ΜόνοςΟικογενειακή καραντίνα. Μια selfie από τη Νινέττα Γιακιντζή

18.3.2020
Όταν τελειώσουν όλα αυτά θα συναντηθούμε γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Mια selfie από τον Μιχάλη Μιχαήλ

Δεν Είσαι ΜόνοςΌταν τελειώσουν όλα αυτά θα συναντηθούμε γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Mια selfie από τον Μιχάλη Μιχαήλ

18.3.2020
Ημερολόγιο από το μέλλον. Μια selfie από τον Μανώλη Παπουτσάκη

Δεν Είσαι ΜόνοςΗμερολόγιο από το μέλλον. Μια selfie από τον Μανώλη Παπουτσάκη

18.3.2020
Αντέχεται τόσος κορωνοϊός; Μια selfie του Ηλία Ζωγράφου

Δεν Είσαι ΜόνοςΑντέχεται τόσος κορωνοϊός; Μια selfie του Ηλία Ζωγράφου

18.3.2020
Θα ξανασυναντηθούμε. Πιο δυνατοί και πιο αγαπημένοι. Μια selfie από τον Γιάννη Πανταζόπουλο

Δεν Είσαι ΜόνοςΘα ξανασυναντηθούμε. Πιο δυνατοί και πιο αγαπημένοι. Μια selfie από τον Γιάννη Πανταζόπουλο

18.3.2020
Virus and the city. Μια selfie από τη Γεωργία Παπαστάμου

Δεν Είσαι ΜόνοςVirus and the city. Μια selfie από τη Γεωργία Παπαστάμου

18.3.2020
«Ακούω ήχον κώδωνος». Μια selfie από τον Γιάννη Κωνσταντινίδη

Δεν Είσαι Μόνος«Ακούω ήχον κώδωνος». Μια selfie από τον Γιάννη Κωνσταντινίδη

17.3.2020
Ο καιρός των μικρών πραγμάτων. Μια selfie από τον Κωστή Παπαϊωάννου

Δεν Είσαι ΜόνοςΟ καιρός των μικρών πραγμάτων. Μια selfie από τον Κωστή Παπαϊωάννου

17.3.2020
Αγαπητοί εξωστρεφείς, καλωσήρθατε στον παράδεισό μας. Μια selfie από τον Άρη Δημοκίδη

Δεν Είσαι ΜόνοςΑγαπητοί εξωστρεφείς, καλωσήρθατε στον παράδεισό μας. Μια selfie από τον Άρη Δημοκίδη

17.3.2020

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια selfie του Στέφανου Τσιβόπουλου από τη Νέα Υόρκη

Δεν Είσαι Μόνος Μια selfie του Στέφανου Τσιβόπουλου από τη Νέα Υόρκη

2.5.2020
Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Δεν είναι κανένας στο σπίτι

Δεν Είσαι Μόνος Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Δεν είναι κανένας στο σπίτι

29.4.2020
Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο κορωνοϊό! Μια selfie από τον Τάκη Σπετσιώτη

Δεν Είσαι Μόνος Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο κορωνοϊό! Μια selfie από τον Τάκη Σπετσιώτη

23.4.2020
Το χρονικό μιας έγκλειστης. Μια selfie της Σοφίας Σεϊρλή

Δεν Είσαι Μόνος Το χρονικό μιας έγκλειστης. Μια selfie της Σοφίας Σεϊρλή

22.4.2020
«Εδώ, στην εξοχή, πού να με βρει ο ιός;»: Συνομιλώντας με έναν βοσκό στον Παντελεήμονα Πιερίας

Δεν Είσαι Μόνος «Εδώ, στην εξοχή, πού να με βρει ο ιός;»: Συνομιλώντας με έναν βοσκό στον Παντελεήμονα Πιερίας

21.4.2020
Πάσχα με τους Εύζωνες

Δεν Είσαι Μόνος Πάσχα με τους Εύζωνες

21.4.2020
«Δεν είμαι ήρωας, κάνω τη δουλειά που σπούδασα»: Μια selfie του νοσηλευτή Jeremy Sakkas από το Φοίνιξ της Αριζόνα

Δεν Είσαι Μόνος «Δεν είμαι ήρωας, κάνω τη δουλειά που σπούδασα»: Μια selfie του νοσηλευτή Jeremy Sakkas από το Φοίνιξ της Αριζόνα

20.4.2020
Μετέωροι ανάμεσα στο «έρχεται» και στο «μείναμε απ' έξω»: Μια selfie του Γιώργου Φωτόπουλου από το Βελιγράδι

Δεν Είσαι Μόνος Μετέωροι ανάμεσα στο «έρχεται» και στο «μείναμε απ' έξω»: Μια selfie του Γιώργου Φωτόπουλου από το Βελιγράδι

16.4.2020
13 σημειώσεις για τη μοναξιά των ημερών. Μια selfie από τον Θεόδωρο Γρηγοριάδη

Δεν Είσαι Μόνος 13 σημειώσεις για τη μοναξιά των ημερών. Μια selfie από τον Θεόδωρο Γρηγοριάδη

15.4.2020
Ο The Krank βιώνει την απομόνωση στο Βερολίνο και την κάνει τέχνη

Δεν Είσαι Μόνος Ο The Krank βιώνει την απομόνωση στο Βερολίνο και την κάνει τέχνη

14.4.2020
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια