Σήμερα η Ευρώπη δεν βλέπει την Ελλάδα σαν έναν ωραίο καλοκαιρινό προορισμό αλλά ως μία χώρα που έχει σταθεί παράδειγμα για όλο τον πλανήτη.

Ανταπόκριση από την Αγγλία. Μια selfie από την Λιλή Πυράκη

Η δημοσιογράφος Λιλή Πυράκη ζει τον τελευταίο χρόνο με την οικογένεια της στην Αγγλία και περιγράφει πως βιώνει την δύσκολη περίοδο του κορωνοϊού εκεί.

ΤΗΣ ΛΙΛΗΣ ΠΥΡΑΚΗ



ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΧΗ
που το άκουσμα της λέξης κορωνοϊός συνοδεύεται με τρόμο, που οι άνθρωποι έχουν απομονωθεί στα σπίτια τους και που το διαδίκτυο είναι ο μοναδικός τρόπος σύνδεσης με τους αγαπημένους μας. Αυτή την εποχή εγώ έτυχε να βρίσκομαι στην Αγγλία.

 

Μετακόμισα εδώ τον Οκτώβριο και ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να έρθουν λόγω δουλειάς. Όχι της δικής μου δουλειάς αλλά του συζύγου μου. Είναι γιατρός και δυστυχώς, τελειώνοντας την ειδικότητά του, το εξωτερικό ήταν μονόδρομος. Έτσι τον ακολούθησα βάζοντας τότε, όπως και τώρα, σε απόλυτη προτεραιότητα την οικογένεια μας.

 

Οι περισσότεροι από εμάς που έχουμε βρεθεί στο εξωτερικό ξέρουμε ότι οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την κρίση, αντιμετωπίζονται με δυσπιστία. Δεν ήταν λίγες οι φορές που βρέθηκα σε συζητήσεις όπου υπήρχε το υπονοούμενο ότι οι Έλληνες φταίμε για την εξέλιξη της οικονομίας και της χώρας μας και ότι μόνο φεύγοντας στο εξωτερικό μπορείς να εξελιχθείς αξιοκρατικά στο επάγγελμα σου. Και δεν σας κρύβω ότι απογοητευόμουν. Όχι γιατί πίστευα ότι έχουν δίκιο αλλά γιατί η ζωή μου ήταν το ζωντανό παράδειγμα ότι τα λεγόμενα τους είχαν βάση. Είναι πολύ ωραία για διακοπές μου έλεγαν. Όχι. Είναι πολύ ωραία για να ζεις σκεφτόμουν αλλά δεν τολμούσα να το πω.

 

Έμεινα σπίτι γιατί ο κύριος Τσιόδρας, ο άνθρωπος που δικαίως έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη ολόκληρης της Ελλάδας, μου έλεγε κάθε μέρα στις 16:00 ώρα Αγγλίας ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να καταπολεμήσουμε τον αόρατο εχθρό.

 

Τέλος πάντων, από τη στιγμή που βρέθηκε το πρώτο κρούσμα στην Ευρώπη ένιωσα ότι ο χρόνος άρχισε να κυλά πιο γρήγορα. Κάθε μέρα ακούγαμε και διαβάζαμε για τη μετάδοση του θανατηφόρου ιού χωρίς όμως απαραίτητα να καταλαβαίνουμε ότι είχε ήδη μπει σπίτι μας, ότι είχε μπει στην Ευρώπη και ότι ήταν θέμα χρόνου να «χτυπήσει» του ανθρώπους μας. Από τη στιγμή που έφτασε στην πόρτα μας, ο χρόνος άρχισε να κυλά βασανιστικά αργά.

 

Η Αγγλία ομολογουμένως άργησε. Άργησε να πάρει μέτρα, άργησε να προειδοποιήσει, άργησε να ανησυχήσει. Τα σούπερ μάρκετ άδειαζαν αλλά το μετρό παρέμενε ασφυκτικά γεμάτο. Οι άνθρωποι έτρεμαν βλέποντας τι είχε συμβεί στην Ιταλία αλλά τα σχολεία δεν έκλειναν. Και ο κατάλογος με τη λάθος διαχείριση όλο και μεγάλωνε.

 

Στην Ελλάδα από την άλλη, η ηγεσία της χώρας μαζί με ένα επιτελείο ικανών επιστημόνων με εκπρόσωπο τον υπέροχο κύριο Τσιόδρα προνόησαν. Κατέβαλαν καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες για να κρατήσουν τους Έλληνες σπίτι τους. Είχαν ψυχραιμία, θέληση, σύνεση, ευγένεια μα πάνω απ᾽όλα είχαν αποφασιστικότητα. Έτσι έκαναν ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να πάρουν όλοι το μήνυμα. Η κατάσταση είναι σοβαρή και ο εχθρός αόρατος.

 

Βρήκα τον εαυτό μου στην Αγγλία να ακολουθεί τις οδηγίες του Έλληνα πρωθυπουργού. Σταμάτησα το παιδί μου από τον παιδικό, πήγαινα σούπερ μάρκετ μόνο για τα απαραίτητα και όσο λιγότερο γινόταν, έβγαινα για περπάτημα σε περιοχές που δεν κυκλοφορούσε κόσμος για να πάρω μια ανάσα και να γυρίσω πάλι σπίτι. Έμεινα σπίτι γιατί ο κύριος Τσιόδρας, ο άνθρωπος που δικαίως έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη ολόκληρης της Ελλάδας, μου έλεγε κάθε μέρα στις 16:00 ώρα Αγγλίας ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να καταπολεμήσουμε τον αόρατο εχθρό.

 

Εδώ και λίγες μέρες ο Άγγλος πρωθυπουργός αποφάσισε επιτέλους να κλείσει τα πάντα με τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής να δείχνουν ότι ο χρόνος που χάθηκε ήταν, όντως, πολύτιμος. Επέλεξα να μείνω. Όταν μας προειδοποιούσαν ότι γίνονται οι τελευταίες πτήσεις για Ελλάδα, επέλεξα να μείνω. Γιατί αυτήν τη στιγμή οι μετακινήσεις δεν βοηθούν κανέναν. Γιατί έχω ευθύνη απέναντι στην οικογένειά μου, στους φίλους μου, στις ευπαθείς ομάδες, στον λαό της χώρας μου.

 

Μένω εδώ, μένω σπίτι και ας φοβάμαι περισσότερο. Νιώθω περηφάνια για τους Έλληνες. Δεν επιλέγω να επικεντρωθώ σε αυτούς που δεν συμμορφώνονται, για εμένα είναι η μειοψηφία. Επιλέγω να παραδειγματιστώ από αυτούς που απέδειξαν ότι οι Έλληνες την κρίσιμη στιγμή γίνονται μια γροθιά. Σε όλους αυτούς που με τη στάση τους επιδεικνύουν περίτρανα ότι ο Έλληνας έχει την πολυπόθητη για την εποχή ατομική ευθύνη. Σε όσους δείχνουν έμπρακτα στους γονείς τους την αγάπη τους με το να μην τους βλέπουν, σε όσους προσπαθούν να μη νιώσουν τα παιδιά τους φόβο, για όλους εκείνους που μένουν μόνοι, για όλους εκείνους που μένουν σπίτι.

 

Ζούμε στην πιο φωτεινή χώρα του κόσμου, με τον πιο λαμπερό ήλιο και τον πιο γαλανό ουρανό. Τα πράγματα είναι ακόμα κρίσιμα και η αισιοδοξία δεν μπορεί παρά μόνον να είναι συγκρατημένη. Όμως σήμερα η Ευρώπη δεν βλέπει την Ελλάδα σαν έναν ωραίο καλοκαιρινό προορισμό αλλά ως μία χώρα που έχει σταθεί παράδειγμα για όλο τον πλανήτη.

 

Σας ευχαριστώ όλους που σε μία από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις όλων των εποχών μπορώ μαζί με τον φόβο να νιώθω και περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Σας ευχαριστώ γιατί τώρα μπορώ να απαντήσω: στην Ελλάδα είναι πολύ όμορφα για να ζεις!

Δεν Είσαι Μόνος
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι άγνωστοι στα παράθυρα. Μια selfie από έναν Έλληνα φοιτητή που βρίσκεται στην Μπολόνια της Ιταλίας

Δεν Είσαι ΜόνοςΟι άγνωστοι στα παράθυρα. Μια selfie από έναν Έλληνα φοιτητή που βρίσκεται στην Μπολόνια της Ιταλίας

25.3.2020
Γράμμα από το Πεκίνο. Μια selfie από τη Sara Zhang

Δεν Είσαι ΜόνοςΓράμμα από το Πεκίνο. Μια selfie από τη Sara Zhang

30.3.2020
Το Λονδίνο από ψηλά: Άδειασαν τα αξιοθέατα λόγω κορωνοϊού - ΒΙΝΤΕΟ

ΔιεθνήΤο Λονδίνο από ψηλά: Άδειασαν τα αξιοθέατα λόγω κορωνοϊού - ΒΙΝΤΕΟ

28.3.2020
Είμαστε πιο δυνατοί απ' όσο πιστεύουμε. Μια selfie από τη Μαργαρίτα Γουργουρίνη

Δεν Είσαι ΜόνοςΕίμαστε πιο δυνατοί απ' όσο πιστεύουμε. Μια selfie από τη Μαργαρίτα Γουργουρίνη

31.3.2020
Γράφοντας από το χωριό Καραντινάτα της Κεφαλονιάς. Μια selfie από τον Βασίλη Κεκάτο

Δεν Είσαι ΜόνοςΓράφοντας από το χωριό Καραντινάτα της Κεφαλονιάς. Μια selfie από τον Βασίλη Κεκάτο

30.3.2020
Ημερολόγιο εγκλεισμού. Μια selfie από τη Νανά Δαρειώτη

Δεν Είσαι ΜόνοςΗμερολόγιο εγκλεισμού. Μια selfie από τη Νανά Δαρειώτη

20.3.2020
«Να σε πάρω το βραδάκι να τα πούμε;». Μια selfie από την Αφροδίτη Σακκά

Δεν Είσαι Μόνος«Να σε πάρω το βραδάκι να τα πούμε;». Μια selfie από την Αφροδίτη Σακκά

20.3.2020
Καθαρό μυαλό, όχι μόνο καθαρά χέρια. Μια selfie από την Βίβιαν Στεργίου

Δεν Είσαι ΜόνοςΚαθαρό μυαλό, όχι μόνο καθαρά χέρια. Μια selfie από την Βίβιαν Στεργίου

19.3.2020
I’ve seen the future, brother! (*). Μια selfie από τον Άκη Καπράνο

Δεν Είσαι ΜόνοςI’ve seen the future, brother! (*). Μια selfie από τον Άκη Καπράνο

19.3.2020
Γονείς σε καραντίνα. Μια selfie από τη Μαρία Παππά

Δεν Είσαι ΜόνοςΓονείς σε καραντίνα. Μια selfie από τη Μαρία Παππά

19.3.2020

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια selfie του Στέφανου Τσιβόπουλου από τη Νέα Υόρκη

Δεν Είσαι Μόνος Μια selfie του Στέφανου Τσιβόπουλου από τη Νέα Υόρκη

2.5.2020
Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Δεν είναι κανένας στο σπίτι

Δεν Είσαι Μόνος Σαντιάγο Ρονκαλιόλο: Δεν είναι κανένας στο σπίτι

29.4.2020
Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο κορωνοϊό! Μια selfie από τον Τάκη Σπετσιώτη

Δεν Είσαι Μόνος Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο κορωνοϊό! Μια selfie από τον Τάκη Σπετσιώτη

23.4.2020
Το χρονικό μιας έγκλειστης. Μια selfie της Σοφίας Σεϊρλή

Δεν Είσαι Μόνος Το χρονικό μιας έγκλειστης. Μια selfie της Σοφίας Σεϊρλή

22.4.2020
«Εδώ, στην εξοχή, πού να με βρει ο ιός;»: Συνομιλώντας με έναν βοσκό στον Παντελεήμονα Πιερίας

Δεν Είσαι Μόνος «Εδώ, στην εξοχή, πού να με βρει ο ιός;»: Συνομιλώντας με έναν βοσκό στον Παντελεήμονα Πιερίας

21.4.2020
Πάσχα με τους Εύζωνες

Δεν Είσαι Μόνος Πάσχα με τους Εύζωνες

21.4.2020
«Δεν είμαι ήρωας, κάνω τη δουλειά που σπούδασα»: Μια selfie του νοσηλευτή Jeremy Sakkas από το Φοίνιξ της Αριζόνα

Δεν Είσαι Μόνος «Δεν είμαι ήρωας, κάνω τη δουλειά που σπούδασα»: Μια selfie του νοσηλευτή Jeremy Sakkas από το Φοίνιξ της Αριζόνα

20.4.2020
Μετέωροι ανάμεσα στο «έρχεται» και στο «μείναμε απ' έξω»: Μια selfie του Γιώργου Φωτόπουλου από το Βελιγράδι

Δεν Είσαι Μόνος Μετέωροι ανάμεσα στο «έρχεται» και στο «μείναμε απ' έξω»: Μια selfie του Γιώργου Φωτόπουλου από το Βελιγράδι

16.4.2020
13 σημειώσεις για τη μοναξιά των ημερών. Μια selfie από τον Θεόδωρο Γρηγοριάδη

Δεν Είσαι Μόνος 13 σημειώσεις για τη μοναξιά των ημερών. Μια selfie από τον Θεόδωρο Γρηγοριάδη

15.4.2020
Ο The Krank βιώνει την απομόνωση στο Βερολίνο και την κάνει τέχνη

Δεν Είσαι Μόνος Ο The Krank βιώνει την απομόνωση στο Βερολίνο και την κάνει τέχνη

14.4.2020
1 Σχόλια
Μάνα Κουράγιο 2.4.2020 | 13:48
Μια μεγάλη και ασφαλή λόγω απόστασης αγκαλιά!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια