H Rebekah Wells, ένα από τα διάσημα θύματα on line παρενόχλησης και διαπόμπευσης μετά την περιπέτεια της δημιούργησε τον ιστότοπο "Women Against Revenge Porn", προκειμένου να βοηθήσει κι άλλα θύματα
Ψηφιακά Μέσα

Η πορνό εκδίκηση των πρώην είναι μία σκληρή βιομηχανία

Στο εξωτερικό το να εκδικείται κάποιος τον πρώην του είναι μία επικερδέστατη επιχείρηση με συνδρομητικές υπηρεσίες

Δεν είναι κάτι που ακούμε πρώτη φορά: κάποιος ή κάποια χωρίζει και μετά αποφασίζει να πάρει την εκδίκηση του/της στο Ίντερνετ. Ανεβάζοντας φωτογραφίες ή ιδιωτικές στιγμές και εξευτελίζοντας τον/την πρώην σύντροφο του. 

 

Το καινούριο στην όλη υπόθεση είναι ότι στο εξωτερικό, όλο αυτό δεν είναι απλώς μία εκδικητική πράξη, αλλά έχει εξελιχθεί σε μία επικερδέστατη επιχείρηση, η οποία αναπτύσσεται μέσω των "παραφυάδων" του διαδικτύου στα sites με σήμα - κατατεθέν τους το "ΧΧΧ"... 

 

Πριν από 6 χρόνια, η Rebekah Wells γκουγκλάροντας το όνομα της βρέθηκε απέναντι σε μια σκληρή αποκάλυψη: γυμνές φωτογραφίες της "κολυμπούσαν" στο διαδίκτυο με το όνομα και τη διεύθυνση της και το χειρότερο; Οι πιο "ζωηρές" φωτογραφίες της κοσμούσαν πορνο-site, όπως το PinkMeth, το οποίο "κατέβηκε" ύστερα από παρέμβαση του FBI. Ωστόσο, η ιστορία της Rebekah δεν τελείωνε εδώ. Μετά το πρώτο σοκ απευθύνθηκε στον αστυνομικό σταθμό της Φλόριντα, όπου και διέμενε. Την υπόθεση της ανέλαβε ιδιωτικός ντετέκτιβ, με τον οποίο κατά τη διάρκεια των ερευνών, η Wells ενεπλάκη ερωτικά. Όταν μετά από λίγο καιρό χώρισαν, εκείνη τον άκουσε κατάπληκτη να την απειλεί, ότι θα ανέβαζε στο διαδίκτυο νέο "πακέτο" αποκαλυπτικών φωτογραφιών της.  

 

Εκείνο 

που εξακολουθούσε να αγνοεί ήταν ότι οι ιστοσελίδες που με τόση προθυμία ικανοποιούσαν την επιθυμία για εκδίκηση των πρώην της, δεν ήταν... φιλανθρωπικοί οργανισμοί, που απλώς έκαναν χάρη σε έναν παρατημένο πρώην. Ήταν κανονικές επιχειρήσεις.

 

Το δις εξαμαρτείν, μάλλον της έδωσε την πυγμή που εξαρχής χρειαζόταν και αυτή τη φορά κινήθηκε λίγο πιο μεθοδικά: προσέφυγε άμεσα στη δικαιοσύνη, κυνήγησε τον θρασύ αστυνομικό και δημιούργησε ένα site, το "Women Against Revenge Porn", για να βοηθήσει κι άλλα θύματα τέτοιου είδους κακοποίησης, παρενόχλησης και διαδικτυακού εξευτελισμού. Εκείνο, όμως, που εξακολουθούσε να αγνοεί ήταν ότι οι ιστοσελίδες που με τόση προθυμία ικανοποιούσαν την επιθυμία για εκδίκηση των πρώην της, δεν ήταν... φιλανθρωπικοί οργανισμοί, που απλώς έκαναν χάρη σε έναν παρατημένο πρώην. Ήταν κανονικές επιχειρήσεις που επένδυαν με ζήλο και προσήλωση στις εκδικητικές ανάγκες των ανθρώπων. Και φυσικά, έβγαζαν πολλά λεφτά απ' όλη αυτή την ιστορία. Με λίγα λόγια, η ανίδεη Rebekah πολύ σύντομα θα συνειδητοποιούσε ότι δεν τα έβαζε με τον πρώην της και μετά με τον αστυνομικό που την εκβίαζε και με κανά δυο sites: τα έβαζε με μία βιομηχανία, η οποία βασιζόταν στην εκδίκηση. 

 

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, τουλάχιστον 4 στους 10 ανθρώπους έχουν βιώσει μία τρομακτική εμπειρία διαδικτυακής παρενόχλησης και το "πορνό της εκδίκησης" είναι μόνο ένας από τους πολλούς τρόπους, με τους οποίους τέτοιου είδους sites βγάζουν πολλά χρήματα εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών. 

 

Βάσει των ίδιων στοιχείων, πορνο-σάιτς όπως το "SeenMyGF" or "MyEx" χρεώνουν περισσότερα από 100 δολάρια για ετήσια συνδρομή και προκειμένου ο χρήστης να έχει πρόσβαση όχι μόνο σε γυμνές σκηνές διασήμων, αλλά κυρίως για να μπορεί να "κρυφοκοιτάξει" γυναίκες της διπλανής πόρτας, που ο πρώην τους φρόντισε να εκθέσει ανεπανόρθωτα, πουλώντας φωτογραφίες ή βίντεο... 

  

Σύμφωνα με την Danielle Citron, καθηγήτρια Ποινικού στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και συγγραφέως του βιβλίου "Εγκλήματα Μίσους στο Διαδίκτυο", οι διαφοροποιήσεις σε ποινές και κυρώσεις, που ισχύουν ανά τις Πολιτείες των ΗΠΑ καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την απόδοση δικαιοσύνης. Και μετά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, για κάθε site που υποστηρίζει αυτού του είδους τις επικερδείς συναλλαγές σε βάρος ανυποψίαστων, υπάρχει από πίσω ένα ολόκληρο αχανές σύστημα που πρέπει να διωχθεί μαζί με τους ιδιοκτήτες της εκάστοτε ιστοσελίδας. 

 

Ωστόσο, η ίδια συνιστά στα θύματα να μην δειλιάζουν και να επιδιώκουν το νομικό "κυνηγητό" και τη δίωξη των θυτών τους. Όπως χαρακτηριστικά λέει δεν είναι η οικονομική αποζημίωση, αλλά η ψυχική, που κερδίζει το θύμα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. 

 

Με στοιχεία από τoν Guardian 

 

1 Σχόλια
Citellus citellus 30.4.2016 | 00:10
"Φουλ μι ονς σέιμ ον γιου, φουλ μι τουάις σέιμ ον μι" που λέμε και στο χωριό μου.

Το ενδεχόμενο να μην δεχτεί κάποιος να βγάλει βίντεο/φωτογραφίες γυμνές δε το εξετάζουμε; Είναι σαν την οπλοκατοχή: αν το έχεις κάποια στιγμή θα το χρησιμοποιήσεις, και όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες που χρησιμοποιούν οι κ%@$& με τα όπλα.

Εγώ που είμαι άντρας και δε θα δεχόμουνα ποτέ να με τραβάνε όταν αναπαράγομαι. Και δε μιλάμε για δικές σου φωτό που είναι για προσωπική χρήση αλλά για υλικό που έχεις εμπιστευτεί εν γνώση σου σε κάποιον άλλο. Το ότι οι άλλοι είναι εγκληματίες που πρέπει να πάνε φυλακή δε σε καθιστά εσένα λιγότερο ανόητο.