«Εδώ έχει πάρα πολλές χελώνες. Τις βλέπουμε αρκετές φορές νεκρές να ξεβράζονται στην ακτή επειδή έχουν μέσα τους πλαστικό. Σακούλες κυρίως».
Περιβάλλον

Ο Οδυσσέας βουτά στον βυθό της θάλασσας για σκουπίδια από τα 14 του

Ο 17χρονος ιδρυτής της ομάδας «Beach Cleaning» εξηγεί γιατί η περιβαλλοντική συνείδηση είναι πλέον μια επιτακτική ανάγκη για την επιβίωσή μας

Δέκα εκατομμύρια περίπου τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς, ενώ, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Greenpeace, στη Μεσόγειο μόνο επιπλέουν 1.455 από αυτούς.

 

Στην Ελλάδα τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι καλύτερα. Καθημερινά στη χώρα μας χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο ένα εκατομμύριο πλαστικά ποτήρια μόνο για καφέ. Με τα ποσοστά ανακύκλωσης να είναι πολύ χαμηλά ακόμη, αρκετά από αυτά καταλήγουν στις θάλασσες, σκοτώνοντας κάθε χρόνο χιλιάδες θαλάσσια ζώα που τα καταναλώνουν.

 

Εξαιτίας της μη συμμόρφωσης της χώρας στις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο αποφάνθηκε πως η Ελλάδα δεν προστατεύει τα ύδατά της από τη μόλυνση, κινδυνεύει σήμερα να τις επιβληθούν νέα πρόστιμα και χρηματικές ποινές χιλιάδων ευρώ καθημερινά.

 

Καθημερινά στη χώρα μας χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο ένα εκατομμύριο πλαστικά ποτήρια μόνο για καφέ. Με τα ποσοστά ανακύκλωσης να είναι πολύ χαμηλά ακόμη, αρκετά από αυτά καταλήγουν στις θάλασσες, σκοτώνοντας κάθε χρόνο χιλιάδες θαλάσσια ζώα που τα καταναλώνουν.

 

Ο Οδυσσέας Λάμπρου είναι 17 ετών και ζει στο Κορωπί. Έχοντας περάσει όλη του ζωή κοντά στη θάλασσα, γνωρίζει την κατάσταση που επικρατεί. Με αφορμή τα πρόσφατα περιστατικά θανάτου φαλαινών, στα στομάχια των οποίων βρήκαν κιλά πλαστικού, ο ίδιος θυμάται τις εικόνες που βλέπει σχεδόν κάθε χρόνο πολύ κοντά στο σπίτι του, στο Πόρτο Ράφτη.

 

«Εδώ έχει πάρα πολλές χελώνες. Τις βλέπουμε αρκετές φορές νεκρές να ξεβράζονται στην ακτή επειδή έχουν μέσα τους πλαστικό. Σακούλες κυρίως».

 

Οι εικόνες αυτές τον έχουν συνταράξει και τον έκαναν να ασχοληθεί περισσότερο με το ζήτημα της μόλυνσης των ελληνικών υδάτων από τα σκουπίδια.

 

Σε ηλικία 14 ετών μόλις, συνάντησε μερικούς δύτες στο Λουτράκι, οι οποίοι μάζευαν σκουπίδια από τον βυθό. Ενθουσιάστηκε, μέσα σε δυο μήνες απέκτησε δίπλωμα δύτη και ξεκίνησε κι αυτός.

 

«Πολλοί με ρωτάνε γιατί σπαταλώ τόσο χρόνο σ' αυτό. Δεν σπαταλώ ελεύθερο χρόνο, κερδίζω κάτι από τα επόμενα».

 

Περίπου 4 χρόνια μετά, έχει φτιάξει τη δική του ομάδα, την Beach Cleaning, και σχεδόν κάθε μήνα βουτάνε στη θάλασσα για να μαζέψουν ό,τι έχουν πετάξει όλοι οι υπόλοιποι.

 

Όταν ξεκινούσε, δεν περίμενε ποτέ τι θα έβλεπε στον βυθό. «Ακόμα και με τη μάσκα που βουτάμε, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να δούμε τι υπάρχει δέκα μέτρα πιο κάτω και ούτε μπορούμε να το φανταστούμε. Έπρεπε να περάσουν πολλές δράσεις για να καταλάβω πραγματικά τι βρίσκεται εκεί κάτω» εξηγεί.

 

Αλουμινένια κουτάκια αναψυκτικών –μερικά, μάλιστα, που σταμάτησαν να κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις αρχές του 2000– αλλοιωμένες σακούλες, λάστιχα, ανεμιστήρες, μηχανές του γκαζόν ακόμη και ολόκληρα μηχανάκια, είναι μόνο μερικά από αυτά.

 

Τα λάστιχα είναι εκείνα που ίσως προκαλούν το μεγαλύτερο κακό. «Εξαιτίας του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένα, διασπώνται, πάνε παντού στη θάλασσα, με αποτέλεσμα τα ψάρια να τα βλέπουν, να τα περνούν για κάποιο είδος πλαγκτόν και να τα τρώνε. Επιστήμονες έχουν παραδεχτεί πως δεν πρέπει να υπάρχει ψάρι στον κόσμο που να μην έχει ένα κομμάτι πλαστικού μέσα του».

 

Τα λάστιχα είναι εκείνα που ίσως προκαλούν το μεγαλύτερο κακό. «Εξαιτίας του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένα, διασπώνται, πάνε παντού στη θάλασσα».

 

Πολλές φορές τα αντικείμενα τα οποία έχουν κατακαθίσει στον βυθό της θάλασσας είναι τόσο βαριά που δεν μπορούν να τα κουβαλήσουν οι ίδιοι μέχρι τις ακτές. Τη δουλειά σ' αυτή την περίπτωση την κάνουν μερικά ειδικά μπαλόνια στα οποία δένουν πάνω τα υλικά και εκείνα τα ανεβάζουν στην επιφάνεια.

 

Τα μπαλόνια γεμίζουν με αέρα από τις φιάλες οξυγόνου των δυτών. Απαράβατος όρος όλων των δυτών είναι να μην βυθίζονται ποτέ χωρίς μπουκάλες και να παραμένουν πάντοτε σε κοντινή απόσταση ο ένας από τον άλλον, σε περίπτωση που κάποιος ζαλιστεί μέσα στο νερό και χάσει τις αισθήσεις του.

 

Όσοι δεν βουτούν, συνήθως, βοηθούν καθαρίζοντας τις παραλίες, οι οποίες τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη ειδικά μετά το τέλος της καλοκαιρινής σεζόν, είναι γεμάτες με σκουπίδια λουόμενων.

 

Τα απορρίμματα στις ακτές εξοργίζουν τον Οδυσσέα. «Βλέπω κόσμο που κάθεται στον ήλιο, βλέπει τα σκουπίδια γύρω του και δεν τα μαζεύει. Απλά δεν τον νοιάζει. Πρέπει, όμως, να το κάνει γιατί στο τέλος αυτά τα καταλήξουν στη θάλασσα με τα κύματα και τον αέρα.

 

»Υπάρχει άγνοια. Δεν υπάρχει σωστή παιδεία ούτε στα σχολεία ούτε στην κοινωνία. Έχουν βγει μελέτες που λένε πως αν συνεχίσουμε έτσι, στα επόμενα 12 χρόνια πιθανόν να μην μπορούμε να κολυμπήσουμε ούτε στη Μεσόγειο» εξηγεί.

 

Όσοι δεν βουτούν, συνήθως, βοηθούν καθαρίζοντας τις παραλίες, οι οποίες τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη ειδικά μετά το τέλος της καλοκαιρινής σεζόν, είναι γεμάτες με σκουπίδια λουόμενων.

 

Πρώτη και κύρια τομή, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η απαγόρευση των πλαστικών αντικειμένων στην Ευρώπη. «Δεν γίνεται να βρισκόμαστε στο 2019 και να υπάρχουν ακόμα πλαστικά ποτήρια, μπουκάλια, καλαμάκια και πιάτα. Το θεωρώ αδιανόητο».

 

Όποια απόφαση κι αν προκύψει, ωστόσο, ο ίδιος πιστεύει πως τελικά είναι και θέμα παιδείας. Ακόμη θυμάται τους γονείς του να τον προτρέπουν να μαζεύει σκουπίδια στις ακτές, με πρωτεργάτη τη μητέρα του που κατάγεται από τη Σουηδία, εκεί που η περιβαλλοντική συνείδηση, όπως έχει δει και με τα μάτια του, δεν συγκρίνεται με τη δική μας.

 

«Αν ένας γονιός πηγαίνει με τα παιδιά του στην παραλία και εκείνα τον βλέπουν να πετά κάτω τα σκουπίδια ή τον καφέ του, προφανώς θα καταλάβουν πως κάτι κακό δεν είναι κακό και άρα δεν θα υπάρξει πρόβλημα αν το κάνουν κι αυτά αργότερα».

 

Μπορεί τα πράγματα να είναι όντως πολύ δύσκολα, πιστεύει όμως πως υπάρχουν ακόμη δείγματα ενθαρρυντικά. Την Κυριακή 7 Απρίλιο, την ίδια ώρα που εκείνοι θα ψάχνουν για σκουπίδια στον ιστιοπλοϊκό όμιλο στο Πόρτο Ράφτη, χιλιάδες ακόμη συμπολίτες του σ' όλη την Ελλάδα, μέσω του «Let's Do It Greece», θα καθαρίζουν θάλασσες σ' όλη τη χώρα.

 

Ο ίδιος τελειώνει φέτος το λύκειο και απ' τον Σεπτέμβρη πρόκειται να μεταναστεύσει στην Κύπρο για να συνεχίσει τις σπουδές του στον Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας στον κλάδο της ειδικής παιδαγωγικής, ενώ έχει προλάβει κιόλας να μιλήσει με ομάδες εκεί, ώστε να συνεχίσει το έργο του.

 

«Πολλοί με ρωτάνε γιατί σπαταλώ τόσο χρόνο σ' αυτό. Δεν σπαταλώ ελεύθερο χρόνο, κερδίζω κάτι από τα επόμενα. Πιστεύω πως θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα εάν δεν αλλάξουμε. Γιατί μπορεί τα παιδιά σήμερα να είμαστε το 20% του πληθυσμού, αλλά την ίδια στιγμή αποτελούμε και το 100% του μέλλοντος».

 

 

 

 

 

 

  

Περιβάλλον
5 Σχόλια
Λογική μηδέν 12.8.2019 | 14:41
"Όποια απόφαση κι αν προκύψει, ωστόσο, ο ίδιος πιστεύει πως τελικά είναι και θέμα παιδείας.."
Οδυσσέα είναι καθαρά ΜΟΝΟ θέμα παιδείας.
Βλέπεις συχνά τον κάθε 'μορφωμενο' να παρκάρει την αμαξαρα του και να συνθλίβει κυριολεκτικά την χαμηλή θαμνώδη βλάστηση της παραλίας για να μην περπατήσει 100 μέτρα .
Επίσης , σπάει το πλαστικό κουβαδάκι και η μαμά το παρατάει μισοθαμμενο στην άμμο.
Και πολλά ακόμα παραδείγματα που όλοι μας έχουμε δει να γίνονται μπροστά στα μάτια μας.
Δεν ξέρω αν τελικά μπορέσουμε να γίνουμε ευσυνείδητα όντα που σέβονται τον τόπο όπου φιλοξενούνται. Γιατί περί φιλοξενίας πρόκειται..
avatar
yamil 12.8.2019 | 17:11
Σαφώς και είναι θέμα Παιδείας! Γιατί δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι είναι κακό που αφήνει το πλαστικό του ποτήρι, το καλαμάκι και τις άπειρες «γόπες» του στην άμμο. Απλά δεν θέλει να «ζοριστεί» παίρνοντάς τα μαζί του μέχρι τον κάδο.
Μπράβο στο συνειδητοποιημένο παλικάρι! Μακάρι να έχουμε πολλούς τέτοιους νέους ανθρώπους, όχι μόνο να κάνουν τη συλλογή, αλλά κυρίως να αποτελούν το παράδειγμα και η συνείδηση για αυτούς που βρωμίζουν.
avatar
Harlan 14.8.2019 | 15:08
Για αρχή, μπράβο στο παληκάρι.
Μακάρι όλοι έτσι!

Για το θέμα της Παιδείας: ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

Γιατί όλοι αυτοί οι ελληναράδες που στην Ελλάδα πετάνε τα σκουπίδια τους όπου λάχει, παρκάρουν όπως νάναι και φέρονται χυδαία σε κάθε ευκαιρία, μετατρέπονται σε "παναγίες" μόλις επισκεφτούν μια οποιαδήποτε ξένη χώρα;

Γιατί σε καμια άλλη χώρα δεν τολμάνε να παρκάρουν όπου γουστάρουν, να καπνίσουν όπου γουστάρουν και να πετάξουν σκουπίδια;

Τους έρχεται η Παιδεία με επιφοίτηση στο ταξίδι τους σιαπέρα και τους εξατμίζεται η Παιδεία στο ταξίδι τους καταδώθε;

Το "είναι θέμα Παιδείας" αποτελεί ένα ανόητο κλισεδάκι. Θεωρητικά σωστό, αφού με την Παιδεία μπορείς να λύσεις το οποιοδήποτε πρόβλημα.
Πρακτικά, πρόκειται για ανοησία, μετάθεση ευθυνών και μετάθεση του προβλήματος στο μέλλον.

ΟΤΑΝ αποκτήσουμε δάσκαλους, ΟΤΑΝ αποκτήσουμε σχολεία, ΟΤΑΝ τα σημερινά μαθητούδια γίνουν ενήλικες, ΑΝ δεν έχουν διαφθαρεί από την σάπια, ξεφτιλισμένη κοινωνία στο ενδιάμεσο, ΤΟΤΕ, ως δια μαγείας θα έχουμε όλοι Παιδεία και δεν θα κάνουμε τα εγκλήματα που κάνουμε σήμερα.

Συμπληρωματικά, ο γαϊδαρος πετάει και η Γη είναι επίπεδη.

Δεν είναι θέμα Παιδείας. Η Παιδεία σαφώς και είναι χρήσιμη (πάντα) αλλά από μόνη της δεν λύνει ΤΙΠΟΤΑ.

Ασε που η Παιδεία του καθενός είναι εντελώς διαφορετική από την Παιδεία όλων των άλλων. Μπορείς ανετότατα να βρεις οποιοδήποτε ζευγάρι επιστημόνων με 5 πτυχία ο καθένας που να έχουν εντελώς αντιδιαμετρικές απόψεις πάνω σε σοβαρά θέματα.

Το ότι όλοι έχουμε Παιδεία (κάτι που από μόνο του είναι αδύνατον) δεν σημαίνει ότι όλοι έχουμε τις ίδιες απόψεις, ούτε τις ίδιες προτεραιότητες.
Εκτός αν νομίζεις ότι όλοι έχουν ακριβώς την ίδια παιδεία με εσένα.
Εχω δει αρκετούς καθηγητές Πανεπιστημίων να φέρονται βάναυσα, απολίτιστα και αισχρά.

Συμπέρασμα: Το να μεταθέτουμε το πρόβλημα στο μέλλον και σε άλλους (Παιδεία) χειροτερεύει τα πράγματα.
Λύσεις χρειάζονται ΤΩΡΑ, όχι όταν (και αν) αποκτήσουμε όλοι Παιδεία.
Ατέρμονη Ανία 14.8.2019 | 23:32
Χρειάζεται συνέπεια:Τσουχτερά πρόστιμα. Καταναγκαστικη εργασία μη εξαγοράσιμη ειδικά για τους έχοντες.
Και άλλες τέτοια που να μην είναι μόνο στα χαρτιά.
Όπως επίσης κάποια επιβράβευση κι αναγνώριση από την ίδια την Πολιτεία για όσους κάνουν τέτοια αξιέπαινη δουλειά.

Δεν υπαεχει λόγος να βασιστούμε σε όλους. Σίγουρα θα υπάρχουν κάποιοι που θα κάνουν την διαφορά με την κρίση και την αντίληψη που έχουν, όπως και κάποιες γνώσεις, όπως σε κάθε εποχή αλλά είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι δεν θα βρεθεί κάποιος να σκαπουλάρει την ευθύνη /κούραση. Κι εγώ θα ήθελα η παιδεία να είναι η απάντηση για το μέλλον έστω, αλλά ούτε τότε θα είναι για όλους.

Υ. Γ. Το παιδί πραγματικά αξιέπαινο. :) Πιστεύει στον Άνθρωπο προφανώς που είναι μέσα σε όλους μας όταν λέει ότι είναι ζήτημα παιδείας (που δεν είναι μόνο, γιατί ο καθείς την μετουσιωνει όπως θέλει τελικά) αλλά μάλλον πιστεύω σε κάτι ανθρώπους σαν αυτόν. Όχι σ'ολους ακόμη και αν λάβουμε όλοι καλύτερη αγωγή ειδικά πάνω σε τέτοια ζητήματα, πάντα για κάποιους θα νικάνε οι κυρώσεις και οι επιβραβεύσεις.
Citellus citellus 16.8.2019 | 14:50
Πολύ σωστά. Το να λες ότι όλα είναι ΜΟΝΟ θέμα παιδείας σημαίνει ότι απλά θάβεις το πρόβλημα. Η τιμωρία γι αυτό υπάρχει, για να καλύπτει τα κενά της Παιδείας. (Προυπόθεση είναι βέβαια η παιδεία να μην αφήνει πολλά κενά). Με την άλλη λογική θα μπορούσαμε και σε άλλες περιπτώσεις έκνομων ενεργειών να λέμε "ολα είναι θεμα Παιδείας" και να μη χρειάζονταν αστυνόμοι και δικαστές, όπως π.χ. σε ανθρωποκτονίες, βιασμούς, ληστείες, λαθρεμπόριο...