Ο Νίκος Ιωαννίδης είναι αυθεντικός παοκτσής, αθεράπευτα ρομαντικός με τη μπάλα, καλλιεργημένος και βαθιά πολιτικοποιημένος. Φωτο: Βασίλης Καψάσκης/LIFO

O παοκτσής «Ισοβίτης» πιστεύει ότι μια κοινωνία που δεν σοκάρεται από ένα όπλο είναι άρρωστη

Μία συζήτηση για τον ΠΑΟΚ, τον Ιβάν Σαββίδη, τα πρόσφατα γεγονότα στην Τούμπα και το ελληνικό ποδόσφαιρο με τον Νίκο Ιωαννίδη, έναν από τους πιο παλιούς οπαδούς της «ασπρόμαυρης κερκίδας» και συγγραφέα του βιβλίου «Μια εποχή στο Τσιμέντο»

Παρά το γεγονός ότι είχαν περάσει αρκετές ημέρες από την εισβολή Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο, από την πρώτη στιγμή που προσγειωθήκαμε στη Θεσσαλονίκη όλοι μιλούσαν ακόμη για τα γεγονότα της Τούμπας στο ματς με την ΑΕΚ.


Από τον ταξιτζή που μας πήρε από το αεροδρόμιο, μέχρι τον μπαρμπέρη που πήγε ένας από εμάς να κουρεύτει και από τα ραδιόφωνα που ακούγονταν αποσπασματικά από τα ανοιχτά παράθυρα των αυτοκινήτων μέχρι τους μπάρμεν που μας σέρβιραν ποτά το βράδυ, έμοιαζε να μην υπάρχει κανένα άλλο θέμα συζήτησης.


Ψάχνοντας ένα πρόσωπο για να μιλήσουμε γύρω από τα όσα συνέβησαν, και έπειτα από την πρόταση του καλού φίλου Άρη (και φανατικού παοκτσή), έπεσε στο τραπέζι το όνομα του «Ισοβίτη» ή κατά κόσμον Νίκο Ιωαννίδη.

 

Δεν μπορεί ρε συ μία κοινωνία να μην σοκάρεται από την εικόνα ενός όπλου. Μία κοινωνία που δεν σοκάρεται από ένα όπλο είναι άρρωστη. Τουλάχιστον, όσοι δεν είναι υποκριτές απέδειξαν ότι ως κοινωνία έχουμε αντανακλαστικά.

 

 

Αυθεντικός παοκτσής, αθεράπευτα ρομαντικός με τη μπάλα, καλλιεργημένος και βαθιά πολιτικοποιημένος, ήρθε να με συναντήσει ένα βροχερό πρωινό σε ένα καφέ λίγο πιο κάτω από το γήπεδο της Τούμπας, φορώντας ένα μαύρο μπουφάν και από μέσα ένα t-shirt των «System of A Down».


— Το «Ισοβίτης» πώς προέκυψε;
Έχουμε έρθει με τον φίλο μου τον Φώτη στον αγώνα ΠΑΟΚ – Σεβίλλη το 1990. Αποκλειστήκαμε στα πέναλτι. Ήμασταν 15 χρονών. Ήταν η πρώτη φορά που μπαίναμε στη Θύρα 4.

 

Είχαμε δει 2 ώρες μπάλα και ήμασταν άλλες 3 ώρες στην κερκίδα. Στάζαμε από τον ιδρώτα. Δεν μας ενδιέφερε που χάσαμε και το μόνο που συζητούσαμε ήταν πόσο ωραία νιώθαμε, λέγοντας «ω ρε μαλάκα όλοι μας τη ζωή εδώ μέσα θα τη φάμε».

 

Κουβέντα, στη κουβέντα, φυλακισμένοι, ισοβίτες, μας ήρθε η ιδέα. Και έτσι φτιάξαμε το πανί «Ισοβίτες». Και επειδή το κουβαλούσα εγώ, ήμουν και ο «Ισοβίτης».

 

Δεν το επέλεξα δηλαδή. Ακόμη και τη σελίδα μου την έφτιαξε ένας φίλος από την Αθήνα, ο Σωτήρης. Ήξερε ότι γράφω, πήγε και αγόρασε το isovitis.gr, το έστησε, μου έδωσε τους κωδικούς και μου είπε "μπες και γράφε".


— Πόσα χρόνια παρακολουθείς τον ΠΑΟΚ;

Από το 1989. Από 14 ετών. 30 χρόνια μέσα στα γήπεδα.

 

Είχαμε δει 2 ώρες μπάλα και ήμασταν άλλες 3 ώρες στην κερκίδα. Στάζαμε από τον ιδρώτα. Δεν μας ενδιέφερε που χάσαμε και το μόνο που συζητούσαμε ήταν πόσο ωραία νιώθαμε, λέγοντας «ω ρε μαλάκα όλοι μας τη ζωή εδώ μέσα θα τη φάμε».

 

— Θυμάσαι πότε έγινες παοκτσής;

Με πήγε ο πατέρας μου στο 6-1 με τον Ολυμπιακό. Και έγινα ΠΑΟΚ την ώρα του ματς. Αλλά όχι από το σκορ, αλλά από τους οπαδούς που έβλεπα απέναντι.


— Πού γεννήθηκες;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καβάλα και στη Θεσσαλονίκη ήρθα το 1994, δήθεν για να σπουδάσω. Στο μηχανογραφικό έβαλα ότι σχολή είχε δίπλα στη Θεσσαλονίκη. Για να είμαι κοντά στον ΠΑΟΚ. Ξεκάθαρα.

 

— Μπορείς να μου σχολιάσεις όσα συνέβησαν στον αγώνα ΠΑΟΚ – ΑΕΚ. Καταρχάς, ήσουν μέσα;

Όχι, ήταν η σειρά της γυναίκας μου να πάει. Πηγαίνουμε εναλλάξ. Ένας κρατάει τα παιδιά και ο άλλος πάει στο γήπεδο. Φέτος έχει τύχει να είναι σε όλα τα ντέρμπι. Είναι μεγάλη αδικία και θέλω να το καταθέσω (γέλια).

 

— Στο γήπεδο γνωριστήκατε;

Είμαστε από το σχολείο μαζί. Της άρεσε αυτό το πράγμα από μικρή. Ερχόταν εκδρομές μαζί, στο γήπεδο. Όσο αφορά αυτό που με ρώτησες δεν χρειάζεται να έχεις δει τον αγώνα. Είναι μια ιστορία που κάνει κύκλο.

 

Είναι ο παοκτσής που αδικείται και μετά από τρία δευτερόλεπτα χάνει το δίκιο του λόγω της αντίδρασής του. Είναι το πιο διαχρονικό φαινόμενο ως προς το πως βλέπει παοκτσής το ποδόσφαιρο μέσα από την κερκίδα.

 

— Δηλαδή ο Ιβάν Σαββίδης αντέδρασε σαν Παοκτσής;

Δεν ξέρω πως αντέδρασε o Ιβάν. Θα έπρεπε να ξέρω πιο πολλά για τον ίδιο τον Ιβάν για να μπορέσω να το απαντήσω.

 

Αλλά όταν ένας άνθρωπος έχει τόσα λεφτά και ασχολείται με κάτι τόσο λαϊκό όσο το ποδόσφαιρο, μου αφήνει μία υποψία ότι μπορεί και να έχει ερωτευτεί αυτή την κατάσταση. Δεν είμαι σίγουρος. Μου φαίνεται δύσκολο να συμβαίνει αλλά μπορεί.


— Θεωρείς ότι μπήκε στο γήπεδο επειδή ένιωσε ότι αδικήθηκε από τον διαιτητή ή επειδή είπε από μέσα του «κοίτα να δεις, μου ακυρώνουν γκολ μέσα στο γήπεδό μου στο 90'»;

Μπήκε στο γήπεδο επειδή ένιωσε παραιτημένος. Σε πρώτη φάση μπήκε για να πάρει την ομάδα και να φύγει.

 

Έχει δηλώσει και στο παρελθόν ότι δεν θέλει να ρίχνει τα λεφτά του στη λεκάνη. Δεν ξέρω αν τον επηρέασαν ή ήταν δική του αντίδραση.

 

Όλη η ιστορία είναι το πιστόλι, αν δεν υπήρχε το πιστόλι, το αφήγημα θα ήταν διαφορετικό.

 

— Δεν θα έπρεπε να μας σοκάρει ως κοινωνία η εικόνα ενός όπλου μέσα σ' ένα γήπεδο;

Δεν μπορεί ρε συ μία κοινωνία να μην σοκάρεται από την εικόνα ενός όπλου. Μία κοινωνία που δεν σοκάρεται από ένα όπλο είναι άρρωστη. Τουλάχιστον, όσοι δεν είναι υποκριτές απέδειξαν ότι ως κοινωνία έχουμε αντανακλαστικά.

 

Δεν αφήνουμε να μας τρομάξει αυτή η εικόνα. Αντιδρούμε. Κάποιοι άλλοι νιώθουν ηττημένοι και το δείχνουν. Λένε: "εντάξει, ένα όπλο είναι".

 

Το "εντάξει ένα όπλο είναι", όμως, μπορεί να είναι η αρχή για να δεχτείς και άλλα πράγματα μετά. Ή να είναι ένας κρίκος σε αυτά που έχουν ήδη γίνει. Εγώ μεγάλωσα σε σπίτι με όπλα. Ο πατέρας μου είναι κυνηγός. Σοκάρομαι πάντα στη θέα ενός όπλου.

 

Η μπάλα είναι Τέχνη, ρε συ, δεν μπορεί να γίνει ιδεολογία. Φωτο: Βασίλης Καψάσκης/LIFO


— Τα επιχείρηματα περί του ότι «όλοι αυτοί οι τύποι κουβαλάνε όπλα» ή οι αναφορές σε παλαιότερα περιστατικά οπλοκατοχής που έχουν παρατηρηθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο πώς τα βλέπεις;

Tέτοιου είδους επιχειρήματα τα έχουν ξεπεράσει μέχρι και οι κόρες μου. Η μία είναι οχτώ ετών, η άλλη τεσσάρων. Γι' αυτό αναφέρθηκα σε όσους δεν είναι υποκριτές. Επικοινωνιακό είναι το παιχνίδι.

 

Όποιος έχει να κερδίσει κάτι από την κουβέντα θα βασιστεί σε άλλα κίνητρα για να εκφράσει την άποψή του.

 

— Ο Σαββίδης γιατί δεν ανέφερε τη λέξη «όπλο» στην ανακοίνωση που εξέδωσε και ζήτησε συγγνώμη;

Αυτό το απαντάει κάθε ταινία του Χόλιγουντ που έχει γυριστεί. Έχει να κάνει με τον τρόπο που χειρίζεται κανείς τα μέσα. Είναι αμερικανική συνταγή αυτή. Δεν επικεντρώνεσαι ποτέ στο πρόβλημα. Μιλάς πάντα πλαγίως.

 

Ο Σαββίδης δεν θεωρεί ότι θα έπρεπε αποτελεί κύριο θέμα συζήτησης το όπλο αλλά την αιτία για την αντίδρασή του. Η αντίδραση είναι κακή, έτσι και αλλιώς. Αλλά πάντα το είχαμε αυτό. Δεν έχουμε κουλτούρα αντίδρασης εδώ πάνω. Πάντα αντιδρούμε λάθος.


— Το αίσθημα της αγανάκτησης για μία διαιτητική αδικία ή για αυτή την πολυσυζητημένη πρωτοκαθεδρία του λεγόμενου «κράτους των Αθηνών» δικαιολογεί οποιαδήποτε αντίδραση; Σαν οπαδό σε ρωτάω.

Και ναι και όχι. Κοίτα να σου πω. Το πρόβλημα μου σχετικά με το πως μας αντιμετωπίζουν οι διαιτητές ή τα «κέντρα αποφάσεων», όλα σε εισαγωγικά, ήταν ότι ήθελα έναν άνθρωπο που καταφέρει να αλλάξει το πλαίσιο ώστε να μη χρειαστεί να αντιδράσω ξανά.

 

Θα έπρεπε δηλαδή ο Σαββίδης να έχει διαμορφώσει έτσι την κατάσταση ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να αντιδράσει κατ αυτό τον τρόπο.


Να ξέρουμε δηλαδή ότι όταν γίνεται ένα λάθος, είναι λάθος. Κατανοητό, αποδεκτό και πάμε παρακάτω.

 

Επιμένω ότι αν ο επόπτης είχε σηκώσει τη σημαία του αρχικά ως offside αρχικά, δεν θα είχε συμβεί τίποτα.

 

Θα μας ενδιέφερε να συνεχιστεί το παιχνίδι για να έχουμε το χρόνο να βάλουμε άλλο γκολ. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι.

 

— Συμφωνείς ότι υπάρχει μία μεγάλη μερίδα του κόσμου εδώ στη Θεσσαλονίκη που συσπειρώνεται γύρω από τον Σαββίδη; Μια «ιδεολογία Σαββίδη» ας πούμε;

Υπάρχει μία πάρα πολύ μικρή ομάδα που δεν συσπειρώνεται γύρω από τον Σαββίδη πλέον στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, δηλαδή, που συσπειρώνονται γύρω από τον ΠΑΟΚ.

 

Ο Νίκος Ιωαννίδης παρακολουθεί τον ΠΑΟΚ από το 1989 όταν ήταν 14 χρονών. Φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο του κ. Ιωαννίδη.

 

— Και αυτοί που συσπειρώνονται γύρω από τον Σαββίδη;

Έχει να κάνει με αυτή την κουλτούρα του υπερήρωα. Όλοι ψάχνουν τον σούπερμαν που θα τους σώσει από τα κακά του κόσμου και τον βρήκαν. Είναι αυτοί που δεν μπορούν να κάνουν κάτι με τον εαυτό τους ή με τον κοινωνικό τους κύκλο. Αυτοί είναι λίγοι, εντάξει.

 

Οι περισσότεροι βλέπουν έναν επιχειρηματία που ρίχνει χρήματα στην πόλη, στην ουσία εκεί είναι το ζήτημα. Το πρόβλημα της ανεργίας και της κακοπληρωμένης ή μη πληρωμένης εργασίας στη Θεσσαλονίκη είναι μεγαλύτερο απ' ότι στην Αθήνα.

 

Και στο λέω επειδή έχω ζήσει και στις δύο πόλεις. Ο Σαββίδης είναι ο πρώτος που «αιμοδοτεί» την πόλη και το κάνει πολλούς τρόπους. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλουμε να χάσουμε ως κάτοικοι της Θεσσαλονίκης.

 

Φοβούνται όλοι ότι αν στεναχωρηθεί ο μεγάλος μας ηγέτης θα πάρει τις επενδύσεις του και θα φύγει. Οπότε τους παρακινούν πολλά πράγματα για να κρατήσουν τον Σαββίδη εδώ. Δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ.

 

— Σε ένα πρόσφατο κείμενό του στη LiFO ο Νικόλας Σεβαστάκης έγραψε: «Αυτό που σκοτεινιάζει τον ουρανό της Θεσσαλονίκης είναι ένας οπαδικός μεσσιανισμός που ενώνεται με τον τοπικισμό του παράπονου και μία διάχυτη ρωσόφιλη δεισιδαιμονία». Συμφωνείς με την άποψή του;

 Ο οπαδικός μεσσιανισμός με την κουλτούρα του σούπερ ήρωα δεν απέχουν πολύ. Η διαφορά είναι ότι δεν πρόκειται να τον ακολουθήσουν μέχρι το τέλος, έτσι τυφλά.


— Για να το συμπληρώσω. Πόσο κοντά είμαστε στο να μετατραπεί αυτή η πλειοψηφία σε ένα είδος «τυρρανίας» που δεν θα δέχεται διαφορετική άποψη;

Επικοινωνιακά ισχύει αυτό. Ήδη γίνεται. Δεν υπάρχουν πολλές φωνές που να τους επιτρέπεται η αντίθετη άποψη. Ντάξει, σε μένα επιτρέπεται επειδή είμαι ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ. Αν δεν ήμουν, ίσως, υπήρχε πρόβλημα.

 

— Πες μου την άποψή σου για τον Σαββίδη. Την έχεις γράψει πολλές φορές αλλά δεν τη γνωρίζει ο πολύς κόσμος.

Νομίζω ότι η άποψη που έχουμε όλοι μας για τον Σαββίδη αλλοιώνεται από την άποψη που οι γύρω του θέλουν να μας επιβάλλουν για τον ίδιο. Το πρόβλημα είναι οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του, όχι ο Σαββίδης.

 

Η άποψη που μπορείς να έχεις για τον Σαββίδη είναι μόνο αν λάβεις υπόψην όσα λέει. Ντάξει, μέσες άκρες «καλά τα λέει» όπως λέει και ο πατέρας μου.

 

Εμένα δεν μου αρέσει αισθητικά όλο αυτό με τον Σαββίδη. Αισθητικά λέγοντας ως κουλτούρα. Όλο αυτό το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Αλλά το ξεπερνάω. Δεν κολλάω σε αυτό.


— Σε ποιο σημείο θα πεις «δεν θέλω ο Σαββίδης να είναι πρόεδρος της ομάδας μου»;

Αυτό θα το πω την πρώτη μέρα που θα καταλάβω ότι θέλει να με χρησιμοποιήσει. Δεν το έχει κάνει ακόμα. Όσοι τον υπερασπίζονται δεν τους έχει ζητηθεί να το κάνουν. Είναι αυτόκλητοι όλοι.

 

Ακόμα και όλοι αυτοί οι σύνδεσμοι οπαδών που βγάζουν ανακοινώσεις δεν έχουν πάρει εντολή από κανέναν. Έχω μιλήσει με τα παιδιά αυτά και ξέρω ότι τον στηρίζουν από μόνοι τους. Δεν έχουν δεχτεί πίεση από πάνω αυτά τα πέντε χρόνια. Παρότι έχει συμβεί με προκατόχους του που ήταν ντροπή να τους στηρίξεις.

 

Την πρώτη μέρα που θα καταλάβω ότι αυτός ο άνθρωπος θέλει να με χρησιμοποιήσει για κάτι, είτε ως ασπίδα, είτε ως εκτελεστικό όργανο, τελείωσε.

 

— Διαβάζοντας τα κείμενά σου έχω την εντύπωση οτι αντιμετωπίζεις ακόμη τη μπάλα με μία ρομαντική διάθεση. Έχει θέση ο ρομαντισμός στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο;

Ρομαντισμός είναι ο τρόπος που εξηγείς αυτό που νιώθεις. Όταν βλέπω κάτι και αναστατώνομαι, και νιώθω χίλια συναισθήματα, αυτό είναι υπέρ μου. Με κάνει να ζω πιο όμορφα.

 

Το να ξεκινήσω Σάββατο βράδυ, μετά τη δουλειά, με άλλους δέκα με ένα βανάκι, να πάω στην Τρίπολη και μετά να γυρίσω είναι τριάντα ώρες ιστορία.

 

Από αυτές, οι δύο είναι η μπάλα. Ε μείον δύο ώρες βάλε. Το υπόλοιπο δεν άλλαξε ποτέ.

 

— Μιας και μίλησες για εκδρομές. Ναρκωτικά παίζουν εκεί;

Έ, όσα παίζουν στις καφετέριες, στα στέκια, στα σπίτια. Δεν παίρνει κανείς ναρκωτικά επειδή πάει εκδρομές. Παίρνει έτσι κι αλλιώς, αλλά όλοι αυτοί είναι μια υποομάδα.

 

— Επειδή γίνεται μια κουβέντα το τελευταίο διάστημα περί του περίφημου «no politica» στο ποδόσφαιρο, θέλεις να μου κάνεις ένα σχόλιο;

Ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό το «no politica». Νομίζουν πως είναι κάτι θετικό, ότι δεν μιλάμε για πολιτικά. Αλλά αυτό το πράγμα είναι άριστα στημένο από την κερκίδα του Ολυμπιακού, από την οποία ξεπήδησε.


Κοίτα, εμείς έχουμε ένα δικό μας «no politica», αν μπορείς να το πεις έτσι, το οποίο έχει να κάνει με τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες ιδρύθηκε ο ΠΑΟΚ το 1926.


Αυτές είναι, δηλαδή, και δεν το συζητάμε. Ο ΠΑΟΚ είναι ένας σύλλογος που ιδρύθηκε από μετανάστες και ξεριζωμένους πρόσφυγες. Δέχτηκε στους κόλπους του όποιον καταραμένο δεν έβρισκε μέρος να τον δεχτεί.

 

Πάνω σε αυτες τις αρχές, ναι, «no politica». Ο ΠΑΟΚ είναι αυτό που είναι, 92 χρόνια τώρα. Το «no politica» σημαίνει πως είμαστε το κέντρο του κόσμου για όποιον δεν έχει κόσμο.

 

Τώρα, όσον αφορά το πραγματικό «no politica», όταν λες ο ΠΑΟΚ ή ο Ολυμπιακός πάνω απ΄ όλα, σημαίνει πως παραμένεις ο εαυτός σου. Πως είσαι αυτός που είσαι.

 

Κάποιος μπορεί να πιστεύει σε δέκα πράγματα, αλλά με βάση το «no politica» πιστεύει ότι η ομάδα του είναι πάνω απ' όλα. Μια ομάδα δεν μπορεί να είναι πάνω από τα κοινωνικά σου πιστεύω. Αυτά τα έχεις ενσωματωμένα. Την ομάδα σου τη διαλέγεις.

 

Το «no politica» του Ολυμπιακού σημαίνει ότι υπάρχει μια κατάσταση διαμορφωμένη που βολεύει αυτούς που κάνουν κουμάντο, γιατί η λέξη αυτή παίζει και σ' εμάς τελευταία.

 

Πάνω σ' αυτήν την κατάσταση, «no politica» παιδιά. Αλλά το έχει μόνο ο Ολυμπιακός αυτό. Δεν το 'χει ούτε η ΑΕΚ, ούτε ο Παναθηναϊκός. Δεν το χω 'δει αλλού το «no politica».

 

— Το ποδόσφαιρο μπορεί να γίνει ιδεολογία;

Η μπάλα είναι Τέχνη, ρε συ, δεν μπορεί να γίνει ιδεολογία.

 

Δεν υπάρχουν πολλές φωνές που να τους επιτρέπεται η αντίθετη άποψη. Ντάξει, σε μένα επιτρέπεται επειδή είμαι ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ. Αν δεν ήμουν, ίσως, υπήρχε πρόβλημα.

 

Το βιβλίο του Νίκου Ιωαννίδη «Μια Εποχή στο Τσιμέντο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος. Κείμενά του μπορείτε να διαβάσετε στο isovitis.gr

 

Ελλάδα
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
10 Σχόλια
avatar
Harlan 25.3.2018 | 12:50
Δεν ξέρω από ποδόσφαιρο και ούτε με ενδιαφέρει να μάθω.

Αλλά όταν μια κοινωνία στηρίζει έναν - οποιονδήποτε - επιχειρηματία με το επιχείρημα ότι "αυτός αιμοδοτεί την πόλη και φοβόμαστε ότι θα πάρει τις επενδύσεις του και θα φύγει", τότε πρόκειται για μια εντελώς σάπια κοινωνία εθελόδουλων ραγιάδων.

Όσο σκεφτόμαστε ότι δεν παίζει ρόλο το τι αξίζουμε, δεν παίζει ρόλο το τι παράγουμε, δεν παίζει ρόλο το πόσο δουλεύουμε - αλλά το μόνο που παίζει ρόλο είναι οι "επενδύσεις" του κάθε λαμόγιου, είμαστε τελειωμένοι. Φινίτο, καπούτ.

Και καμμία κυβέρνηση δεν μπορεί να μας σώσει, αφού όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν να φέρουν "επενδύσεις" στην χώρα.

Υ.Γ. Επειδή το θέμα του άρθου είναι το ποδόσφαιρο: Αν ο σαββίδης ήταν ένας απλός πρόεδρος ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά για όλους. Αλλά αυτός που μπούκαρε ένοπλος στο στάδιο δεν ήταν ο "σαββίδης-πρόεδρος", ήταν ο "σαββίδης-μεγιστάνας και ιδιοκτήτης της Θεσσαλονίκης".
Κάποτε πρέπει να σκεφτούμε αν θέλουμε ιδιοκτήτες στην ζωή μας.

Υ.Υ.Γ. Ο άνθρωπος της συνέντευξης είναι συμπαθέστατος. Αλλά ίσως δεν θα έπρεπε να ρωτάμε την γνώμη ποδοσφαιρόφιλων. Το πρόβλημα δεν είναι ποδοσφαιρκό, είναι οικονομικό.
avatar
Προσωποποιημένη κωλυσιεργία 25.3.2018 | 23:43
Συγγνώμη, έτσι δεν λειτουργεί ο καπιταλισμός; Εάν ο Σαββίδης βρήκε μια άδεια από επενδύσεις πόλη και αποφάσισε να επενδύσει σε αυτήν, γιατί οι Θεσσαλονικείς να μην τον στηρίξουμε; Το ότι η πόλη δεν έχει άλλους σημαντικούς ανταγωνιστές ή το ότι όλοι οι πλούσιοι επιχειρηματίες έχουν επενδύσει μόνο στην Αθήνα, αυτό είναι πρόβλημα του Σαββίδη; Όσο κι αν ξενίζει κάποιους η οικονομική δυναστεία του Σαββίδη στη Μακεδονία (που πρόκειται να γίνει ακόμα μεγαλύτερη παρά τα όσα εμπόδια του βάζουν), ας αναρωτηθούν για ποιον λόγο εξαρχής υπήρχε οικονομική περιθωριοποίηση της περιφέρειας στην Ελλάδα.

Είναι πολύ ενδιαφέρον επίσης που η συζήτηση στρέφεται γύρω από τον Σαββίδη και όχι γύρω από γνωστούς υπόδικους επιχειρηματίες που ασκούν επιρροή στην κοινή γνώμη με τα μέσα ενημέρωσης που διαθέτουν. Αλλά μάλλον εκεί δεν έχουμε πρόβλημα. Μας τρομάζει μόνο ό,τι φαίνεται.
avatar
σκύλος 26.3.2018 | 09:30
Όσο κι αν ξενίζει κάποιους η οικονομική δυναστεία του Σαββίδη στη Μακεδονία (που πρόκειται να γίνει ακόμα μεγαλύτερη παρά τα όσα εμπόδια του βάζουν), Πηγή: www.lifo.gr

και συ τι χαίρεσαι; παοκ εε;
avatar
Harlan 26.3.2018 | 12:23
Πάντα υπήρχαν δούλοι που λάτρευαν τα αφεντικά τους :-(

Υ.Γ. Επειδή εγώ δεν είμαι δούλος κανενός λαμόγιου, δεν θέλω ούτε μπορώ να απαντήσω σε ερωτήματα του τύπου "γιατί βάζετε εμπόδια στον δικό μου αφέντη, ενώ τους άλλους αφέντες τους αφήνετε"
avatar
Προσωποποιημένη κωλυσιεργία 26.3.2018 | 13:24
Δεν έχω καμία απολύτως εξάρτηση ούτε από τον Σαββίδη ούτε από τον οποιοδήποτε Σαββίδη. Αν εσύ Harlan βλέπεις αφέντες, τότε πάμε παρέα να ρίξουμε τον καπιταλισμό, γιατί θες δεν θες αφέντες είναι αυτοί που έχουν τα χρήματα. Αυτό δεν το λέω ούτε προς υπεράσπιση του Σαββίδη, ούτε επειδή θέλω να "προστατεύσω τη Θεσσαλονίκη από την κακιά Αθήνα". Αν εσύ δεν βλέπεις ότι υπάρχει ξεκάθαρη διαφορετική αντιμετώπιση των επιχειρηματιών στην Ελλάδα τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την κοινή γνώμη, πραγματικά κρίμα.

Εσύ σκύλε πήγαινε να κάνεις τέτοια σχόλια στο gazzeta.
avatar
σκύλος 26.3.2018 | 15:00
Δηλαδή εσύ ή θα ρίξεις το καπιταλισμό ή θα κάνεις την cheerleader του ιβαν;

Λευτεριά στα τσιγαράδικα! Πώς θα ζήσουμε και μεις οι μούτσοι...
avatar
Προσωποποιημένη κωλυσιεργία 26.3.2018 | 16:01
Σκύλε για πες εσύ το πρόβλημά σου με τον Ιβάν να ξέρουμε να συνεννοούμαστε. Όπως λέει και ο ισοβίτης, την πρώτη στιγμή που αποδείξει ότι είναι λαμόγιο, εγώ θα τον φτύσω. Το να πιστεύω ότι όσοι έχουν τόσα λεφτά δεν είναι βρώμικοι είναι αφέλεια. Το να μην βλέπω όμως ότι μια χώρα κάθεται και ασχολείται με έναν καθαρό από κατηγορίες επιχειρηματίες αντί με τους επιχειρηματίες
avatar
Προσωποποιημένη κωλυσιεργία 26.3.2018 | 16:06
Πάτησα κατά λάθος καταχώριση στο προηγούμενο σχόλιο χωρίς να το τελειώσω. Αν γίνεται το lifo ας το διαγράψει.

Σκύλε σε δύο γραμμές θα σου το πω: δεν θα ασχολούμουν με το Σαββίδη αν δεν έβλεπα ότι όλη η Ελλάδα κάνει γαργάρα τις υποθέσεις των αληθινών εγκληματιών. Ο Σαββίδης ούτε υπόδικος είναι, ούτε μαφιόζος είναι. Αν αποδειχτεί οτιδήποτε γι αυτόν εγώ θα είμαι από τους πρώτους που θα τον φτύσουν.
pedro 25.3.2018 | 17:26
η πλάκα είναι ότι κανένας παοκτζής δεν βρέθηκε να πει ότι ο διαιτητής "έσφαξε" τον παοκ όπως λέμε αν υπάρχει κίνητρο, ούτε υπάρχει κάποιος να πει ότι η φάση με το οφσάιντ ήταν ξεκάθαρη υπέρ του παοκ, μάλλον οι περισσότεροι λένε ότι 8 στους 10 θα το έδιναν οφσάιντ, οπότε και η αντίδραση του Ιβάν, είτε μπήκε για να πάρει την ομάδα και να φύγει, είτε για να φοβίσει τους διαιτητές και τους παίχτες της αεκ, ήταν εκ των πραγμάτων λάθος 100%. τώρα γιατί όλοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα δεν το καταλαβαίνω. δηλ όσα κορόιδευαν τόσα χρόνια οι παοκτζήδες, τώρα τα κάνουν και δεν τους πειράζει, αρκεί να πάρουν το πρωτάθλημα. αυτό κι αν είναι υποκρισία...
Jonathan R. Mayers 26.3.2018 | 12:25
Φίλε και γνωστέ μου Νίκο, θα συμφωνήσω μαζί σου στα περισσότερα, μερικές παρατηρήσεις μόνο θα μου επιτρέψεις.
Δεν υπάρχει καμία ιδιαιτερότητα στους οπαδούς του ΠΑΟΚ σε σχέση με τους οπαδούς των υπόλοιπων ομάδων. Δεν πιστεύω ότι αγαπούν περισσότερο, ή νοιάζονται περισσότερο από ότι για παράδειγμα οι οπαδοί της ΑΕΚ ή του ΠΑΟ.
Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης του ΠΑΟΚ είναι ότι αυτή η ομάδα έχει στερηθεί (αδίκως) πολλούς τίτλους, έχει χάσει πολλά κύπελλα για το λόγο ότι οι τελικοί στην συντριπτική τους πλειοψηφία γίνονταν στην Αθήνα και ως εκ τούτου οι οπαδοί έχουν ένα συσσωρευμένο αίσθημα αδικίας και καταπίεσης.
Έχει να ανταγωνιστεί την ασύμμετρη οικονομική δύναμη του λεκανοπεδίου και του αθηνοκεντρικού κράτους, με τις 6-10 ομάδες στη λίγκα ανά σεζόν. Ενδεικτικά αναφέρω, ότι έχει τύχει χρονιά όπου η ΑΕΚ βγήκε μόνο 4 φορές εκτός Αττικοβοιωτίας και ο ΠΑΟΚ έως και 15 εκτός Θεσσαλονίκης.
Ή τη συγκέντρωση όλων των φορέων, ΕΠΟ, ΚΕΔ, δικαστήρια στην Αθήνα. Σε λίγο και το VAR θα στηθεί κάπου εκεί, πιθανότατα σε κάποιο χώρο κάτω από τις κερκίδες του ΚαραΪσκάκη.
Αυτά από μόνα τους, συνιστούν μια αλλοιωμένη λίγκα, που έχει επιτρέψει από το 1959 μέχρι σήμερα μόνο 3 φορές να καταλήξει το πρωτάθλημα βορειότερα τη Λιβαδειάς.
Δεν νομίζω ότι έχει αυτό το συναίσθημα καμία άλλη ομάδα μικρή η μεγάλη, για το λόγο ότι οι περισσότερες έχουν πάρει πολύ περισσότερα τρόπαια από αυτά που τους άξιζαν, επομένως και οι οπαδοί τους είναι χορτάτοι.
Ως συνέπεια αυτού κανείς άλλος δεν έχει τιμωρηθεί (και πληρώσει) τόσο πολύ με αγωνιστικές κεκλεισμένων, με χρηματικές ποινές, με απειλές υποβιβασμού, με αφαιρέσεις βαθμών όσο ο ΠΑΟΚ ή με διακοπές πρωταθλήματος (αποκλειστικότητα του ΠΑΟΚ).
Ίσως αισθάνονται όλοι εξιλεωμένοι, όταν βλέπουν μόνο μια ομάδα και τον πρόεδρό της να πληρώνουν τις αμαρτίες όλων.
Δεν πιστεύω ότι οποιαδήποτε άλλη ομάδα, π.χ. ο Ολυμπιακός και οι οπαδοί του θα είχαν διαφορετική συμπεριφορά εάν είχε για παράδειγμα να πάρει τίτλο για 30 χρόνια, ή ακόμη χειρότερα, εάν της είχαν κλέψει τίτλους με διαιτησίες και εξωαγωνιστικές αποφάσεις. Δεν είναι άλλωστε και πολύ μακρινά τα πέτρινα χρόνια, με τις τιμωρίες, τις φυλακίσεις, τις κρατικές χορηγίες (Τράπεζα Κρήτης) και τα γνωστά ευτράπελα που εξευτέλιζαν και εξευτελίζουν ακόμη και σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Επίσης μια παράλειψη που έκανες.
Δεν ανέφερες ότι οι ΠΑΟΚτσήδες εδώ και πολλά χρόνια, όντας μάρτυρες μαι κατάστασης που διαιωνίζεται από τις εποχές Νταϊφά και Γουλανδρή μέχρι σήμερα επί Μαρινάκη, έχουν πάψει να ασχολούνται με τους αμφισβητούμενους από όλους τίτλους και κοιτούν μονάχα την ομάδα τους και το ποδόσφαιρο που παίζει και το οποίο αντικειμενικά για άλλη μια χρονιά είναι το καλύτερο στην Ελλάδα.