Eικονογράφηση: Luca De Salvia/ LIFO
Ελλάδα

Tέσσερις ντελιβεράδες περιγράφουν την καθημερινή τους Οδύσσεια στους δρόμους της Αθήνας

Η διανομή φαγητού μέσα στο κρύο, τη βροχή και τους κινδύνους του δρόμου είναι μια δουλειά που πολλοί θεωρούν απλώς «μια βόλτα με μηχανάκι». Τέσσερις άνθρωποι που μας εξυπηρετούν μέσα στην άνεση του σπιτιού μας μοιράζονται την εμπειρία τους και τις ιστορίες τρέλας που ζουν καθημερινά κάνοντας delivery. Εικονογράφηση: Luca de Salvia / LiFO

Είναι ίσως η πιο άχαρη δουλειά, όσο δύσκολες και να είναι οι καιρικές συνθήκες, σε αργίες και γιορτές, ακόμα και πολύ αργά το βράδυ, οι ντελιβεράδες τρέχουν ασταμάτητα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πελατών, αδιαμαρτύρητα, γιατί «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο», πολλές φορές και με κίνδυνο της ζωής τους.

 

Είναι από τα πιο δύσκολα επαγγέλματα, παρ' ότι για τον πιο πολύ κόσμο δεν είναι παρά «μια βόλτα με το μηχανάκι». Οι κίνδυνοι πολλοί, ατυχήματα, ληστείες, όλες οι κακουχίες του δρόμου, η αγενής συμπεριφορά των οδηγών, οι ατελείωτες ώρες πάνω στο μηχανάκι που δημιουργούν μυοσκελετικά προβλήματα.


Οι ντελιβεράδες δεν έχουν μεγάλη προϊστορία, είναι μια δουλειά που άνθησε τα τελευταία χρόνια με την έκρηξη των φαγάδικων, που τη βρίσκεις εύκολα γιατί πάντα υπάρχει ζήτηση (το μόνο «προσόν» που χρειάζεται είναι να έχεις μηχανάκι), που ξεκινάει ως δουλειά ανάγκης, αλλά μπορεί να γίνει μόνιμη, διότι «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού», όπως λέει και ο Σταμάτης, 26 χρονών, ο οποίος την είδε ως μια ευκαιρία για να αυξήσει το εισόδημά του.

 

Το μαγαζί κλείνει για δέκα μέρες τον Δεκαπενταύγουστο, τις οποίες δεν πληρωνόμαστε. Τις αργίες δουλεύουμε φουλ και πληρωνόμαστε όπως μια κανονική μέρα, για το βραδινό, μετά τις δέκα το βράδυ, δεν το αναφέρω καν.


«Εργάζομαι 9 μήνες στον τομέα του delivery. Τη δουλειά τη βρήκα μόνος μου ψάχνοντας στη γειτονιά, γιατί παντού πλέον ζητάνε delivery, και την κάνω από επιλογή, σαν δεύτερη δουλειά, για ένα έξτρα εισόδημα. Είναι αδύνατο να ζήσεις με τα λεφτά της μίας δουλειάς. Παράλληλα, δουλεύω και σε ένα σούπερ-μάρκετ και, ανάλογα με τις βάρδιες, τις βολεύω και τις δύο δουλειές.


Είναι σκληρή δουλειά. Θέλει αντοχή και υπομονή, γιατί είσαι όλη την ώρα στον δρόμο και έχεις να αντιμετωπίσεις δεκάδες απρόσεκτους οδηγούς που μπορεί να σε "φάνε" ανά πάσα στιγμή και πρέπει να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα.


Η πιο μεγάλη δυσκολία που αντιμετωπίζω κάθε μέρα είναι ο μεγάλος όγκος παραγγελιών. Πολλές βραδιές δεν προλαβαίνω να ξεκουραστώ ούτε πέντε λεπτά και μετά από έξι συνεχόμενες ώρες πάνω στο μηχανάκι "πιάνεται" η μέση μου.

 

Τον χειμώνα είναι πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα, γιατί κάνει κρύο και βρέχει. Ο συνδυασμός των δύο αυτών μπορεί να σε σκοτώσει. Πρέπει να ντυθείς καλά για να προστατευτείς και να έχεις και ρούχα να αλλάζεις, γιατί η δυνατή βροχή σε κάνει μουσκίδι, ό,τι και να φοράς.

 

Τον χειμώνα είναι πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα, γιατί κάνει κρύο και βρέχει. Ο συνδυασμός των δύο αυτών μπορεί να σε σκοτώσει. Πρέπει να ντυθείς καλά για να προστατευτείς και να έχεις και ρούχα να αλλάζεις, γιατί η δυνατή βροχή σε κάνει μουσκίδι, ό,τι και να φοράς. Φωτο: Eurokinissi


Πολλές φορές οι οδηγοί είναι εχθρικοί απέναντι σε ένα μηχανάκι, αλλά εκτός δρόμου είναι πιο επικίνδυνη η δουλειά, γιατί μπορεί να παρκάρεις σε ερημικές περιοχές και να σου την "πέσουν" για να σε ληστέψουν. Ως ντελιβεράς είναι σίγουρο ότι κουβαλάς πάνω σου ένα ποσό χρημάτων.

 

Επίσης, στα σπίτια που πάμε παραγγελίες ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα βρίσκεται πίσω από την πόρτα και αν θα είναι περίεργος. Έχω ακούσει πολλές περιπτώσεις που λήστεψαν ντελιβεράδες.


Τα λεφτά σού φτάνουν να ζήσεις αν είσαι μόνος, όχι αν θες να έχεις οικογένεια. Εκτός κι αν αντέχεις να είσαι στους δρόμους 12 και 14 ώρες την ημέρα. Παίρνω 4 ευρώ την ώρα καθαρά, αλλά αλλού μπορείς να βρεις και 3 ευρώ και 5. Εξαρτάται από τον εργοδότη.

 

Φιλοδώρημα δίνουν περίπου στις μισές παραγγελίες που θα πάω. Το κακό είναι ότι αν η παραγγελία έχει πληρωθεί μέσω κάρτας, όταν την πας δεν σου αφήνουν τίποτα. Συνήθως μου λένε ένα "καληνύχτα" και φεύγω.

 

Επίσης, αν η παραγγελία έχει στρογγυλό πόσο, π.χ. 10 ευρώ, πάλι δεν θα σου αφήσουν φιλοδώρημα, ενώ αν είναι 9,50 ευρώ, θα σου πουν "τα 50 λεπτά δικά σου". Το μεγαλύτερο tip που έχω πάρει είναι 5 ευρώ από μια παρέα πιτσιρικάδων που είχαν πάρτι. Με κάλεσαν κιόλας!


Είμαι ασφαλισμένος, γιατί τα μεγάλα μαγαζιά, όπως αυτό που δουλεύω, φοβούνται πολύ τους ελέγχους.


Το μαγαζί κλείνει στις 12 το βράδυ, άρα τελειώνω λίγο μετά, αλλά στις αργίες δουλεύω φουλ, όπως και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Ο κόσμος, άλλωστε, δεν σταματάει ποτέ να τρώει.

 

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει κάποιο σωματείο ή φορέας που μπορεί να με βοηθήσει αν υπάρχει πρόβλημα, δεν το έχω ψάξει, ξέρω όμως ότι υπάρχει η επιθεώρηση εργασίας.


Η συμπεριφορά των Αθηναίων εξαρτάται από το πόσο γρήγορα ή αργά θα τους πας την παραγγελία. Αν την πας κομπλέ, χωρίς λάθη και χωρίς καθυστέρηση, τότε είναι ευχαριστημένοι, σου χαμογελούν και φέρονται ευγενικά, αν αργήσει, στραβώνουν και είναι λογικό.


Μου έχει τύχει πολλές φορές να μου μιλήσουν απότομα επειδή καθυστέρησε η παραγγελία, ενώ δεν φταίω. Αν είναι μεγάλος ο όγκος των παραγγελιών, θα αργήσουν, δεν γίνεται να πετάξω για να τις προλάβω όλες. Γενικά, όμως, αν είσαι χαμογελαστός και τυπικός, συμπεριφέρονται κι αυτοί το ίδιο.

 

Λίγη ανθρωπιά δεν θα έβλαπτε κανέναν, υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί έξω που βγαίνει στον δρόμο είτε έχει κρύο, είτε ζέστη, είτε βροχή, για να σου φέρει να φας επειδή βαριέσαι να πας εσύ στο μαγαζί. Το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να είσαι ευγενικός απέναντί του, όπως θα ήσουν απέναντι σε οποιονδήποτε άνθρωπο...


Η πιο περίεργη ιστορία που έχω ζήσει είναι η παραγγελία που πήγα κάποια φορά σε μια πολυκατοικία. Ήταν στον δεύτερο όροφο. Χτυπάω το κουδούνι, η κυρία βγαίνει στο μπαλκόνι, μου κατεβάζει ένα καλάθι με σκοινί και μου λέει "βάλε την παραγγελία εδώ, δεν θέλω να ανέβεις στο σπίτι".

 

Της είπα να μου βάλει πρώτα τα λεφτά στο καλάθι για να είμαι σίγουρος ότι θα με πληρώσει κι έτσι παρέλαβε την παραγγελία με τον παλιό καλό τρόπο.


Υπάρχουν και πελάτισσες που μου την "πέφτουν", αλλά πάντα με χιούμορ και σε νορμάλ πλαίσιο, δεν με έχουν κάνει να αισθανθώ άβολα. Συνήθως μου λένε "έλα να πιεις ένα ποτήρι νερό, κάτσε λίγο", και την επόμενη φορά ζητάνε εμένα να κάνω το delivery.

 

Πάντα, όμως, είμαι τυπικός. Σε κάποιες πλούσιες περιοχές της Αθήνας μου έχει τύχει να με κοιτάνε κάπως περίεργα, γιατί σίγουρα δεν θα έκαναν ποτέ αυτήν τη δουλειά».


Ο Μάριος είναι 27 χρονών και κάνει delivery 6 ώρες την ημέρα, μετά την πρωινή δουλειά του.


«Τη δουλειά αυτή την κάνω εδώ και περίπου δύο χρόνια, σαν συμπληρωματικό εισόδημα, γιατί οι αποδοχές από τη βασική δουλειά δεν επαρκούσαν για τις υποχρεώσεις που υπήρχαν.

 

Δεν ήταν δύσκολο να τη βρω, λίγο-πολύ παντού ζητάνε διανομείς τον τελευταίο καιρό. Κάνω delivery περίπου 30 ώρες την εβδομάδα. Τα ωράρια είναι κυρίως βραδινά, από τις 7 μέχρι τη μία-μιάμιση, ανάλογα με την ημέρα. Τα Σαββατοκύριακα δεν μπορείς να πάρεις ρεπό για κανέναν λόγο.


Σαφώς η χειρότερη περίοδος για να δουλεύεις διανομή είναι οι χειμερινοί μήνες. Το κρύο είναι πολύ δυσκολότερο από τη ζέστη όταν είσαι στον δρόμο και σε διαρκή κίνηση.

 

Η μετακίνηση μέσα στη βροχή είναι από τα χειρότερα που μπορούν να σου συμβούν, το να βραχείς και να πρέπει να πας στο σπίτι σου να αλλάξεις ρούχα. Πάντα φοβάμαι όταν κουβαλάω πάνω μου χρήματα, ακόμα και λίγα, γιατί όλο και πιο συχνά ακούμε ότι κάποιος διανομέας δέχτηκε επίθεση από αγνώστους, φεύγοντας από κάποιο σπίτι.

 

Μια φορά μου την έπεσαν Τσιγγάνοι με ένα Smart σε φανάρι, λέγοντάς μου διάφορα. "Έκαψα" το μηχανάκι κι έφυγα δίχως να κοιτάξω πίσω!


Υπάρχουν πελάτες που δίνουν πάντα φιλοδώρημα και πελάτες που δεν δίνουν ποτέ. Είναι στον άνθρωπο ξεκάθαρα, δεν έχει να κάνει με την οικονομική κατάσταση. Οπότε, τα 50 λεπτά που θα δώσει δεν είναι τεράστια επιβάρυνση.

 

Το μεγαλύτερο ποσό που έχω πάρει είναι 3 ευρώ για μια παραγγελία που πήραμε στις 12:45 τη νύχτα, ενώ κλείναμε στη μία, και έπρεπε να διανύσω απόσταση ενάμισι χιλιομέτρου.


Δεν είμαι ασφαλισμένος για όλες τις ώρες που δουλεύω. Για την ακρίβεια, ούτε για τις μισές. Μου βάζει ένα γελοίο ποσό στην τράπεζα κάθε μήνα για να φαίνεται ότι με πληρώνει και τα υπόλοιπα τα παίρνω στο χέρι.

 

Εκτός από διανομή, αν δεν έχω δουλειά, γεμίζω τα ψυγεία με αναψυκτικά και ποτά. Το μαγαζί κλείνει για δέκα μέρες τον Δεκαπενταύγουστο, τις οποίες δεν πληρωνόμαστε.

 

Τις αργίες δουλεύουμε φουλ και πληρωνόμαστε όπως μια κανονική μέρα, για το βραδινό, μετά τις δέκα το βράδυ, δεν το αναφέρω καν.


Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ψάξει να βρω κάποιον φορέα να με βοηθήσει κι αυτό γιατί το αφεντικό λέει πως δεν χρειάζεται να μπλέκουμε τρίτους στην επιχείρηση και πως αν χρειαστώ κάτι να του το πω.

 

Η συμπεριφορά του κόσμου είναι σε γενικές γραμμές από καλή έως παγερή και αδιάφορη. Βεβαίως, υπάρχουν και οι περιπτώσεις με κομπλεξικούς ανθρώπους που ψάχνουν απεγνωσμένα να επιβληθούν σε κάποιον πιο αδύναμο.

 

Ένα βράδυ κάποιος πελάτης που ήταν σχετικά τακτικός άρχισε να φωνάζει όταν του πήγα την παραγγελία ότι την προηγούμενη φορά είχαμε αλλάξει σάλτσα στο προϊόν και τα έβαλε μαζί μου λες κι εγώ την έφτιαξα.

 

Είναι δύσκολο να το χειριστείς, πρέπει να είσαι όσο πιο ευγενικός και ανεκτικός μπορείς, γιατί δεν ξέρεις πώς μπορεί να αντιδράσει ο πελάτης.

 

Μια άλλη φορά, μια πελάτισσα, η οποία είχε παραγγείλει δύο πίτσες, πλήρωσε με πενηντάρικο και, αφού έγινε η συναλλαγή, μου έδωσε κάτι ψιλά που τα είχε έτοιμα από πριν.

 

Ντράπηκα να τα δω μπροστά της, της είπα ευχαριστώ και έφυγα. Καθώς κατέβαινα τα σκαλιά είδα ότι ήταν εννιά λεπτά σε κέρματα του ενός λεπτού!


Το πιο περίεργο περιστατικό που έχω αντιμετωπίσει είναι να πάω δώδεκα πίτσες σε ένα πάρτι παιδιών γυμνασίου ή λυκείου, όπου με το που μου άνοιξαν την πόρτα έπεσαν καταπάνω μου τρεις μεθυσμένοι έφηβοι, μου άρπαξαν κυριολεκτικά τις πίτσες μέσα από τα χέρια και μετά έκαναν τους παλαβούς, έλεγαν ότι δεν είχαν να πληρώσουν και ότι θα τα έφερναν την επόμενη μέρα από το μαγαζί.


Όσο πιο εύποροι είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο μεγάλο κόμπλεξ ανωτερότητας έχουν. Δουλεύω κυρίως Περιστέρι και Πετρούπολη, αλλά έχω πάει και σε σπίτια πιο πλούσια, όπου οι άνθρωποι μου φώναζαν "έλα δω, κούριερ"!

 

Λίγη ανθρωπιά δεν θα έβλαπτε κανέναν, υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί έξω που βγαίνει στον δρόμο είτε έχει κρύο, είτε ζέστη, είτε βροχή, για να σου φέρει να φας επειδή βαριέσαι να πας εσύ στο μαγαζί. Το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να είσαι ευγενικός απέναντί του, όπως θα ήσουν απέναντι σε οποιονδήποτε άνθρωπο...».

 

Πολύ συχνά ακούς για ατυχήματα που συμβαίνουν σε ντελιβεράδες. Έχουμε χάσει γνωστούς και φίλους. Πριν από έναν μήνα στην Πεύκη σκοτώθηκε ένας ντελιβεράς, νέο παιδί που δούλευε σε πιτσαρία. Είχε πολλά μποφόρ και ο αέρας τον έριξε με το μηχανάκι σε μια κολόνα. Φωτο: Eurokinissi


Τους ρωτάω αν υπάρχει κάποιος κώδικας που να χρησιμοποιούν μεταξύ τους για να ενημερώσουν τους άλλους ντελιβεράδες για τη συμπεριφορά συγκεκριμένων πελατών, όπως το αυτοκόλλητο με το «Γ» που βάζουν οι ντελιβεράδες της Θεσσαλονίκης δίπλα σε κάποια κουδούνια –κυρίως γραφείων- για να δείξουν ότι οι άνθρωποι εκεί δεν αφήνουν φιλοδώρημα (όπου Γ=γύφτος). Δεν ξέρει κανείς κάτι τέτοιο. «Το μόνο που κάνουμε είναι να στέλνουμε μήνυμα ο ένας στον άλλον ότι βγήκε το ΙΚΑ» λέει ο Νίκος.


Ο Νίκος είναι 33 χρονών, παντρεμένος, με δύο παιδιά. «Τη δουλειά αυτή την κάνω εδώ και τέσσερα χρόνια και ήταν και επιλογή και ανάγκη. Δουλεύω 8-9 ώρες την ημέρα, αλλά η σύμβαση είναι τετράωρη και είμαι ασφαλισμένος μόνο για το 4ωρο. Δεν παίρνω κανένα επίδομα, ο μισθός μου, ανάλογα με τις εργάσιμες, είναι 600-700 ευρώ τον μήνα, έχω ζήσει και με λιγότερα.

 

Πρόσφατα πήρα και μια μικρή αύξηση, 30 λεπτά την ώρα, από 3,80 ευρώ, τώρα παίρνω 4,10. Φιλοδωρήματα αφήνουν περίπου οι μισοί, από 10 μέχρι 50 σεντς, το πιο μεγάλο που έχω πάρει είναι 5 ευρώ. Και είναι πάρα πολλά.

 

Υπάρχουν και πελάτισσες που μου την "πέφτουν", αλλά πάντα με χιούμορ και σε νορμάλ πλαίσιο, δεν με έχουν κάνει να αισθανθώ άβολα. Συνήθως μου λένε "έλα να πιεις ένα ποτήρι νερό, κάτσε λίγο", και την επόμενη φορά ζητάνε εμένα να κάνω το delivery. Πάντα, όμως, είμαι τυπικός.


Η κανονική μου δουλειά είναι ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων. Νόμιζα ότι ήταν επικίνδυνη δουλειά, επειδή ήμουν σε οικοδομές και στις ταράτσες, αλλά όταν σταμάτησα να δουλεύω ηλεκτρολόγος και άρχισα να κάνω delivery, κατάλαβα ότι είναι ακόμα πιο επικίνδυνη.

 

Θα έπρεπε να παίρνουμε βαρέα και ανθυγιεινά, γιατί είμαστε για ώρες πάνω στο μηχανάκι. Εισπνέουμε πολύ καυσαέριο, αλλά και ο δρόμος είναι ζούγκλα.


Κινδυνεύουμε καθημερινά από απρόσεκτους οδηγούς και από τις κακές καιρικές συνθήκες. Πολύ συχνά ακούς για ατυχήματα που συμβαίνουν σε ντελιβεράδες. Έχουμε χάσει γνωστούς και φίλους. Πριν από έναν μήνα στην Πεύκη σκοτώθηκε ένας ντελιβεράς, νέο παιδί που δούλευε σε πιτσαρία. Είχε πολλά μποφόρ και ο αέρας τον έριξε με το μηχανάκι σε μια κολόνα.

 

Κινούμαι κυρίως στο Μαρούσι και στον κόσμο βλέπεις τα πάντα, χαρούμενους, αδιάφορους, γκρινιάρηδες, τσιγκούνηδες που μετράνε και το σεντ. Μου έχουν συμβεί διάφορα, πολλές φορές ο κόσμος έχει τα δικά του και ξεσπάει πάνω σου.

 

Μια μέρα πήγα καφέδες σε έναν τύπο σε μια εταιρεία και επειδή είχε λερωθεί λίγο το καπάκι από το φρέντο πήρε τηλέφωνο στο μαγαζί και είπε ότι μου έπεσαν οι καφέδες».

 

Ο Σάββας ξεκίνησε να δουλεύει ως ντελιβεράς για να βοηθήσει τον πατέρα του και συνεχίζει να κάνει την ίδια δουλειά μετά από 6 χρόνια.

 

«Έχω τελειώσει Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας στο ΤΕΙ Αθήνας και το delivery ήταν λύση ανάγκης, η καλύτερη τη δεδομένη χρονική στιγμή.

 

Κατά καιρούς, το ωράριο αλλάζει βάσει των δικών μου αναγκών. Τα πράγματα, όσο περνάνε τα χρόνια, γίνονται όλο και χειρότερα. Κατά μέσο όρο, αυτά τα έξι χρόνια δουλεύω 8 ώρες την ημέρα.


Οι περισσότεροι που μας βλέπουν πιστεύουν ότι είναι εύκολη δουλειά, νομίζουν ότι πάμε μια βόλτα με το μηχανάκι, αλλά, εκτός από τα καιρικά φαινόμενα και τους κινδύνους, κρύο τον χειμώνα, ζέστη το καλοκαίρι, όλο τον χρόνο έχεις να αντιμετωπίσεις την γκρίνια των πελατών. Και η γκρίνια μεγαλώνει με την πείνα. Για μένα, το χειρότερο είναι όταν βρέχει. Το κρύο και η ζέστη αντέχονται, οι κίνδυνοι της βροχής είναι κάτι που με τρομάζει.


Ο μισθός δεν είναι καλός, αλλά ευτυχώς υπάρχουν τα φιλοδωρήματα. Δεν δίνουν όλοι και δεν είναι στάνταρ τα tips, παίζει ρόλο το πόσες ώρες δουλεύεις και το πελατολόγιο του κάθε μαγαζιού, αν οι πελάτες σε γνωρίζουν, αφήνουν κάτι παραπάνω. Τριακόσια ευρώ βγαίνουν άνετα. Το μεγαλύτερο tip που έχω πάρει είναι 7 ευρώ.


Είμαι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ και κάνω μόνο delivery. Αυτό, βέβαια, από μαγαζί σε μαγαζί αλλάζει, αρκετοί ντελιβεράδες βοηθάνε και σε άλλες δουλειές. Το μαγαζί μας κλείνει μόνο Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και τις μέρες του Πάσχα. Τις υπόλοιπες αργίες δουλεύεις κανονικά.


Οι περισσότεροι πελάτες σε σέβονται, αρκεί να μην τους αφήσεις να πεινάσουν. Η ποιότητα των πελατών αλλάζει με τη γειτονιά και συνήθως τους κρίνουμε βάσει των tips. Από τις καλύτερες περιοχές που έχω καλύψει είναι το Φάληρο και ο Άγιος Δημήτριος και από τις χειρότερες η Δάφνη και ο Νέος Κόσμος.


Το πιο περίεργο περιστατικό που μου έχει συμβεί είναι να μου την πέσει στεγνά ένας άντρας, φέρνοντάς με σε πολύ δύσκολη θέση.
Δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος τις δυσκολίες που περνάμε και τι μπορεί να μας συμβεί προκειμένου να μη σηκωθεί από τον καναπέ του κάποιος και να φάει στο σπίτι του. Θα τον συμβούλευα να μη μας βλέπει σαν υπηρέτες και να έρθει για λίγο στη θέση μας...».

 

Εικονογράφηση: Luca de Salvia / LiFO

 

Ιnfo

Την Πέμπτη 11 Απριλίου οι διανοµείς, οι κούριερ και οι εξωτερικοί υπάλληλοι (οι επαγγελµατίες οδηγοί δικύκλου) απεργούν με αιτήματα το εταιρικό δίκυκλο, τα μέσα ατομικής προστασίας, ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά και την ενιαία ειδικότητα. Τους τελευταίους δύο μήνες έχουν χάσει τη ζωή τους έξι ντελιβεράδες σε εργατικά «ατυχήµατα», ενώ τον Δεκέµβριο του 2018 δύο συνάδελφοί τους ξυλοκοπήθηκαν από τους εργοδότες τους.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Ελλάδα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ξεκινούν άμεσα έλεγχοι για το πώς δουλεύουν οι ντελιβεράδες

ΕλλάδαΞεκινούν άμεσα έλεγχοι για το πώς δουλεύουν οι ντελιβεράδες

20.3.2019
Βόλος: Nτελιβέρας σκοτώθηκε σε τροχαίο

ΕλλάδαΒόλος: Nτελιβέρας σκοτώθηκε σε τροχαίο

9.3.2019
Θεσσαλονίκη: Κάλεσμα σε ντελιβεράδες να μην δουλέψουν σε ακραίες καιρικές συνθήκες

ΕλλάδαΘεσσαλονίκη: Κάλεσμα σε ντελιβεράδες να μην δουλέψουν σε ακραίες καιρικές συνθήκες

3.1.2019
Άγριος ξυλοδαρμός ντελιβερά από εργοδότη - Οργή στους διανομείς για τις σοκαριστικές εικόνες

ΕλλάδαΆγριος ξυλοδαρμός ντελιβερά από εργοδότη - Οργή στους διανομείς για τις σοκαριστικές εικόνες

5.12.2018
Θεσσαλονίκη: 800.000 ευρώ αποζημίωση διεκδικεί εστιατόριο από τέσσερις ντελιβεράδες

ΕλλάδαΘεσσαλονίκη: 800.000 ευρώ αποζημίωση διεκδικεί εστιατόριο από τέσσερις ντελιβεράδες

20.2.2019
Το ντελίβερι καταπολεμά την φτώχεια στην Κίνα: Φεύγουν από την επαρχία για να γίνουν διανομείς φαγητού

ΔιεθνήΤο ντελίβερι καταπολεμά την φτώχεια στην Κίνα: Φεύγουν από την επαρχία για να γίνουν διανομείς φαγητού

10.2.2019
Νέα καταγγελία για επίθεση σε ντελιβερά από εργοδότη στη Θεσσαλονίκη

ΕλλάδαΝέα καταγγελία για επίθεση σε ντελιβερά από εργοδότη στη Θεσσαλονίκη

7.2.2019
Η ΠΟΕΕΤ καταγγέλλει ξυλοδαρμό ντελιβερά που είχε προσφύγει στην επιθεώρηση εργασίας

ΕλλάδαΗ ΠΟΕΕΤ καταγγέλλει ξυλοδαρμό ντελιβερά που είχε προσφύγει στην επιθεώρηση εργασίας

27.12.2018
Στον εργοδότη η ευθύνη για τη συντήρηση του δικύκλου- Η εγκύκλιος για κούριερ και ντελιβεράδες

ΕλλάδαΣτον εργοδότη η ευθύνη για τη συντήρηση του δικύκλου- Η εγκύκλιος για κούριερ και ντελιβεράδες

18.12.2018
Ποινή φυλάκισης τριών ετών στον εργοδότη που ξυλοκόπησε ντελιβερά με σιδερογροθιά

ΕλλάδαΠοινή φυλάκισης τριών ετών στον εργοδότη που ξυλοκόπησε ντελιβερά με σιδερογροθιά

7.12.2018

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δεν είναι μόνο ότι κακοποιούνται οι γυναίκες. Υπάρχει και μια συνωμοσία σιωπής γύρω από αυτό το έγκλημα.

Ελλάδα Δεν είναι μόνο ότι κακοποιούνται οι γυναίκες. Υπάρχει και μια συνωμοσία σιωπής γύρω από αυτό το έγκλημα.

25.11.2020
Στο χωριό των κεραμοποιών της Κρήτης τη δεκαετία του '70

Ελλάδα Στο χωριό των κεραμοποιών της Κρήτης τη δεκαετία του '70

25.11.2020
Covid και Ακροδεξιά: Ο ιός εξαπλώνεται, οι μάσκες πέφτουν

Ελλάδα Covid και Ακροδεξιά: Ο ιός εξαπλώνεται, οι μάσκες πέφτουν

25.11.2020
Όχι άλλες «κραυγές στη σιωπή»: Η έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία την εποχή της καραντίνας

Ελλάδα Όχι άλλες «κραυγές στη σιωπή»: Η έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία την εποχή της καραντίνας

25.11.2020
Επιχειρησιακό σχέδιο μαζικού εμβολιασμού: η επόμενη πρόκληση για την αντιμετώπιση της πανδημίας

Ελλάδα Επιχειρησιακό σχέδιο μαζικού εμβολιασμού: η επόμενη πρόκληση για την αντιμετώπιση της πανδημίας

22.11.2020
Στήριξη για τις γυναίκες που βγαίνουν από τη φυλακή

Ελλάδα Στήριξη για τις γυναίκες που βγαίνουν από τη φυλακή

22.11.2020
Στις απόκρημνες σκήτες του Αγίου Όρους

Ελλάδα Στις απόκρημνες σκήτες του Αγίου Όρους

22.11.2020
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

19.11.2020
CURA pod: Η Kaizen Gaming (Stoiximan) στηρίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με φορητές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας

Ελλάδα CURA pod: Η Kaizen Gaming (Stoiximan) στηρίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με φορητές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας

18.11.2020
Ένας 18χρονος φοιτητής μιλά για την ζωή του στην καραντίνα

Ελλάδα Ένας 18χρονος φοιτητής μιλά για την ζωή του στην καραντίνα

18.11.2020
12 Σχόλια
avatar
ΦΩΤΕΙΝΗ 11.4.2019 | 10:11
"Δεν είμαι ασφαλισμένος για όλες τις ώρες που δουλεύω. Για την ακρίβεια, ούτε για τις μισές. Μου βάζει ένα γελοίο ποσό στην τράπεζα κάθε μήνα για να φαίνεται ότι με πληρώνει και τα υπόλοιπα τα παίρνω στο χέρι.
(...) Το μαγαζί κλείνει για δέκα μέρες τον Δεκαπενταύγουστο, τις οποίες δεν πληρωνόμαστε.
Τις αργίες δουλεύουμε φουλ και πληρωνόμαστε όπως μια κανονική μέρα, για το βραδινό, μετά τις δέκα το βράδυ, δεν το αναφέρω καν.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ψάξει να βρω κάποιον φορέα να με βοηθήσει κι αυτό γιατί το αφεντικό λέει πως δεν χρειάζεται να μπλέκουμε τρίτους στην επιχείρηση και πως αν χρειαστώ κάτι να του το πω.". Nαι μωρέ, γιατί να μπλέκουμε {τρίτους} στην επιχείρηση, εδώ είμαστε μια οικογένεια... Το πόσο ωραία περνάει ο υπάλληλος μέσα σε αυτή την {οικογένεια}, φαίνεται από όσα λέει παραπάνω...
avatar
Μαύρος Γάτος 12.4.2019 | 17:00
Και τι θέλεις δηλαδή;
Να προσφύγει στον συνδικαλισμό και στον κρατισμό που εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας και την πρόοδο αυτού του τόπου;
avatar
ΦΩΤΕΙΝΗ 11.4.2019 | 10:16
Νομίζω ότι το πρόβλημα με το επάγγελμα του ντελιβερα (όπως και με άλλα επαγγέλματα πχ. σερβιτόροι) είναι ότι υπάρχει η αίσθηση ότι είναι ένα προσωρινό επάγγελμα που θα το κάνει κάποιος φοιτητής ή γενικά κάποιος νέος μέχρι 25-30 , και μετά θα βρει κάποια άλλη δουλειά με περισσότερα χρήματα. Γι αυτό και υπάρχει η άποψη ότι δεν αξίζει τον κόπο να διεκδικήσεις τα εργασιακά σου δικαιώματα. Όμως, αυτό πλέον με την κρίση δεν ισχύει. (Όχι ότι και να ίσχυε θα ήταν σωστό να δουλεύει κάποιος ανασφαλιστος.)
avatar
Supertrouper 11.4.2019 | 11:03
Ωραια κ σωστα ολα αυτα Δε βλεπω να στηλιτευουν ομως την σταση συναδερφων τους που περνανε στοπ ,απαγορευεται και οδηγουν στο σντιθετο ρευμα για να προλαβουν τημ παραγγελια..Τι?Οχι?
avatar
stelios89 11.4.2019 | 11:59
Κανένας δεν θέλει να περνάει στοπ και να οδηγεί στο αντίθετο ρεύμα διακινδυνεύοντας έτσι τη σωματική του ακεραιότητα (ιδιαίτερα πάνω σε ένα παπί που είναι εξαιρετικά ευάλωτος σε περίπτωση ατυχήματος). Από τις μαρτυρίες των ανθρώπων, αυτό που προκύπτει είναι ότι η πίεση, τόσο από τους εργοδότες, όσο και από τους πελάτες είναι μεγάλη, για αυτό και ορισμένες φορές κάποιοι οδηγοί καταφεύγουν σε παραβάσεις του κοκ.
avatar
Ανώνυμος/η 11.4.2019 | 13:50
εχοντας κανει την ιδια δουλεια για χρονια (ντελιβερι + εξωτερικος), αυτο δεν στέκει στην μεγαλη πλειοψηφία των περιπτώσεων. Ειναι απλα καφριλα και αδιαφορία του οδηγου.
avatar
σαλιγκάρι 12.4.2019 | 07:18
σοβαρά τώρα; κανείς δεν θέλει να περνάει στοπ;
σε ποιά χώρα ζεις;;;
στο ελλάδα σε προσπερνάνε με σφήνες και σε μουτζώνουν κιόλας όταν δεν τους αφήνεις, σου κορνάρουν όταν σταματάς στο φανάρι με κόκκινο, αν δε είναι πορτοκαλί το τί ακούς δεν λέγεται, μπαίνουν μπροστά σου να σου πάρουν την θέση επειδή έτσι γουστάρουν, στρίβουν σε παρακάμψεις και σκάνε στην μούρη του αυτοκινήτου σου λίγο πιο κάτω με σκοπό να βγουν μπροστά από σένα.
δεν μιλάω για τους ντελιβεράδες που ναι μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα με το έτσι θέλω, επειδή έτσι θέλουν, ναι παραβιάζουν συνέχεια στοπ και ναι μιλάνε στο κινητό στο ένα χέρι και με το άλλο κρατάνε το τιμόνι και ναι έτσι μιλώντας στο κινητό σε προσπερνάνε κιόλας ή σου κόβουν τον δρόμο γιατί βιάζονται!
αλήθεια τώρα... τί λες;;;
avatar
stelios89 11.4.2019 | 11:28
https://sveod.gr
Σωματείο βάσης εξωτερικών υπαλλήλων - κούριερ - ντελιβεραδων που είναι και δραστήριο.
Για τα παιδιά που λένε ότι δεν ξέρουν αν υπάρχει κάποιο σωματείο και για όποιον άλλο δουλεύει σε αυτό το χώρο.
avatar
iwmou 11.4.2019 | 13:02
Καταδικάζω όλα τα αρνητικά που υφίστανται οι εργαζόμενοι και φυσικά καταδικάζω τις κακές συμπεριφορές από πελάτες και τις παραγγελίες εν μέσω κακού καιρού.
Αλλά το παράπονο "κάνουμε αυτή τη δουλειά για να μη σηκωθείς εσύ απο τον κανάπε σου", δεν το καταλαβαίνω. Θυμίζει τις οικιακές βοηθούς που κατακρίνουν τις εργοδότριες για το ότι δεν κάνουν οι ίδιες τις δουλειές του σπιτιού.
Προτιμούν δηλαδή οι ντιλιβεράδες να πηγαίνουμε να τα παίρνουμε μόνοι μας απο το μαγαζί και να εξαληφθούν αυτές οι θέσεις εργασίας;
avatar
Άρης Κωνσταντινίδης 11.4.2019 | 13:37
Όλες οι εργασίες στην Ελλάδα του 2019 έχουν γίνει εξαιρετικά δύσκολες. Οι ντελιβεραδες υποφέρουν προκειμένου να βγάλουν ένα μεροκάματο, που σε άλλες εποχές θα θεωρούταν πολύ ταπεινό. Δυστυχώς οι περισσότερες επαγγελματικές ομάδες (με εξαίρεση το δημόσιο βέβαια) ταλαιρουνται πολύ και εισπράττουν ελάχιστα.

Είναι σημάδια των καιρών, είναι η κρίση, είναι η ζωή σε μια χρεοκοπημενη χώρα! Όσο δε βελτιώνεται η οικονομική κατάσταση της χώρας, τόσο θα φτωχαινουμε κ άλλο. Αν το καταλάβουμε αυτό, ίσως αρχίσει κάτι να αλλάζει.
avatar
Ace Ventura 11.4.2019 | 14:45
Μερικά σχόλια:
1) Οι μισθοί των ντελιβεράδων είναι βλακωδώς χαμηλοί, όπως άλλωστε και πολλών άλλων επαγγελμάτων στην Ελλάδα. Για κάποιο λόγο, όμως, οι μισθοί των ντελιβεράδων είναι βλακωδώς χαμηλοί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης (π.χ. Δανία).
2) Η κουλτούρα του φιλοδωρήματος στην Ελλάδα πρέπει να αλλάξει. Ποτέ δεν μου άρεσε να παίρνω ή να δίνω φιλοδώρημα επειδή το θεωρώ συνήθεια άλλης εποχής που σήμερα, δρα καταστρεπτικά κυρίως επειδή ενισχύει ένα είδος σχέσης ανώτερου-κατώτερου που δεν έχει θέση στη σημερινή κοινωνία. Δεν είναι ο "καημένος ο σερβιτόρος, να τον βοηθήσουμε, μωρέ, τον κακόμοιρο". Είναι ένας επαγγελματίας που αμοίβεται για την υπηρεσία του και η αμοιβή του οφείλει να ρυθμίζεται μεταξύ αυτού και του εργοδότη του υπό την προστασία του Κράτους. Είναι θέμα του εργαζόμενου η συμφωνία με τον εργοδότη και θέμα όλων μας η προστασία του εργαζόμενου από το Κράτος.
3) Πρέπει να καταλάβουμε ότι η παράδοση κατ'οίκον είναι μια έξτρα υπηρεσία. Ο ντελιβεράς δεν πρέπει να σκέφτεται "ο πελάτης ο τεμπέλης που βαριέται να ερθει στο μαγαζί και του πάω σαν μαλάκας τον καφέ". Μπορεί, όμως, να σκέφτεται "η αμοιβή μου δεν αντικατοπτρίζει τον όγκο εργασίας μου και πρέπει κάτι από τα δύο να αναπροσαρμοστεί". Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν χρεώνεται εξτρα η παράδοση στο σπίτι.
4) Η κόλαση είναι οι άλλοι. ΟΛΕΣ οι δουλειές που έχουν να κάνουν με επαφή με το κοινό (από DJ έως ντελιβερι και νοσοκόμο) είναι δύσκολες μόνο και μόνο επειδή ερχόμαστε σε επαφή με τον κάθε ... πικραμένο. Η ιδανική συμπεριφορά σε ντελιβερά είναι α) η πληρωμή να έχει ήδη γίνει online (ο ντελιβεράς να ΜΗΝ διαχειρίζεται ποτέ χρήματα) β) Ανοίγει η πόρτα. γ) "Η παραγγελία σας" δ) γρήγορος έλεγχος ε) "ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια" ή "υπαρχει αυτό το λάθος, θα ενημερώσω τα κεντρικά" στ) κλείνει η πορτα, ο μεν στο μεταφορικό μέσο, ο δε μιαμ μιαμ
Ameti Mouxameti 13.4.2019 | 08:14
Το καλύτερο σχόλιο ο Ace!!!
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια