Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι μπορεί να τους τύχει το κακό, με αποτέλεσμα να μη δίνουν καθόλου σημασία στις καμπάνιες ενημέρωσης της πολιτικής προστασίας ‒ και όχι μόνο στην Ελλάδα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ελλάδα

Κωνσταντίνος Συνολάκης: «Πιστεύω ότι σε μια δεκαετία μερικές παραλίες θα τις θυμόμαστε μόνο από καρτ ποστάλ»

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας και του Πολυτεχνείου Κρήτης, του οποίου η μελέτη για το Μάτι κατέδειξε την παντελή κατάρρευση της κρατικής μηχανής, εξηγεί γιατί δεν πρέπει να εφησυχάζουμε πως «το χειρότερο δεν πρόκειται να μας συμβεί»

Ήταν ένα ζεστό καλοκαιρινό πρωινό και έξω από το επιβλητικό οικοδόμημα της Ακαδημίας Αθηνών τουρίστες αναζητούσαν λίγη δροσιά κάτω από τα σκιερά δέντρα. Ελάχιστα μέτρα πιο πέρα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σε γειτονικό περίπτερο αναφέρονταν στο νέο κύμα καύσωνα που πλήττει την Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Κλιματικό Ινστιτούτο του Πότσνταμ της Γερμανίας ανακοίνωσε πως τα πέντε θερμότερα καλοκαίρια από το 1500 μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί μέσα στον 21ο αιώνα. Με αυτές τις σκέψεις μπήκα στο κτίριο του πνευματικού ιδρύματος, όπου μας περίμενε ένας άνθρωπος που γνωρίζει άριστα το αντικείμενο της κλιματικής αλλαγής και των φυσικών καταστροφών.


Ο Κωνσταντίνος Συνολάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956 και σπούδασε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας. Σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και στο Πολυτεχνείο Κρήτης, καθώς και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει πάμπολλες έρευνες πάνω σε θέματα όπως η σεισμολογία και η ωκεανογραφία, ενώ έχει αναπτύξει το υπολογιστικό μοντέλο προσομοίωσης ΜΟSΤ για την πρόγνωση της διάδοσης των παλιρροϊκών κυμάτων. Επίσης, έχει βραβευτεί και τιμηθεί για το έργο του πολλές φορές.


Παράλληλα, ήταν ο άνθρωπος του οποίου η μελέτη για το Μάτι πυροδότησε συζητήσεις, αφού κατέδειξε την παντελή κατάρρευση της κρατικής μηχανής. Μάλιστα, λίγο πριν ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας απαρίθμησε στατιστικά στοιχεία από τη μελέτη του: «Το 92% των κατοίκων στις πληγείσες περιοχές δεν είχε καμία ενημέρωση για την εξέλιξη της πυρκαγιάς όσο διαρκούσε και δήλωσε ότι την αντιλήφθηκε μόνο του ή από γείτονες. Το 85% των επιζώντων απομακρύνθηκε από μόνο του, ενώ το 15% έμεινε στο σπίτι του. Το 20% αυτών που απομακρύνθηκαν διέφυγε με τα πόδια, το 70% με αυτοκίνητο. Περίπου το 50% διέφυγε προς την παραλία και το 50% προς Νέα Μάκρη και Ραφήνα. Κανείς από τους περίπου 1.200 ερωτηθέντες από έναν πληθυσμό πάνω κάτω 3.500 που υπολογίζεται ότι ήταν σε Μάτι και Νέο Βουτζά εκείνη την ημέρα δεν φέρεται να είχε κάποια πληροφόρηση πριν από το συμβάν για φυσικές καταστροφές ή επικείμενους κινδύνους στην περιοχή».

 

Aυτό που είδαμε στο Μάτι οφείλεται στην αδικαιολόγητη άγνοια ακόμη και των στοιχειωδών υποχρεώσεων των δημόσιων λειτουργών αλλά και στην ανικανότητα της κοινωνίας μας να αντιμετωπίσει ακραία φαινόμενα και περιστατικά


Ο διακεκριμένος επιστήμονας θεωρεί ξεκάθαρα ότι στο Μάτι «αυτό που είδαμε οφείλεται στην αδικαιολόγητη άγνοια ακόμη και των στοιχειωδών υποχρεώσεων των δημόσιων λειτουργών αλλά και στην ανικανότητα της κοινωνίας μας να αντιμετωπίσει ακραία φαινόμενα και περιστατικά».


Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο κ. Συνολάκης εξηγεί τι πήγε λάθος στο Μάτι, αναλύει τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να μειώσουμε την επικινδυνότητα στη χώρα μας, πώς να αντιμετωπίζουμε τις πυρκαγιές, μιλά για τα πανεπιστήμια, τους νέους, την κρίση αλλά και τι εκείνος θεωρεί σημαντικό στη ζωή.

 

Στο Μάτι δεν είχε γίνει ποτέ άσκηση εκκένωσης ούτε είχαν κάποιο υπολογιστικό μοντέλο ώστε να γνωρίζουν πόση ώρα χρειάζεται για να γίνει η εκκένωση. Συγκεκριμένα, απαιτούνταν μία ώρα για να απομακρυνθούν οι πολίτες από το Μάτι. Φωτο: Eurokinissi

 

— Ένας χρόνος από την τραγωδία στο Μάτι. Ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την εκατόμβη νεκρών;

Αισθάνομαι ότι μετά από έναν χρόνο το αρχικό μου συμπέρασμα αποδείχτηκε, δυστυχώς, σωστό. Το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι δεν δόθηκε ποτέ εντολή εκκένωσης. Αν είχε παρθεί έγκαιρα αυτή η απόφαση, θα είχαν σωθεί ζωές. Αυτό το συμπέρασμα επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι τρεις μήνες μετά το Μάτι, μια πυρκαγιά στην Καλιφόρνια κατέκαψε πάνω από 500 τ.χλμ. σε διάστημα 15 ημερών και είχε 83 θύματα. Κι αυτό σε μια περιοχή 27.000 κατοίκων, με κλιματικές συνθήκες ξηρές, παρόμοιες με αυτές της Αττικής. Αυτό συνέβη επειδή δόθηκε εντολή απομάκρυνσης του πληθυσμού άμεσα και υπήρχε ενημέρωση από το αντίστοιχο 112 αλλά και από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, όπως και με tweets της αστυνομίας. Άρα, δεν πρέπει να περιμένουμε να φτάσει η πυρκαγιά στις αυλές των σπιτιών μας για να δοθεί η εντολή για εκκένωση. Κρίνεται, λοιπόν, υποχρεωτικό όχι μόνο να υπάρχουν σχέδια εκκένωσης που να λαμβάνουν υπόψη τον χρόνο αποχώρησης αλλά και δίοδοι διαφυγής.

 

— Με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να μειώσουμε την επικινδυνότητα στη χώρα μας;

Ένα διαχρονικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα για να μειωθεί η επικινδυνότητα, παρά μόνο σε περίπτωση σεισμού. Εκεί πράγματι εφαρμόζεται ο σχετικός αντισεισμικός κώδικας και όλες οι νεότερες κατασκευές είναι πιο ανθεκτικές σε σχέση με το παρελθόν. Από κει και πέρα, για άλλα ακραία φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες ή οι πυρκαγιές, δεν έχουμε κάνει απολύτως τίποτα. Για παράδειγμα, σε κανένα εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν γίνεται καμία ενημέρωση που να αφορά τα ακραία φαινόμενα, πέρα από τους σεισμούς. Μάλιστα, στις επισκέψεις μου στα σχολεία, όταν ρωτώ τα παιδιά τι χρειάζεται να κάνουν σε περίπτωση πυρκαγιάς, κανένα δεν γνωρίζει να μου απαντήσει ότι όχι μόνο δεν πρέπει να τρέξεις εκείνη τη στιγμή αλλά να πέσεις στο πάτωμα και να στριφογυρίζεις γύρω από τον εαυτό σου, καλύπτοντας το πρόσωπό σου, έως ότου η φωτιά σβήσει από τα ρούχα σου. Η ουσιαστική ενημέρωση θα μας βοηθούσε πάρα πολύ προκειμένου να έχουμε λιγότερη θνησιμότητα.


— Κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο το 2019;

Ξέρετε, επειδή έχω επισκεφτεί πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, έχω αντιληφθεί ότι είναι άκρως συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση η άποψη πως το χειρότερο δεν πρόκειται να μας συμβεί. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι μπορεί να τους τύχει το κακό, με αποτέλεσμα να μη δίνουν καθόλου σημασία στις καμπάνιες ενημέρωσης της πολιτικής προστασίας ‒ και όχι μόνο στην Ελλάδα. Στο Παλού της Ινδονησίας τον περασμένο Οκτώβριο έγινε ένα μεγάλο τσουνάμι. Στη συγκεκριμένη πόλη είχαν προνοήσει, τοποθετώντας ενημερωτικές πινακίδες, οι οποίες έδειχναν τις διαδρομές που έπρεπε να ακολουθηθούν προκειμένου οι κάτοικοι να γλιτώσουν. Όταν, τελικά, έγινε ο σεισμός, δεν απομακρύνθηκε κανείς και υπήρχαν εκατοντάδες νεκροί. Κι αυτό επειδή οι περισσότεροι δεν είχαν προσέξει καν τις πινακίδες και δεν είχαν δώσει τη δέουσα σημασία. Γι' αυτό χρειάζονται υπηρεσίες ενημέρωσης και ειδικά επιχειρησιακά μοντέλα προσομοίωσης προκειμένου να ξέρουμε τι να κάνουμε στις αντίστοιχες περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.

 

Οι συνομιλίες που ακούσαμε με φράσεις όπως «άσ' τους να καούν, να μάθουν», παρότι θεωρώ ότι δεν είναι αντιπροσωπευτικές, καταδεικνύουν μια απάνθρωπη συμπεριφορά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Έχετε πει ότι η αντιμετώπιση πυρκαγιών χρειάζεται μια συνολική προσέγγιση, να μην είναι επικεντρωμένη μόνο στον πυροσβέστη. Τι περιεχόμενο έχει αυτή η προσέγγιση;

Η πυρόσβεση δεν θα έπρεπε να είναι ο μοναδικός γνώμονας της Πολιτικής Προστασίας. Ξεκινάς από πριν την προετοιμασία της κοινότητας με ασκήσεις απομακρύνσεων, ειδικά όταν πρόκειται για περιοχές υψηλού κινδύνου. Για παράδειγμα, στο Μάτι δεν είχε γίνει ποτέ άσκηση εκκένωσης ούτε είχαν κάποιο υπολογιστικό μοντέλο ώστε να γνωρίζουν πόση ώρα χρειάζεται για να γίνει η εκκένωση. Συγκεκριμένα, απαιτούνταν μία ώρα για να απομακρυνθούν οι πολίτες από το Μάτι. Άρα, μέχρι τις πεντέμισι το απόγευμα κάποιος από το κέντρο επιχειρήσεων έπρεπε να έχει λάβει την απόφαση εκκένωσης. Τώρα, το άλλο θέμα στο οποίο χωλαίνουμε είναι η προετοιμασία της περιοχής. Έναν χρόνο μετά την καταστροφή στο Μάτι δεν είχε απομακρυνθεί καν η καύσιμη ύλη που είχε συσσωρευτεί σε ένα οικόπεδο. Το απίστευτο ήταν ότι χρειάστηκε πράξη νομοθετικού περιεχομένου για να καθαριστούν αυτά τα καμένα και αυτό κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού. Όταν, λοιπόν, φτάνουμε στο σημείο να φεύγουν τα καμένα επειδή δίνει εντολή ο πρωθυπουργός, αντιλαμβάνομαι με μεγάλη στενοχώρια ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε για να αλλάξουμε τη χώρα και να την κάνουμε λίγο πιο σύγχρονη.

 

— Το ίδιο συνέβη και με τον αριθμό έκτακτης ανάγκης 112 που δεν λειτουργούσε.

Πράγματι, ένας τρόπος έγκαιρης προειδοποίησης του κοινού είναι ο ευρωπαϊκός αριθμός εκτάκτου ανάγκης 112. Όπως πληροφορήθηκα, η υλοποίησή του ήταν έτοιμη, αλλά έλειπε η βούληση για την εφαρμογή του. Ήδη, πάντως, έγινε το πρώτο τεστ από τον νέο υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης και αναμένεται σε λίγες μέρες να πραγματοποιηθεί και το δεύτερο. Να θυμίσουμε ότι το 112 μπορεί να στείλει γραπτά και φωνητικά μηνύματα σε όλους τους χρήστες κινητών και σε σταθερά, σε συγκεκριμένη περιοχή. Ωστόσο, είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι όχι μόνο δεν λειτουργούσε πριν από την καταστροφή στην Ανατολική Αττική αλλά και ούτε ύστερα. Μιλάμε για έναν αριθμό που μπορεί να κληθεί από δημόσιους τηλεφωνικούς θαλάμους χωρίς τηλεκάρτα, από οποιοδήποτε δίκτυο κινητής τηλεφωνίας, από κινητό που είναι κλειδωμένο ή ακόμα και από κινητό χωρίς κάρτα SIM. Όμως, στην Ελλάδα, δυστυχώς, χρησιμοποιούμε ακόμα διαφορετικό αριθμό εκτάκτου ανάγκης για κάθε υπηρεσία (ΕΚΑΒ, Αστυνομία, Πυροσβεστική, Λιμενικό) και μόνο το 1/4 περίπου των κλήσεων για έκτακτη βοήθεια γίνεται προς το 112.


— Η Χαλκιδική ήταν επίσης ένα παράδειγμα αδυναμιών του κρατικού μηχανισμού;

Ήταν σίγουρα ένα δείγμα του πώς ένα ακραίο φαινόμενο μπορεί να γίνει καταστροφικό. Η Πολιτική Προστασία, όπως και στον σεισμό της Αθήνας, αναγκάστηκε να κατανοήσει πόσο γρήγορα πρέπει να επιδεικνύει τα αντανακλαστικά της κρατικής μηχανής. Αντανακλαστικά που τελικά δεν είδαμε ποτέ στις περσινές πυρκαγιές. Οι αποφάσεις πρέπει να ακολουθούν έναν κώδικα εντολών, όπως ακριβώς συμβαίνει στις πτήσεις των αεροπλάνων, όπου οι πιλότοι εφαρμόζουν πιστά και με πειθαρχία ένα check list στην περίπτωση μιας έκτακτης ανάγκης. Αντιθέτως, πέρσι παρακολουθήσαμε ένα κέντρο επιχειρήσεων στο οποίο αποτυπώνονταν εικόνες αποδιοργάνωσης και έλλειψης συντονισμού.

 

Η κακοκαιρία στη Χαλκιδική ήταν σίγουρα ένα δείγμα του πώς ένα ακραίο φαινόμενο μπορεί να γίνει καταστροφικό.Φωτο: Eurokinissi


— Ήταν σοκαριστικοί και οι διάλογοι που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Ξέρετε, στην Ελλάδα ο εκάστοτε υπουργός έχει ασυλία και θα σας εξηγήσω γιατί το λέω αυτό. Στην Καλιφόρνια θα ήταν ανήκουστο ο κυβερνήτης της Πολιτείας να πάει κατά τις πρώτες ώρες στο κέντρο επιχειρήσεων. Ίσως βρεθεί εκεί μετά την τρίτη ημέρα. Το αναφέρω αυτό διότι οι αποφάσεις που χρειάζεται να παρθούν λαμβάνονται μόνο από τους επαγγελματίες, οι οποίοι γνωρίζουν τα επιχειρησιακά δεδομένα. Μπορεί ο υπουργός να έχει την ευθύνη της δημόσιας διοίκησης, αλλά δεν είναι το πρόσωπο εκείνο που θα πάρει αποφάσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αυτό είναι που πληρώνουμε ως κοινωνία, το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος διαχρονικά επιδίωκε να έχει τον κεντρικό έλεγχο όλων των διαδικασιών. Συνοψίζοντας, κατά τη διάρκεια της διαχείρισης της κρίσης οι πολιτικοί δεν πρέπει να παρευρίσκονται στο κέντρο επιχειρήσεων ούτε να δίνουν εντολές, διότι πολύ απλά δεν έχουν αυτού του είδους την εκπαίδευση.

 

Είναι αλήθεια ότι οι επιθέσεις εναντίον μου ήταν όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε επαγγελματικό. Αποκλείστηκε όλη η έρευνά μας για το Μάτι από κάθε είδους χρηματοδότηση, ενώ άλλες επιτροπές πληρώθηκαν κανονικά.


Επίσης, οι συνομιλίες που ακούσαμε με φράσεις όπως «άσ' τους να καούν, να μάθουν», παρότι θεωρώ ότι δεν είναι αντιπροσωπευτικές, καταδεικνύουν μια απάνθρωπη συμπεριφορά. Είναι δυνατόν να μη γνώριζαν ότι μαγνητοφωνούνται αυτές οι συνομιλίες; Όλο αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι ανήμπορος απέναντι στο κράτος. Προσωπικά, ένιωσα ντροπή ως Έλληνας που έχουμε αφήσει μερικά ακραία στοιχεία να επιτρέπουν αυτές τις συμπεριφορές. Άλλωστε, αν έχουμε χαλαρώσει τόσο πολύ ως κοινωνία ώστε να μη σεβόμαστε την ανθρώπινη ζωή, νομίζω ότι το μέλλον μας προμηνύεται δυσοίωνο.

 

— Εκείνη την περίοδο δεχτήκατε πολλές προσωπικές επιθέσεις. Τι κρατάτε περισσότερο τώρα, με την απόσταση του χρόνου;

Είναι αλήθεια ότι οι επιθέσεις εναντίον μου ήταν όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε επαγγελματικό. Αποκλείστηκε όλη η έρευνά μας για το Μάτι από κάθε είδους χρηματοδότηση, ενώ άλλες επιτροπές πληρώθηκαν κανονικά. Όμως, για να απαντήσω ευθέως στο ερώτημά σας, αυτό που με κράτησε και με πείσμωσε να ολοκληρώσουμε τη μελέτη ήταν το συναίσθημα. Πέρασα πολλές μέρες με ανθρώπους που επλήγησαν στο Μάτι και αντιλήφθηκα ότι δεν μπορούσα να διαψεύσω την επιθυμία τους να μάθουν την αλήθεια. Έκλαψα μαζί με αυτούς τους ανθρώπους, είδα τον πόνο στα μάτια τους, άκουσα τις θλιβερές ιστορίες τους. Ακόμα και μετά από δύο μήνες η μυρωδιά των καμένων ήταν ιδιαίτερα αισθητή και αποτύπωνε το μέγεθος αυτού που είχε συμβεί. Επομένως, δεν γίνεται να μείνεις ανεπηρέαστος ή αμέτοχος σε μια τέτοια καταστροφή. Δεν σας κρύβω ότι η σύζυγός μου είχε φοβηθεί πολύ και δεν ήθελε να πολυκυκλοφορούμε στην Κρήτη. Όμως επέμεινα. Προχώρησα. Κι έτσι ετοιμάσαμε την επιστημονική μας μελέτη με κύριο στόχο να μάθουμε, για να μη μας ξανασυμβεί ποτέ κάτι αντίστοιχο.


— Ανησυχείτε ότι μπορεί να υπάρξουν στο μέλλον παρόμοιες καταστροφές;

Δυστυχώς, ακόμα δεν νομίζω ότι έχουμε πλησιάσει το επαρκές επίπεδο του τρίπτυχου «προετοιμασία - προειδοποίηση - ορθή αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών». Το μεγάλο στοίχημα είναι να καταφέρουμε να λειτουργήσει το σύστημα τηλεφωνικών μηνυμάτων και τα σχέδια εκκένωσης και ευελπιστώ, συγχρόνως, να ξεκινήσει η εκπαίδευση στα σχολεία. Από τη μελέτη μας αποδείχτηκε πως η φωτιά διέσχισε την απόσταση των 7,5 χιλιομέτρων από το σημείο εκδήλωσης της πυρκαγιάς στο Νταού Πεντέλης μέχρι τη λεωφόρο Μαραθώνος σε ένα χρονικό περιθώριο μιάμισης ώρας, δηλαδή σε χρόνο αρκετό ώστε να απομακρυνθούν πεζή προς την ακτή οι κάτοικοι του Ματιού.


— Έχετε δημοσιεύσει εργασίες στις οποίες λέτε ότι οι παραλίες μας είναι προς εξαφάνιση. Θα θέλατε να μας το εξηγήσετε αυτό;

Έχουν γίνει τόσες αμμοληψίες από τις παραλίες ‒επειδή το τσιμέντο χρειάζεται μεγάλη ποσότητα άμμου‒, που έχουμε οδηγηθεί στη μείωση του ενεργού πλάτους των ακτών. Επιπρόσθετα, τα ακραία φαινόμενα έχουν συντελέσει στη διάβρωση των παραλιών με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η ανθεκτικότητα του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, καταστροφικές πρακτικές όπως οι εξέδρες, οι πλατφόρμες, τα δρομάκια και οι λιμενικές κατασκευές που συναντάμε στις ελληνικές ακτές συντελούν σημαντικά στην εξασθένηση αυτού του φυσικού προφυλακτήρα. Πιστεύω ότι σε μια δεκαετία μερικές παραλίες θα τις θυμόμαστε μόνο από καρτ ποστάλ.

 

«Η επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής θα επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή της Συνθήκης του Παρισιού». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Τι έχουμε ακόμα να περιμένουμε από την κλιματική αλλαγή;

Πρώτα απ' όλα, αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας. Η κλιματική αλλαγή πράγματι θα προξενεί πιο συχνά ακραία φαινόμενα, με μεγαλύτερη ένταση, και πρέπει να συνηθίσουμε στις κακές εκπλήξεις. Ήδη, εισπράττουμε τα δυσάρεστα αποτελέσματα. Οι μίνι τυφώνες, π.χ. στη Χαλκιδική, θα είναι πλέον συχνότεροι. Όμως, δεν μπορεί να πει κανείς ότι η κλιματική αλλαγή φταίει που κατέρρευσαν οι αυθαίρετες στέγες στη Χαλκιδική, ούτε που δεν είχαμε μεριμνήσει για ουσιαστική ενημέρωση των κατοίκων και των επισκεπτών για την ένταση των φαινομένων. Αν δεν προετοιμαστούμε αποτελεσματικά για τα έκτακτα και έντονα φαινόμενα, το μόνο που θα επιτύχουμε είναι να συνεχίσουμε να θρηνούμε συνανθρώπους μας και να κατηγορούμε την αλλαγή του κλίματος, αντί της προφανούς απραξίας μας. Ας κατανοήσουμε ότι η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται, υπενθυμίζοντας οδυνηρά την κακομεταχείριση του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο. Πάντως, η επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής θα επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή της Συνθήκης του Παρισιού. Αν δεν την τηρήσουμε, θα έχουμε καύσωνες με μεγαλύτερη συχνότητα. Σκεφτείτε ότι στην Αττική, στις αρχές του αιώνα, οι καύσωνες συνέβαιναν ανά δεκαπέντε χρόνια, ενώ σήμερα το διάστημα επαναληπτικότητας του καύσωνα έχει μειωθεί στα δύο με τρία χρόνια. Σε λίγα χρόνια μπορεί να οδηγηθούμε σε ακόμα επίπεδα επανάληψης ανά καλοκαίρι.


— Ποια είναι η γνώμη σας για το πανεπιστημιακό άσυλο;

Η ιδέα του πανεπιστημιακού ασύλου προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία. Κάποτε η Θεωρία της Εξέλιξης του Δαρβίνου δεν ήταν αρεστή γιατί έκριναν ότι ήταν ασύμβατη με την άποψη της εποχής ότι η Γη και ο άνθρωπος φτιάχτηκαν στο διάστημα των επτά ημερών. Το άσυλο, λοιπόν, αφορά την ελευθερία σκέψης και τη διακίνηση των ιδεών. Δυστυχώς, οδηγηθήκαμε στο σημείο να καλύπτει άνομες ενέργειες διαφόρων τραμπούκων που οχυρώνονται στα πανεπιστήμια και είτε τα σπάνε είτε εμπορεύονται ναρκωτικά. Είναι αδιανόητο ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα να κλειδώνεται ή να βάφεται το γραφείο του πρύτανη, να χτίζονται οι πόρτες καθηγητών, να βιαιοπραγούν εναντίον τους, να προπηλακίζονται διδάσκοντες και φοιτητές καθώς και να γίνεται κατάληψη επειδή κάποιοι φοιτητές επιθυμούν, για παράδειγμα, περισσότερες εξεταστικές κατά τη διάρκεια του έτους. Είναι άλλο πράγμα οι διοικητικές αποφάσεις και εντελώς διαφορετικό η έκφραση κάθε γνώμης, η οποία είναι απολύτως σεβαστή.

 

Σήμερα, για οποιαδήποτε διαφωνία, το πανεπιστήμιο κλείνει. Όμως, ένα κλειστό πανεπιστήμιο είναι συνώνυμο του χειρότερου σκοταδισμού. Κανένα μοντέλο φιλοσοφικής σκέψης δεν προστατεύει τη βία. Εξού και γινόμαστε μάρτυρες μιας διεστραμμένης έννοιας του ασύλου. Υποστηρίζω ξεκάθαρα ότι το άσυλο των ιδεών είναι άκρως απαραίτητο. Όχι, όμως, και η προστασία της βίας. Είναι φοβερά ενοχλητικό να εκφράζεσαι μέσω μιας μαύρης μπογιάς ή να επιβάλλεις τη γνώμη σου χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι. Πείθεις μόνο με επιχειρήματα, ειδικά την εποχή του Διαδικτύου, κατά την οποία καθένας μπορεί ελεύθερα να λέει ό,τι θέλει αλλά και να έχει ευρύτερο κοινό.


— Πώς κρίνετε το εκπαιδευτικό μας επίπεδο;

Η εμπειρία μου από την παράλληλη απασχόληση σε Αμερική και Ελλάδα, που προβλέπεται από τον νόμο, μου έχει δείξει ότι η ψαλίδα ανάμεσά μας μεγαλώνει συνεχώς. Η διαφορά των φοιτητών μεταξύ ελληνικών και αμερικανικών πανεπιστημίων μεγεθύνεται διαρκώς. Στην Αμερική σπουδάζουν τα καλύτερα μυαλά απ' όλο τον κόσμο. Προφανώς, οι φοιτητές στη χώρα μας βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν. Ωστόσο, στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνιστικού περιβάλλοντος παραμένουν σε χαμηλότερο επίπεδο. Επομένως, αν δεν καταφέρουμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί στο παγκόσμιο παζάρι των ιδεών και να αντιληφθούμε τι είναι αυτό που παράγουμε πλέον ως κοινωνία θα εξακολουθούμε να είμαστε ουραγοί. Χρειαζόμαστε μια αναγέννηση στην τέχνη, στη λογοτεχνία, στην ποίηση, στη μουσική, αντίστοιχη της χρυσής εποχής της δεκαετίας του '60. Τότε υπήρχε στη χώρα μας ένα παράθυρο ελπίδας. Σήμερα, κάτι τέτοιο δεν διακρίνεται στον ορίζοντα.

 

Το άσυλο αφορά την ελευθερία σκέψης και τη διακίνηση των ιδεών. Δυστυχώς, οδηγηθήκαμε στο σημείο να καλύπτει άνομες ενέργειες διαφόρων τραμπούκων που οχυρώνονται στα πανεπιστήμια και είτε τα σπάνε είτε εμπορεύονται ναρκωτικά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Είμαστε κοινωνία χαμηλών προσδοκιών;

Εξαιρετική ερώτηση. Θεωρώ ότι, πέραν αυτού, το χειρότερο είναι ότι έχουμε συνηθίσει την εξίσωση προς τα κάτω. Προφανώς και δεν έχουμε μάθει να έχουμε μεγάλες προσδοκίες. Πάρτε, για παράδειγμα, την τραγωδία στο Μάτι. Αν αξιώναμε μια διαφορετική αντίληψη από το πολιτικό μας προσωπικό θα κυριαρχούσαν άλλου είδους απαιτήσεις. Απεναντίας, είδαμε τους υπεύθυνους γι' αυτή την καταστροφή να κατεβαίνουν πάλι υποψήφιοι στις περασμένες εκλογές. Οι απαιτήσεις για μένα είναι απαραίτητες όχι μόνο στην πολιτική αλλά και γενικότερα στην παιδεία, στην πόλη ή στην καθημερινότητα.

 

Δείτε τι συμβαίνει με τα γκράφιτι στην Αθήνα. Συνοικίες ολόκληρες έχουν καταστραφεί και ο πρώην δήμαρχος της πρωτεύουσας δηλώνει ότι πρόκειται για μια «ωραία» ιδιαιτερότητα της πόλης. Όμως πρόκειται για ένα θέαμα τριτοκοσμικό, πανάσχημο, που επηρεάζει την ποιότητα της ζωής όλων μας. Επίσης, δεν μπορεί μια μερίδα ανθρώπων να επιβάλει την αισθητική της στους υπόλοιπους. Αυτό λέγεται δικτατορία, οι λίγοι να επιβάλλουν την άποψή τους στους πολλούς. Τέτοιου είδους λογικές θρέφουν το θράσος μερικών ανθρώπων, με αποτέλεσμα ορισμένες μειονότητες να επιτίθενται στην υπόλοιπη κοινωνία. Πρόκειται για το bullying που συναντάμε πολλές φορές και στις δημόσιες υπηρεσίες. Φυσικά, όλο αυτό είναι απόρροια μιας νοοτροπίας, της οποίας σκοπός είναι να μην αυξάνει ο πολίτης τις απαιτήσεις του σε σχέση με το κοινωνικό σύνολο.


— Τι θα συμβουλεύατε σήμερα έναν νέο;

Πρώτα απ' όλα, το πιο σημαντικό είναι η απόκτηση των βασικών σπουδών. Αναμφίβολα, κανείς δεν γνωρίζει ποια επαγγέλματα θα είναι αυτά που θα πρωταγωνιστήσουν στο μέλλον. Οι αλγόριθμοι και η τεχνολογία έχουν μεταβάλει πλήρως τα δεδομένα. Το παραδοσιακό μοντέλο «σπουδάζω, εργάζομαι, συνταξιοδοτούμαι» έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Για την ακρίβεια, έχει πεθάνει. Στους φοιτητές μου, λοιπόν, τονίζω πολλές φορές ότι πρέπει να είναι ευέλικτοι σήμερα γιατί είναι η γενιά που δεν θα κάνει μόνο μία εργασία κατά τη διάρκεια της ζωής της αλλά πιθανόν αρκετές περισσότερες. Βέβαια, προϋπόθεση της ευελιξίας αυτής είναι το ανοιχτό μυαλό και η διάθεση για εξωστρέφεια. Συνεπώς, στην εποχή μας οι νέοι πρέπει να ξεφύγουν από την κυρίαρχη αντίληψη ενός μοναδικού σταθερού σημείου αναφοράς.


— Δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης: Ήταν περισσότερα αυτά που μάθαμε ή αυτά που χάσαμε;

Ως φύσει αισιόδοξος άνθρωπος θέλω να πιστεύω ότι αυτά που μάθαμε ήταν περισσότερα. Νομίζω ότι σε δέκα χρόνια μπορεί να έχουμε ξεχάσει τις λεπτομέρειες της οικονομικής κρίσης, αλλά θα παραμείνει στη συλλογική μας μνήμη ως ένα παράδειγμα προς αποφυγή, όπως συνέβη με το Κραχ του 1929 στις ΗΠΑ.


— Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;

Την ευτυχία και την προσφορά. Είναι τα μόνα υλικά που σε κάνουν ολοκληρωμένο άνθρωπο. Όμως, ουσιαστικό προαπαιτούμενο αυτών είναι να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου.

Ελλάδα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είναι αγώνας επιβίωσης»: 6 σκληρά εργαζόμενοι τις μέρες του κορωνοϊού μιλούν στη LIFO

Ελλάδα «Είναι αγώνας επιβίωσης»: 6 σκληρά εργαζόμενοι τις μέρες του κορωνοϊού μιλούν στη LIFO

8.4.2020
Η Επιδημία του COVID-19 ως σοβαρή ψυχοπιεστική συνθήκη για την τρίτη ηλικία - Οδηγίες για ηλικιωμένους

Ελλάδα Η Επιδημία του COVID-19 ως σοβαρή ψυχοπιεστική συνθήκη για την τρίτη ηλικία - Οδηγίες για ηλικιωμένους

7.4.2020
Δωρεά 100.000.000 δολαρίων από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στη μάχη κατά του κορωνοϊού

Ελλάδα Δωρεά 100.000.000 δολαρίων από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στη μάχη κατά του κορωνοϊού

7.4.2020
Η «Κιβωτός του Κόσμου» και ο πατέρας Αντώνιος στέλνουν μήνυμα ελπίδας μέσα στην πανδημία

Ελλάδα Η «Κιβωτός του Κόσμου» και ο πατέρας Αντώνιος στέλνουν μήνυμα ελπίδας μέσα στην πανδημία

5.4.2020
Ο Σωτήρης Τσιόδρας ως καθηγητής: Τι λένε γι' αυτόν οι φοιτητές του

Ελλάδα Ο Σωτήρης Τσιόδρας ως καθηγητής: Τι λένε γι' αυτόν οι φοιτητές του

4.4.2020
Ιδιοκτήτες ακινήτων του Airbnb στην Ελλάδα παρέχουν δωρεάν φιλοξενία σε γιατρούς και νοσηλευτές

Ελλάδα Ιδιοκτήτες ακινήτων του Airbnb στην Ελλάδα παρέχουν δωρεάν φιλοξενία σε γιατρούς και νοσηλευτές

3.4.2020
Οι καθημερινοί ήρωες της μάχης με τον κορωνοϊό

Ελλάδα Οι καθημερινοί ήρωες της μάχης με τον κορωνοϊό

2.4.2020
Μοδίστρες απ' όλη την Ελλάδα ενώνονται για να ράψουν επαναχρησιμοποιούμενες μάσκες

Ελλάδα Μοδίστρες απ' όλη την Ελλάδα ενώνονται για να ράψουν επαναχρησιμοποιούμενες μάσκες

2.4.2020
Ένα δημιουργικό podcast για τα παιδιά που είναι κλεισμένα στο σπίτι

Ελλάδα Ένα δημιουργικό podcast για τα παιδιά που είναι κλεισμένα στο σπίτι

2.4.2020
Ο δύσκολος Απρίλης και η μεγάλη αγωνία για την επόμενη μέρα

Ελλάδα Ο δύσκολος Απρίλης και η μεγάλη αγωνία για την επόμενη μέρα

1.4.2020
4 Σχόλια
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 5.8.2019 | 15:10
17 ερωτησεις για τον πανεπιστημιακο κ. Συνολακη :

1 ) Ποσοι πολιτικοι μορφωθηκαν στο ελληνικο πανεπιστημιο ;


2 ) Ποσοι πανεπιστημιακοι πουλουσαν συμβουλες σε μεταπολιτευτικα υπουργικα επιτελεια πχ στο Οικονομικων με δικηγορους για υπουργους ( απο Τσοβολα μεχρι Βενιζελο ) ; 


3 ) Ποσοι καθηγητες ( και ποτε ) διαμαρτυρηθηκαν για την κατασταση των πανεπιστημιακων αιθουσων και προαυλιων ΠΡΙΝ την οικονομικη κριση ;


4 ) Ποια πιστευετε ειναι η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το γεγονος οτι το ελληνικο πανεπιστημιο θυμιζει καφενειο καποιες δεκαετιες τωρα ;


5 ) Ποσοι καθηγητες γιναν πολιτικοι καριερας τα τελευταια τριανταπεντε χρονια ;


6 ) Ποια πιστευετε η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το γεγονος οτι η Ελλαδα ειναι στις τελευταιες θεσεις πανευρωπαικα στο θεμα του διαβασματος ; 
Πιστευετε η εμπνευση στο διαβασμα πρεπει να προερχεται απο τις εκαστοτε πολιτικες κεφαλες ( οποιες κι αν ειναι αυτες ) 'η μεσα απο τους εκπαιδευτικους και τον τροπο διδασκαλιας τους ;


7 ) Ποσοι σημερινοι αντιμνημονιακοι πανεπιστημιακοι ανηκαν και στηριζαν ( πολλες φορες με φανατισμο ) τα κομματα της συγκυβερνησης ΠΡΙΝ το 2009 ( θα συμπεριλαβω εδω και τον ιδιαιτερα αγαπητο σε πολλους κ. Βαρουφακη ) ;


8 ) Αληθευει οτι η πανεπιστημιακη κοινοτητα για δεκαετιες απεφευγε το θεσμο του καθηγητη-επισκεπτη ( υπενθυμιζω τα λογια του Κεσσανλη στην Αγγουριδου - 2001:23 ) ;


9 ) Ποια πιστευετε η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το καταστροφικο διεθνες ιματζ που εχει η χωρα τα τελευταια ας πουμε σαραντα χρονια ; Για το γεγονος οτι η αμερικανικη εκδοση των ΝΥΤαιμς δεν εχει δημοσιευσει πανω απο ενα-δυο αρθρα απο δαυτους στα χρονια της κρισης, το γεγονος οτι απειχαν στους Ολυμπιακους του 04 ( οταν μας βιαζανε για μηνες αρχης γενομενης με τον περιβοητο Σκοτ Οστλερ τον Μαρτιο της ιδιας χρονιας απο την Καλιφορνια - ομιλω για πανεπιστημιακους μεσα κι εξω απ την Ελλαδα και τα PHDs μας ) ;;
Ποια η ευθυνη τους για την επικοινωνιακη υποσταση της χωρας ; Εκτος πια κι αν δε περιμενετε τους χιλιαδες πανεπιστημιακους να βαλουν λιγο πλατη για το λαο μας αλλα τα 2 εως 6 ατομα που στελεχωναν καποτε ( γιατι τωρα ειναι λιγοτερα ) τα γραφεια τυπου των διαφορων πρεσβειων μας ; Μπορειτε να μου απαντησετε εστω και στοιχειωδως ;;



10 ) Πιστευετε οτι οι ελληνες πανεπιστημιακοι ( σε συγκριση με ξενους συναδελφους χωρων ιδιου οικονομικου επιπεδου με την Ελλαδα ) ειναι ποιοτικοι ; Ειναι, σε γενικες γραμμες, καλοι στη δουλεια τους ; 
"Η μηπως χαρακτηριζονται απο μια δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια που εμποδιζει τη δημιουργικη μαθηση, την ανοιχτοτητα σε εκπαιδευτικο υλικο, την εξελιξη των προγραματων που διδασκουν ;


11 ) Γνωριζετε αν ποτε εγινε καποια διαμαρτυρια απο πλευρας καθηγητων ( για να μη πω απεργια ) για την τραγικη κατασταση που βρισκονται οι δημοσιες βιβλιοθηκες της χωρας τα τελευταια, ας πουμε, 25 χρονια ;


12 ) Πιστευετε οτι οι καθηγητες φερουν ευθυνη για το επιπεδο γνωσης επικοινωνιας του ελληνικου λαου καθως και του επιπεδου των μεσων μαζικης ενημερωσης ( ειδικα στην τηλεοραση ) ;


13 ) Υπαρχει νεποτισμος στον πανεπιστημιακο χωρο ;


14 ) Υπαρχει πανεπιστημιακη ευθυνη ( εστω μερικη και εκει που αναλογει στο πανεπιστημιο ) για το γεγονος οτι η Ελλαδα δεν εχει κερδισει μιση διπλωματικη μαχη εδω και δεκαετιες ;


15 ) Πιστευετε οτι το ελλειμμα σε R&D ( Ερευνα κ Αναπτυξη ) ειναι αποκλειστικα απορροια κρατικων 'η αλλων κονδυλιων 'η μηπως πολλοι πανεπιστημιακοι το παραβλεπουν απο νοοτροπια ;


16 ) Υπαρχει συμβολη των πανεπιστημιακων στη μαυρη οικονομια υψους πολλων εκατονταδων εκατομμυριων που δημιουργηται απο το θεσμο των φροντιστηριων στην κατα τα αλλα…δωρεαν μας Παιδεια ;



17 ) Συμφωνειτε οτι αν εστω και τα μισα απο τα πιο πανω ειναι σωστα, θα πρεπει να βρεθει ενας τροπος ετσι ωστε οι πανεπιστημιακοι να λογοδοτησουνε στον ελληνικο λαο για τα εγκληματα τους ;
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 5.8.2019 | 15:14
Για τους ρωμιους συναδελφους του Συνολακη στην Αμερικη :

ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ

Προτεινω οτι το μεγαλυτερο προβλημα που εχει η Ελληνο-Αμερικη για να προσφερει ουσιαστικη βοηθεια στην Ελλαδα ειναι αυτο του συντονισμου. 

Ενα προβλημα που συντηρειται μεσα απο ενα αγεφυρωτο χασμα γενεων αλλα και πολιτισμιακου χαρακτηρα το οποιο εχει δημιουργηθει τα τελευταια τριαντα χρονια μεσα απο την ιστορια και δημογραφικη συνθεση της μεταναστευσης μας απο Ελλαδα. 

Ας δουμε αμεσως πιο κατω νουμερα και οργανωτικη συνθεση της ΕλληνοΑμερικης :

Η Ελληνο-Αμερικη αποτελειται απο 1 εκατομμυριο 150 χιλιαδες ψυχες. 
Απ αυτες, 6.000 ειναι καθηγητες πανεπιστημιου ( Ελευθεροτυπια / 7-7- 2011/ Γ. Λυβ. ). ( Τα νουμερα αυτα εχουν αυξηθει τα τελευταια τεσσερα χρονια, λογω κρισης και της επακολουθης “διαρροης εγκεφαλων” απο Ελλαδα αλλα δεν αλλαζουν καθολου αυτα που περιγραφω πιο κατω, πραγματα που εχω γραψει το 2013).

Διατηρει τρια συντονιστικα οργανα ( ΣΑΕ, Εθνικο Συμβουλιο, Εκκλησια ) απ τα οποια μονο η Εκκλησια ειναι κατ ουσιαν ενεργο. 
Το ΣΑΕ ειναι ανενεργο απο το 2010 και το ΕΑΕΣ Ελληνο-Αμερικανικο Εθνικο Συμβουλιο - American Hellenic National Council ( που ειχε για προεδρο του τον εκδοτη της εφημεριδας Hellenic News of America, κ Παυλο Κοτρωτσιο ) και τελει χρεη συντονιστη 29 Ομοσπονδιων - δεν ειχε καν ιστοσελιδα μεχρι πριν λιγα χρονια. Ειναι “οργανισμος-σφραγιδα”.
Στη συνεχεια εχουμε τριων ειδων Ομοσπονδιες.

α) Ομοσπονδιες που επιβλεπουν οργανισμους οι οποιοι αντιπροσωπευουν καποια συγκεκριμενη περιοχη στην Ελλαδα ( πχ Παν-Κρητικη )
β) Ομοσπονδιες που επιβλεπουν Ελληνικες οργανωσεις σε καποια συγκεκριμενη περιοχη - συνηθως Πολιτεια - της Αμερικης ( πχ Ομοσπονδια Βορειου Καλιφορνιας ) και
γ) Ομοσπονδιες Επαγγελματιων ( πχ Εστιατορων, Εκπαιδευτικων ) κοκ. Οι τελευταιες δεν ειναι πανω απο πεντε σε ολη την Αμερικη, παντως.

Ακολουθουν εκατονταδες εθνικοτοπικοι και επαγγελματικοι οργανισμοι. 
Για παραδειγμα συλλογοι Ηπειρωτων, Ζακυνθινων, Ροδιτων κοκ. 
Συλλογοι γιατρων, φοιτητων, δικηγορων κοκ.

Τελος εχουμε την Αχεπα, λιγοστους οργανισμους πολιτικου ακτιβισμου ( οπως το AHI, λομπιστες οπως το Μανατος-Μανατος ) και τωρα τελευταια, ενα δυο μουσεια και το Greek America Foundation του Greg Pappas, το τελευταιο στη σφαιρα των κοινωνικων μεσων.

ΤΟ ΧΑΣΜΑ
Προτεινω οτι η Ελληνο-Αμερικη ειναι χωρισμενη σε δυο τμηματα, τα οποια δεν εχουν καμια πιθανοτητα επικοινωνιας το ενα με το αλλο. 

Το πρωτο αποτελειται απο κεινους τους Ελληνες οι οποιοι μεταναστευσαν στην Αμερικη την περιοδο 1949-1980. 

Η μεταναστευση αυτη προηλθε κυριως απο Ελληνες της Ελληνικης Επαρχιας που δε κατεληξαν στα αστικα κεντρα της Ελλαδας και κυριως την Αθηνα, ξενιτευτηκαν την εποχη του σχεδιου Μαρσαλ και μεχρι το 1980, σε Αυστραλια, Γερμανια κι Αμερικη. 

Ερχομενοι στην Αμερικη, θεσμοθετησαν το λεγομενο "αρχιεπισκοπικο" κοινωνιακο μοντελο, το οποιο περιστρεφεται γυρω απο την Εκκλησια ( οχι απαραιτητα θεοκρατικα, λογω της παραδοσιακα φιλελευθερης φυσης της Ελληνικης Ορθοδοξιας ), εργαστηκαν σε κυανοκολλαρες εργασιες ενω εκφραστηκαν πολιτισμιακα μεσα απο τις οργανωσεις που αποτελουν την Οργανωμενη Ελληνο-Αμερικη : 
α ) παρελαση, 
β ) ετησιο φεστιβαλ-φαγητου ( για να στηριχθει η ενορια ) 
γ)  χοροεσπεριδες και 
δ) "βραβεια" ως εργαλειο κοινοτικης συνοχης ( PR μεσα στην ενορια ) και "πολιτικου ακτιβισμου".  

Σ' οτι αφορα το τελευταιο, που ειναι και το πιο σημαντικο, θα μπορουσαμε να συνοψισουμε τη συμπεριφορα τους σε μια προταση : "προσωπικοποιηση της πολιτικης διχως πολιτικοποιηση προσωπων". 
Η πολιτικη δεν ειναι μπιζνες των απλων μελων των οργανισμων αυτων. 
Ειναι μπιζνες του προεδρου και του προεδρειου, προεδρος ο οποιος εχει υποχρεωση να δρα πολιτικα μεσα απο προσωπικες γνωριμιες και επαφες, οχι διαλογιζομενος ιδεες στα μελη του οργανισμου του ( γι αυτο και η ταση παση θυσια να φωτογραφηθουνε με αμερικανους προεδρους - κι ας μη κανουν τιποτα ). 
Αποτελεσμα αυτου ειναι οτι η Οργανωμενη Ελληνο-Αμερικη ακομη και σημερα χαρακτηριζεται απο πολιτικο παρτικιουλαρισμο και οι πολιτισμιακες εκφανσεις της βρισκονται στο επιπεδο των γραφικων ”appearances" : ( ενδυμασιες, χορος, σουβλα, κονταρι της σημαιας).

Το δευτερο τμημα αποτελειται απο Ελληνες που μεταναστευσαν απο Ελλαδα την περιοδο 1980 εως και το 2010 ( σχηματικα ) και απο τοτε μεχρι σημερα λογω κρισης.
Το κομματι αυτο, σε αριθμους, ειναι κατα πολυ μικροτερο του πρωτου. 

Τα μελη του ειναι secular, αστικοποιημενα, πιο μορφωμενα, κοσμοπολιτικα, πιο ωφελιμιστικα, λευκοκολλαρα και σχεδον καθολου οργανωμενα αφου εχουν ατομικιστικη νοοτροπια. 
Με λιγα λογια, απεχουν της κοινοτητας.
Κατα συνεπεια υπαρχει ενα χασμα γενεων μα και πολιτισμιακου χαρακτηρα, το οποιο δεν αφηνει αυτο το ενα εκατομμυριο λαου που ειμαστε πανω-κατω να ενεργοποιηθει συλλογικα και να προσφερει πισω στη χωρα καταγωγης του, οπως οφειλει.
Τελος να αναφερω οτι ο τροπος που θα πρεπε κανονικα να συλλαμβανεται ο θεσμος της Διασπορας ( οποιασδηποτε Διασπορας ! ) ειναι - συμφωνα με τις ιδεες του Διαφωτισμου - η ιδια η αυτοαρνηση της, αφου αν πιστευουμε στην αυτοδιαθεση των χωρων-κρατων, Διασπορες δε θα υπηρχαν αν μπορουσαν τα διαφορα κρατη να κρατησουν τους πληθυσμους τους μεσα στα συνορα που οριζουν το δικαιωμα ψηφου. Αυτος ειναι και ο λογος που διαφωνω με τη θεση Μπακογιαννη-Λοβερδου ( 9-9-2009 /Μεγαρο Υπατια ) και με αλλους εδω στην Ομογενεια, που επιχειρηματολογουν υπερ της ψηφου της Διασπορας. 


Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΧΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΑΣ !

Παραδοσιακα, η κοινοτητα μας δεν εγκαθυδρισε ποτε μια "κουλτουρα του βιβλιου" και μια εκπαιδευτικη υποδομη ( βιβλιοθηκες, καλα σχολεια, καλα πολιτιστικα κεντρα κοκ ). 

Ως αποτελεσμα αυτου, ποτε της δεν εγκαθυδρισε μια κουλτουρα και μια γνωση της επικοινωνιας. Γιατι τελικα το βιβλιο δεν ειναι μοναχα γνωση σε καποιο συγκεκριμενο αντικειμενο. Ειναι γνωση και νοοτροπια επικοινωνιας, το αναγκαιο συστατικο που διαφοροποιει προοδευτικες απο παραδοσιακες κοινοτητες. 
Ως εκ τουτου η Ελληνο-Αμερικανικη κοινοτητα παραμενει παραδοσιακη αφου αδυνατει να ορισει κοινα σημεια αναφορας για μια αλφα-προοδο την οποια θα ειχε ορισει αν διαλογιζοταν για την υποσταση της και το μελλον της. 
Και οι καθηγητες μας - που εχουν την ιδια νοοτροπια με τους πιο πανω - στερουνται την πολιτικη και κοινωνικη παιδεια να παρεμβουν και να γεφυρωσουν το χασμα των δυο γενεων, παροτι η προσβαση στη γνωση και το βιβλιο ειναι τελικα το επαγγελμα τους.

Δεν ειναι τυχαιο, οτι στα δυο πραγματα που διαχρονικα η Ελληνο-Αμερικανικη κοινοτητα διψα για συμπαρασταση και συμβολη για να βρεθει σε θεση να προσφερει πισω στη χωρα καταγωγης της : 
α) εκπαιδευτικη υποδομη και 
β ) επικοινωνιακη εμπλοκη στα Αμερικανικα μηντια ( οχι τα Ελληνικα 'η τα Ελληνο-Αμερικανικα αφου αυτο ειναι πανευκολο ), οι καθηγητες μας απεχουν ! 

Ουτε νοιαζονται για τις κοινοτητες μας, ουτε κανουν καποια συστηματικου τυπου παρεμβαση στα ΞΕΝΑ μηντια για να υπερασπισουν το ιματζ της Ελλαδας σε μια βασισμενη στα μηντια κοινωνια οπως η Αμερικανικη. 

Ειχαμε 25.000 αρνητικα αρθρα για την Ελλαδα μεσα σε ενα χρονο ( ΝΕΑ / 21 Ιουνιου 2011/ Παπαχρηστου ), ομως οι καθηγητες μας απεχουν. 

Την περιοδο 2010-13 της Ελληνικης Οικονομικης Κρισης και στην Αμερικανικη εκδοση των New York Times που αρχειοθετω ειναι ζητημα αν διαβασαμε πανω απο δυο εντιτοριαλς απο Ελληνες καθηγητες. Πολλοι μαλιστα που ειναι στα Οικονομικα και τα διδασκουν, ουτε καν ειχαν διαβασει τα δυο πιο γνωστα βιβλια στο ζητημα στην Αγγλικη γλωσσα ( Λιουις, Μανολοπουλος ). Τα ιδια ισχυουν φυσικα και την περιοδο 2013-σημερα. Αντε τα αρθρα να εχουν φτασει τα οκτω… 
Το μονο που ενδιαφερει τους καθηγητες μας ειναι η προσωπικη τους προβολη μεσα απο το προσωπικο τους βιβλιο και ειδικοτητα, ξεχνωντας οτι για τον περισσοτερο κοσμο και η γενικη μορφωση και πολυ περισσοτερο η εκπαιδευση δεν ειναι δικαιωμα.  Ειναι δυστυχως, προνομιο.

Τα ιδια ισχυουν φυσικα και για ΟΛΑ τα PHDs μας που σαν τους καθηγητες μας εχουν ιδια νοοτροπια. Οταν τους ρωτας ειτε σου απαντουν οτι προσφερουν στην Ελλαδα μεσα απο τον τομεα τους, ειτε σιωπουν, ειτε πιο χαριτωμενα, βριζουν το ελληνικο κρατος που τους “προδωσε”, την ελληνικη κοινωνια και ολα τα αλλα ευκολα στερεοτυπα για να ξετιναξουν την ευθυνη εμπλοκης τους με τα κοινα, ειδικα τωρα που ειναι μελη της ελληνικης διασπορας. 

Ετσι το χασμα μενει αγεφυρωτο, η κοινοτητα μας ασυντονιστη, παραδοσιακη ΟΧΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ.

Ευχαριστω.

Νικος Νικολαιδης - Σαν Φρανσισκο - Καλιφορνια
avatar
Μαύρος Γάτος 5.8.2019 | 16:06
"τονίζω πολλές φορές ότι πρέπει να είναι ευέλικτοι σήμερα γιατί είναι η γενιά που δεν θα κάνει μόνο μία εργασία κατά τη διάρκεια της ζωής της αλλά πιθανόν αρκετές περισσότερες. Βέβαια, προϋπόθεση της ευελιξίας αυτής είναι το ανοιχτό μυαλό και η διάθεση για εξωστρέφεια" Πηγή: www.lifo.gr

Προϋπόθεση αυτής της ευελιξίας είναι εξίσου -και κυρίως- η ύπαρξη μηχανισμών και προβλέψεων που θα καταστήσουν προσιτή στους πάντες την δια βίου μάθηση, την αλλαγή επαγγελματικού προσανατολισμού, την επιμόρφωση.
Αυτή τη στιγμή τι προτείνεται σε έναν σαραντάρη "ανοιχτόμυαλο και εξωστρεφή" που διαπιστώνει ότι αυτό που έχει σπουδάσει βαίνει προς απαξίωση; Απλώς, να εγγραφεί σε κάποιο ΙΕΚ ή, εάν επιθυμεί πανεπιστημιακές σπουδές, να...ξαναδώσει πανελλήνιες ή να διαγκωνιστεί με πλήθος άλλων για 5-10 θέσεις στις κατατακτήριες εξετάσεις κάθε σχολής.
Αντίθετα, σε χώρες όπως η Γαλλία απλά καταθέτεις μηχανογραφικό και το πιθανότερο είναι ότι θα σπουδάσεις στην σχολή της αρεσκείας σου. Επιπλέον, σε πολλούς μακροχρόνια άνεργους σε κορεσμένους κλάδους προσφέρεται υποτροφία για σπουδές έτσι ώστε να αλλάξουν επαγγελματική δραστηριότητα και να στραφούν σε περισσότερο δυναμικούς κλάδους.
λukum (το) 7.8.2019 | 14:36
Πότε θα καταλάβουμε πως μια κοινωνία χρειάζεται εκτός από μεταπτυχιακά και PHDs, χειρονάκτες και τεχνίτες;
Νισάφι πια με αυτήν την πτυχιολαγνεία.

Έχουμε ένα τεράστιο άχρηστο δίκτυο Πανεπιστημίων-Καφενείων που το μόνο που προσφέρουν είναι να αυξάνουν την ανεργία, να δημιουργούν κομματικούς στρατούς και να γονατίζουν τους δημόσιους πόρους όταν τα ίδια χρήματα θα έπρεπε να δίνονται για τη Δημόσια Υγεία και για επενδύσεις κοινής ωφέλειας.