Ο ρόλος του καλλιτέχνη
Guest Editors

Ο ρόλος του καλλιτέχνη

Κανένας καλλιτέχνης, όσο εγωιστής κι αν είναι, δεν δουλεύει μόνο για τον εαυτό του. Επιδιώκει πάντα το έργο του να φτάσει στους φυσικούς του παραλήπτες που είναι οι συμπολίτες του.

Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε η λέξη καλλιτέχνης αλλά τεχνίτης.

Ακόμα και σήμερα τη χρησιμοποιούμε για να εξάρουμε κάποια επίδοση. Λέμε «τεχνίτης της γραφής», «μάστορας στο σχέδιο».

 

Σε κάθε έργο τέχνης συνυπήρχαν ομοούσιες και αδιαίρετες η αισθητική και η χρησιμότητα. Δεν νοείτο καλλιτεχνικό έργο χωρίς αυτήν την αρμονική συνύπαρξη.

 

Τεχνίτης ο Φειδίας.

Χρήσιμο το θέατρο.

 

Οι αρχαίοι είχα επίγνωση ότι ο τεχνίτης δεν δουλεύει μόνο για τον εαυτό του. Δουλεύει και για το κοινωνικό σύνολο που προσφέρει τα έργα του. 

 

Οι καλλιτέχνες ανοίγουν δρόμο και στη ζωή. Είναι οι πρώτοι που τολμούν να αποτινάξουν κάποιες νεκρές πλέον κοινωνικές συμβάσεις που δυναστεύουν τους υπόλοιπους.

 

Κι όσο περισσότερους και καλύτερους καλλιτέχνες διαθέτει ένας τόπος τόσο πιο περίοπτος και αξιοσέβαστος γίνεται.

 

Γι’ αυτό αλίμονο σε όσους από άγνοια ή ζήλια δεν απέτιαν τον οφειλόμενο σεβασμό και τιμή στους άξιους τεχνίτες.

 

Θεωρείτο εντελώς αντικοινωνική συμπεριφορά.

Και μόνο σε κράτη με κατακερματισμένο κοινωνικό ιστό ή σε αποδρομή συνέβαιναν τέτοια φαινόμενα.  

 

Πολλούς αιώνες αργότερα ο καλλιτέχνης διαχωρίστηκε από τον τεχνίτη. Και στην εποχή μας ο καλλιτέχνης έγινε πρόσωπο σχεδόν αποκομμένο από την κοινωνία. 

 

Ένα ον παράξενο κι αλλούτερο που το έργο του μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις ή εντελώς επικαιρικά μπορεί να θεωρηθεί και κοινωνικά χρήσιμο.

 

Όμως κανένας καλλιτέχνης, όσο εγωιστής κι αν είναι, δεν δουλεύει μόνο για τον εαυτό του. Επιδιώκει πάντα το έργο του να φτάσει στους φυσικούς του παραλήπτες που είναι οι συμπολίτες του.

 

Οι καλλιτέχνες ανοίγουν δρόμο και στη ζωή. 

Είναι οι πρώτοι που τολμούν να αποτινάξουν κάποιες νεκρές πλέον κοινωνικές συμβάσεις που δυναστεύουν τους υπόλοιπους.   

 

Όχι γιατί θεωρούν εαυτούς κάτι ανώτερο αλλά γιατί έχουν αντιληφθεί το πεπερασμένο τους και η ελεύθερη καλλιτεχνική φύση τους επαναστατεί.

 

Η κοινωνία στηλώνει τα πόδια.

Τους δίνει ένα δαγκωμένο συχωροχάρτι, ως όντα περίεργα, ψευδίζοντας «καλλιτέχνης είναι, τι περιμένεις;»

1 Σχόλια
avatar
Βεβαιως 9.5.2018 | 19:45
Η λεξη "καλιτεχνης" ειναι προβληματικη, και για τους ιδιους τους καλιτεχνες, εκτος απ τα λεγομενα "ψωνια". Ομως η λεξη "τεχνιτης" ειναι συνυφασμενη με χειρωνακτικη εργασια αποκλειωντας αυτους που παραγουν "εργο" . Ο πινακας ζωγραφικης δεν ειναι μπογιατισμα τοιχου για παραδειγμα.
Ομως ενας καλος "καλιτεχνης" ονομαζεται κι αυτος "τεχνιτης" η "μαστορας" δηλαδη οτι ξερει καλα τη δουλεια του.
Ο καλιτεχνης δεν ειναι τιτλος, ειναι επαγγελμα, δεν ειναι ο βαρεμενος της γειτονιας, ο περιθωριακος τυπος που γελαμε μαζι του. Ο πραγματικος καλιτεχνης εχει βαθειες γνωσεις σε πολλα θεματα, κατι που πολλοι αγνοουν η προτιμουν να μην ξερουν.
Ο πραγματικος καλιτεχνης δεν βασιζεται ΠΟΤΕ στην εμπνευση αλλα στη σκληρη δουλεια, η τεχνη δεν ειναι απασχοληση ελευθερου χρονου, ειναι ισαξια της επιστημης σε βαθμο ερευνας, η των γραμματων.
Ετσι βλεπουν την τεχνη και τον καλιτεχνη ΠΑΝΤΟΥ, εκτος απο μερικες χωρες κι ανθρωπους.
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια