Δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω να περάσει έτσι. Εννοείται ότι θα το έκανα θέμα και θα το κάνω ακόμα μεγαλύτερο ώσπου να ταυτοποιηθούν οι δράστες και να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει!
Lgbtqi+

Ο Ιωάννης-Ηλίας Καπώνης, που κακοποιήθηκε άγρια στο Ρέθυμνο προχθές, ούτε θα κλάψει ούτε θα φοβηθεί

Ο 30χρονος φοιτητής από το Μεσολόγγι που υπέστη δολοφονική επίθεση στο Ρέθυμνο τα ξημερώματα της Δευτέρας μιλά ψύχραιμα στη LiFO για την παραλίγο μοιραία εμπειρία του και τις «δύο Κρήτες» που έχει γνωρίσει.

Με τον Ιωάννη-Ηλία γνωριζόμαστε κάποια χρόνια και είναι από τα πιο αξιόλογα νέα παιδιά που ξέρω. Συνειδητοποιημένος, ακομπλεξάριστος, ευαίσθητος, ενθουσιώδης, χιουμορίστας, φιλομαθής, με ευρύ πνεύμα και έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά, ζει τα τελευταία τρία χρόνια στην Κρήτη, όπου σπουδάζει και ταυτόχρονα εργάζεται. Οπότε το σοκ μου, όταν συνειδητοποίησα ότι αυτός και ένας φίλος του ήταν τα θύματα της απρόκλητης δολοφονικής επίθεσης στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου, ήταν διπλό: οκτώ ράμματα στο βλέφαρο και τα ζυγωματικά, δύο μεγάλα αιματώματα και στα δύο μάτια, το ένα ακόμα μπλαβιασμένο και κλειστό. Διπλή ήταν όμως και η ικανοποίηση σαν έμαθα ότι αφενός τη σκαπούλαρε, αφετέρου έσπευσε άμεσα να το κάνει θέμα στα ΜΜΕ, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, ώστε αυτό να λειτουργήσει αποτρεπτικά για επίδοξους τυχόν μιμητές. Στο πλευρό του, μάλιστα, βρέθηκαν όχι μόνο ο πατέρας, οι φίλοι και η πανεπιστημιακή κοινότητα αλλά και πολλοί Κρητικοί που είναι στην απέναντι πλευρά από εκείνη της «χύμα» ματσίλας, του τσαμπουκά ως ιδεολογίας και της φτιασιδωμένης σε τάχα «ηρωική παράδοση» βαρβαρότητας που χαρακτηρίζει μια κατηγορία ντόπιων, βαθιά νυχτωμένη στον περιχαρακωμένο, ασπρόμαυρο, άξενο κόσμο της. Τον πέτυχα κάπου μεταξύ Ασφάλειας, όπου συνεχίζει να καταθέτει, και νοσοκομείου, όπου μπαινοβγαίνει αυτές τις μέρες γιατί μπορεί το χειρότερο να αποφεύχθηκε, η αποθεραπεία όμως θέλει χρόνο, ειδικά όσον αφορά το ψυχολογικό της μέρος. Λόγω των τραυμάτων του δυσκολευόταν να μιλήσει στο τηλέφωνο –πονάει κιόλας ακόμα–, όμως επιμένει να φτάσει την ιστορία αυτή μέχρι τα άκρα. Όχι, μου λέει, δεν θα περάσει ο δικός τους νόμος της τρομοκρατίας και της σιωπής. Και, ναι, φυσικά θα δώσει το παρών στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που προγραμματίζεται μεθαύριο Σάββατο στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου (21:00).

 

— Καταρχάς, πώς είσαι τώρα, τρεις μέρες μετά το συμβάν;

Κοίτα, ευτυχώς και για πολύ λίγο δεν έπαθα κάποια σοβαρή ζημιά. Τα πρηξίματα υποχωρούν σιγά-σιγά, οι πόνοι το ίδιο, το αριστερό μάτι ξανανοίγει. Αυτό που δεν ξεπερνιέται εύκολα, ρε Θοδωρή, είναι το ψυχολογικό σοκ, η αίσθηση ύπαρξης μιας σοβαρής απειλής που πριν δεν υπήρχε. Εκείνο άλλωστε που μας εντυπωσίασε περισσότερο δεν ήταν η εντελώς αναίτια και απρόκλητη επίθεση καθαυτή, όσο οι προθέσεις αυτών των ψυχάκηδων, που ήταν καθαρά δολοφονικές. Χτυπούσαν αποκλειστικά και μόνο στο κεφάλι με χέρια, πόδια, ακόμα και σιδερογροθιές, όπως διαπίστωσαν οι γιατροί από τα τραύματα. Πέρασα ξανά χτες βράδυ από το σημείο της επίθεσης και το αίμα μου είναι ακόμα εκεί, στο κατώφλι ενός ακατοίκητου σπιτιού.

 

Στην Κρήτη γενικά συνυπάρχουν δύο κόσμοι: αυτός της ανεκτικότητας, της συντροφικότητας, της καλώς νοούμενης λεβεντιάς και ο άλλος, ο φοβικός, ο βίαιος, ο βαθιά συντηρητικός, ο ταμπουρωμένος σε αξίες και παραδόσεις διαστρεβλωμένες.

 

— Πώς και πού συνέβη το περιστατικό;

Ήταν δύο τα ξημερώματα και ξεναγούσα τον φίλο μου τον Αντώνη στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου, κουβεντιάζαμε μάλιστα την ώρα εκείνη για την ευχαρίστηση, την ηρεμία και την ασφάλεια που νιώθει κανείς σουλατσάροντας στα στενά σοκάκια μιας τόσο γραφικής –και πολύ τουριστικής, βεβαίως– γειτονιάς, που για όσους μένουμε εκεί γύρω είναι ένα μέρος πολύ οικείο, κάτι σαν προέκταση της αυλής του σπιτιού μας. Καθώς φτάναμε στο σημείο που λέγεται «Ελιδάκι» κι ενώ τρώγαμε αμέριμνοι κάτι σάντουιτς, εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά μας και μας όρμησαν. Εκείνος πρόλαβε να ξεφύγει ύστερα από τα πρώτα χτυπήματα, εγώ, δυστυχώς, όχι.

 

— Γνωρίζατε μήπως τους δράστες; Σας είπαν κάτι που να «δικαιολογούσε» την ενέργειά τους;

Όχι, δεν θυμάμαι να ειπώθηκε κάτι πριν. Ίσως μια παραπλανητική ερώτηση τύπου «από πού πάνε για το τάδε μέρος». Λέγανε και κάτι κουβέντες καθώς μας χτυπούσαν, πιθανόν να ήταν απλώς ασυναρτησίες. Ήτανε τρελαμένοι, ίσως και πιωμένοι ή φτιαγμένοι άγνωστο με τι ουσία – δεν κατάφερα, πάντως, να συγκρατήσω τίποτα στην κατάσταση που ήμουν. Το σίγουρο είναι πως τα καθάρματα αυτά δεν θέλανε ούτε να μας εκφοβίσουν απλώς ούτε να μας ληστέψουν. Θέλανε να μας σκοτώσουν και μοιάζανε τόσο σίγουροι ότι δεν θα λογοδοτούσαν πουθενά, ώστε δεν ένιωθαν καν την ανάγκη να καλύψουν τα πρόσωπά τους.

 

Οκτώ ράμματα στο βλέφαρο και τα ζυγωματικά, δύο μεγάλα αιματώματα και στα δύο μάτια, το ένα ακόμα μπλαβιασμένο και κλειστό.


— Ήταν ομοφοβική η επίθεση, όπως ειπώθηκε;

Θα σε γελάσω. Ούτε εγώ ούτε ο φίλος μου είμαστε θηλυπρεπείς, δεν κάνουμε «κρα», δεν το γράφουμε στο κούτελο, που λένε. Ούτε φυσικά έπαιξε κάτι τύπου φλερτ με τους δράστες, ώστε να «στραβώσουν». Ίσως πιάσανε κάτι στον αέρα στην κουβέντα μας που να μας «πρόδωσε», ίσως να μας πέρασαν για ζευγάρι, άρα το ομοφοβικό στοιχείο είναι πολύ πιθανό να έπαιξε κάποιον ρόλο. Όμως πιστεύω ότι βασικά βρεθήκαμε τη λάθος ώρα στο λάθος μέρος, ότι οι δράστες απλώς αναζητούσαν κάποιον ευάλωτο στόχο να ξεσπάσουν, αδιάφορο αν ήταν γκέι, μετανάστης, άσχετος, γυναίκα μόνη της που ενδεχομένως να έπεφτε και θύμα βιασμού.


— Άλλα ομοφοβικά περιστατικά έχεις βιώσει στην Κρήτη; Ξέρω ότι δεν είσαι άνθρωπος που «κρύβεται».

Όχι, ποτέ, έχω περπατήσει στο Ρέθυμνο ακόμα και μέρα μεσημέρι χέρι-χέρι με σχέση μου, δεν ακούσαμε κανένα σχόλιο. Ούτε άλλοι φίλοι που με έχουν επισκεφθεί έχουν διαμαρτυρηθεί για κάτι σχετικό. Δεν ξέρω βέβαια τι θα συνέβαινε αν ήμουν ντόπιος. Το μόνο σχετικό που θυμάμαι είναι ότι ένα βράδυ που χόρευα –επαγγελματικά, μεροκάματο έβγαζα– σε κάποιο κλαμπ, με πλησίασε ένας ντόπιος και μου είπε αυστηρά «ρε φίλε, γίνεται να μην κουνιέσαι σαν το φίδι μπροστά μου;», τον έβαλα όμως εύκολα στη θέση του, ρωτώντας τον αν αυτό τον καυλώνει!


— Μήπως είχες ενδεχομένως στοχοποιηθεί; Ασχολείσαι με τα κοινά, συμμετέχεις και στο κρητικό Pride (του Ηρακλείου).

Επαναλαμβάνω ότι δεν μου φάνηκε για στημένη ενέδρα ούτε για επίθεση που αφορούσε εμένα προσωπικά. Κοίτα, στο Ρέθυμνο και στην Κρήτη γενικά συνυπάρχουν δύο κόσμοι: αυτός της ανεκτικότητας, της συντροφικότητας, της καλώς νοούμενης λεβεντιάς και ο άλλος, ο φοβικός, ο βίαιος, ο βαθιά συντηρητικός, ο ταμπουρωμένος σε αξίες και παραδόσεις διαστρεβλωμένες. Αυτός ο δεύτερος δεν είναι ορατός στη «βιτρίνα», δεν τον αντιλαμβάνεται εύκολα ο απλός επισκέπτης, είναι όμως πάντα εκεί και ποτέ δεν ξέρεις πότε θα μουντζουρώσει την εικόνα.

 

Έχω περπατήσει στο Ρέθυμνο ακόμα και μέρα μεσημέρι χέρι-χέρι με σχέση μου, δεν ακούσαμε κανένα σχόλιο. Ούτε άλλοι φίλοι που με έχουν επισκεφθεί έχουν διαμαρτυρηθεί για κάτι σχετικό. Δεν ξέρω βέβαια τι θα συνέβαινε αν ήμουν ντόπιος.

 

— Αλλά πώς γίνεται να συμβαίνουν τέτοια εγκληματικά περιστατικά σε μια πόλη κοσμοπολίτικη, τουριστική, γεμάτη φοιτητές και ξένους; Πώς το εξηγείς με βάση την τρίχρονη εμπειρία σου στην πόλη;

Κοίτα, Θοδωρή, υπάρχει, όπως θα ξέρεις, ο κοσμοπολιτισμός, οι «ψαγμένοι», ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι, ο φοιτητόκοσμος, οι τουρίστες, ταυτόχρονα όμως υπάρχει, πίσω απ' όλα αυτά, και μια σκιά, η σκιά της ματσίλας, της βαρβατίλας και της κατσαπλιάδικης μαγκιάς καλυμμένης με τον μανδύα μιας δήθεν παράδοσης, ειδικά στον Νομό Ρεθύμνου. Αυτό εκφράζεται είτε σε ελαφριά μορφή, που είναι η επίδειξη δύναμης και οι τσαμπουκάδες ενάντια σε ό,τι τους ξινίζει –κάπως έτσι δολοφονήθηκε με μαχαίρι ο φοιτητής Μανώλης Χορευτάκης τον Μάιο του '08 επειδή "έσταξε" κατά λάθος ένα σουβλάκι που έτρωγε σε ντόπιο, ενώ έχω ακούσει κι άλλες ιστορίες, απίστευτες–, είτε σε βαρύτερη, που είναι οι μαφίες του εγκλήματος όπλων, των σκληρών ναρκωτικών, των απαγωγών κ.λπ., οι οποίες ευδοκιμούν στις ορεινές κυρίως περιοχές. Αυτές οι μαφίες έχουν την κάλυψη μεγάλων πολιτικών τζακιών, όπως επανειλημμένα έχει καταγγελθεί, υπάρχει δηλαδή οργανωμένο έγκλημα με πολιτική κάλυψη. Από πού να ξεκινήσεις... Υπόψη ότι μέχρι πρότινος τουλάχιστον δρούσε στην περιοχή κι ένα φασιστικό μόρφωμα, η Οργάνωση Εθνικιστών Ρεθύμνου (ΟΕΡ). Δεν ξέρω πόση σχέση είχαν με τη Χ.Α., είναι πάντως παραπλήσιας ιδεολογίας. Αυτοί έχουν κατηγορηθεί για ξενοφοβική προπαγάνδα (αντιμεταναστευτικά φυλλάδια σε σχολεία κ.λπ.) αλλά και επιθέσεις, κυρίως ενάντια σε μετανάστες και μέλη αριστερών/αντιεξουσιαστικών συλλογικοτήτων, πιθανόν και σε γκέι άτομα, γιατί έχουν ακουστεί κι άλλα τέτοια περιστατικά. Μια άλλη μέθοδος που εφάρμοζαν ήταν οι τηλεφωνικές απειλές: έβρισκαν τα νούμερα «ανεπιθύμητων» ατόμων και τα προειδοποιούσαν να εγκαταλείψουν το νησί, αλλιώς... Τα τελευταία χρόνια είχαν αδρανοποιηθεί, φαίνεται όμως ότι υπάρχει ξανά κινητικότητα. Πέρσι τέτοια εποχή π.χ. ομάδα κουκουλοφόρων επιτέθηκε απρόκλητα σε θαμώνες της πλατείας Μητροπόλεως, όπου συχνάζει κόσμος εναλλακτικός. Ναι, υπάρχει σοβαρό θέμα στο Ρέθυμνο, που πρέπει να λυθεί προτού γίνουν χειρότερα πράγματα.


— Τουλάχιστον δεν δίστασες να καταγγείλεις την επίθεση και να την κάνεις θέμα στα ΜΜΕ.

Καλά, δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω να περάσει έτσι. Εννοείται ότι θα το έκανα θέμα και θα το κάνω ακόμα μεγαλύτερο, ώσπου να ταυτοποιηθούν οι δράστες και να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει!


— Έχουν ήδη υπάρξει συλλήψεις. Αναγνωρίσατε κάποιον ύποπτο;

Συνελήφθησαν πράγματι δύο άτομα (αφέθηκαν σήμερα προσωρινά ελεύθερα με περιοριστικούς όρους) και ο φίλος μου ειδικά είναι σχεδόν βέβαιος τουλάχιστον για τον έναν, που έχει απασχολήσει ξανά τις Αρχές για επίθεση με κλομπ σε θαμώνα έξω από κέντρο διασκέδασης. Ήταν, όπως είπα, νύχτα, δεν προλάβαμε καν να τους δούμε καθαρά, παρότι ήταν ακάλυπτοι. Είχαν προσαγάγει κι άλλους υπόπτους, μας έδειξαν πολλές ακόμα φωτογραφίες σεσημασμένων, όμως, όπως καταλαβαίνεις, ύστερα από τέτοιον «βομβαρδισμό» πληροφορίας, τραυματισμένοι και με τη συγκινησιακή φόρτιση ακόμα στο ζενίθ, χρειάζεται να ηρεμήσουμε λίγο και να ξανασκεφτούμε ψύχραιμα, με καθαρότερο μυαλό, το όλο σκηνικό, ώστε να βεβαιωθούμε απόλυτα.


— Εσύ πώς θα ήθελες να τιμωρηθούν οι δράστες;

Όσο γίνεται αυστηρότερα, ώστε να λειτουργήσει η ποινή τους αποτρεπτικά για όσους τυχόν ψευτοπαλικαράδες θελήσουν να τους μιμηθούν στο μέλλον. Να λειτουργήσει αυτό σαν ένα γαμημένο αποτρεπτικό παράδειγμα! Για να αλλάξει βέβαια όλη αυτή η ιεραρχική, σεξιστική, macho κουλτούρα που εκφράζεται από τους τσαμπουκάδες «τιμής» μέχρι την τυφλή βία, ακόμα και στην επί τούτω ασύδοτη οδήγηση, που θεωρείται μαγκιά κι ας γίνονται κάθε χρόνο τόσα δυστυχήματα, θα πρέπει να το θέλει η ίδια η παραδοσιακή κρητική κοινωνία και πολύ αμφιβάλλω αν το επιθυμεί πραγματικά η ίδια και οι ταγοί της.

 

Το σίγουρο είναι πως τα καθάρματα αυτά δεν θέλανε ούτε να μας εκφοβίσουν απλώς ούτε να μας ληστέψουν. Θέλανε να μας σκοτώσουν και μοιάζανε τόσο σίγουροι ότι δεν θα λογοδοτούσαν πουθενά, ώστε δεν ένιωθαν καν την ανάγκη να καλύψουν τα πρόσωπά τους.

 

— Αλήθεια, η αστυνομία ενδιαφέρθηκε, σε συνέτρεξε ως όφειλε;

Ναι, φάνηκαν εξαρχής πρόθυμοι να βοηθήσουν. Το μεγαλύτερό τους άγχος, δε, ήταν πού να κατατάξουν το συμβάν (η δικογραφία εντέλει σχηματίστηκε βασιζόμενη και στο άρθρο 81Α του ΠΚ που αφορά έγκλημα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά), δείγμα ότι κάτι έχει αρχίσει να αλλάζει στη γενικότερη νοοτροπία της. Το λες και θετικό αυτό.


— Συμπαράσταση είχες αφότου συνέβη το γεγονός;

Ναι, ενδιαφέρθηκε πολύς κόσμος, ακόμα και άγνωστοι, άνθρωποι απλοί ή πολιτικοποιημένοι, που με τη σειρά τους είναι αρκετά συσπειρωμένοι εδώ απέναντι στο αντίπαλο δέος, γιατί, όπως είπαμε, δύο είναι οι Κρήτες! Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε και η Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου (ΑΔΡΕ) που έχει καταγράψει πολλά αντίστοιχα περιστατικά από τη δεκαετία του '90 και μετά τουλάχιστον, με αποκορύφωμα τις αρχές της τωρινής. Με δεδομένη, μάλιστα, την κοινωνική ανοχή ή και την ανοιχτή επιδοκιμασία που συναντούν σε κάποιους κύκλους τέτοιες συμπεριφορές, δεν αποκλείεται καθόλου δράστες παλιότερων επιθέσεων αυτού του είδους να είναι σήμερα ευυπόληπτοι πολίτες. Ξεφτίλα, δηλαδή.


— Εκτός που σπουδάζεις στο Ρέθυμνο, εργάζεσαι κιόλας στον τομέα του τουρισμού.

Αυτό είναι το τραγελαφικό, ότι απασχολούμαι σε έναν τομέα που επιδιώκει να αναδείξει την ιδιαίτερη ομορφιά του ιστορικού αυτού τόπου και των ωραίων, φιλόξενων ανθρώπων του, που σκοπό έχει να φέρει τουρίστες και χρήμα στο νησί! Δουλεύω ως ταξιδιωτικός συνοδός σε εκδρομές με αγγλόφωνους και γαλλόφωνους τουρίστες, στους οποίους διαφήμιζα την Κρήτη με κάθε τρόπο. Τώρα, τι διάολο θα τους λέω; Μέχρι πρότινος ερμήνευα, και επεξηγούσα, το στερεότυπο του ατίθασου, επιθετικού Κρητικού, του εθίμου της οπλοκατοχής κ.λπ., ανατρέχοντας στη μακραίωνη παράδοση αντίστασης στους διάφορους κατακτητές. Αυτό όμως ανήκει στο παρελθόν. Πλέον μιλάμε για πλήρη διαστροφή αυτής της φάσης. Οι ίδιοι οι ντόπιοι, η αθλιότερη κατηγορία τους δηλαδή, είναι που συμπεριφέρονται υπεροπτικά, αυταρχικά και κυριαρχικά απέναντι σε όσους θεωρούν «ξένους» στον τόπο τους, ακόμα κι αν εκείνοι εργάζονται σ' αυτόν, ωφελώντας τον ποικιλοτρόπως! Που σε αντιμετωπίζουν ως παρείσακτο, ως σκουπίδι. Με τι καρδιά να ξαναπαινέψω την Κρήτη, μου λες; Ετοιμάζαμε, φαντάσου, αυτό τον καιρό με μια φίλη ένα πρότζεκτ για έναν online τουριστικό οδηγό. Δεν νομίζω να το συνεχίσω.


— Σκέφτεσαι να φύγεις από το νησί;

Αρχικά σκόπευα να μείνω όσο γινόταν περισσότερο, να δραστηριοποιηθώ και επαγγελματικά, τώρα δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω. Εξάλλου, δεν έχω τελειώσει ακόμα τις σπουδές μου, αναζητώ κιόλας τον καιρό αυτό θέμα για τη διδακτορική μου διατριβή. Με την εδώ πανεπιστημιακή κοινότητα, φοιτητές και καθηγητές, διατηρώ άριστες σχέσεις, υπήρξε και σχετική ανακοίνωση-διαμαρτυρία από τις πρυτανικές αρχές. Σίγουρα δεν έχω πια τη ζέση που είχα, όμως θέλω η ζωή και οι επιλογές μου να ορίζονται από μένα και όχι από τη δράση τέτοιων ατόμων, ακόμα κι αν αποτελεί ηχηρή υπενθύμιση για το ποιόν κάποιων Κρητικών. Όχι, ούτε κλαίω ούτε φοβάμαι, απλώς προβληματίζομαι, ανησυχώ και πεισμώνω!

 

 

Lgbtqi+

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μιλά με την ακτιβίστρια Στέλλα Μπελιά για το θέμα της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια

Lgbtqi+ Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μιλά με την ακτιβίστρια Στέλλα Μπελιά για το θέμα της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια

21.11.2020
Όσα δεν ξέρατε για τη ΛΟΑΤΚΙ+ ορολογία (και θέλατε να ρωτήσετε)

Lgbtqi+ Όσα δεν ξέρατε για τη ΛΟΑΤΚΙ+ ορολογία (και θέλατε να ρωτήσετε)

18.11.2020
Podcast/ Τζεφ Μοντάνα: «Μαμά, μπαμπά, είμαι γυναίκα»

Lgbtqi+ Podcast/ Τζεφ Μοντάνα: «Μαμά, μπαμπά, είμαι γυναίκα»

16.11.2020
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος σε μια απολαυστική κουβέντα με τον Γιώργο Καπουτζίδη

Lgbtqi+ Ο Φώτης Σεργουλόπουλος σε μια απολαυστική κουβέντα με τον Γιώργο Καπουτζίδη

13.11.2020
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μιλά με τον Άγγελο - νοσηλευτή και δημιουργό της drag persona Aria D'Vine

Lgbtqi+ Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μιλά με τον Άγγελο - νοσηλευτή και δημιουργό της drag persona Aria D'Vine

31.10.2020
Ο Αλέξης Πατέλης μιλά στον Φώτη Σεργουλόπουλο για το δικό του coming out

Lgbtqi+ Ο Αλέξης Πατέλης μιλά στον Φώτη Σεργουλόπουλο για το δικό του coming out

27.10.2020
Ένα εξαιρετικό τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου με γκέι περιεχόμενο

Lgbtqi+ Ένα εξαιρετικό τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου με γκέι περιεχόμενο

25.10.2020
Ο Βουδιστής μοναχός και make-up artist που παλεύει για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα στην Ιαπωνία

Lgbtqi+ Ο Βουδιστής μοναχός και make-up artist που παλεύει για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα στην Ιαπωνία

19.10.2020
H Proud Seniors Greece υποστηρίζει  ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ηλικίας άνω των 50

Lgbtqi+ H Proud Seniors Greece υποστηρίζει ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ηλικίας άνω των 50

10.10.2020
Under Rawmance: Τα ανδρικά εσώρουχα που καταρρίπτουν τα στερεότυπα

Lgbtqi+ Under Rawmance: Τα ανδρικά εσώρουχα που καταρρίπτουν τα στερεότυπα

3.10.2020
8 Σχόλια
Lara Lota 19.10.2017 | 15:34
Μπράβο στο παιδί για την στάση του, μπράβο στον δημοσιογράφο, μπράβο στην Lifo, ντροπή στα ανθρωποειδή.
avatar
Ανώνυμος/η 19.10.2017 | 17:46
Αρχικά μπράβο στη LIFO που προβάλλει το θέμα. Εύχομαι στο παλικάρι να μην του ξανασυμβεί ανάλογο περιστατικό και μπράβο για το περίσσευμα αντοχής που δείχνει με αυτή του την συνέντευξη.
Να πω τώρα και κάτι πολύ πικρό αλλά δυστυχώς αληθινό;
Κάποιοι θα σκεφτούν ότι ναι μεν κρίμα κι ότι δήθεν λυπούνται που συνέβη μια τέτοια επίθεση αλλά...(δυστυχώς όταν μπαίνει το ''αλλά'' αρχίζει το θέμα) ευτυχώς που το παιδί μου δεν είναι ομοφυλόφιλος ή τι κρίμα που είναι ομοφυλόφιλος γιατί να, τέτοια παθαίνουν αυτοί. Έτσι θα σκεφτούν δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι γονείς και ιδιαίτερα στις κλειστές επαρχιακές κοινωνίες. Μη μιλήσω για το πόσοι από αυτούς που καταδικάζουν, θα σπεύσουν να βοηθήσουν το θύμα, αν τυχόν συμβεί ένα τέτοιο περιστατικό μπροστά τους.
Lumidy 19.10.2017 | 18:39
Μπράβο για αυτή την αντιμετώπιση του. Δεν ξέρω εγώ προσωπικά πως θα το διαχειριζόμουν.

Άραγε αυτοί οι κλασσικοί "λεβέντες" της Κρήτης - οι ίδιοι "λεβέντες" στην υπόθεση Γιακουμάκη - νιώθουν περήφανοι που 10 άτομα τα βάζουν με έναν; Έτσι όλοι κάνουμε τον μάγκα. Δειλία το λέω αυτό, όχι λεβεντιά.

Γενικά η Κρήτη (η άσχημη Κρήτη) έχει ιστορία οποσθοδρομίας, μάτσο, μαγκιάς-κλανιάς, κακοποίηση γυναικών και ζώων κλπ. Και αυτό δύσκολα θα αλλάξει.

Άραγε αν τον σκότωναν, και δεν υπήρχε κάποιος να κάνει "φασαρία" στα ΜΜΕ, η τοπική κοινωνία θα μίλαγε; Ή θα σιωπούσε γιατί "εγώ δεν είμαι χαφιές";
avatar
eles 20.10.2017 | 18:24
Αυτό με τη ζωή των γυναικών στην Κρήτη καραμέλα το έχετε κάνει, έλεος. Αυτές κάνουν κουμάντο στα σπίτια.

Ένα ισχύει παγκόσμια για την κακοποίηση γυναικών (και παιδιών και ζώων), ο δράστης έχει συγκεκριμένο ψυχολογικό προφίλ και συμβαίνει σε ΟΛΑ τα κοινωνικά στρώματα και μέρη.

Και anyway οι δράστες μάλλον δεν είναι καν Έλληνες.


Scotland for Holidays 19.10.2017 | 20:12
Πολυ ομορφος Ανθρωπος. Καλη αναρρωση συντομα.

Ελπιζω η δικαιοσυνη να κανει τη δουλεια της σωστα μολις ταυτοποιηθουν οι δραστες. Ναι, σοβαρες ποινες θα λειτουργουσαν αποτρεπτικα για παρομοιες επιθεσεις στο μελλον. Ζουμε την απολυτη ασυδοσια και ο καθε διαταραγμενος τραμπουκος και τζαμπα μαγκας (που γεννηθηκε πιστευοντας οτι το συμπαν του χρωσταει) θεωρει οτι εχει καποιο
Scotland for Holidays 19.10.2017 | 22:28
...προνομιο στη φανταστικη του κλιμακα αξιων. Οι νομοι ειναι για τους φλωρους και τους χαζους αλλωστε.
avatar
Ανώνυμος/η 20.10.2017 | 06:52
Έτσι γαι να καταλάβουμε ποιοί άνθρωποι έχουν μέσα τους πραγματική λεβεντιά!
Δεν θα με εκπλήξει καθόλου να βάλουν τα κλάμματα όταν τους πιάσουν.
Το έχουμε ξαναδεί και με άλλους θρασύδειλους που ορμάνε ως ομάδες, αλλά αδυνατούν να χειριστούν το κόστος των πράξεων τους ως άτομα.
avatar
etsap 22.12.2017 | 08:54
Τώρα που έκατσε ο κουρνιαχτός, και ανακαλύφθηκαν οι πραγματικοί δράστες, να περιμένουμε μια Συγγνώμη απ'οσους έβγαλαν τη χολή τους σε κοινή θέα ;
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια