Mικροπράγματα

Θα αποκτήσουν ποτέ οι Πανελλήνιες επαγγελματικό αντίκρισμα;

Η Εμπειρία των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Φωτ.: Alexandros Michailidis / SOOC

 

Όλοι οι φίλοι των Μικροπραγμάτων που έχουν κάτι να πουν έχουν θέση εδώ μέσα.

 

Στο τρέχον αφιέρωμα "Η Εμπειρία των Πανελλαδικών Εξετάσεων" δημοσιεύσουμε κείμενα για τις Πανελλήνιες, γραμμένα από ανθρώπους που δίνουν τώρα, που έδωσαν κάποτε ή που επέλεξαν να μη δώσουν ποτέ. Μπορείτε να μου στείλετε κι εσείς το κείμενό σας, τις αναμνήσεις σας ή τις σκέψεις σας, στο [email protected] 

 

 Θα αποκτήσουν ποτέ οι Πανελλήνιες επαγγελματικό αντίκρισμα;

Γράφει ο Γιώργος Καρακασίδης 

 

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή γίνονται πάμπολλες συζητήσεις για το αν αξίζει να μπαίνουν όλο και περισσότεροι νέοι στις σχολές και αν αυτό θεωρείται ή όχι προσωπική (ή κακά τα ψέματα για πολλοίς γονεϊκή) επιτυχία εν γένει στη ζωή τους. Νομίζω όμως ότι το θέμα είναι άλλο.

 

Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που παρακολουθούσα τα της παιδείας, αλλά είναι ακόμα σαφές οτι οι θέσεις στα πανεπιστήμια δε συμπλέουν με την αγορά εργασίας. Π.χ. οι σπουδές στις ιχθυοκαλλιέργειες σε μια χώρα, το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας είναι θάλασσα, γιατί είναι ακόμα τόσο υποτιμημένες σε σχέση με τους μηχανικούς που μπορεί μεν να αποκτούν αξιόλογες σπουδές, αλλά καλούνται να εργαστούν σε μια χώρα χωρίς παραγωγικές δομές και κατασκευές; Το περιβαλλ­ον και οι ανανεωσιμες­ πηγες ενεργειας (σε ­τοπο με αφθονια ηλιου­ και ανεμων) γιατι εκ­προσωπουνται πανεπιστ­ημιακα μονο εκτος Αθη­νων κανοντας κοστοβορ­ες τις σπουδες για το­ ανω του 50% πληθυσμι­ακο κομματι της χωρας; Μήπως πρέπει να δοθεί περισσότερη έμφαση σε σχολές όπως η διοίκηση μονάδων υγείας -και όχι οι υπερκορεσμένες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων- με σκοπό την επίλυση προβλημάτων όπως η έλλειψη υλικών κι η ομαλή διαχείριση πόρων των νοσοκομείων με σκοπό την εξυγίανσή τους. Ίσως μόνο έτσι τα δημόσια νοσοκομεία αρχίσουν να εμπνέουν περισσότερη ασφάλεια στους Έλληνες ασφαλισμένους. Και αν ο αντίλογος είναι η έλλειψη δημόσιων πόρων, τότε μήπως ένα παραπάνω χρειάζεται να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στις σπουδές της -εδώ και δεκαετίες προβληματικής- δημόσιας διοίκησης; Μήπως τα εφόδια που αποκτά κάποιος για να πάρει μια θέση σε κάποιο υπουργείο είναι καιρός να προσδώσουν τον ανάλογο νευραλγικό χαρακτήρα και όχι απλά να αποτελέσουν το βόλεμα σε ένα γραφείο;

 

Το μοναδικό ίσως εξαγώγιμο προϊόν της χώρας, ο τουρισμός, μεριμνάται έτσι ώστε να επανδρώνεται επαρκώς τόσο σε αριθμό εισακτέων όσο και σε χρήση μοντέρνων εργαλείων μάρκετινγκ; Μπορούν τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι να γίνουν ακόμα πιο ελκυστικά αν πλαισιωθούν από περισσότερους ιστορικούς-αρχαιολογους και ανάλογης φύσης επιστήμονες, κόβοντας τη μαζική εισροή υπάλληλων γραφείου; Θα μπορούσε άραγε να μειωθεί ο αριθμός μόνιμων στρατιωτικών (άρα και δαπανών) προς όφελος παροχής κίνητρων στους φοιτητές γεωπονικών σχολών για μελλοντική μετακίνηση σε περιοχές της υπαίθρου; Μήπως πρέπει να δοθεί επιτέλους μεγαλύτερη έμφαση σε γνωστικά αντικείμενα όπως η ψυχολογία που καλείται να καλύψει τα κενά της διαπαιδαγώγησης, δημιουργώντας υγιέστερους και πιο υπεύθυνους πολίτες;

 

Φωτ.: Alexandros Michailidis / SOOC

 

Μιλώντας για διαπαιδαγώγηση, εύχομαι να είναι σαφής στους νεοεισαχθέντες στις παιδαγωγικές σχολές η σπουδαιότητα του ρόλου τους στο μέλλον της κοινωνίας. Ίσως η ποιότητα εις βάρος της ποσότητας στην εκπαίδευση με σωστή δουλειά στο σχολείο κι ελαχιστοποίηση της παραπαιδείας δώσουν τις απαραίτητες ανάσες στους ήδη 'φορτωμένους' εφήβους, ακολουθώντας το πετυχημένο φινλανδικό μοντέλο. Θα μπορούσε άραγε ο γερμανικός διαχωρισμός των παιδιών σε πανεπιστημιακή ή χειρωνακτική κατεύθυνση από μικρή ηλικία βάσει ικανοτήτων να εφαρμοστεί εδώ; Κι αν αυτό θεωρηθεί ρατσιστικό, μήπως ο Έλληνας γονιός πρέπει να σκεφτεί γιατί στέλνει τα παιδιά του να μάθουν Γερμανικά;

 

Μπορεί κάποια από τα παραπάνω ερωτήματα να έχουν ήδη απάντηση ή να τίθενται σε θεωρητική βάση με αδυναμίες στην πράξη. Το σίγουρο είναι ότι αν έγιναν αυθόρμητα από έναν μη ειδικό μέσα σε λίγη ώρα, μήπως είναι καιρός να γίνουν σε βάθος από τους ειδικούς σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια; Στα μαθητικά μου χρόνια το μάθημα Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού αποκαλούταν 'η ώρα του παιδιού'. Ποιος ξέρει; Μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπισθεί επιτέλους σοβαρά...

Mικροπράγματα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η σύντομη και απλή ιστορία της υπέροχης Ειρήνης που ζει μόνη στην Κίναρο

Mικροπράγματα Η σύντομη και απλή ιστορία της υπέροχης Ειρήνης που ζει μόνη στην Κίναρο

2.1.2020
11 τρίβια απ' το πρώτο (πρώτο!) τεύχος της LifO

Mικροπράγματα 11 τρίβια απ' το πρώτο (πρώτο!) τεύχος της LifO

23.11.2019
Πώς κατάφερε η RuPaul να γίνει μία απ' τις πιο επιδραστικές σούπερ-σταρ της δεκαετίας του '10

Mικροπράγματα Πώς κατάφερε η RuPaul να γίνει μία απ' τις πιο επιδραστικές σούπερ-σταρ της δεκαετίας του '10

17.11.2019
Τα 13 πιο συνηθισμένα προβλήματα μεταξύ φίλων

Mικροπράγματα Τα 13 πιο συνηθισμένα προβλήματα μεταξύ φίλων

28.10.2019
6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας

Mικροπράγματα 6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας

26.10.2019
Το τέλος του θρυλικού φωτογραφικού Studio Νικολέρη της Θεσσαλονίκης. Αυτή ήταν η ιστορία του.

Mικροπράγματα Το τέλος του θρυλικού φωτογραφικού Studio Νικολέρη της Θεσσαλονίκης. Αυτή ήταν η ιστορία του.

14.10.2019
Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου: 20 λόγοι που αγαπάμε τους σκύλους

Mικροπράγματα Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου: 20 λόγοι που αγαπάμε τους σκύλους

27.8.2019
ΚΟΥΙΖ: Το είπε η Βίβλος ή το Κοράνι;

Mικροπράγματα ΚΟΥΙΖ: Το είπε η Βίβλος ή το Κοράνι;

20.8.2019
«Ξινός, ευαίσθητος, αμυντικός, κλειστός, περίεργος» | O Αντίνοος Αλμπάνης απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ

Mικροπράγματα «Ξινός, ευαίσθητος, αμυντικός, κλειστός, περίεργος» | O Αντίνοος Αλμπάνης απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ

12.7.2019
20 απ' τις πιο παράξενες, ρετροφουτουριστικές στάσεις λεωφορείων της Σοβιετικής Ένωσης

Mικροπράγματα 20 απ' τις πιο παράξενες, ρετροφουτουριστικές στάσεις λεωφορείων της Σοβιετικής Ένωσης

10.7.2019
14 Σχόλια
avatar
psarie 9.6.2017 | 09:46
όσα πολύ ενδιαφέροντα όμως γράφονται παραπάνω δεν αφορούν τις πανελλαδικές αλλά τον σχεδιασμό της χώρας μας σχετικά με τις ανάγκες της χώρας σε δυναμικό και την αποκατάσταση των ανά τομέα επαγγελματιών.
όσο για το σχολείο μήπως, αντί να ακολουθούμε το φινλανδικό ή το γερμανικό μοντέλο, να σχεδιάσουμε ένα ελληνικό μοντέλο που να συνομιλεί με τη διεθνή εμπειρία;
Ατέρμονη Ανία 9.6.2017 | 14:57
Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να συμβαίνει!

Τα άλλα παιδαγωγικά πρότυπα ασφαλώς καλό είναι να μας εμπνέουν, όμως στην πράξη το αποτέλεσμα είναι τραγελαφικό καθότι πολλές φορές δεν καλύπτουν τις δικές μας ανάγκες, ούτε μπορούν να αφομοιωθούν από το εκπαιδευτικό προσωπικό-έτσι άτσαλα κι απότομα που δίδονται- ούτε σημαίνει ότι έχουν κάποιο αλάθητο.

Δυστυχώς, ακόμη και στις καλές ιδέες όσον αφορά το σχολείο, όλα γίνονται με μια προχειρότητα και έναν εγωισμό (« Η δική μου κυβέρνηση το έκανε αυτό! Ό,τι έκανε η δική σας θα απορριφθεί!») που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δυσλειτουργικά.


Υ.Γ. Λίγο άσχετο ίσως, αλλά είναι ένα παράδειγμα που γνωρίζω αρκετά καλά για να έχω άποψη. Σε κάποιους παιδικούς σταθμούς προσπαθούν να κάνουν projects με τα παιδιά(προσφάτως και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση) αλλά ας πούμε ότι αυτό μεταφράζεται σε θεματικές ενότητες που τα παιδιά ασχολούνται δήθεν ελεύθερα. Καμία σχέση με την ουσία της μεθόδου project.
ΤΣΟΛΙΑΣ 9.6.2017 | 11:54
Μα πάντα είχαν επαγγελματικό αντίκρυσμα οι πανελλαδικές. Είμαστε πάμπολλες χιλιάδες που κάναμε καριέρα στο αντικείμενο που σπουδάσαμε επιλέγοντας το εξ αρχής και συνειδητά.
Πρόκειται όμως για περίπου το 30% των θέσεων στις πανεπιστημιακές σχολές.
Από εκεί και πέρα υπάρχει και το υπόλοιπο 70% που ο καθένας ξέρει προκαταβολικά ότι το πτυχίο που θα πάρει ΔΕΝ έχει επαγγελματικό αντίκρυσμα. Πάντως δεν υφίσταται κάποιου τύπου εξαπάτηση.
Ατέρμονη Ανία 9.6.2017 | 15:00
Υφίσταται και εξαπάτηση και σπατάλη κρατικών πόρων εντελώς ανούσια. Αν μόνος σου δηλώνεις ότι 3 στους 10 θα βρουν δουλειά πάνω στο αντικείμενο σπουδών τους μιλάς για μεγάλη κουτοπονηριά. Απορώ που δεν μπορείς ν' αντιληφθείς το νόημα όσων λες.


Οπότε όχι μόνο οι πανελλαδικές δεν έχουν το απαιτούμενο επαγγελματικό αντίκρυσμα, αλλά δεν εξασφαλίζουν ότι όσοι είναι επιτυχόντες σε αυτά και διάφορες σχολές θα μπορούν να εκφέρουν λογικές κρίσεις.
ΤΣΟΛΙΑΣ 9.6.2017 | 16:33
Οι στατιστικές των τελευταίων 2-3 δεκαετιών είναι αυτές που δείχνουν ότι το 30% δουλεύει πάνω στο αντικείμενο των σπουδών του ,όχι εγώ. Από εκεί και πέρα είναι στην κρίση του καθενός και ξέρει προκαταβολικά ότι αν πχ χτυπήσει σχολή αστυνομίας ή Ευελπίδων έχει 100% πιθανότητα να ασκήσει το αντικείμενο των σπουδών του , ενώ αν κάποιος επιλέξει σχολή λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής ,έχει λιγότερο από 5% πιθανότητα σχετικής επαγγελματικής απασχόλησης. Μάλλον εσύ δεν μπορείς να αντιληφθείς το νόημα αυτών που διαβάζεις.
Ατέρμονη Ανία 9.6.2017 | 23:27
Συνεπώς οι θέσεις κάποιων τμημάτων είναι περιττές.

Υ.Γ. Δεν έχουν όλοι πρόσβαση στο να γίνουν αστυνομικοί αλλά και να το ήθελαν όλοι τελικά δεν θα ήταν εφικτό. Οπότε καλό θα ήταν να υπάρχει καλή αναλογία θέσεων εισαγωγής και με βάσει τις ανάγκες της κοινωνίας με ένα ποσοστό 70%-80% επαγγελματικής αποκατάστασης .

WLGFQ 24.8.2017 | 20:56
Η Πανελλαδικές να αποκτήσουν επαγγελματικό αντίκρυσμα;
Μη σώσουν!!
Επαγγελματικό αντίκρυσμα οφείλουν να έχουν οι σπουδές που ακολουθούν τις Πανελλαδικές εξετάσεις εφόσον βέβαια ολοκληρωθούν με επιτυχία.
Η επιτυχία στις Πανελλαδικές είναι ένα στάδιο και σε καμία περίπτωση το τέλος της διαδρομής.

Σημ: στο άρθρο υπάρχει πρόταση δίχως τονισμό

λukum (το) 24.8.2017 | 21:18
όταν κάτι το έχουν πολλοί, παύει να αποτελεί και κάτι ξεχωριστό, συνεπώς δεν έχει και κάποιο ιδιαίτερο αντίκρισμα.

Πριν 50 χρόνια, που οι θέσεις στα πανεπιστήμια ήταν σαφώς λιγότερες το να είσαι φοιτητής, σήμαινε κάτι. Πλέον δε σημαίνει τίποτα.

Γι'αυτό και όσοι περισσότεροι μπορούν οδηγούνται σε μεταπτυχιακό, διδακτορικό όπου πλέον παίζεται η μεγάλη μπίζνα.

Είναι τόσο αστείο να βλέπεις σε παρέες 30άρηδες να έχουν βγάλει έξω τα μεταπτυχιακά τους και να τα μετράνε.

Επαγγελματικό αντίκρισμα έχουν μόνο η εργατικότητα, οι γνωριμίες, η πονηριά και φυσικά η τύχη.

Νεαντερταλ 28.8.2017 | 15:36
μην συγχεις την εννοια πανεπιστημιο με την καθε σχολη που της δημιουργησαν και μια οντοτητα. Μας χρειαζονται ψηφοι πιο πολλοι ψηφοι ακομα πιο πολλοι. Οταν τα ΤΕΙ ονομαζονται ΑΕΙ. Σε λιγο και ειδικοτητα βοσκου και μεταπτυχιακο αρχιτσελιγκας.
Karvouno kaine ta trena 24.8.2017 | 22:22
Όχι
Νεαντερταλ 24.8.2017 | 23:07
μην καταργηθεί αυτο το διαμάντι της ελληνικής παιδείας. ειναι χρυσωρυχείο για τους φροντιστές. ρε κάτι βοιδοσχολες ισοτιμες με τα πανεπιστήμια δημιούργησαν για ψεύτικες ελπίδες. καλα ξυπνατε
WLGFQ 25.8.2017 | 10:12
Ξέρεις πόσα «φροντιστήρια» τρίβουν τα χέρια τους με τη μπίζνα που ετοιμάζουν οι φωστήρες του Υπουργείου με την …εργασία που θα καλούνται να συγγράψουν οι μαθητές των Λυκείων η οποία θα πιάνει και μεγάλο μέρος του βαθμού τους που θα συνυπολογίζεται σε τεράστιο βαθμό για την εισαγωγή τους στα Ανώτερα Ιδρύματα;
Λες και υπάρχει μαθητής που θα την συγγράψει
Α) μόνος του (και όχι κάποιος άλλος σχετιζόμενος με …«Φροντιστήρια») ή
Β) δίχως clopy - paste
Νεαντερταλ 28.8.2017 | 15:30
ουτε που το σκεφτηκα.
εσυ σκεφτικο φροντιστη. ετσι το αντιπαλο δεος.
avatar
Ανώνυμος/η 26.8.2017 | 21:02
Η ξερή παπαγαλία και ο ευνουχισμός της κριτικής σκέψης των μαθητών εννοείται πως δεν θα έχει ποτέ επαγγελματικό αντίκρισμα. Μόνο ένα διαρκές άγχος στους μαθητές προσφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα και οι πανελλήνιες. Κουράγιο σε όλους. Κι εύχομαι σε όλους τους μαθητές να ανακαλύψουν πόσο μαγικό είναι το διάβασμα και η διεύρυνση των γνώσεων μετά το πέρας του σχολείου, όταν δεν θα έχουν το άγχος της επιτυχίας.