«Δεν κολάκεψε κανέναν, δεν κατέβηκε εκείνη τα σκαλιά. Ανέβασε τους ακροατές της προς το μέρος της»
Mικροπράγματα

«Δεν κολάκεψε κανέναν, δεν κατέβηκε εκείνη τα σκαλιά. Ανέβασε τους ακροατές της προς το μέρος της»

Ο πιο όμορφος και συγκινητικός αποχαιρετισμός στην Αρλέτα δεν θα μπορούσε παρά να είναι του επί 50 χρόνια φίλου της Γιώργου Παπαστεφάνου

 

Ακούγοντας συχνά την εκπομπή που με τη βοήθεια του Σιδερή Πρίντεζη έκανε τα απογεύματα της Κυριακής ο Γιώργος Παπαστεφάνου, είχα τη χαρά να μάθω πολλές ιστορίες για τη φιλία τους, μιας και ο «κύριος Έντισον» μιλούσε συχνότατα γι' αυτήν και συνόδευε τις αναμνήσεις του με τραγούδια της (και τους). 

 

Είχε λοιπόν αφηγηθεί την πρώτη τους συνάντηση, τότε που ήταν και οι δύο γύρω στα 20: Στις 23 Φεβρουαρίου του 1966 την άκουσε να τραγουδά σε ένα ταβερνάκι στην Ύδρα. Μαγεύτηκε καθώς την άκουσε να παίζει με την κιθάρα στην παρέα της κομμάτια από Το Άξιον Εστί του Θεοδωράκη και τους Όρνιθες του Χατζιδάκι. ''Θέλεις να γίνεις τραγουδίστρια;'' τη ρώτησε, κι έτσι ξεκίνησαν όλα.

 

Σήμερα, έγραψε λίγα λόγια γι' αυτήν στο Facebook του...

 

Ως την τελευταία στιγμή πίστευα πως θα γίνει πάλι ένα θαύμα. Όπως τις προηγούμενες φορές. Αλλά δεν έγινε. Και θα πρέπει να το πάρω πια απόφαση πως δεν θα ξαναμιλήσω μαζί της στο τηλέφωνο, πως δεν θα την ξαναδώ όπως τόσες φορές στο σπίτι τής Κυψέλης, πως δεν θα την ξανακούσω να τραγουδά με την κιθάρα της, στα μέρη που την άκουγα τα τελευταία χρόνια.

 

Πριν αρρωστήσει ήταν πανευτυχής για το δίσκο που μόλις είχε ολοκληρώσει. «Θα σού αρέσει!» μού είχε πει. «Κάνανε πολύ ωραία δουλειά ο Λάκης και η Σάννυ». Ο Λάκης Παπαδόπουλος που έβαλε τη μουσική, η Σάννυ Μπαλτζή που έγραψε τους στίχους.

 

Όπως κι εγώ, πίστευε η Αρλέτα στη φιλία. Και η δική μας κράτησε 51 χρόνια. Στέρεη σαν βράχος. Σταθερή κι αμετακίνητη. Πριν από κάποια χρόνια, μού ζήτησε να πάμε στην Ύδρα εκδρομή. Μόνοι μας, εκεί που την πρωτάκουσα. «Για να θυμηθούμε» μού είπε. Κάποια φορά, την ρώτησα αν τελικά τής έκανα καλό που την έβγαλα στο τραγούδι. Τον πρώτο καιρό στη σχέση της με το κοινό είχε νιώσει πολύ άβολα. «Α, όχι, μού αρέσει τώρα» μού απάντησε.

 

Η Αρλέτα είχε επιλέξει το κοινό της κι ο κόσμος αυτός την λάτρεψε. Έδειχνε να μην είναι εύκολη, απλώς ήταν σοβαρή και απαιτητική. Δεν ακολούθησε τα τσαλίμια της καριέρας, δεν κολάκεψε κανέναν, δεν κατέβηκε εκείνη τα σκαλιά. Ανέβασε τους ακροατές της προς το μέρος της. Από την αρχή ήταν η διανοούμενη του Νέου Κύματος, ευφυής, καλλιεργημένη, πρωτότυπη, γεμάτη φαντασία. Και βέβαια πολύπλευρη. Έγραφε, ζωγράφιζε, τολμούσε. Για τον άσχετο που πλήγωνε τη ζωή και την αισθητική μας είχε βάλει την λεζάντα «λοχίας με άποψη». Πριν απ'την Κυψέλη, τα Εξάρχεια. Στο διώροφο σπίτι της Δεληγιάννη, η Ναυσικά και ο Γούλας, οι γλυκύτατοι γονείς και στο ισόγειο ο συγγραφέας Γιώργος Ιωάννου.

 

Κοιτάζω στη δισκοθήκη μου τους δίσκους της. Ο ένας καλύτερος απ' τον άλλο. Το ίδιο και τα τραγούδια που μάς άφησε. Μ'αυτά θα την έχουμε κοντά μας όσα χρόνια κι αν περάσουν.

 

Τώρα θα γυρίσω στο 1989. Τότε, ο Στέφανος Ληναίος έκανε μαζί με την δημοσιογράφο Ελένη Δελβινιώτη μια μεσημεριανή εκπομπή στην τηλεόραση της ΕΡΤ και μάς είχε καλέσει, την Αρλέτα και εμένα, για να μιλήσουμε για τη φιλία μας που μετρούσε κιόλας τόσα χρόνια. Λίγο πριν απ'το τέλος, η Αρλέτα πήρε την κιθάρα της και με ζωντανό ήχο στο στούντιο τραγούδησε δικούς μου στίχους, απ'τα τραγούδια που είχα γράψει όταν ακόμα το Νέο Κύμα ξεκινούσε.

 

Mικροπράγματα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η σύντομη και απλή ιστορία της υπέροχης Ειρήνης που ζει μόνη στην Κίναρο

Mικροπράγματα Η σύντομη και απλή ιστορία της υπέροχης Ειρήνης που ζει μόνη στην Κίναρο

2.1.2020
11 τρίβια απ' το πρώτο (πρώτο!) τεύχος της LifO

Mικροπράγματα 11 τρίβια απ' το πρώτο (πρώτο!) τεύχος της LifO

23.11.2019
Πώς κατάφερε η RuPaul να γίνει μία απ' τις πιο επιδραστικές σούπερ-σταρ της δεκαετίας του '10

Mικροπράγματα Πώς κατάφερε η RuPaul να γίνει μία απ' τις πιο επιδραστικές σούπερ-σταρ της δεκαετίας του '10

17.11.2019
Τα 13 πιο συνηθισμένα προβλήματα μεταξύ φίλων

Mικροπράγματα Τα 13 πιο συνηθισμένα προβλήματα μεταξύ φίλων

28.10.2019
6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας

Mικροπράγματα 6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας

26.10.2019
Το τέλος του θρυλικού φωτογραφικού Studio Νικολέρη της Θεσσαλονίκης. Αυτή ήταν η ιστορία του.

Mικροπράγματα Το τέλος του θρυλικού φωτογραφικού Studio Νικολέρη της Θεσσαλονίκης. Αυτή ήταν η ιστορία του.

14.10.2019
Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου: 20 λόγοι που αγαπάμε τους σκύλους

Mικροπράγματα Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου: 20 λόγοι που αγαπάμε τους σκύλους

27.8.2019
ΚΟΥΙΖ: Το είπε η Βίβλος ή το Κοράνι;

Mικροπράγματα ΚΟΥΙΖ: Το είπε η Βίβλος ή το Κοράνι;

20.8.2019
«Ξινός, ευαίσθητος, αμυντικός, κλειστός, περίεργος» | O Αντίνοος Αλμπάνης απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ

Mικροπράγματα «Ξινός, ευαίσθητος, αμυντικός, κλειστός, περίεργος» | O Αντίνοος Αλμπάνης απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ

12.7.2019
20 απ' τις πιο παράξενες, ρετροφουτουριστικές στάσεις λεωφορείων της Σοβιετικής Ένωσης

Mικροπράγματα 20 απ' τις πιο παράξενες, ρετροφουτουριστικές στάσεις λεωφορείων της Σοβιετικής Ένωσης

10.7.2019
4 Σχόλια
avatar
ΕΛΠΟ 9.8.2017 | 22:07
Τολμώ να κάνω ένα σχόλιο, με κριτήριο κοινωνικό και βασιζόμενος στα κάποια (...) χρόνια που κουβαλάω και την γνώριζα ως ακροατής.

Ήταν πολύ αγαπητή σαν καλλιτέχνιδα (εκτός από τραγουδίστρια, προσωπικά πολύ μου άρεσαν τα εξώφυλλα των δίσκων της που είχε φιλοτεχνήσει η ίδια).

Σαν προσωπικότητα όμως, κρατούσε μια απόσταση που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί έως και ψυχρότητα.

Απέπνεε μία "αφ' υψηλού" θεώρηση και κάποιες φορές είχε σαρκαστικό έως βιτριολικό χιούμορ.

Ίσως να μην ίσχυαν αυτά και να ήταν κατά κάποιο τρόπο "άμυνα".

Σε μένα πάντως και σε άλλους που δεν την γνωρίζαμε τόσο καλά όσο οι φίλοι της, αυτή είναι η εντύπωση.

Εν πάσει περιπτώσει, τα τραγούδια της θα μείνουν σαν τελευταία - καλή - ανάμνηση.
avatar
ΕΛΠΟ 10.8.2017 | 07:25
Μόλις διάβασα την συνέντευξη εδώ στην Λάιφο :

" — Εισέπραξες, όμως, και πολλή αγάπη μετά το αίσιο τέλος της περιπέτειας.

Να σου πω κάτι, αγάπη μου; Εισπράττεις μόνο αυτό που είσαι σε θέση να εισπράξεις. Κι εγώ ποτέ δεν πίστευα ότι είμαι αγαπητή ή ότι με συμπαθούν οι άνθρωποι, εκτός από ελάχιστους. Δεν είχα αυτό το «εγώ είμαι». Το αντίθετο... Μπορεί και να μην είναι πολύ καλό αυτό, εκείνο τον καιρό όμως εισέπραξα την αγάπη του κόσμου όσο ποτέ άλλοτε. Το βλέπω ακόμη και σήμερα, τις λίγες φορές που παίζω κάπου. Ειλικρινά, δεν μπορώ να το καταλάβω, διότι ποτέ δεν τους φέρθηκα καλά." Πηγή: www.lifo.gr

Η τελευταία φράση μάλλον επιβεβαιώνει αυτά που είπα.

Άλλο αν παρά ταύτα την αγαπήσαμε, όπως και πολλούς άλλους καλλιτέχνες για το έργο τους και όχι για τον χαρακτήρα τους.
avatar
Ανώνυμος/η 10.8.2017 | 22:57
Εντάξει. Αφού επιβεβαιώσετε το μεταθανάτιο ψυχογραφημα.. τι να πούμε..
Δε θέλησα να γράψω τίποτα για το χαμό της αλλά τώρα θα γράψω αφού ο καθένας λέει τα δικά του...
Για μένα λοιπόν η Αρλέτα είναι το " όπου ανθίζει το σκοτάδι.." .
Το δικό της σκοτάδι κατάφερε να το ανθίσει κι έτσι θα τη θυμόμαστε... Τώρα τι θα κάνουμε με το δικό μας...
avatar
ΕΛΠΟ 11.8.2017 | 15:21
nitsa 10.8/22:57'

Σας κρίνω αδικαιολόγητα επιθετική και δυστυχώς με αναγκάζετε να απαντήσω, για να μην θεωρηθεί ότι δεν σέβομαι την μνήμη της Αρλέτας.

Κατ' αρχήν όλοι μπορεί να κρίνονται για τον χαρακτήρα τους - καλοπροαίρετα και χωρίς πάθος -, είτε εν ζωή είτε μετά θάνατο. Ποιος σας είπε άλλωστε ότι αυτό δεν έγινε και εν ζωή ;

Και μπορούν να κρίνονται από ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ - που δεν είναι υποχρεωτικό να συμπίπτει η γνώμη του με την δική σας σεβαστή γνώμη, γιατί εκφράζεστε περιφρονητικά και απαξιωτικά ;

Αρκούν αυτά επί του "μεταθανάτιου ψυχογραφήματος".

Τέλος και ξαναθυμίζω μόνον αυτό που η ίδια η Αρλέτα είχε πει :

"Ειλικρινά, δεν μπορώ να το καταλάβω (γιατί με αγαπάνε), διότι ποτέ δεν τους φέρθηκα καλά." Πηγή: www.lifo.gr

Εκείνη είχε το γνώθι σαυτόν και αρκετή σκληρότητα και ειλικρίνεια, ώστε να αποκλείει τα "φτιασίδια".

Και όσοι το είχαμε καταλάβει και εκτιμήσει αυτό, την αγαπούσαμε παρά ταύτα και αποδεικνύουμε ότι δεν έχουμε πρόβλημα με το σκοτάδι.

Σκοτάδι είναι η θεοποίηση !
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια