Βερολινέζικη ντεκαντάνς: Ο Nick Cave στο γραφείο/ πατάρι / υπνοδωμάτιο του στο Κρόιζμπεργκ. μέσα της δεκαετίας του '80.
Nick Cave & The Bad Seeds

«Όταν έπεφτε το Τείχος ήμασταν απασχολημένοι δύο βήματα πιο πέρα και δεν καταλάβαμε τίποτα»

Στις 9 Νοεμβρίου του 1989, η μπάντα βρισκόταν «εγκλωβισμένη» για μια τελευταία φορά στα έγκατα του θρυλικού στούντιο Hansa, ενώ απ’ έξω συνέβαινε μια κοσμογονία

Την ημέρα που το πλήθος από την «άλλη μεριά» σκαρφάλωνε στο Τείχος του Βερολίνου και ξεκινούσε την τελετουργική κατεδάφισή του με σφυριά, βαριοπούλες και ό,τι άλλο μέσο βρισκόταν εύκαιρο, ο Νικ Κέιβ και τα περισσότερα μέλη της μπάντας του, ζούσαν ήδη στην Δυτική πλευρά της πόλης επτά χρόνια σχεδόν. Είχαν ρουφήξει την σκοτεινή αλλά γλυκιά (ή έστω εθιστικά γλυκόπικρη) παρακμή που ξεχείλιζε από παντού και ήταν εκεί, πλάι στο Τοίχος, στα θρυλικά στούντιο Hansa, που είχαν ηχογραφήσει τα άλμπουμ που τους είχαν καθιερώσει πλέον ως μία από τις πιο υπολογίσιμες (και πιο δημοφιλείς, ειδικά στην Ευρώπη – από την Ισλανδία ως τη χώρα μας) δυνάμεις του μετα-πανκ, εναλλακτικού ροκ.

 

Το κτίριο δίπλα στο Τείχος που στεγάζει το στούντιο Hansa παραμένει στη θέση του παρά τις μεταμορφώσεις της πόλης.

 

Κάποια επιφανή μέλη όμως των «Κακών Σπόρων», όπως ο Μπάρι Άνταμσον, δεν είχαν αντέξει αυτή την υπόγεια ζωή («γυρνάγαμε σαν τις άδικες κατάρες, σα να επιπλέουμε άσκοπα χωρίς προορισμό – ένιωθα ότι έχω να κοιμηθώ πάνω από πέντε χρόνια», θα έλεγε αργότερα) και είχαν εγκαταλείψει ήδη την μπάντα και το βαμπιρικό υπογάστριο της πόλης. Οι υπόλοιποι είχαν παραμείνει λίγο-πολύ, ήδη όμως διαισθάνονταν ότι οι μέρες του στο Βερολίνο ήταν μετρημένες.

 

Στις 9 Νοεμβρίου του 1989, δεν βρίσκονταν στα επιβλητικής ατμόσφαιρας στούντιο για να ηχογραφήσουν το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, The Good Son, που θα κυκλοφορούσε την επόμενη χρονιά, και θα χάραζε μια νέα κατεύθυνση (πιο «ενήλικη» και με έμφαση στις μπαλάντες») για το γκρουπ. Η ηχογράφηση είχε ήδη γίνει στην Βραζιλία, είχαν επιστρέψει όμως στο Βερολίνο για να μιξάρουν το υλικό, ως μια αποχαιρετιστήρια χειρονομία στην πόλη που υπήρξε το κέντρο επιχειρήσεων τους για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που σύντομα θα έληγε με κοσμογονικό κρότο.

 

Ο Brian Eno, ο Robert Fripp και ο David Bowie κατά την ηχογράφηση του 'Heroes" στο στούντιο Hansa, 1977.

 

Στο εξαιρετικού ενδιαφέροντος φετινό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Hansa Studios: By the Wall, 1976-90», εμφανίζεται μεταξύ άλλων επιφανών μουσικών που έζησαν την εμπειρία αυτού του μοναδικού κτιρίου (Ο David Bowie, ο Iggy Pop, οι Depeche Mode, οι REM, οι U2 είναι μόνο κάποια από τα μεγάλα ονόματα που ηχογράφησαν εκεί τα πιο σημαντικά έργα τους) και ο Μικ Χάρβεϊ, ο αιώνιος «υπολοχαγός» (και συν-δημιουργός) του Κέιβ, και μόνιμος ισορροπιστής μιας μπάντας διαρκών εντάσεων. «Ακούγεται περίεργο ή αστείο, αλλά δεν θέλαμε να καταγράψουμε τότε αυτό που συνέβαινε δυο βήματα από το κτίριο», λέει στην ταινία. «Ήμασταν απορροφημένοι με τη μίξη του άλμπουμ και ήταν σα να είναι αόρατος όλος αυτός ο κόσμος που μπαινόβγαινε φωνάζοντας να βγούμε να δούμε αυτό το ιστορικό γεγονός που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας».

 

Το στούντιο όπου ηχογραφήθηκαν κάποια από τα πιο σημαντικά έργα της ροκ δισκογραφίας

 

Όταν βγήκαν τελικά έξω, αντίκρυσαν σε απόσταση μερικών μέτρων, αυτό που ο υπόλοιπος πλανήτης παρακολουθούσε με δέος από τις τηλεοράσεις του. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το Βερολίνο, για την Ευρώπη, για τον κόσμο. Ήταν όμως και το τέλος της μακρόχρονου ταξιδιού της μέρας στη νύχτα και για την ίδια την μπάντα. Ο Νικ Κέιβ είχε μπει ήδη σε διαδικασία αποτοξίνωσης από την ηρωίνη, ενώ κατά την παραμονή του στην Βραζιλία είχε ερωτευτεί τη μέλλουσα σύζυγό του. Για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας που περίμενε στη γωνία και αναμενόταν σαφώς πιο ηλιόλουστη, είχε επιλέξει ως μόνιμη κατοικία και πηγή έμπνευσης το Σάο Πάουλο.

 

Σήμερα, το κτίριο – αντίθετα από πολλά άλλα στην περιοχή – παραμένει στη θέση του, όπως παραμένει λειτουργικό και το στούντιο εντός του, παρότι βέβαια έχει χαθεί για πάντα εκείνη η στοιχειωμένη, δημιουργική αίγλη που το συνόδευε κάποτε. Όπως τονίζει και ο Τζον Κρίστι, δημιουργός του ντοκιμαντέρ για το ιστορικό στούντιο, «αυτός ο χώρος δεν ήταν μουσείο, ήταν ένα απίστευτο εργαστήριο – στο τέλος της μέρας, υπάρχουν κάποια πράγματα, την πνευματική, μεταφυσική διάσταση των οποίων είναι αδύνατο να αρνηθεί κανείς».

 

 
Μουσική

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Jessie Ware και η ντίσκο του 21ου αιώνα

Μουσική Η Jessie Ware και η ντίσκο του 21ου αιώνα

4.7.2020
Hawk: «Η Ελλάδα είναι πολύ πίσω στη μουσική βιομηχανία· η Αλβανία μας γ*μάει πατόκορφα»

Μουσική Hawk: «Η Ελλάδα είναι πολύ πίσω στη μουσική βιομηχανία· η Αλβανία μας γ*μάει πατόκορφα»

3.7.2020
Η Αφροδίτη Σημίτη μιλά για το Join Radio και τη σημασία της διαφορετικότητας

Μουσική Η Αφροδίτη Σημίτη μιλά για το Join Radio και τη σημασία της διαφορετικότητας

1.7.2020
Μάνος Χατζιδάκις:  «H κοινή γνώμη είναι μια κοινή, χωρίς γνώμη!»

Μουσική Μάνος Χατζιδάκις: «H κοινή γνώμη είναι μια κοινή, χωρίς γνώμη!»

29.6.2020
Teranga Beat: Το αιώνιο καλοκαίρι της αφρικανικής μουσικής

Μουσική Teranga Beat: Το αιώνιο καλοκαίρι της αφρικανικής μουσικής

28.6.2020
Μια μέρα με τη Μόνικα στις Σπέτσες

Μουσική Μια μέρα με τη Μόνικα στις Σπέτσες

27.6.2020
Φοίβος Δεληβοριάς: Στους ολοκληρωτισμούς που έρχονται θέλω κι εγώ να αντιπαρατεθώ ολόκληρος

Μουσική Φοίβος Δεληβοριάς: Στους ολοκληρωτισμούς που έρχονται θέλω κι εγώ να αντιπαρατεθώ ολόκληρος

26.6.2020
It Couldn’t Happen Here:  H «χαμένη» ταινία των Pet Shop Boys επιστρέφει σαν παράξενο όνειρο από τα ‘80s

Μουσική It Couldn’t Happen Here: H «χαμένη» ταινία των Pet Shop Boys επιστρέφει σαν παράξενο όνειρο από τα ‘80s

26.6.2020
Podcast: Ο νέος Μπομπ Ντίλαν: Άπειρες αναφορές, διάχυτος πεσιμισμός, καμία νοσταλγία

Μουσική Podcast: Ο νέος Μπομπ Ντίλαν: Άπειρες αναφορές, διάχυτος πεσιμισμός, καμία νοσταλγία

26.6.2020
Χρήστος Χωμενίδης: Τα 31 ελληνικά τραγούδια του 20ου αιώνα που με διαμόρφωσαν

Μουσική Χρήστος Χωμενίδης: Τα 31 ελληνικά τραγούδια του 20ου αιώνα που με διαμόρφωσαν

25.6.2020
2 Σχόλια
Ashton Heston III 10.11.2019 | 06:43
«... η μπάντα βρισκόταν «εγκλωβισμένη» για μια τελευταία φορά στα έγκατα του θρυλικού στούντιο Hansa, ενώ απ’ έξω συνέβαινε μια κοσμογονία...»

Do the Hansa (The Cure):

https://m.youtube.com/watch?v=Jz9LExIgP3I

The Hanseatic League (Middle Low German: Hanse, Düdesche Hanse, Hansa; Standard German: Deutsche Hanse; Standard Dutch: De Hanze; Latin: Hansa Teutonica)[2] was a commercial and defensive confederation of merchant guilds and market towns in Northwestern and Central Europe.

Well before the term Hanse appeared in a document in 1267, merchants in different cities began to form guilds [συντεχνίες], or Hansa, with the intention of trading with towns overseas, especially in the economically less-developed eastern Baltic.

Growing from a few North German towns in the late 1100s, the league came to dominate Baltic maritime trade for three centuries along the coasts of Northern Europe. Hansa territories stretched from the Baltic to the North Sea and inland during the Late Middle Ages, and diminished slowly after 1450.

The legacy of the Hansa is remembered today in several names: the German airline Lufthansa (i.e., "Air Hansa"); F.C. Hansa Rostock; Hanze University of Applied Sciences, Groningen, Netherlands; Hanze oil production platform, Netherlands; the Hansa Brewery in Bergen and the Hanse Sail in Rostock. DDG Hansa was a major German shipping company from 1881 until its bankruptcy in 1980. Hansabank in the Baltic states, which has been rebranded into Swedbank. Hansa-Park, one of the biggest theme parks in Germany.

Και φυσικά τα γνωστά μας Hansaplast.
avatar
Ramon Ramone 10.11.2019 | 15:35
Άσχετο, αλλά θυμήθηκα κάποιον που δεν κατάλαβε λέει την δικτατορία γιατί... μελετούσε. Ποιος ήτανε μωρέ, να δεις...
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια