Έχω κάνει καμία 45αριά βίντεο συνολικά, ραπ κυρίως, αλλά έχω κάνει και δύο για τον Ηλία τον Βρεττό και δύο για την Άννα Βίσση. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Μουσική

Ο Alex Kostel κάνει βίντεο τις ραπ επιτυχίες

Ο Θεσσαλονικιός νεαρός σκηνοθέτης έχει φτιάξει μερικά από τα πιο ξεχωριστά βίντεο στο ελληνικό YouTube.

Ο Alex Kostel είναι βέρος Σαλονικιός, τον προδίδει η προφορά του και ο τρόπος που χρησιμοποιεί τις λέξεις, που είναι εντελώς βόρειος. Είναι μία πολύ συμπαθητική φυσιογνωμία, έχει εμφάνιση ράπερ και μάτια τόσο έντονα γαλανά που μοιάζουν με ψεύτικα. Στο μπουφάν που φοράει έχει κολλημένο το χαρακτηριστικό σήμα της BodegaVisuals, της εταιρίας παραγωγής βιντεοκλίπ που «τρέχει» εδώ και ενάμιση χρόνο και είναι υπεύθυνη για μερικά από τα πιο πετυχημένα ελληνικά βίντεο στο YouTube. Ο 26χρονος Αλέξης Κωστελίδης, όπως είναι ολόκληρο το όνομά του, δημιουργεί βίντεο που μοιάζουν με πανάκριβες παραγωγές αλλά στην πραγματικότητα είναι εντελώς DIY. Όταν μαθαίνεις πώς δουλεύει, τα βίντεό του μοιάζουν ακόμα πιο εντυπωσιακά.


— Τα βίντεο που κάνεις ανήκουν σε μια μεγάλη γκάμα, από εντελώς mainstream μέχρι πειραματικά, κι οι παραγωγές φαίνονται πανάκριβες. Έχεις ομάδα;

Δεν είναι πανάκριβα. Τα πιο πολλά τα κάνω μόνος μου, αν και αυτό πάει να αλλάξει κάπως τώρα. Δεν έχω team και το μοντάζ, τα εφέ, τα φώτα, είναι όλα δικά μου. Ασχολούμαι τόσο πολύ που έχω χάσει τους φίλους μου, δεν έχω χρόνο να τους δω. Πλέον ασχολούμαι μόνο με αυτό, παλιά δούλευα σε μια επιχείρηση που έχει ο πατέρας μου, τον βοηθούσα εκεί. Ήμουν το πρωί στη δουλειά και το απόγευμα έκανα βίντεο, αλλά έφτασα σε μία κατάσταση που τα βίντεο μου έκλεβαν όλο το χρόνο και σταμάτησα από τη δουλειά. Τα βίντεο δεν τα βλέπω σαν δουλειά, έχουν γίνει πλέον επάγγελμα, αλλά ακόμη και τώρα είναι για μένα κάτι που μου αρέσει και τα γουστάρω φουλ.

 

Η μουσική είναι όπως τα συναισθήματα για μένα, δεν είσαι πάντα χαρούμενος ή πάντα στεναχωρημένος, και η μουσική είναι κάπως έτσι, κάποιες στιγμές θα ακούσω ραπ, κάποιες στιγμές θα ακούσω μπλουζ που μου αρέσουν πολύ, κάποιες φορές θα πάω και στα μπουζούκια.


— Από πότε φτιάχνεις βίντεο;

Από το γυμνάσιο. Ξεκίνησα με το κινητό που είχε παύση κι έκανες κάποια stop motion, έτσι έκανα βίντεο με τα αδέρφια μου, τα ξαδέρφια μου, με φίλους, κάναμε πράγματα για χαβαλέ, αλλά μετά, στα 18-19 άρχισα να κάνω βίντεο με τον Αmon και τον Κέπε, δύο ράπερ που είναι από το ίδιο μέρος που είμαι κι εγώ. Φτιάχναμε ερασιτεχνικά κλιπάκια και τα ανεβάζαμε στο YouTube, χωρίς να έχω γνώσεις. Μετά σπούδασα 3D animation και ασχολήθηκα με εφέ, και μετά τον στρατό άρχισα να κάνω φουλ βίντεο. Στην ουσία κάνω βίντεο εδώ και ενάμιση χρόνο.

 

Έχω κάνει καμία 45αριά βίντεο συνολικά, ραπ κυρίως, αλλά έχω κάνει και δύο για τον Ηλία τον Βρεττό και δύο για την Άννα Βίσση.

 

Το πρώτο βίντεο που έκανα επαγγελματικά ήταν τα «100ευρα» με τον Light και τον ΥΠΟ. Είχα για δείγμα το βίντεο με τον Amon και τον Κέπε, και σε μία φωτογράφιση για μια εταιρεία ρούχων γνώρισα τον Ortiz, που ήταν εκεί σαν μοντέλο. Του είπα ότι κάνω βίντεο ραπ, με πρότεινε στον Skive, του έδειξα τη δουλειά μου, του άρεσε και έτσι συνεργάστηκα με την Capital στα «100ευρα». Ήταν το πρώτο μου πιο «σοβαρό» βίντεο στην ουσία, κι από κει και πέρα, επειδή πήρε πολλά views σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές μου, μου ήρθαν κι άλλες προτάσεις. Με βοήθησε ο Mad Clip πάρα πολύ και θα ευγνωμονώ για πάντα τους τρεις τους, Ortiz, Skive και Mad Clip γιατί με βοήθησαν πάρα πολύ στην πορεία μου.

 

 

Skive ft. Mad Clip Ypo Light - 100ευρα


— Πόσο μεγάλη σημασία έχει η Θεσσαλονίκη σε αυτό που κάνεις; Θεωρείς ότι σε βοήθησε το γεγονός ότι ζεις εδώ;

Κοίταξε, ξεκίνησα μόνος μου, το αγαπούσα πολύ αυτό που κάνω και το έκανα μόνος μου, δεν είχα στο μυαλό μου ότι έπρεπε να βρω άλλα άτομα για να κάνω κάτι πιο μεγάλο. Ήταν πιο ελεύθερο και πιο αυθεντικό για μένα αυτό που έκανα γιατί ήταν αυτό που αγαπούσα, δεν μου έλεγε κανείς «καν' το έτσι, καν' το αλλιώς», έκανα αυτό που ήθελα και σιγά-σιγά απέκτησα αναγνωρισιμότητα. Αν ήμουν σε άλλη πόλη –στην Αθήνα- που έχεις πιο πολλές επιρροές, έχεις να δεις τον τάδε βιντεογράφο που έκανε αυτό, τον άλλο που έκανε το άλλο, τότε επηρεάζεσαι και δεν μπορείς να βγάλεις όσο θέλεις τον εαυτό σου προς τα έξω. Ναι, με βοήθησε το ότι ζω στη Θεσσαλονίκη.

 

— Θα κατέβαινες στην Αθήνα;

Για να ζήσω μόνιμα; Μπα, δεν θα κατέβαινα. Για μια δουλειά ok, αλλά δεν έχω στόχους να ζήσω στην Αθήνα. Υπάρχει μεγάλη παραγωγή και μεγάλη ζήτηση για βίντεο, βοηθάει κι εποχή που ζούμε για την αμεσότητα, πλέον είναι όλα προσβάσιμα, μου στέλνουν μήνυμα στο Facebook στο Instagram «να κάνουμε ένα βίντεο την επόμενη εβδομάδα». Παλιότερα δεν γινόταν αυτό, έπρεπε να είσαι μόνιμα στην Αθήνα. Κι είναι τόσα πολλά και τόσο καλά τα ραπ κομμάτια που αυτή η μουσική έχει γίνει κάτι τεράστιο. Παλιότερα ήταν πιο εκτεθειμένα τα παιδιά στο να ακούσουν διάφορα πράγματα, τώρα έχουν τη δυνατότητα να ακούσουν αυτά που θέλουν, αυτά που επιλέγουν. Στο ραδιόφωνο στο αμάξι δεν ακούνε τι παίζει αν δεν είναι η μουσική που έχουν επιλέξει, δεν του δίνουν καν σημασία, δεν θα ακούσουν Ρέμο ή κάποιον λαϊκό γιατί δεν τους αρέσει πια ο ήχος, απλά θα κλείσουν τα αυτιά τους. Κι όταν πάνε σπίτι έχουν την ευχέρεια να ακούσουν αυτό που θέλουν. Όταν βγάζει το YouTube προτεινόμενα μόνο σχετικά πράγματα με αυτά που του αρέσουν, δύσκολα θα ακούσει ένας πιτσιρικάς άλλα πράγματα.

 

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή βιντεογράφοι που είναι αναγνωρίσιμοι, εγώ μπορώ να καταλάβω από το βίντεο που θα δω ότι είναι κάτι που το έχει κάνει ο τάδε, θα ήθελα να αναγνωρίζονται και οι δικές μου δουλειές και αυτό νομίζω ότι είναι και το νόημα... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Πες μου μερικά πράγματα για σένα.

Έχω γεννηθεί στην Ελβετία από Έλληνες γονείς, κι όταν ήμουν τεσσάρων γυρίσαμε στη Θεσσαλονίκη, στο Ρετζίκι, ένα προάστιο έξω από το κέντρο της. Μεγαλώνοντας δεν μπορώ να πω ότι άκουγα μόνο ραπ, και γενικά, ακόμα και τώρα ακούω τα πάντα. Η μουσική είναι όπως τα συναισθήματα για μένα, δεν είσαι πάντα χαρούμενος ή πάντα στεναχωρημένος, και η μουσική είναι κάπως έτσι, κάποιες στιγμές θα ακούσω ραπ, κάποιες στιγμές θα ακούσω μπλουζ που μου αρέσουν πολύ, κάποιες φορές θα πάω και στα μπουζούκια. Δεν είμαι απόλυτος να πω ακούω μόνο αυτό, και από καλλιτέχνες ακούω τα πάντα. Αλλά έχω αγάπη για την ραπ, μ' αρέσει πάρα πολύ.


— Θα ήθελες να κάνεις ταινία;

Ίσως πιο μετά, χρειάζομαι ακόμα εμπειρίες. Τα μουσικά βίντεο τα αγαπάω πάρα πολύ και θα ήθελα να μείνω εκεί. Πιστεύω ότι υπάρχουν φουλ δυνατότητες στα βίντεο να εξελιχθούν, και υπάρχουν και καλοί σκηνοθέτες, αλλά θα ήθελα οι καλλιτέχνες, οι ράπερ, να απελευθερωθούν και να μην έχουν ταμπού, να βγάλουν κάποιο κομμάτι που να είναι εξτρίμ, για να μπορούν να πάνε ακόμα πιο μπροστά τα πράγματα. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή βιντεογράφοι που είναι αναγνωρίσιμοι, εγώ μπορώ να καταλάβω από το βίντεο που θα δω ότι είναι κάτι που το έχει κάνει ο τάδε, θα ήθελα να αναγνωρίζονται και οι δικές μου δουλειές και αυτό νομίζω ότι είναι και το νόημα...

 

Ο Alex Kostel επιλέγει και σχολιάζει 8 από τα βίντεό του

Δεν Πεθαίνω – Lil Barty, Ortiz

 

 

Μου τηλεφώνησε ο Ortiz και μου είπε «έχουμε να κομμάτι που γαμάει κι έχουμε μια ιδέα για το βίντεο». Ακούω το κομμάτι και παθαίνω σοκ γιατί στην αρχή δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Μου άρεσε όμως, ήταν εντελώς ξεχωριστό. Ήθελαν να μπαίνουν σε μια πύλη, κάτι σαν Star Gate, τους πρότεινα να είναι κάτι σαν portal που να μπαίνουν μέσα και μετά ψάχναμε location που να είναι κάπως «μαγικά». Πήγαμε στο Mindtrap Escape Room και κάναμε κάποια πλάνα με ειδικό φωτισμό, αλλά το πλάνο που έκανε πιο μεγάλη εντύπωση ήταν αυτό που έτρεχαν στην αρχή. Ήμασταν σχεδόν για μία ώρα στο Σεΐχ Σου και «μαλώναμε» αν θα φανεί cringe το ότι τρέχουν, αν θα πρέπει να το κάνουν ή όχι, και την τελευταία, στιγμή, επειδή έπεφτε το φως, αποφασίσαμε να το κάνουμε και βλέπαμε αν θα κρατάγαμε την σκηνή στο μοντάζ. Τελικά αυτό ήταν το πιο ενδιαφέρον πλάνο. Ήταν περίεργο αποτέλεσμα και το τραγούδι και το βίντεο.

Dead Star – Tse

 

 

Από τα πιο αγαπημένα μου. Μου είπε ο Tse «στο βίντεο θέλω πεταλούδες πάνω μου που ζωντανεύουν και πετάνε». Τις έκοψα μία-μία στο χέρι με ψαλίδι, εγώ και μία ξαδέρφη μου που με βοηθούσε, και είναι όλες από χαρτόνι. Είναι γύρω στις 300 πεταλούδες. Τις κολλήσαμε με σελοτέιπ παντού σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στο Ρετζίκι και γυρίσαμε το μονοπλάνο. Μετά τις ξεκολλήσαμε όλες και τις έβαλα ξανά ψηφιακά. Ζωντανεύουν όλες και πετάνε. Τις έχω κρατήσει ακόμα, τις έχω στον τοίχο μου. Μετά ήρθε ο Ortiz και κάναμε μερικά πλάνα στο τέλος.

 

Άραξε - FLoE

 

 

Είναι γυρισμένο πάνω στο Σιτοχώρι, στα παλιά λατομεία. Είχαμε γράψει το σενάριο σε storyboard, ακριβώς τι θα κάνουμε και το γυρίσαμε σε μια μέρα. Το ξεχωριστό που έχει είναι το εφέ, το 3D, με τις ρίμες που πετούν στον αέρα, αιωρούνται όλες μαζί, κι ο FLoE περπατάει μεθυσμένος ανάμεσά τους. Δεν είχα βοηθό, ήμουν μόνος μου και έβαζα τον FLoE να κρατάει τα χαρτιά στον αέρα σε διάφορες θέσεις, έβγαζα φωτογραφία και μετά τα έκοβα και τα έβαζα 3D στο χώρο με τον σωστό φωτισμό σε κάθε σημείο. Μου αρέσει που όλοι οι ράπερ με βοηθούν, ποτέ δεν θα σου πει κάποιος «όχι, δεν σε βοηθάω». Στην συνέχεια ο FLoE πέφτει, αυτοκτονεί και πεθαίνει, ξανασηκώνεται, και τον βρίσκει ο εαυτός του... Ήταν ένα concept που δεν πολυέπαιζε σε άλλα βίντεο, ήταν κάτι ξεχωριστό.

No IQ - FY

 

 

Το πρώτο βίντεο που κάνω με τον FΥ. Είναι ένα αυτοσαρκαστικό βίντεο γιατί ο FY είναι φιγούρα από μόνος του και το υποστηρίζει όλο αυτό. Είναι Prince, όπως το λέει και σε πείθει γι' αυτό. Το βίντεο έγινε σε ένα μαγαζί στη Θεσσαλονίκη, χρησιμοποιήσαμε τους χώρους και διάφορα κόλπα, ένα χαρτόνι με τρύπες και ένα φως από πίσω, γενικά είναι όλα στην πατέντα. Μετά είναι η σκηνή με τα ρούχα, τα αφρολέξ... Είναι ένα ωραία οπτικά κομμάτι χωρίς concept. Ο FY είναι σούπερ σταρ με το σκυλάκι του.

Από τη γειτονιά – Smuggler

 

 

Είναι η πιο μεγάλη ταλαιπωρία για όλους αυτό το βίντεο. Είχαμε πάει πάνω στα δάση στη Βασιλίτσα, στα βουνά μες στα χιόνια, κι έπρεπε να πέφτει στα γόνατα στο χιόνι, με την κλωστή στο χέρι κι έψηνε κοτόπουλα στις φωτιές, μέσα στο δάσος. Ήταν αντίξοες οι συνθήκες, αλλά ήταν από τα πρώτα συμβολικά βίντεο που έκανα, έδειχνε την πορεία της ζωής και ότι έχει αγώνα και στο τέλος που ξετυλίγεται όλος ο μίτος και τελειώνει η κλωστή είναι το τέλος της ζωής που εξαγνίζεται η ψυχή σου. Τα στόρι βγαίνουν μαζί με τα παιδιά, τους προτείνω ιδέα και μετά την προσαρμόζουμε στα γούστα τους.

Drake - MEF

 

 

Αυτό ήταν ένα concept γραμμένο όλο απ' τον Mef κι εγώ το οπτικοποίησα. Tα γυρίσματα έγιναν σε δυο μέρες. Ήταν πολύ σημαντικό που τόλμησε να κάνει αυτό το βίντεο γιατί ήταν πολύ περίεργο, ήταν κάτι που εδώ δεν έχει υπάρξει παρόμοιο. Και στο βίντεο και στον ήχο. Εκτιμήθηκε από λίγα άτομα, αλλά το Drake το βλέπω και μου αρέσει και αυτό μου αρκεί.

 

Ηλιοτρόπια – Άννα Βίσση

 

 

Είναι φουλ εφέ. Είχαμε βρεθεί με την Άννα και ήθελε τα εφέ να μην είναι ρεαλιστικά, να είναι cult, να πετάγονται φιγούρες διάφορες, ήθελε κάτι πιο αρτίστικ και βγάλαμε αυτό το concept ότι κοιμάται, ξυπνάει, μπαίνει σε άλλους κόσμους, περνάει σε διάφορες φάσεις του ύπνου και στο τέλος είναι όλη η παράνοια. Γυρίστηκε σε μία μέρα κι αυτό, στην Αθήνα, το μοντάζ με τα εφέ και όλα πήρε ενάμιση μήνα να γίνει, κι ήταν ένα βίντεο δύσκολο, για το κοινό που μπορούσε να το εκτιμήσει. Η Βίσση από παλιά έκανε πράγματα αντισυμβατικά.

Α και Ω - Smuggler

 

 

Τον σκοτώνουν και δείχνει να ανεβαίνει στο φεγγάρι, πάει στον άλλο κόσμο κι εκεί υπάρχουν πράγματα συμβολικά, τα φωτεινά μάτια, τα κοράκια. Είναι ένα βίντεο απλό στο να γίνει, αλλά οι εικόνες που είχε, τα πλάνα που κουνιούνται, έδιναν impact. Είναι γυρισμένο στο ίδιο σπίτι με το Dead Star. Κι αυτό το έκανα όλο μόνος μου. Έχει εφέ, μια καταιγίδα μέσα στο σπίτι με κεραυνούς, τις γάζες, και μετά στο τέλος δείχνει αυτό που γίνεται σήμερα βλέπεις έναν νεκρό, τον βγάζεις μια φωτογραφία, τον βάζεις στο ίντερνετ για να πάρεις λάικ και θα μετά φεύγεις... Ο Smuggler πεθαίνει, τον τραβάνε φωτογραφία και στο τέλος ακούγεται ένας καταιγισμός από like...

 

www.instagram.com/kostel_bodega

www.facebook.com/alexis.kostel

 

 

Μουσική

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Burial: Αποχαιρετισμός μιας δύσκολης δεκαετίας με ένα αριστουργηματικό άλμπουμ

Μουσική Burial: Αποχαιρετισμός μιας δύσκολης δεκαετίας με ένα αριστουργηματικό άλμπουμ

12.12.2019
Λίνα Νικολακοπούλου: «Η αναπνοή δεν είναι δεδομένη»

Μουσική Λίνα Νικολακοπούλου: «Η αναπνοή δεν είναι δεδομένη»

11.12.2019
Λέοναρντ Κοέν: νέο άλμπουμ με τραγούδια που είχε προηχογραφήσει

Μουσική Λέοναρντ Κοέν: νέο άλμπουμ με τραγούδια που είχε προηχογραφήσει

10.12.2019
Jay-Z: Αλάνι, Ποιητής, Καπιταλιστής, μάθημα κοινωνιολογίας

Μουσική Jay-Z: Αλάνι, Ποιητής, Καπιταλιστής, μάθημα κοινωνιολογίας

10.12.2019
«Ντον Κάρλο»: Οι πρωταγωνιστές της όπερας του Βέρντι που ανεβαίνει στη Λυρική μιλούν στη LiFO

Μουσική «Ντον Κάρλο»: Οι πρωταγωνιστές της όπερας του Βέρντι που ανεβαίνει στη Λυρική μιλούν στη LiFO

9.12.2019
Steve Onemanshow: «Άρχισα να εκφράζομαι στο σχολείο γράφοντας στίχους πάνω σε ένα instrumental των Wu-Tang»

Μουσική Steve Onemanshow: «Άρχισα να εκφράζομαι στο σχολείο γράφοντας στίχους πάνω σε ένα instrumental των Wu-Tang»

9.12.2019
Ο Holy δεν είναι ο συνηθισμένος «type rapper»

Μουσική Ο Holy δεν είναι ο συνηθισμένος «type rapper»

8.12.2019
Η Λουκία Σούπουλη και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου

Μουσική Η Λουκία Σούπουλη και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου

7.12.2019
O Floating Points θα ήθελε περισσότερος κόσμος να ξεσηκώνεται με τη μουσική

Μουσική O Floating Points θα ήθελε περισσότερος κόσμος να ξεσηκώνεται με τη μουσική

4.12.2019
Στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, που έγιναν πρόσφατα γνωστοί, μετατράπηκαν σε τραγούδια από τον Δημήτρη Καρρά

Μουσική Στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, που έγιναν πρόσφατα γνωστοί, μετατράπηκαν σε τραγούδια από τον Δημήτρη Καρρά

4.12.2019