Tο να εύχεσαι «ψόφο» σε κάποιον, κατάματα, mano a mano, (ή) με το πραγματικό σου προφίλ στο Facebook, το να το ακούς και να μην ανατριχιάζεις, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο χυδαίοι έχουμε γίνει.
Απόψεις

«Ψόφος»: Η λέξη – χυδαιόμετρο του ελληνικού σήμερα

Ποιοι στ' αλήθεια είμαστε, όταν ευχόμαστε τον θάνατο του άλλου;

Το βλέπεις γραμμένο παντού, αβίαστα, αβασάνιστα, γάργαρα σχεδόν, ως μαύρο χιούμορ κάποτε, ως ευχή/κατάρα συνήθως, ως ξέσπασμα οργής με 5 γράμματα, συνήθως κεφαλαία, συνοδευόμενα πάντα από θαυμαστικά: ΨΟΦΟΣ.

 

Είναι η αγαπημένη λέξη των απανταχού εξοργισμένων –με οτιδήποτε- στα social media, είναι η μονολεκτική κρυάδα που θα τερματίσει μια συζήτηση που ενοχλεί, είναι η ευχάριστη ομολογία της έλλειψης επιχειρημάτων.

 

«ΨΟΦΟΣ». Θα ξεφυτρώσει ως σχόλιο κάτω από θέματα που αφορούν πολιτικούς/δημοσιογράφους/παρουσιαστές/παπάδες/ποινικούς/όλους, θα ξεφυτρώσει όμως και στην περίπτωση που κάποιος απλώς διαφωνεί μαζί σου.

 

Θα είναι η τελευταία πρώτη που λένε και στην Πελοπόννησο, θα είναι η κορώνα πάνω σε όλον τον στολισμό που (σου) επιφυλάσσει κάποιος σε μία αντιπαράθεση, θα είναι η τελεία (και παύλα, αν ο άλλος μείνει άφωνος από την ευχή), θα είναι η αρχή ενός χυδαίου καβγά (αν ο άλλος ανταπαντήσει).

 

Βασικά, μιλάμε για τη λέξη χυδαιόμετρο της ζωής μας, σήμερα. Σημαίνει ότι κάτι έχει σαπίσει τόσο πολύ μέσα μας που όχι απλά δεν αισθανόμαστε τι λέμε: το αντιλαμβανόμαστε, το επιθυμούμε και το ευχόμαστε. Χάλια μαύρα, κατάντια απέραντη.

 

Προσωπικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχθώ ότι σιχαίνομαι τις συζητήσεις για αρρώστιες και θανατικά –εύχομαι στιγμιαία αφωνία σε όσους το παρατραβάνε- και το black humor το προτιμώ από τους επαγγελματίες του είδους.

 

Και φυσικά και αντιλαμβάνομαι την οργή με διάφορα πρόσωπα, καταστάσεις, όλο αυτό το δούλεμα που κάθετα διαχέεται από την κορυφή προς τη βάση της ζωής μας, εδώ στο ελληνικό έδαφος με τα απολύτως ελληνικά προβλήματα.

 

Αλλά αυτή η ευκολία στην ευχή –χωρίς να δίνω καμία σημασία στις δοξασίες για τις κατάρες και πάει λέγοντας- κάπως είναι ύποπτη. Κάπως φλυαρεί για το τι μας έχει συμβεί και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα των προβλημάτων μας και συνέπεια της οργής μας.

 

Έχει να κάνει καθαρά με την ανθρώπινη ποιότητα, με το τι είμαστε, με το τι πραγματικά πιστεύουμε ότι είναι η ζωή γενικώς. Και για να το πούμε απλά κι ας πονέσει: το να εύχεσαι «ψόφο» σε κάποιον, κατάματα, mano a mano, (ή) με το πραγματικό σου προφίλ στο Facebook, το να το ακούς και να μην ανατριχιάζεις, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο χυδαίοι έχουμε γίνει.

 

Βασικά, μιλάμε για τη λέξη χυδαιόμετρο της ζωής μας, σήμερα. Σημαίνει ότι κάτι έχει σαπίσει τόσο πολύ μέσα μας που (είτε λέγεται ως πλάκα είτε σοβαρά) όχι απλά δεν αισθανόμαστε τι λέμε: το αντιλαμβανόμαστε, το επιθυμούμε και το ευχόμαστε. Χάλια μαύρα, κατάντια απέραντη.

 

Λίγο ας το χωνέψουμε. Ο «ψόφος», γραμμένος με κεφαλαία, συχνά ανορθόγραφα με «ωμέγα», ακόμη κι από καθηγητάδες κι από influencers (ω, ναι), κι από τον μέσο αναγνώστη που σκρολάρει με ανία στο timeline του είναι τα σκουπίδια σας (και σκουπίδια μας, αν διαβάζεται πιο ευχάριστα), παρκαρισμένα στο σαλόνι, όλο το κατακάθι που με επιμέλεια κρύβουμε κάτω από πτυχία, σπουδές και τίτλους, φόρα παρτίδα στον διάδρομο.

 

Όσο πιο αβίαστη η «ευχή», τόσο πιο εύκολο το συμπέρασμα για το ποιοι στ' αλήθεια είμαστε. Κι αυτό που είμαστε, συγνώμη, αλλά έχει πεθάνει και μυρίζει ελεεινά.

 

Απόψεις
9 Σχόλια
avatar
Γράφων 18.12.2017 | 12:09
Με όλο τον σεβασμό -και με δικαίωμα στην πιθανότητα ημετέρου σφάλματος- νομίζω ότι η αναπαραγωγή της ασχημονίας ακόμη και ως ψόγος την ενδυναμώνει.

Κλαζομένιοι πάντοτε υπήρχαν: έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν (ή live and let die).
avatar
kotsyfi 18.12.2017 | 17:13
Μπράβο, επιτέλους να αρχίσουμε να μιλάμε σοβαρά για τις ασχήμιες γύρω μας. Για να απαλλαγούμε γρηγορότερα απ'αυτές. Ο καθαρός λόγος είναι κάθαρση.
Network 18.12.2017 | 19:11
Εκτός από εξοργιστικά άκομψη, η φράση εκφράζει ψυχολογικά ασταθή (sic) συμπεριφορά .

Δυστυχώς είναι ένα απο τα στοιχεία της αισθητικής σημειολογίας που εκφράζει κουλτούρα μίσους απο μεγάλη μερίδα των συμπολιτών μας σε ότι είναι διαφορετικό απο αυτούς και οσο γενικεύεται το φαινόμενο μετατρέπεται σε μαζική νεύρωση πού έρχεται για να μείνει .

avatar
atman 19.12.2017 | 15:45
αρκετοι που χρησιμοποιουν τη λεξη ψοφος το μονο που παθαν οικονομικα με τι κριση ειναι οτι αντι για συνταξη 3.500 στα 50 παιρνουν 2.000 στα 50.
δεν ειναι θεμα οικονομικης καταστασης το ψοφος κλπ. αλλωστε οι πρωτοι που φροντισαν ωστε οι ψοφοι να γινουν κυριαρχο πολιτικο ρευμα ειναι κατι βαθυπλουτοι τυποι που νομιζουν οτι ζωντας 2 χρονια αιγαλεω καναν καποιο κατορθωμα.
Vincent 18.12.2017 | 22:55
Όταν μας ρωτάνε αν κάνει κρύο και απαντάμε "ψόφο" είναι κακό;

Πέρα από τ' αστεία, πάσχουμε από συλλογική κατάθλιψη. Η οργή είναι έκδηλη παντού και οι ύβρεις και οι κατάρες είναι εκτόνωση. Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ τέτοια έκφραση, ούτε καν κάτι κοντινό σε αυτήν, αλλά δεν μπορώ να κατηγορήσω εκείνον που εκτονώνεται, ακόμη και με αυτόν τον τρόπο, τη στιγμή που μπορεί να βρίσκεται σε διαρκές αδιέξοδο, άνεργος, στερημένος, ίσως χωρίς περίθαλψη ή με τη μισή σύνταξη που υπολόγιζε ότι θα έπαιρνε. Ο ψυχίατρος ίσως να ήταν καλύτερη λύση (όχι πανάκεια βέβαια) αλλά προϋποθέτει τουλάχιστον μια έλλειψη ταμπού που δεν μπορούμε να την αξιώσουμε από όλους.
avatar
Άρης Κωνσταντινίδης 18.12.2017 | 23:59
Χυδαία και αντικοινωνική λέξη που έγινε μόδα τα τελευταία χρόνια. Νομίζω από την εποχή των "αγανακτισμένων" και μετά. Κάθε ακραίος, οποιουδηποτε άκρου την έκανε καραμέλα. Αλλο ενα συμπτωμα του ξεπεσμού της ελληνικής κοινωνίας.
avatar
Tony 19.12.2017 | 05:07
Συμφωνώ μέχρι κεραίας με τα γραφόμενα σας... για άλλη μια φορά :)

Η αναφορά στα σκουπίδια που είναι παρκαρισμένα στο σαλόνι μου έφερε στο νου το "the law of the garbage truck" και ένα σύντομο σχετικό βίντεο ("people are like garbage trucks" on youtube).
avatar
Psineas 19.12.2017 | 11:49
Eίμαστε ήδη πεθαμένοι μέσα μας, με νεκρωμένα σωθικά, γι αυτό φθονούμε τους ζωντανούς.
avatar
Γράφων 19.12.2017 | 17:33
Με λεν Αρτέμη