Όχι, δεν μάθαμε κάτι καινούργιο από τις απαντήσεις του Μαρκ
Απόψεις

Όχι, δεν μάθαμε κάτι καινούργιο από τις απαντήσεις του Μαρκ

Mια πρώτη ανάγνωση της χθεσινής «παράστασης» του Ζούκερμπεργκ στο Κογκρέσο

Όσο εκνευριστική ή απογοητευτική μπορεί να ήταν όλη αυτή η παράσταση για τον Ζούκερμπεργκ, αλλά τόσο απογοητευτικό ήταν για πολλούς από εμάς να ακούμε τις ερωτήσεις των γερουσιαστών του Κογκρέσου και να καταλαβαίνουμε πόσο μακριά βρίσκονται από τον εξελισσόμενο κόσμο γύρω τους. Ίσως, βέβαια, να έπαιξαν ένα προκαταρκτικό παιχνίδι στην αρχή, γιατί στην πρώτη ώρα της εξέτασής του ο Διευθύνων Σύμβουλος του Facebook ανέφερε τουλάχιστον τρεις φορές ότι ξεκίνησε αυτή την επιχείρηση των δισεκατομμυρίων χρηστών στο φοιτητικό του δωμάτιό στο Χάρβαρντ. 

 

Οι γερουσιαστές του Κογκρέσου δεν ήταν διασκεδαστικοί. Δεν έκαναν like στις απαντήσεις του Μαρκ. Συνέχιζαν τις ερωτήσεις τους με μια εμμονή, σχεδόν σαδιστική, για το πώς λειτουργεί το δίκτυο και οι κανόνες του. Κάποιες φορές όλη η παράσταση έμοιαζε με φροντιστήριο κοινωνικών μέσων για ηλικιωμένους. Λίγοι ήταν εκείνοι που πραγματικά τον έφεραν σε δύσκολη θέση ή αμηχανία με τις ερωτήσεις τους. 

 

Ο γερουσιαστής Πάτρικ Λίχι, για παράδειγμα, τον ρώτησε για τον  «καθοριστικό ρόλο» του Facebook στην εξάπλωση του μίσους της διωκόμενης μουσουλμανικής κοινότητας Ροχίνγκια στη Μιανμάρ. O Μαρκ κόμπιασε για λίγο. Ο γερουσιαστής Ντικ Ντάρμπιν ξεκίνησε την «ανάκρισή» του θέλοντας να μάθει σε ποιο ξενοδοχείο έμεινε ο Ζούκερμπεργκ ή σε ποιους έστειλε μηνύματα την προηγούμενη εβδομάδα, για να καταλήξει στον πυρήνα του μεγάλου θέματος της ιδιωτικής ζωής. Ο Μαρκ δεν απάντησε για τις δικές του πληροφορίες, αλλά τόνισε ότι οι χρήστες του δικτύου του επιλέγουν μόνοι τους να «μοιράζονται» τις τοποθεσίες τους. Ο γερουσιαστής Μπεν Σάσι τον ρώτησε εάν μπορεί να ορίσει την «ρητορική του μίσους». Ο Μαρκ, έκανε μια μικρή παύση και, πραγματικά, πάλεψε να απαντήσει στην ερώτηση.

 

Κάποιες φορές όλη η παράσταση έμοιαζε με φροντιστήριο κοινωνικών μέσων για ηλικιωμένους. Λίγοι ήταν εκείνοι που πραγματικά τον έφεραν σε δύσκολη θέση ή αμηχανία με τις ερωτήσεις τους.

 

Όχι, δεν μάθαμε κάτι καινούργιο από τις απαντήσεις του Μαρκ. Κάτι πιο αναλυτικό σχετικά με το τρομοκρατικό υλικό που μοίραζε κάποτε ο ΙSIS, το σβήσιμο των ακροδεξιών σελίδων, τις πολιτικά στοχευμένες διαφημίσεις, τον εθισμό που προκαλεί το Facebook στους νέους, τα εφέ των προϊόντων του στα μικρά παιδιά, πόσο καιρό διατηρεί τα δεδομένα των χρηστών του, εάν πραγματικά δεν πουλάει τις πληροφορίες που έχει στην κατοχή του τότε πώς «κερδίζει» από τα δεδομένα, ή ποιος πιστεύει ότι είναι ο μεγάλος ανταγωνιστής του;

 

Όλα τα υπόλοιπα φλύαρες και κουραστικές λεπτομέρειες που δεν αφορούν κανέναν χρήστη του Internet ή δεν του λένε κάτι καινούργιο. Όπως δεν λένε τίποτα, για παράδειγμα, στην μικροαστή νοικοκυρά που ανοίγει το Facebook για να δει βίντεο με συνταγές μαγειρικής ή στον νεαρό έφηβο που ανεβάζει φωτογραφίες του για να προσελκύσει θαυμαστές και θαυμάστριες. 

 

To Facebook, όπως σχεδόν και όλο το Internet, είναι ένα παιχνίδι κυρίως για μοναχικούς ανθρώπους. Ο Μαρκ ήταν και είναι ένας μοναχικός άνθρωπος. Πράγμα που σημαίνει πώς το κατέχει καλά αυτό το παιχνίδι. Φυσικά και είναι έξυπνος. Πολύ έξυπνος. Όπως και οι περισσότεροι μοναχικοί άνθρωποι. Γι’ αυτό και χθες, φόρεσε τα καλά του ρούχα, δεν έβαλε την καθημερινή γκρίζα στολή του, και απάντησε με ευγένεια, ψυχραιμία και σοβαρότητα σε όλες τις σοβαροφανείς ερωτήσεις εκείνων που κατασκοπεύουν τους πάντες και τα πάντα. Σαν καλός και υπάκουος Αμερικανός πολίτης ή σαν ένα παιδί που οι γονείς το απειλούν ότι θα του πάρουν το μοναδικό του παιχνίδι από τα χέρια. Γιατί όλοι ξέρουμε πως ο Μαρκ δημιούργησε έναν κόσμο γεμάτο φανταστικούς φίλους, με έναν μόνο ήρωα στην κορυφή φυσικά, τον ίδιο. 

 

Και αυτό το ξέρουμε γιατί είμαστε κι εμείς φανταστικοί φίλοι του. Οι γερουσιαστές του Κογκρέσου, από την άλλη πλευρά, ίσως να είναι οι φανταστικοί εχθροί του. Ποιο είναι το νόημα να έχεις φανταστικούς φίλους ή φανταστικούς εχθρούς; Ίσως αυτή θα ήταν μια ωραία ερώτηση για τον κύριο Μαρκ Ζούκερμπεργκ.

 

Απόψεις
5 Σχόλια
avatar
Ανώνυμος/η 11.4.2018 | 13:56
Ότι ποστάρει κανεις στο FB η στο διαδίκτυο γενικά ,χάνει την ίδια στιγμή κάθε δικαίωμα ιδιωτικότητας πάνω του .Τοσο απλό ειναι.
vergecio 13.4.2018 | 16:36
Σωστά. Το θέμα όμως είναι ότι αυτός παρακολουθεί, καταγράφει και εκμεταλλεύεται και όσα ΔΕΝ ποστάρεις. Την απλή περιήγηση, την επίσκεψη σε σελίδες, ολόκληρη την ψηφιακή μας ζωή. Χωρίς να έχει το δικαίωμα και χωρίς να μας έχει ζητήσει την άδεια, και χωρίς να έχει την έγκρισή μας. Το ποστ αυτό, έστω, δεν είναι πλέον ιδιωτικό. Αλλά το ποιες σελίδες επισκεύθηκα πριν, και ποιες ειδήσεις διάβασα, είναι απόλυτα ιδιωτικό και δεν υπάρχει πουθενά τρόπος και νόρμα όπου συναινώ να τα παρακολουθεί και να τα καταγράφει και να τα αξιοποιεί και να τα πουλάει. Ειδικά όταν κλείνω τα cookies και μπλοκάρω τα δικά του, κι αυτός τα ξανανοίγει με το έτσι θέλω. Άλλο τα ποστ και όσα εκούσια μοιραζόμαστε, και άλλο η ψηφιακή μας ζωή γενικά.
GameofDrones 14.4.2018 | 10:26
Τα cookies είναι δια-ιντερνετικό "φαινόμενο" και πλέον, ουσιαστικά προϋπόθεση για να πλοηγηθείς οπουδήποτε.
Είναι καθαρά λειτουργικό κομμάτι, για να συγκεντρώνουν εμπορικά δεδομένα όλες οι επιχειρήσεις που έχουν online παρουσία - και φυσικά και οι μικρές επιχειρήσεις από τις οποίες ψωνίζουμε καθημερινά, όχι μόνο οι "κακοί κολοσσοί".
Η "μαμά-παρακολουθήτρια" όλων αυτών των κινήσεων είναι η Google, η οποία αφ'ενός το πράττει για διαφημιστικούς λόγους και για να εξυπηρετήσει την πλατφόρμα των AdWords, αφ'ετέρου, χρηστικά μιλώντας, γίνεται το portal για την άμεση διασύνδεση και πλοήγησή σου από το desktop στο mobile, για να έχεις άνετα τα δεδομένα σου cross-platform anytime, anyplace.
Εμένα π.χ, επαγγελματικά αυτό με βολεύει, γιατί δεν είναι ανάγκη να μεταφέρω κάθε τρεις κ λίγο αρχεία από τον υπολογιστή της δουλειάς, στο προσωπικό μου Drive, στο πι-σι του σπιτιού, στο κινητό, στο τάμπλετ, ούτε να κουβαλάω επάνω μου συνεχώς εκτυπώσεις. Βρήκα app που χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή μέσω desktop, το κατεβάζω απευθείας στο κινητό μου, μέσω του Google account μου, χωρίς να αλλάξω συσκευή.
Και ναι, μου "πετάγονται" διαφημίσεις από πλατφόρμα σε πλατφόρμα - Google-Facebook-Insta etc - αλλά άμα δεν τις γουστάρω τις προσπερνάω ή τις κλείνω, ενώ έχω κ επιλογή να στείλω ότι δεν τις θεωρώ κατάλληλες, μην τις δείχνετε. Και συχνά, μου είναι χρήσιμες, γιατί είχα ψάξει πριν λίγο για αυτά τα προϊόντα/υπηρεσίες.

Αυτά δεν είναι πρόβλημα. Πρόβλημα εγώ θα έχω αν μου φέρει κάποιος αποδείξεις, ή αν δω από μόνη μου πως κάποιος έχει πρόσβαση να κατεβάσει τα προσωπικά μου αρχεία, ή να μου φυτέψει malware.
Όσο για τις πολιτικά στοχευμένες διαφημίσεις, μην κοροϊδευόμαστε... Από πριν και παγκοσμίως δε βγαίναν ένα κάρο στην TV, σε αφίσες, έντυπα, παντού; Κι αν εσένα θεωρήσαν το ιστορικό σου τέτοιο που θέλουν να σου προμοτάρουν Τσίπρα, Κυριάκο, ή τον Τραμπ, εσύ θα πας αυτομάτως σαν ζόμπι να τους ψηφίσεις; Σε υπνωτίζουν κιόλας;
Μην τρελαινόμαστε...
vergecio 14.4.2018 | 20:33
@GameofDrones: Συμφωνώ με όσα γράφετε για την παρακολούθηση και τα cookies γενικά, αλλά εν προκειμένω, επιτρέψτε μου να διαφωνήσω.

Δεν είναι το πρόβλημα η γενική χρήση των cookies και άλλων ανάλογων εργαλείων ψηφιακής παρακολούθησης και καταγραφής. Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η χρήση αυτών των εργαλείων από το fb ειδικά. Και αυτό γιατί πολύ απλά, το fb δεν παρακολουθεί έναν ανώνυμο εν πολλοίς χρήστη, όπως κάνουν άλλοι ιστοτόποι, αλλά συγκεκριμένο πρόσωπο, με συγκεκριμένο προφίλ, για το οποίο διαθέτει πλήρη εικόνα από όσα συλλέγει εντός της πλατφόρμας του. Το fb παρακολουθεί έναν προς έναν χρήστη ατομικά και προσωποποιημένα. Η google, κσι η κάθε google, δεν ξέρει όταν με παρακολουθεί παρά ελάχιστα στοιχεία για μένα. Δεν ξέρει τους φίλους μου, δεν ξέρει με ποιον κοιμάμαι, δεν ξέρει που θα πάω αύριο διακοπές, δεν ξέρει πως νιώθω τώρα (ειδικά εάν δεν έχω google account). Το fb ξέρει τα πάντα για μένα, με την άδειά μου φυσικά, και σε αυτά προσθέτει όλη την πληροφορία της αυθαίρετης παρακολούθησης εκτός fb. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και με τεράστια προστιθέμενη αξία... δεν νομίζετε;
GameofDrones 14.4.2018 | 10:59
"To Facebook, όπως σχεδόν και όλο το Internet, είναι ένα παιχνίδι κυρίως για μοναχικούς ανθρώπους." Πηγή: www.lifo.gr

Αρθρογράφε, με συγχωρείτε, αλλά εδώ δείχνετε παρωχημένος.
Ίσως κάποτε, πριν το boom των social media και την εκτόξευση της online επιχειρηματικότητας, αυτό να ίσχυε ως ένα βαθμό.

Πλέον όμως, το internet είναι παγκόσμιο εργαλείο, αλλά και πλατφόρμα διασκέδασης και κοινωνικοποίησης. Το κατά πόσον αυτή η κοινωνικοποίηση είναι επαρκής ή πλασματική και κατά πόσον η διασκέδαση είναι αρκετή ή ουσιώδης, αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό. Και εξαρτάται όχι μόνο από την οπτική του καθενός, αλλά και από το πώς επιλέγει να χρησιμοποιεί όλα αυτά τα μέσα, αλλά και το μυαλό του.
Το γράφω συνεχώς, όπου βρω, αλλά πρέπει να πάψουμε να μπεμπεκίζουμε και να φερόμαστε ως άμυαλα μαλάκια. Έχουμε μυαλό να επεξεργαζόμαστε πληροφορίες, να κάνουμε συνειδητές επιλογές και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας.
Και να αποδεχτούμε το λογικό: ζούμε σε ένα κόσμο με ανταλλακτικό μέσο το χρήμα. Τα πάντα κοστίζουν και για το λόγο αυτό, χρειαζόμαστε όλοι κέρδος και εισόδημα. Δεν μπορεί κάποιος να σου παρέχει μια υπηρεσία, αγαθό, ο,τιδήποτε απαιτεί εργασία, προσωπικό και χρήμα, χωρίς να μπορεί να αμειφθεί και να βγάλει κέρδος. Είναι πρακτικά αδύνατον, θα κλείσει. Εδώ μπαίνει η δυνατότητά του να σου σερβίρει διαφημίσεις. Να πληρωθεί από άλλες επιχειρήσεις και διαφημιστές.

Για να έχει "πάτημα" να πουλήσει τη δυνατότητα διαφήμισης, πρέπει αυτή να είναι αποτελεσματική: να έχει δηλ ο διαφημιστής τα κατάλληλα δεδομένα για να σερβίρει σωστά τη διαφήμιση του σε κοινό που ενδιαφέρεται, για να είναι ανάμεσα στα άλλα και λιγότερο ενοχλητική. Αυτή είναι μια άμεση εφαρμογή και χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας. Πρακτική, όχι προσωπική. Δεν ενδιαφέρεται κανένα στέλεχος του Facebook ή των διαφημιστικών προσωπικά για την Κίτσα, το Μήτσο, το Steve ή τη Betty. Αν όμως αυτοί, επιλέξουν να μοιράζονται πέρα-δώθε ευαίσθητα προσωπικά τους δεδομένα χωρίς ουσιαστικό λόγο, όπως γυμνές φωτό, τη φορολογική τους δήλωση, τα αποτελέσματα των ιατρικών τους εξετάσεων, πρέπει να βάλουν λίγο το νιονιό να δουλέψει και να σκεφτούν ότι πάντα υπάρχει το ρίσκο να βγουν παραέξω, από τη στιγμή που εσύ ο ίδιος τα βγάζεις έξω από την προσωπική σου σφαίρα. Όπως θα γινόταν και προ-ιντερνετ, με τα φυσικά αντίγραφα τέτοιων δεδομένων, αν τα έδινες σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα.

Όσο για τη ρητορική του μίσους και τις προπαγάνδες, βεβαίως εκεί πρέπει να γίνουν πολύ αυστηρά τα φίλτρα και να "κατεβαίνουν" τέτοιες αναρτήσεις - αλλά σε αυτό το ενδεχόμενο ξεσηκώνονται όλοι οι χίπστερ χρήστες που ανεβάζουν memes και φωτό του smoothie τους, μιλώντας για παραβίαση των δικαιωμάτων τους...
Και φυσικά, να θυμόμαστε ότι τέτοιες πρακτικές κ ρητορικές προέρχονται από απανταχού καθάρματα που συναντούσαμε σε όλους τους χώρους ανέκαθεν: στα σχολεία, στην εργασία, στη θρησκεία, στα κόμματα, παγκοσμίως.
Οπότε εκεί, καλό θα είναι να κοιτάξουμε λίγο την προσωπική μας ηθική και καλλιέργεια, αντί να κολλάμε στο μέσο και να λάβουν και τα κράτη ανάλογα μέτρα αναβάθμισης της παιδείας των πολιτών τους.

Θέλετε ένα τρανταχτό παράδειγμα πραγματικής - κατ'εμέ - παραβίασης της προσωπικής ζωής, αλλά πλέον και ιατρικού απόρρητου που συμβαίνει συνεχώς στη χώρα μας για διαφημιστικούς λόγους, αλλά δεν ανοίγει ρουθούνι λόγω διαφημιστικών δώρων;
Οι γέννες.

Τα μαιευτήρια δίνουν τα δεδομένα των λεχώνων στις διαφημιστικές σε λίστες και οι εταιρείες βρεφικών ειδών - πάνες, φαρμακευτικά, περιποίηση κλπ - στέλνουν στους νέους γονείς δείγματα.
Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς, αλλά αυτό εμένα μου φαίνεται και ηθικά μεμπτό, αλλά και ιατρικά. Ηθικά, είναι ένα πολύ προσωπικό θέμα για μια μητέρα η εγκυμοσύνη και ο τοκετός, αλλά και ιατρικά παραβιάζει το προσωπικό απόρρητο του ασθενούς που νοσηλεύτηκε στο μαιευτήριο.

Οι ίδιοι άνθρωποι βρισκόμαστε πίσω από τις οθόνες και στον έξω κόσμο. Οπότε καλύτερα, ας κοιτάξουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να γίνουμε καλύτεροι αντί να τρωγόμαστε αιωνίως και να κάνουμε blame-shifting.