Ο Τάκης Τσουκαλάς είναι ο Νεάντερταλ του αθυρόστομου, προσβλητικού και μισαλλόδοξου σχολιαστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Βασίλης Βαμβακάς

Ο χουλιγκανισμός της διπλανής πόρτας

Το πρόβλημα που ακούει στο όνομα Τάκης Τσουκαλάς δεν είναι ούτε μεμονωμένο ούτε περιστασιακό.

Η ευγένεια ποτέ δεν υπήρξε χαρακτηριστικό του ελληνικού δημόσιου χώρου τις τελευταίες δεκαετίες. Από την οδική συμπεριφορά και την εκατέρωθεν ανταλλαγή κοσμητικών επιθέτων και της απλόχερης παλάμης, τη συμπεριφορά των επιβατών στα μέσα μαζικής μεταφοράς που ποδοπατιούνται για να μπουν και να βγουν από αυτά, μέχρι τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τα γήπεδα που βανδαλίζονται τελετουργικά, αυτό που τείνει να επικρατήσει είναι η προσβολή. Προσβολή που μπορεί να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας άγαρμπης χαριτολογίας, να εμπλουτίζει το πλούσιο ανθολόγιο βωμολοχιών ή και να ασκεί πραγματική σωματική βία.

 

Οι κώδικες ευγενείας –τουλάχιστον από τη Μεταπολίτευση και ύστερα– σηματοδοτούν είτε τον συντηρητικό καθωσπρεπισμό είτε μια προσποιητή δημόσια (όχι αυθεντική) συμπεριφορά και είναι μάλλον παράδειγμα προς αποφυγή. Σε καμία περίπτωση δεν νοούνται ως αναγκαίοι άτυποι κανόνες συμβίωσης στις δύσκολες συνθήκες συνάθροισης και ανάμειξης στη μεγάλη πόλη.


Το γεγονός ότι αυτές οι προσβλητικές συμπεριφορές και εκφράσεις πέρασαν και στα μέσα επικοινωνίας δεν πρέπει να εξηγηθεί μόνο με τη βάσιμη ερμηνεία του προσπορισμού εύκολου κέρδους. Σημαντικό μέρος της ιδιωτικής τηλεόρασης και του αθλητικού Τύπου αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια το θερμοκήπιο μιας αγενούς δημόσιας σφαίρας, έχοντας σίγουρα οικονομικό όφελος από αυτήν. Μια τάση που πολλαπλασιάστηκε και «εκδημοκρατίστηκε» την εποχή του Διαδικτύου και των social media, στα οποία δεν υφίσταται οικονομικό κέρδος για να εξηγήσει την άνθηση της μισαλλοδοξίας και του αγενούς λόγου.

 

Αυτό που συνέβη περίπου την τελευταία δεκαετία είναι η μεταμόρφωση της βάναυσης λαϊκότητας, που περιοριζόταν σε τηλεοπτικούς σταθμούς χαμηλής τηλεθέασης και περιθωριακά έντυπα, σε κομβικά σημεία της θεαματικής και πολιτικής κουλτούρας. Το trash από περιθωριακό έγινε mainstream και θεσμικό. Ο χουλιγκανισμός πολιτικοποιήθηκε.

 

Αυτό τον αρχαϊσμό, αυτό τον τυφλό φανατισμό, αυτή την τυφλή πίστη σε οπαδικούς ή άλλους φυλετισμούς, εξέφρασε ο Τάκης Τσουκαλάς και ξεσήκωσε μεγάλη αντίδραση εντός και εκτός συνόρων για μια φυσιογνωμία που ακριβώς υπερβαίνει τα σύνορα στην παραδοσιακή λογική τους και τα θέτει σε μια νέα βάση.


Ο Τάκης Τσουκαλάς, ο ηγετικός χούλιγκαν της Θύρας 7, αποτελεί ξεχωριστό παράδειγμα του φανατικού δημόσιου λόγου που θεωρείται αποδεκτός ή καλτ. Ακόμη και αντίπαλοί του πολλές φορές κάθονται και παρακολουθούν τις εκπομπές του και διασκεδάζουν με τον τρόπο που καθυβρίζει τους πάντες και τα πάντα. Σε άλλες εποχές, το γεγονός ότι προσβάλλει με ρατσιστικό ή άλλον τρόπο κάποιους αθλητές ή παράγοντες που ανήκουν σε ανταγωνιστικές ομάδες ούτε θα ξένιζε ούτε θα ενοχλούσε. Γι' αυτόν το λόγο έγινε γνωστός, γι' αυτόν το λόγο κερδίζει επί χρόνια θέση σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια.

 

Ο Τάκης Τσουκαλάς είναι ο Νεάντερταλ του αθυρόστομου, προσβλητικού και μισαλλόδοξου σχολιαστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι το πρότυπο μέσα από το οποίο ο χουλιγκανισμός επεκτάθηκε τα χρόνια της κρίσης εκτός των αθλητικών κερκίδων, στα βουλευτικά έδρανα και στα πληκτρολόγια όλων όσοι αποφάσισαν να πάρουν θέση στις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων με σκοπό να χωρίσουν την πραγματικότητα σε «καλούς» και «κακούς», σε πατριώτες και προδότες, σε ανθρώπους και υπανθρώπους.

 

Η αντίδραση του Γιάννη Αντετοκούνμπο στην προσβολή που εκστόμισε ο γνωστός «τηλεπαρουσιαστής» για τον αδερφό του δεν φανέρωσε απλώς τον παραδοσιακό βιολογικό ρατσισμό που είναι γνωστό ότι εμφανίζεται, μεταξύ αστείου και σοβαρού, σε πολλές αθλητικές εκφράσεις, εντός και εκτός Ελλάδας. Πιο πολύ αποκάλυψε τον νεο-ρατσιστικό λόγο που έχει αναπτυχθεί στην ελληνική πραγματικότητα πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης και αφορά τον στιγματισμό οποιασδήποτε διάκρισης, οποιασδήποτε περίπτωσης που ξεπερνά τον κανόνα της περήφανης φτώχειας και του εύκολου βολέματος που τείνουν να γίνουν οι κυρίαρχες αξίες.

 

Το παγκόσμιο μπασκετικό ίνδαλμα που ακούει στο όνομα Αντετοκούνμπο συμβολίζει το μοναδικό ελληνικό success story της τελευταίας δεκαετίας, ένα αθλητικό υπόδειγμα παγκόσμιας εμβέλειας που μέσα στην ιδιαιτερότητά του, αν δεν ενοχλεί, σίγουρα αποσυντονίζει πολλές από τις αρχαϊκές νοοτροπίες του ελληνικού αθλητικού, και όχι μόνο, χώρου.

 

Αυτό τον αρχαϊσμό, αυτό τον τυφλό φανατισμό, αυτή την τυφλή πίστη σε οπαδικούς ή άλλους φυλετισμούς, εξέφρασε ο Τάκης Τσουκαλάς και ξεσήκωσε μεγάλη αντίδραση εντός και εκτός συνόρων για μια φυσιογνωμία που ακριβώς υπερβαίνει τα σύνορα στην παραδοσιακή λογική τους και τα θέτει σε μια νέα βάση. Η προσβλητική φράση του πιο διάσημου φιλάθλου του Ολυμπιακού, όμως, μας έκανε να σκεφτούμε τον γενικότερο χουλιγκανισμό που με κάποιον τρόπο διακατέχει τη δημόσια σφαίρα. Ακόμη και ο πρωθυπουργός ανάρτησε στα social media φωτογραφία του με τη φανέλα του Θανάση Αντετοκούνμπο ως ένδειξη επικοινωνιακής συμπαράστασης.

 

Μια κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως πράξη προσωπικού αναστοχασμού, αν δεν είχε προηγηθεί λίγες μέρες πριν η δημόσια δικαιολόγηση που έδωσε στον δικό του Τάκη Τσουκαλά, τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, που προανήγγειλε δικαστικές διώξεις πολιτικών αντιπάλων για ίδιον πολιτικό όφελος1, ενώ λίγες μέρες μετά τουίταρε «χιουμοριστικό» μήνυμα για τους νεκρούς της πυρκαγιάς στο Μάτι2, χωρίς να υπάρξει καμία κυβερνητική αντίδραση.


Το πρόβλημα που ακούει στο όνομα «Τάκης Τσουκαλάς» δεν είναι ούτε μεμονωμένο ούτε περιστασιακό. Είναι σύμπτωμα της κοινωνικής επιθετικότητας, της μιντιακής φαιδρότητας και της πολιτικής μαγκιάς που επικρατούν στον «σύγχρονο» ελληνικό δημόσιο χώρο και λόγο και κορυφώνονται τα χρόνια της κρίσης. Είναι δείγμα ενός γενικευμένου εκφασισμού που γίνεται επιτρεπτός και διασκεδαστικός γιατί σπάει τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας, κάνει τη δημόσια επικοινωνία εκρηκτική, αποδομεί τους συμβιωτικούς κανόνες ευγενείας και ουσιαστικά μάς εξοικειώνει με τις χειρότερες μορφές βαναυσότητας που πλέον μας κυβερνούν.

Απόψεις
15 Σχόλια
avatar
ΕΛΠΟ 22.11.2018 | 19:56
"Ακόμη και ο πρωθυπουργός ανάρτησε στα social media φωτογραφία του με τη φανέλα του Θανάση Αντετοκούνμπο ως ένδειξη επικοινωνιακής συμπαράστασης.

Μια κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως πράξη προσωπικού αναστοχασμού, αν δεν είχε προηγηθεί λίγες μέρες πριν η δημόσια δικαιολόγηση που έδωσε στον δικό του Τάκη Τσουκαλά, τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, που προανήγγειλε δικαστικές διώξεις πολιτικών αντιπάλων για ίδιον πολιτικό όφελος1, ενώ λίγες μέρες μετά τουίταρε «χιουμοριστικό» μήνυμα για τους νεκρούς της πυρκαγιάς στο Μάτι2, χωρίς να υπάρξει καμία κυβερνητική αντίδραση." Πηγή: www.lifo.gr

Σε πρακτικό επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής και κοινωνικής συνοχής, τα παραπάνω η πιο μεστή επισήμανση του άρθρου.
avatar
Γράφων 22.11.2018 | 23:54
"Αυτούς τους φιλάθλους έχουμε και αυτούς θέλουμε " - Σ. Κόκκαλης 1992 στο Τελ Αβίβ όταν γαύροι είχαν σπάσει το σύμπαν.

Η αριστεροτροπη βλαχιά για χρόνια λογιζοταν ως αισθαντική αμεσότητα.

Έχεις κανείς αμφιβολία για αυτοφωρακηδες δικηγόρους του ΣΥΡΙΖΑ που είναι τώρα σύμβουλοι και δουλειά τους ήταν να βγάζουν εξω "τα παιδιά" από τα επεισοδια; Η μια εξ αυτών είναι και σε δίκη της επικαιρότητας σήμερα.
Jonathan R. Mayers 23.11.2018 | 09:42
Δεν θέλω καθόλου να τον δικαιολογήσω αλλά δεν νομίζω ότι σώφρων άνθρωπος παίρνει στα σοβαρά τον Τάκη τον Τσουκαλά. Ειδικά για θέματα εκτός ποδοσφαίρου είναι εντελώς ανίδεος.
Δεν ξέρω αν αυτό νομικά σημαίνει ότι έχει το ακαταλόγιστο.
Δόξα τῷ Θεῷ περάσανε ένα σωρό μαύροι από τον Ολυμπιακό και στο μπάσκετ και στη μπάλα. Δεν θυμάμαι ποτέ να καταφέρθηκε εναντίον τους.
Απεναντίας έχει αφιερώσει εκπομπές για τα "πλούσια" τους προσόντα και πώς μπορούν και τα "εφαρμόζουν" στους αντιπάλους τους.
Το άτομο είναι εντελώς κολλημένο με τον θρύλο σε σημείο που δεν μπορεί να δει παραπέρα.
Το μίσος προς τον Αντετοκούνμπο είναι επειδή δεν έπαιξε στον Ολυμπιακό και πρωτίστως γιατί ο Θανάσης παίζει στον ΠΑΟ.
Ο οπαδικός φανατισμός ξεπερνάει πολιτική, ρατσισμό, θρησκεία και λοιπές κοινωνικές φιλοσοφίες.
avatar
σαλιγκάρι 23.11.2018 | 11:29
δεν είναι καινούργιο αυτό που περιγράφετε, ούτε δημιουργήθηκε κυρίως μέσα στην κρίση. αντίθετα υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια και είναι διάχυτο παντού.
αυτό είμαστε.
η κρίση έβγαλε το χαλινάρι της όποιας προσποιητής ευγένειας υπήρχε. που ως υποκριτές που είμαστε υπήρχε σε μεγάλο βαθμό. μόνο πως η υποκρισία εύκολα σπάει και δείχνει τί είναι από κάτω.
πάντα φαινότανε τί πραγματικά είμαστε.
avatar
Ramon Ramone 24.11.2018 | 10:07
Οι χειρότεροι χούλιγκαν είναι αυτοί που δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Αυτοί που διατηρούν για τον εαυτό τους ένα προσωπείο υποτιθέμενης ευγένειας, διανθισμένης από έναν λόγο με ωραία στοιχισμένες λέξεις που παίζουν τον ρόλο επιχειρημάτων και προσδίδουν υποτίθεται κύρος και εγκυρότητα, σε όσους τουλάχιστον δαγκώνουν το δόλωμα. Καμιά φορά βέβαια μπορεί να αρκεί ένα απλό σπρώξιμο για να πέσει ένας τοίχος. Καμιά φορά αρκεί και η παραμικρή, η ελάχιστη αμφισβήτηση αυτού του «κύρους» και της «εγκυρότητας» τους για να αρχίσουν η μάσκα και ο μανδύας να πέφτουν και να γίνεται ευδιάκριτη η ασχήμια που ως τότε δεν φαινόταν πίσω από τα «επιχειρήματα». Η συνηθέστερη μέθοδος άμυνας που υιοθετούν είναι η απαξίωση των συνομιλητών τους. Ο «κυριλέ» αλλά ύπουλος (και για αυτό χειρότερος) χουλιγκανισμός. Τα κυριλέ «άντε γειά!» Μία άλλη συνήθης πρακτική πέρα από την διαστρέβλωση και την αντιστροφή της πραγματικότητας, τους βερμπαλισμούς, τους εξυπνακισμούς, τις ειρωνείες και τους αφορισμούς είναι το να καταφεύγουν σε αποπροσανατολισμούς και υπεκφυγές χωρίς να απαντούν σε τίποτα επί της ουσίας, ακόμα και προφασιζόμενοι ότι είναι μάταιο. Και ότι για αυτό φταίει φυσικά ο συνομιλητής τους (αλίμονο) και όχι οι ίδιοι. Μόνο που αυτές οι πρακτικές χαρακτηρίζουν αυτούς που τις εφαρμόζουν. Όχι αυτούς πάνω στους οποίους εφαρμόζονται. Όπως και να ‘χει, ο Τσουκαλάς και ο κάθε Τσουκαλάς, πολιτικός ή μη, δεν κρύβεται. Και να θέλει, δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν το ‘χει. Επιζήμιος μεν, εμφανής δε. Υπάρχουν και άλλοι για τους οποίους πρέπει να ανησυχούμε.
avatar
Ramon Ramone 24.11.2018 | 09:56
Ο Τσουκαλάς λέει "άντε γειά!"

Ο Πολάκης μιλάει για "τρία μέτρα κάτω απ' τη γη".

Ο Κουτσόγιωργας ήταν πιο ευγενικός. Έλεγε "δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε".

Το ζουμί είναι το ίδιο.
avatar
Γράφων 24.11.2018 | 14:34
Ο Στάλιν απλά του έβρισκε όλους φασίστες και μετά τους έστελνε να φυτεψουν καλαμπόκι στη Σιβηρία...

Ο δε Μανιαδακης απλά έριχνε ψαλίδι παντού, σε ό,τι διαφωνούσε.

Το ζουμί είναι το ίδιο.
avatar
Ramon Ramone 25.11.2018 | 11:33
Σαφώς...
avatar
Ramon Ramone 25.11.2018 | 13:03
Επίσης, δανείζομαι λόγια που δεν είναι δικά μου, και με τα οποία συμφωνώ:

Αν δεν αντιδράσει έγκαιρα, μαζικά το πολιτισμένο, ανοιχτόμυαλο κομμάτι της κοινωνίας, ο καθημερινός φασισμός θα απλωθεί στην κακορίζικη πόλη.

ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ 20.11.2018 | 16:21

https://www.lifo.gr/articles/opinions/215820/zak-kostopoylos-aplos-dolofonithike
avatar
Γράφων 25.11.2018 | 21:38
https://lifo.gr/print/athinaioi/177685/maria-eyth

Μαρία Ευθυμίου: Η λέξη «φασίστας» δεν χρησιμοποιήθηκε επί της ουσίας αλλά ως όπλο διάλυσης της κοινωνίας

Μια ταπεινή ακαδημαϊκός... Βέβαια ο αδερφός της ήταν στο κόμμα του Κουτσογιωργα αλλά ας περιορίσουμε τις ευθύνες του καθενός σε αυτά που ο ίδιος λέει και πράττει.
avatar
Ramon Ramone 26.11.2018 | 03:18
Αν μια κοινωνία κινδυνεύει να διαλυθεί από μία λέξη, ή επειδή κάποιοι θεωρούν ότι αυτή η λέξη μπορεί να έχει σε κάποιες περιπτώσεις ευρύτερη έννοια και εφαρμογή από αυτήν που της δίνουν τα λεξικά, τότε έχει πολύ, πολύ βαθύτερα και πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από την ορθή ή μη χρήση της λέξης. Είναι κατά πάσα πιθανότητα μια κοινωνία που βρίσκεται ήδη σε αποσύνθεση. Ίσως και προχωρημένη. Η χρήση της λέξης είναι πιθανόν να κάνει αυτή την σήψη ορατή, να φέρνει το πρόβλημα μπροστά μας, στον καθρέφτη μας, να βάζει ερωτηματικά, να μας κάνει να αναρωτιόμαστε, να σκεφτούμε, να αμφιβάλλουμε για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Και ίσως γι΄αυτό ακριβώς να ενοχλεί τόσο πολύ. Ίσως για αυτό να έχει ως αποτέλεσμα αυτές τις τόσο έντονες αντιδράσεις reverse πολιτικής ορθότητας που θυμίζουν οπαδούς της άλλης, της "κανονικής" πολιτικής ορθότητας, που στην πραγματικότητα είναι ένα και το αυτό. Γιατί την "ασχήμια" δεν γουστάρει να την βλέπει κανένας. Δεν είναι εύχάριστο. Ειδικά όταν είναι δική του.
avatar
Ramon Ramone 26.11.2018 | 19:20
ΥΓ: Συμπαθής η κ. Ευθυμίου. Αν και κάπως ισοπεδωτική και απλουστευτική σε κάποιους από τους φανερά πουριτανικούς και στερεοτυπικούς συλλογισμούς της, τις γραφικότητες περί φτωχής πλην τίμιας, αξιοπρεπούς και «καθαρής» Ελλάδος με τις ασβεστωμένες αυλές που έχει πια χαθεί, τα ευχολόγια, και τις κοινοτοπίες που αναπαράγει. Μου θύμισε κάπως την συνέντευξη της Θέκλας Τσελεπή.

https://www.lifo.gr/articles/the_athenians/194764/thekla-tselepi-ematha-apo-mikri-na-mi-fovamai-oyte-na-komplaro-epeidi-eimai-gynaika
avatar
Γράφων 26.11.2018 | 14:06
Μάστα, μάστα...

Αν επιτρέπεται να παραλληλίσω, ο μακαρθισμός ήταν ΟΚ διότι ο κομμουνισμός ήταν έτσι κι αλλιώς ΤΟ πρόβλημα, αλλά ήταν κρυμμένο.


Εξάλλου μόνο μια λέξη ήταν ("κομμουνισμός")... Απλά αποκάλυπταν ήδη υφιστάμενα προβλήματα της κοινωνίας χωρίς να θυματοποιείται άδικα κανείς. Ίσα-ίσα που αποκάλυπταν την ασχήμια του... Κανείς δεν πρέπει να νιώθει άσχημα αν τον κατηγορούν για ό,τι νάναι σκίζοντας τους ορισμούς και τις ερμηνείες των λέξεων.

Συγγνώμη αλλά υπάρχει πρόβλημα όταν τα μισά μέλη μιας κοινωνίας αρχίζουν και κατηγορούν τα άλλα μισά για τέρατα. Αυτό είναι μορφή βίας, το ψεύδος και η συκοφαντία. Δεν συνάδει με την αρμονική κοινωνική συνύπαρξη... Υπάρχει τσουβάλιασμα όταν μαζικά άνθρωποι βαφτίζονται "φασίστες" προκειμένου να αντιμετωπιστούν "καταλλήλως και αρμοδίως"... Να βγουν από τη μέση. Είτε σαν φυσικές οντότητες είτε σαν θέσεις κι επιχειρήματα.

Καλό είναι να μένουμε στα επιχειρήματα και να αφήνουμε τους χαρακτηρισμούς στην άκρη.
avatar
Ramon Ramone 27.11.2018 | 11:00
Υπάρχει τσουβάλιασμα όταν μαζικά άνθρωποι βαφτίζονται "φασίστες" προκειμένου να αντιμετωπιστούν "καταλλήλως και αρμοδίως"... Να βγουν από τη μέση. Είτε σαν φυσικές οντότητες είτε σαν θέσεις κι επιχειρήματα.
Πηγή: www.lifo.gr

Μια και ήρθε η κουβέντα στο τσουβάλιασμα και στο πως εξουδετερώνονται και απαξιώνονται άνθρωποι, θέσεις κι επιχειρήματα:

Γράφων 26.10.2018 | 12:57
Γιατί είναι καλό να είσαι όπως ήσουν στα 18; Ανώριμος, απαίδευτος κι ολίγον τι ξιπασμένος;
Πηγή: www.lifo.gr

Ανώνυμος/η 19.10.2018 | 22:59
Ναι. Ο ακτιβιστικος δικαιωματισμός είναι διαλυτικος για την κοινωνία και βαθιά αντιδημοκρατικός: παρακάμπτει κάθε αρχή της πλειοψηφίας ή της αναλογικότητας και επιβραβεύει τον πιο φασαριοζο και ενοχλητικό.
Πηγή: www.lifo.gr

Γράφων 30.10.2018 | 17:40
Για όσους έχουν μεγαλώσει πίνοντας ποτάρες στο Βios και στο Guru να πούμε ότι είναι λίγο διαφορετικό να μεγαλώνεις δίπλα στα άταφα κόκκαλα 7.796 άταφων συμπατριωτών σου στα βουνά της Αλβανίας.
Πηγή: www.lifo.gr

Γράφων 31.10.2018 | 06:59
Δεν δικαιούνται οι αριστεροί που ζουν στην ασφάλεια του κέντρου της Αθήνας να κρινουν τον Κατσιφα.
Πηγή: www.lifo.gr

Γράφων 1.11.2018 | 06:57
Όχι οι μοσχαναθρεμμενες επαναστατικές υπάρξεις της Αθήνας αδυνατούν να κατανοήσουν τον Κατσίφα.
Πηγή: www.lifo.gr

Γράφων 21.11.2018 | 07:37
It's s pointless. Απλά αποδεξου -το ξέρω ότι σου είναι αφόρητα δυσκολο- ότι υπάρχουν άνθρωποι που διαφωνούν θεμελιωδώς με αυτά που λες.
Πηγή: www.lifo.gr

Γράφων 26.11.2018 | 07:41
Ανατροπές βρίσκουν όσοι γουστάρουν να το ποδοσφαιροποιησουν. Οι υπολοιποι αφηνουν τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της.
Πηγή: www.lifo.gr

Επίσης, δεν έχω κατηγορήσει συλλήβδην ομάδες ανθρώπων ως φασίστες. Δεν έχω πει ας πούμε «όλοι οι δεξιοί είναι φασίστες» ή «όλοι οι αριστεροί είναι φασίστες», αν και κάποιοι από αυτούς μπορεί να είναι. Δεν ονειρεύομαι κυνήγι μαγισσών. Αυτό που έχω κυρίως υποστηρίξει είναι ότι υπάρχει μια υποβόσκουσα ολοκληρωτική νοοτροπία σε πολλούς (ίσως και πάρα πολλούς), πολλοί εκ των οποίων μάλιστα περνούν τους εαυτούς τους για αμερόληπτους και δημοκράτες. Ότι πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούν τον λόγο για να περάσουν αυτή τη νοοτροπία στην δημόσια σφαίρα. Είτε τον δικό τους, είτε διαστρεβλώνοντας συστηματικά τον λόγο άλλων, ακριβώς για να τον εξουδετερώσουν. Ότι αυτό λέγεται προπαγάνδα. Ότι η προπαγάνδα δεν είναι δημοκρατική πρακτική. Ότι αυτή η νοοτροπία εξαπλώνεται και πέραν των στενών ορίων ενός πολιτικού σχηματισμού που εξ ορισμού την ασπάζεται. Και ότι καμιά φορά μπορεί να βρεθεί ακόμα και σε αυτό που θεωρείται ως εντελώς αντίθετο αυτής.
avatar
Γράφων 27.11.2018 | 14:35
- άρα οι 18χρονοι για σένα είναι ώριμοι και πεπαιδευμένοι;

- είναι το ίδιο να πίνεις ποτά και να κάνεις πλάκα χαλαρά και το ίδιο να μεγαλώνεις δίπλα σε άταφους νεκρούς ενώ έχεις μεγαλώσει σε δικτατορικό καθεστώς...

- για τον ακτιβιστικό δικαιωματισμό η απόψή μου είναι, ήταν και παραμένει η χειρότερη εκτός εάν κάποιος μου φέρει ένα παράδειγμα όπου ο ακτιβιστικός δικαιωματισμός δεν λειτουργεί ως τραμπούκικη παρέμβαση

κτλ κτλ (τα υπόλοιπα αρνούμαι να ασχοληθώ διότι από ότι φαίνεται απλά σε εκνευρίζει η διαφωνία)

Προπαγάνδα είναι να λες κάτι συγκεκριμένο (πχ ότι ο Κατσίφας δεν ήταν και πολύ καλά) ενώ δεν έχεις ιδέα.

Αλλά ΟΚ. Όπως νομίζεις.