Είναι σαν με αυτήν τη συγκεκριμένη σειρά γελοιογραφιών ο Αρκάς να θέλει να απαντήσει ευθέως στους αρκετούς επικριτές του που βλέπουν στο πρόσφατο έργο του μια ιδεολογική και αισθητική στροφή.
Τα κακομαθημένα παιδιά

Ποιος τελικά επιτρέπεται να κάνει χιούμορ στην Ελλάδα;

Σκέψεις με αφορμή τα νέα σκίτσα του Αρκά που παρουσιάζουν τα παιδικά χρόνια του πρωθυπουργού.

Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο και σχολιάζονται πολλαπλώς τα νέα σκίτσα του Αρκά που παρουσιάζουν τα παιδικά χρόνια του πρωθυπουργού.

 

Αυτή η καινούργια σειρά του γνωστού σκιτσογράφου έρχεται σε συνέχεια όλων αυτών των νέων χαρακτήρων του που έχει εισαγάγει από το 2015 για να σχολιάσει ανοιχτά την πολιτική επικαιρότητα και να σατιρίσει τον δημαγωγικό ευτελισμό της ελληνικής δημοκρατίας. Μετά τον θυμόσοφο προφήτη, τον προπαγανδιστή δημοσιογράφο, τα πούλια στο σκάκι, έρχεται τώρα ο ίδιος ο πρωθυπουργός να γελοιογραφηθεί στην παιδική του ηλικία.


Είναι σαν με αυτήν τη συγκεκριμένη σειρά γελοιογραφιών ο Αρκάς να θέλει να απαντήσει ευθέως στους αρκετούς επικριτές του που βλέπουν στο πρόσφατο έργο του μια ιδεολογική και αισθητική στροφή. Σε όλους εκείνους που βρίσκουν στην αλλαγή της θεματολογίας των σκίτσων του προς την καθαρά πολιτική γελοιογραφία (στην οποία δεν είχε επιδοθεί στο παρελθόν) έλλειψη τόσο «καλού» χιούμορ και γούστου όσο και αντικειμενικότητας, αφού τα βέλη του απευθύνονται αποκλειστικά στην κυβέρνηση.

 

Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που σήμερα ανακάλυψαν ότι ο Αρκάς κάνει φτηνά, σεξιστικά αστεία, μια και μάλλον δεν θα είχαν διαβάσει ούτε το πρώτο κόμικ που τον έκανε δημοφιλή, τον Κόκορα, ούτε το Ξυπνάς μέσα μου το ζώο ή τους Αταίριαστους έρωτες...

 

Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που σήμερα ανακάλυψαν ότι ο Αρκάς κάνει φτηνά, σεξιστικά αστεία, μια και μάλλον δεν θα είχαν διαβάσει ούτε το πρώτο κόμικ που τον έκανε δημοφιλή, τον Κόκορα, ούτε το Ξυπνάς μέσα μου το ζώο ή τους Αταίριαστους έρωτες.


Ο Αρκάς, με μια κίνηση με την οποία όχι μόνο προδίδει ότι παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο συζητιέται το έργο του αλλά και ότι διασκεδάζει με τις ασυνήθιστες επιθέσεις εναντίον ενός σκιτσογράφου (που φτάνουν ακόμα και στο σημείο να λένε ότι δεν κάνει ο ίδιος τις γελοιογραφίες του), έρχεται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

 

Ο μικρός Αλέξης Τσίπρας αποτελεί τη συνέχεια δύο ξεχωριστών παλιών ηρώων του: του Μοντεχρήστου, του αρουραίου της φυλακής που με σαρκαστικό τρόπο υπονομεύει τις σκέψεις του ιδεαλιστή Ισοβίτη, αλλά και του νεαρού πουλιού στις Χαμηλές Πτήσεις, που διαρκώς υποτιμά και ειρωνεύεται τον αφελή πατέρα του.

 

 

Ο Αρκάς, με έμμεσο αλλά ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο, υποδηλώνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας, ως ένα διαχρονικό «παιδί» της ελληνικής κοινωνίας, είναι ο εκφραστής του βαθέος κυνισμού που είχαμε συναντήσει να σατιρίζεται στις δύο αυτές πολύ σημαντικές δημιουργίες του, το αισθητικό και χιουμοριστικό επίπεδο των οποίων ποτέ δεν είχε σχολιαστεί αρνητικά.

 

Το φαινόμενο «εκτσογλανισμός» που εισήγαγε τα χρόνια της κρίσης στη δημόσια συζήτηση ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε προαναγγελθεί και εξηγηθεί, σε ανύποπτο πολιτικά χρόνο από τη δημοφιλέστερη εργογραφία του Αρκά στο παρελθόν.

 

Τα παιδικά χρόνια του πρωθυπουργού έρχονται, με άλλα λόγια, να απαντήσουν σε όλες εκείνες τις επικρίσεις που διαπιστώνουν ότι ο Αρκάς έχασε το παλιό διαπεραστικό ύφος διακωμώδησης της κοινωνικής πραγματικότητας.

 

Έρχονται να επισημάνουν ότι η πολιτική στροφή ως προς τη θεματολογία των σκίτσων του βρίσκεται σε πλήρη σύνδεση με τις παλιές του δημιουργίες και με αυτό που συχνά-πυκνά αποτέλεσε τον στόχο του μαύρου χιούμορ του, τα «κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας», το αντισυμβατικό ήθος που κυριάρχησε στη νεοελληνική κουλτούρα, απότοκο της μεγάλης επιτρεπτικότητας, της κεκαλυμμένης ιδιοτέλειας και της ακραίας διγλωσσίας που επέφερε η μεταπολιτευτική ευημερία.


Το παράδειγμα του Αρκά δεν είναι, βέβαια, το μόνο. Ο Δημήτρης Χατζόπουλος («Τα Νέα», «Καθημερινή») και ο Ανδρέας Πετρουλάκης («Καθημερινή») τα τελευταία χρόνια έχουν βάλει στο σατιρικό στόχαστρο, έγκαιρα και διεισδυτικά, την εθνικολαϊκιστική ηγεμονία τα χρόνια της κρίσης.

 

Είναι εκείνοι που πήγαν πρώτοι ενάντια στο κυρίαρχο ρεύμα του καλλιτεχνικού κόσμου, ιδίως των πιο γνωστών Ελλήνων κωμικών (Λαζόπουλος, Ζουγανέλης, Σεφερλής κ.ά.), να πρωτοστατήσουν υπέρ της ριζοσπαστικότητας της αγανακτισμένης πλατείας και της εναντίωσης στο παλιό πολιτικό σύστημα.

 

 

Οι γελοιογράφοι αυτοί θα αδιαφορήσουν για τις συνήθεις ευκολίες της ελληνικής γελοιογραφίας και θα σχολιάσουν σκωπτικά τις νέες ιδεολογικές διαιρέσεις που ανακύπτουν στην κρίση και ιδιαίτερα το δίπολο ευρωπαϊσμός - εθνικισμός, ρεαλισμός - λαϊκισμός, συναίνεση - διχασμός, ενώ θα κινηθούν σατιρικά όχι μόνο προς τους νέους πρωταγωνιστές της δημαγωγίας αλλά και στο λαϊκό έρεισμα που αυτοί απέκτησαν.


Αυτή η εξέχουσα γελοιογραφία που εμφανίζεται και ανθεί τα χρόνια της κρίσης με αντιλαϊκιστικό πρόσημο ‒συνεχίζοντας και εξελίσσοντας το παλιό παράδειγμα των ΚΥΡ και Ιωάννου‒ έχει τύχει της μεγαλύτερης αμφισβήτησης και επιθετικής κριτικής τόσο από στρατευμένες δημοσιογραφικές πένες όσο και από τα εξίσου στρατοπεδευμένα social media. Η κατηγορία ότι το χιούμορ του Αρκά έχει χάσει την οξυδέρκειά του ή ότι καταφεύγει σε ακραίες σεξιστικές ή άλλες προσβολές είναι συχνή.

 

Το γεγονός ότι το γελοιογραφικό χιούμορ, ταυτισμένο στην Ελλάδα με μια αντιεξουσιαστική θεώρηση των πραγμάτων, στρέφεται εναντίον της αριστεράς δεν γίνεται αποδεκτό όχι τόσο από τους άμεσα θιγόμενους πολιτικούς πρωταγωνιστές όσο από αυτούς που τους υποστηρίζουν ανοιχτά, ντροπαλά ή ενοχικά. Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι τα αστεία με τα οποία κάποτε γέλαγες τελικά αφορούσαν εσένα τον ίδιο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

Απόψεις
31 Σχόλια
12
annibas 28.2.2019 | 10:05
Πετυχημένα αλλά για να μην είναι και εμμονή θα ήθελα να δω και ένα να λέει :" Ήσουν άρρωστος και δεν ήρθες σχολείο ?
Όχι. Ήμουν πολιτικός κρατούμενος ".
Τα παιδικά χρόνια του επόμενου πρωθυπουργού.
avatar
Μαύρος Γάτος 28.2.2019 | 18:09
Όταν έχεις το μοναδικό ταλέντο να αυτογελοιοποιείσαι και να αυτοεξευτελίζεσαι (από τον πολιτικό κρατούμενο που αναφέρεις, έως το στημένο επεισόδιο στην Κυψέλη με το "είσαι και πολύ γκόμενος"), τότε βάζεις υπερβολικά ψηλά τον πήχη για τον γελοιογράφο που θα επιχειρήσει να σε σαρκάσει.
Φαντάσου δε να ζητήσεις από κάποιον γελοιογράφο το ακατόρθωτο: να καταπιαστεί με τον Αδωνη. Ο πήχης πήγε στην στρατόσφαιρα και ο γελοιογράφος θα αυτοπυρποληθεί... Αδύνατον να ξεπεραστεί το πρωτότυπο...
Ashton Heston III 1.3.2019 | 16:53
Ναι αλλαμα γελοιοποιήσει μόνο κουλη και αδωνι, πώς θα ξέρουμε ότι ο Αρκάς δεν είναι Χρυσή Αυγή; Πρέπει όλους να τους αναλάβει, έναν-έναν.

Να βάλει και κουτί συστάσεων απο το κοινό (που πριν ήταν αγανακτισμένο και έκαιγε την Αθήνα κάθε τόσο, αλλα τώρα με Αλέξη είναι όλοι ευχαριστημένοι και δεν ανοίγει μύτη--σωστά τα λέω παιδιά;).

Παρεπιπτόντως Μαύρε Γάτε, δεν έχεις γράψει ποτέ επικριτικά σχόλια εναντίον της κυβέρνησης, μήπως είσαι Συριζαίος;
avatar
Γράφων 28.2.2019 | 11:02
Ευλογητός ο θεός ημών.

Αυτό που χάνουν οι αριστεροί φίλοι είναι ότι δεν είναι πολιτικό το σχόλιο του Αρκά. Είναι κοινωνικό. Τον Τραμπάκουλα του Χάρρυ Κλυνν ειρωνεύεται, απλά αυτός τυγχάνει να είναι στην κυβέρνηση. Τον ίδιο χαρακτήρα (Πολάκης- Τραμπάκουλας) ειρωνευόμαστε 40 χρόνια κι όμως εκεί είμαστε.

Το Τζίμης-"πάμε πλατεία" του Λαζόπουλου είναι πρωθυπουργός, άσχετα τι είναι ο Λαζόπουλος σήμερα. Δεν έκανε πολιτικό σχόλιο ο Λαζόπουλος όταν έκανε καρικατούρα τον απαίδευτο, ανέμελο κι ανέφελο νέο ο οποίος είχε περισσότερα από όσα του αξίζαν. Έκανε κοινωνικό. Και η κοινωνία η οποία απαρτιζόταν από τέτοια άτομα εξέλεξε έναν τέτοιο πρωθυπουργό.

Απλά οι αριστεροί που θυμώνουν δείχνουν πόση ανεκτικότητα έχουν στην κριτική ή και την σάτιρα όταν οι ίδιοι είναι στην καρέκλα. Είναι γνωστό τι έλεγε ο Έκο στο Όνομα του Ρόδου. Αν υπάρχει γέλιο δεν μπορεί να υπάρχει φόβος. Εκεί ήταν ο φόβος του θεού εδώ ο φόβος της "δεξάς".
avatar
Ανώνυμος/η 1.3.2019 | 16:28
Θα συμφωνήσω πως το σχόλιο του Αρκά ήταν κοινωνικό. Στις 20ετίας και βάλε κυκλοφορίες του, που διάβαζα πιτσιρικάς, μπορούσα να διακρίνω κατά κάποιο τρόπο τον εαυτό μου, τους φίλους μου ή και (συμπαθή ή αντιπαθή) άτομα από τον ευρύτερο κύκλο.

Όμως, ακόμα κι αν αγνοήσουμε την (και καλά από αγανάκτηση) επιστράτευση του ατόμου/brand "Αρκάς" την τελευταία 4ετία, ακόμα κι αν κάποια σκίτσα τα θεωρήσουμε επιτυχημένα, εδώ πλέον έχουμε καταλήξει, προεκλογικά μάλιστα, να έχουμε μια πολύ συγκεκριμένη επίθεση σε ένα πρόσωπο και χιούμορ που μοιάζει να βγήκε από σταχυολόγηση των πιο "βασικών" τσιτάτων από τα social media - τίποτα original, τίποτα που δεν έχουμε ξαναδιαβάσει: σανό, καρέκλες, γραβάτες, ο χοντρός, σε μια σειρά που το σενάριο είναι σα να βγήκε μετά από σύσκεψη της "Ομάδας Αλήθειας".

Δεν γερνάνε όλοι οι καλλιτέχνες το ίδιο, ούτε κάποιους που κάποτε συμπαθούσαμε, είμαστε υποχρεωμένοι να τους ακολουθούμε άκριτα για πάντα. Ο Αρκάς δεν απευθύνεται πλέον σε άτομα που γουστάρανε το κάποτε subversive χιούμορ του - το μεροκάματο να βγαίνει και όλα καλά. Ελευθερία έκφρασης και επιλογών έχουμε βέβαια, και ο Αρκάς και εμείς.

P.S: Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε πως θα κρατήσει στον χρόνο η τελευταία αυτή περίοδος του Αρκά σε σχέση με τις παλιότερες δουλειές του.
avatar
Ανώνυμος/η 2.3.2019 | 14:03
Να σου πω την αμαρτία πάνω από τα μισά σκίτσα του Μποστ δεν τα καταλαβαίνεις αν δεν ξέρεις πολλή ιστορία έως και κουτσομπολιά της εποχής.

Υποχρέωση συμπάθειας δεν υπάρχει ούτε για τα άντερα μας.

Αλλά και τα δύο εγειρόμενα ζητήματα είναι περιφερειακά. Η ουσία είναι μια. Η δυσανεξία της αριστεράς στην κριτική και την σάτιρα.

Απλά δεν αντέχει ούτε την κριτική ούτε την σάτιρα.
asmilon 28.2.2019 | 11:21
Προσωπικα εχω βρει απολαυστικη την τελευταια σειρα σκιτσων του Αρκα. Ξεκαθαρα προσωποποιημενη και στοχευμενη, αλλα ειναι τετοιο το φαινομενο Αλεξης Τσιπρας που το τραβαει, οσο ελαχιστοι.
Boson 28.2.2019 | 11:36
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θεωρούν τον Αρκά τελειωμένο και "πουλημένο" αρνούνται να αναρωτηθούν γιατί ένας καλλιτέχνης που έχει αποφύγει για χρόνια την πολιτική σάτιρα, αποφασίζει αίφνης να την ασκήσει. Πόσο βαθειά ανησυχία εκφράζει αυτή η στροφή του. Βρίσκω πολύ σημαντικό ότι ο Αρκάς απαντάει ακόμα πιο έξυπνα και επιθετικά απέναντι στο "bullying" που δέχεται τα τελευταία χρόνια. Και το βρίσκω σημαντικό γιατί είναι πολύ πολύ σοβαρό να ασκείται "bullying" με σκοπό την λογοκρισία σε έναν δημιουργό, από ανθρώπους που μέχρι εχτές τον θαυμάζανε, επειδή τόλμησε να ασκήσει πολιτική κριτική που αντιτίθεται στην ιδεολογία τους.
Vasilis Efthimiou 28.2.2019 | 18:48
Το ζήτημα είναι γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν ασχολούνταν με την πολιτική σάτυρα.Θεωρούσε ότι όλα΄΄ βαίνουν καλώς΄¨?Θεωρεί ότι για την κατάντια μας φταίει κάποιος που κυβερνάει τα 4 τελευταια χρόνια και κανένας από τους προηγούμενους φωστήρες πρωθυπουργούς μας?Για το χιούμορ του δε νομίζω ότι μπορεί να αμφιβάλλει κανείς.Το σίγουρο όμως είναι ότι με την ψήφο του τα προηγούμενα χρόνια είναι συνυπεύθυνος για την τωρινή κατάσταση της χώρας.Γελάμε λοιπόν με την σάτυρά του αλλά καλό θα είναι να καταλάβει ότι για το ότι σήμερα είναι πρωθυπουργός ο Τσίπρας υπεύθυνος είναι και ο ίδιος.
Boson 28.2.2019 | 20:25
Κατά την άποψη μου, συνυπεύθυνοι είμαστε όλοι όσοι μεγαλώσαμε και συνδιαλαγήκαμε με το ελληνικό κράτος με τον ένα ή άλλο τρόπο, ψηφίσαμε ή όχι. Προφανώς και ο Αρκάς. Όμως αν θυμηθείς προς τα πίσω όλοι οι πολιτικοί που τρώγανε βαρύ κράξιμο και δούλεμα και σάτιρα κλπ, προσπαθούσαν κάπως να σταθούν ανώτεροι (με επιτυχία ή όχι), αλλά δεν κατάφερναν να απαξιώσουν το ταλέντο των κατακριτών τους. Θυμάσαι π.χ τον πόλεμο Σαρτζετάκη με Χάρυ Κλυν ή της Μαλβίνας με Σημίτη; Ο Σημίτης και ο Σαρτζετάκης φάγαν τα λυσσακά τους, αλλά το ταλέντο της Μαλβίνας και του Κλυν έμεινε αδιαπραγμάτευτο. Δεν είναι μόνο ο Αρκάς, όποιος μιλάει εναντίον τους αποδομείται ηθικά και αξιακά. Απλώς ο Αρκάς είναι πιο πετυχημένος και αποδεκτός για χρόνια και πάνω του αυτή η ξαφνική απαξίωση φαίνεται ξεκάθαρα.
Αλλά να σου πω κάτι; Δεν ξέρω για τον Αρκά, εγώ πάντως θεωρώ ότι η κυβέρνηση αυτή είναι πράγματι η χειρότερη από όσες έχω εγώ πετύχει (αυτές μετά της χούντας). Και έχω πετύχει πολύ χάλια κυβερνήσεις, όπως και εσύ φαντάζομαι :) Αλλά αυτή μου φαίνεται χειρότερη. Οπότε ούτε με εκπλήσσει η στροφή του Αρκά, ούτε θεωρώ ότι έχασε το ταλέντο του.
avatar
Ramon Ramone 28.2.2019 | 11:43
Το γεγονός ότι το γελοιογραφικό χιούμορ, ταυτισμένο στην Ελλάδα με μια αντιεξουσιαστική θεώρηση των πραγμάτων, στρέφεται εναντίον της αριστεράς δεν γίνεται αποδεκτό όχι τόσο από τους άμεσα θιγόμενους πολιτικούς πρωταγωνιστές όσο από αυτούς που τους υποστηρίζουν ανοιχτά, ντροπαλά ή ενοχικά. Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι τα αστεία με τα οποία κάποτε γέλαγες τελικά αφορούσαν εσένα τον ίδιο. Πηγή: www.lifo.gr

Respect!
Konstantinos pii 28.2.2019 | 16:58
αυτό το ελεεινό να μην δέχεσαι να αστειευεται ο κωμικός με σενα ενω ο ίδιος ρημαζες στο κορόιδεμα τους αλλους ειναι μια βαθιά συμπλεγματική συμπεριφορά αντάξια όσων ακολουθούνε τον σημερινό κυβερνητικό σχηματισμό χωρίς να εχουνε προσωπικό συμφερων....
avatar
carryplot 28.2.2019 | 17:48
Σ' αυτό το δήθεν "πολιτικό - κοινωνικό χιούμορ" δεν βλέπω τίποτα πολιτικό, ούτε κοινωνικό, ούτε χιούμορ.

Ο σκιτσογράφος προσωπικά απωθημένα βγάζει (γνωστό πώς ξεκίνησε η όλη ιστορία) και βέβαια απευθύνεται σε συγκεκριμένο κόσμο στον οποίο σερβίρει ακριβώς αυτό που επιθυμεί να δει (αντιφάσκοντας, γιατί υποτίθεται ότι κάτι τέτοια τα "μέμφεται").

Το πολιτικό σκίτσο ο Αρκάς δεν το έχει. Ποτέ δεν το είχε. Σε σύγκριση μάλιστα με μεγάλους πολιτικούς σκιτσογράφους (π.χ. με τον Ιταλό Altan που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά), ο Αρκάς μοιάζει με μαθητευόμενο μαθητούδι.
avatar
Aboeba 2.3.2019 | 12:25
Πως ξεκινησε η ιστορια;
avatar
Μαύρος Γάτος 28.2.2019 | 17:50
Θεωρώ απόλυτα λογικό και θεμιτό να σατιρίζεται η εξουσία γενικά και ο Τσίπρας ειδικότερα, ως φορέας αυτής στην προκειμένη, αλλά και γενικότερα οποιοδήποτε πολιτικό ή δημόσιο πρόσωπο.
Απλώς, θεωρώ πως το χιούμορ αρκετών από αυτές τις γελοιογραφίες του Αρκά κυμαίνεται πολύ συχνά μεταξύ του φτηνού χιούμορ και της προσπάθειας εκβιαστικής απόσπασης γέλιου (την ίδια αίσθηση είχα πριν δυο χρόνια σε συναυλία όπου ο Ζουγανέλης έκανε σόου). Μου δίνει την εντύπωση ότι έχει αρχίσει να εξαντλείται. Είναι και τέσσερις δεκαετίες στην πιάτσα...
Απολαμβάνω τον Πέτρο Ζερβό όταν διακωμωδεί τον Τσίπρα, σχεδόν πάντα επιτυχώς και με πολύ πιο σκληρό, σχεδόν ανελέητο τρόπο από εκείνον του Αρκά, ενώ αυτό συμβαίνει συχνά και στην περίπτωση του Ιωάννου, ο οποίος όμως μερικές φορές μου δίνει την εντύπωση ότι έχει αρχίσει κι αυτός να χάνει την έμπνευσή του και να επαναλαμβάνεται.
Ashton Heston III 1.3.2019 | 17:32
Ίσως να φταίνε τόσο τα "πρωτότυπα" όσο και το κοινό τους, που οι συγκεκριμένοι γελοιογράφοι επαναλαμβάνονται.

Κυβέρνηση που να είναι εξωφρενικά γελοία επι μονίμου βάσης δεν είχαμε ποτέ--μετά την χούντα εννοείται (αλλά την χούντα την φοβόμασταν ενώ με τους Συριζανελ γελάμε--όχι όλοι, βέβαια, μόνο κάποιοι από εμάς).

Εμενα περισσότερο με απασχολεί η ανοχή των ανένταχτων αριστερών απέναντι σε αυτό το αίσχος. Πραγματικά μου κάνει εντύπωση ότι έχουμε μια εξωφρενικά γελοία κυβέρνηση (να το επαναλάβω) και το μόνο που βγαίνει από τον συγκεκριμένο χώρο είναι μια συμπεριφορά μπλαζέ υπνοβάτη.

Όταν λοιπόν το κοινό αυτών των γελοιογράφων που αναφέρεις έχει ξεφουσκώσει σαν τρύπια σαμπρέλα, πως άραγε να έχουν οι διάφοροι Ζερβοί και Ιωάννου και Στάθηδες έμπνευση της προκοπής;

Το γιατί έχετε ξεφουσκώσει έτσι, αγαπητέ Γάτε, το αφήνω να το διερευνησετε εσείς όταν ξανακάνετε την "αυτοκριτική" σας.

Να προσθεσω και κάτι ακόμα: πέραν από το πολύ λυπηρό γεγονός του θανάτου του, λυπάμαι επιπλέον που ο Καλαϊτζης δεν ζει γιατί θα ήμουν πραγματικά περίεργος (καθότι λάτρης του όσο ζούσε) να δω τι θα έκανε με δαύτους.

Ο Πετρουλάκης πάντως είναι σε top form τα τελευταία χρόνια (προς μεγάλην μου τέρψιν, φυσικά).
St Beijinger 2.3.2019 | 06:05
"Η γελοιότερη κυβέρνηση από την χούντα" και "η χειρότερη κυβέρνηση από την χούντα", δύο ατάκες που παίζονται πολύ τελευταία από το στρατόπεδο της ΝΔ.
Μια απόδειξη για το αντίθετο φρέσκια-φρέσκια:
https://mikropragmata.lifo.gr/aksechasta/mono-stin-ellada-to-prothypourgiko-tim-enimeronotan-apo-periodika-opos-to-ciao-to-hello-kai-to-nitro/

Απλά ως άνθρωποι έχουμε κοντή μνήμη και ξεχνάμε ότι από την χώρα πέρασε ο "φτιάχνω την αλυσίδα εν κίνηση του ποδηλάτου" ΓΑΠ, ο "κυβερνητικό συμβούλιο στον Μπαϊρακτάρη όπου το κεντρικό θέμα είναι οι νταβατζήδες" Κωστάκης Καραμανλής, ο Αντρέας με την Μιμή και όλα τα λεφτά σε βίλες στην Εκάλη και αλλού και πολλά άλλα. Σημίτης με 15 σαρδάμ ανά δευτερόλεπτο και άλλα ωραία.

Ο Αρκάς λοιπόν (και ο κάθε αντισυριζαίος) έχει κάθε δικαίωμα να θεωρεί ότι η κυβέρνηση αυτή είναι η πρώτη (και η μόνη) που αξίζει μομφή και σάτιρα, και εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα να τον κοροϊδεύουμε για αυτήν την άποψη του.
Ashton Heston III 2.3.2019 | 16:46
Σίγουρα έχετε κοντή μνήμη γιατί ξεχνάτε τι συνέβη το 2015. Η γελοιοδέστερη κυβερνηση έχει υπάρξει και η πιό επικίνδυνη και η πιό αυταρχική, και συτά τά δύο τελευταία χαρακτηριστικά της είναι και τα πιό σοβαρά.

Όταν λέω γελοιοδέστερη δεν εννοώ μόνο ότι έχει τον Τσίπρα πρωθυπουργό, τον Καμμένο υπεθα τον Βαρουφάκη υποικ και grande διαπραγματευτή, και όλο το υπόλοιπο γκραν γκινιόλ τσίρκο που κυβερνάει αυτήν την στιγμή, αλλά κυρίως σε συνάρτηση του τι εξωφρενικά πράγματα προσπάθησε να κάνει και τι της βγήκε τελικά.

Δεν "διαχειρίζεστε την χρεοκοπία" όπως σας έχουν πει να γράφετε και να λέτε. Είστε το πιο βαθύ Πασόκ και η λαϊκη δεξιά του Μπαϊρακταρη μαζί, το κομμάτι εκείνο που προκάλεσε την χρεοκοπία, μαζί με ιδεοληπτικούς αριστεριστές και πασοκτζήδες γιάπηδες και "εκσυγχρονιστές". Κανονικός τραγέλαφος της καταστροφής.
avatar
Ramon Ramone 2.3.2019 | 23:12
@ Ashton Heston III

Θέλω να σου γράψω "Respect!" με κεφαλαία, αλλά δεν μου αρέσουν τα κεφαλαία...



@ St Beijinger

Στο 'χω ξαναπεί, δεν το σώνεις. Αυτά που (ορθά) περιγράφεις για τους προηγούμενους το τσούρμο του Μαξίμου τα έχει για breakfast. Μην πιάσουμε τώρα μεσημεριανό και dinner, θα ξημερωθούμε. Είναι σαν αυτό το "Ρε τι να μου πείτε, ρε; Μια νύχτα μου όλη σας η ζωή!" που λέγανε παλιά κάτι μόρτες. Γι' αυτό σου λέω, άσ' το να πάει στο διάολο...
Ashton Heston III 3.3.2019 | 18:13
Οταν ακόμα και ως ζωάκι συντροφιάς των ηγετών των ισχυρών χωρών, που απλώς προσπαθεί να γίνει καθεστώς στο εσωτερικό μοιράζοντας επιδόματα και προσλήψεις ο Τσίπρας είναι τόσο καταστροφικός μέσα σε μόλις μία τετραετία, φαντάσου, Ramon, αυτούς να κυβερνούν 40 χρόνια χωρίς επιτήρηση...
avatar
Μαύρος Γάτος 28.2.2019 | 18:01
Μια μικρή παρατήρηση:
Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Αρκάς έκανε τα πανέξυπνα -και όντως αρκετά σεξιστικά με τα ημερινά κριτήρια- κόμιξ του (τα οποία περιείχαν και σημαντικές δόσεις αυτοσαρκασμού - για θυμηθείτε το τετράπαχο γουρούνι να λέει "Με θέλουν όλες για το κορμί μου!") ο "εχθρός" του καλλιτεχνικού και του πιο "ανήσυχου" κόσμου και κυρίως της νεολαίας ήταν ο απίστευτος πουριτανισμός, η υποκρισία και η σοβαροφάνεια που χαρακτήριζαν σχεδόν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, από τη θεοσεβούμενη δεξιά του "Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια" ως την απολιθωμένη παραδοσιακή αριστερά. Ο όποιος σεξιστικός χαρακτήρας αυτών των αστείων περνούσε τότε σχεδόν απαρατήρητος.
Σήμερα, περισσότερο από μια γενιά αργότερα, δεν νομίζω ότι ο Κόκορας θα είχε την ίδια επιτυχία, ούτε καν ιδιαίτερη επιτυχία, για τους παραπάνω ευνόητους λόγους.
avatar
Γράφων 1.3.2019 | 06:46
Το χιούμορ του Αρκά ήταν και παραμένει αναρχικό.

Τότε κορόιδευε τον κοκκορα και το γουρούνι (ένας φεμινιστής θα μπορούσε να πει την πατριαρχια). Σήμερα κοροϊδεύει πάλι κόκορες και γουρούνια. Της πολιτικής.

Απλά επειδή τυχαίνει αυτοί οι κόκορες και αυτά τα γουρούνια να είναι αριστερά δεν ανέχονται το χιούμορ. Κι αρχίζουν ένα κάρο (ατέρμονες όπως όλες οι γνήσια αριστερες) συζητήσεις περί ταυτότητας του Αρκά, μπλα μπλα μπλα.

Έχει τόση πλάκα να βλέπεις αριστερούς να μην παραδέχονται ότι είναι εξουσία και ότι είναι η σειρά τους να μπουν στο στόχαστρο της σάτιρας. Κάτι που ο Σημίτης και ο Μητσοτάκης το αποδέχονταν πολύ πιο άνετα.

Αλλά εδώ οι μισοί αριστεροί αρνούνται την έννοια της εξουσίας...
avatar
iVasvas 3.3.2019 | 12:42
Θα διαφωνήσω και δεν το θέλω. Δεν μου φαίνεται όμως πολύ αστείο να συζητιέται η σχέση των αριστερών με την εξουσία. Η σύζυγος του πρωθυπουργού είπε κατά λέξη ότι 'δεν έχουμε πάρει την εξουσία'. Ο θεϊκός πολάκης είπε το ίδιο, δύο φεβρουαρίους πριν. Τουλάχιστον τρομακτικό, και φυσικά πέρασε στα χαλαρά.
Citellus citellus 3.3.2019 | 19:01
Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία Γράφοντα, είναι ο ΛΑΟΣ ο ίδιος. Ο Μέγας Ηγέτης Αλέξης ο Α' ενσαρκώνει τη θέληση του ΛΑΟΥ. Οτιδήποτε στρέφεται εναντίων του Ηγέτη, στρέφεται εναντίων του ΛΑΟΥ.
He-Man 28.2.2019 | 19:25
Μια χαρά ειναι ο Αρκάς.αντιπροσωπευτικος του μέσου κ του κοινού,που το διαβάζει.
12