Η κυρία Βάνα Μπάρμπα έχει κάνει ένα πέρασμα από τον ΛΑΟΣ και είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι επελέγη από το ΚΙΝΑΛ λόγω πολιτικής εμπειρίας ή τεχνοκρατικών προσόντων... Φωτο: EUROKINISSI/NDP PRESS

Ποιος θα ψηφίσει αυτούς τους losers και όχι περιπτώσεις Βάνας Μπάρμπα;

Μικρή τύχη έχουν οι υποψήφιοι με επαγγελματική καταξίωση, που δεν είναι τηλεπερσόνες, καυγατζήδες, «κληρονόμοι» ή επικεφαλής μηχανισμών.

Είναι υποψήφιος βουλευτής σε μεγάλη περιφέρεια για πρώτη φορά. Έχει κάποια προβολή, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με τα «μεγαθήρια» που καλείται να ανταγωνιστεί. Είναι αξιόλογος επαγγελματίας και έχει μετριοπαθή πολιτικό λόγο, χαρακτηριστικά που μάλλον δεν βοηθάνε. «Μου είπαν να στήσω μια κόντρα με τον Τάδε (υποψήφιο βουλευτή του αντίπαλου κόμματος που κατά καιρούς κάνει καυγάδες). Θα μας βοηθήσει και τους δύο καθώς και ο Τάδε έχει ανάγκη να ακουστεί περισσότερο γιατί δεν είναι σίγουρη η εκλογή του».


Ναι είναι μια λύση με αρκετή φαντασία και λίγη απελπισία. Οι νεότεροι ή «η πρώτη φορά» υποψήφιοι, που δεν είναι γνωστοί για κάποιο λόγο άσχετο με τις ικανότητές τους και την επαγγελματική τους διαδρομή, έχουν πολύ μικρές πιθανότητες να επιπλεύσουν στις βουλευτικές εκλογές. Πάνε οι ωραίες μέρες του 2012, όταν ο κόσμος έψαχνε φρέσκα πρόσωπα να βάλει έναν σταυρό.

 

Αυτή η τάση δεν συνεχίστηκε στις εκλογές του 2015. Η μεγάλη ταφόπλακα της ανάδειξης πολιτικών με ικανότητες, ήταν η αλλαγή του μοντέλου εκλογής ευρωβουλευτών το 2014 με ενιαία λίστα σε όλη τη χώρα. Αυτή η επιλογή είχε ως αποθέωση την εκλογή ευρωβουλευτών γιατί ήταν γνωστοί ως ποδοσφαιριστές ή σαματατζήδες της τηλεόρασης.


Η κρίση, η οικονομική και η πολιτική, έκανε τα πράγματα πολύ πεζά. Ένας επιτυχημένος επαγγελματίας του ιδιωτικού τομέα, έχει μικρή πιθανότητα να τα καταφέρει ως υποψήφιος βουλευτής, γιατί έχουν πολύ περισσότερη προβολή τηλεπερσόνες, καυγατζήδες, «κληρονόμοι» οικογενειακής βουλευτικής έδρας, επικεφαλής κομματικών μηχανισμών (που ενίοτε ξεκινούν από τα φοιτητικά χρόνια). Έτσι ελάχιστοι που έχουν διακριθεί για τις ικανότητές τους σε έναν τομέα έχουν όρεξη να μπουν υποψήφιοι, αν δεν έχουν κάποια μεγάλη προίκα δημοσιότητας.

 

Η κρίση, η οικονομική και η πολιτική, έκανε τα πράγματα πολύ πεζά. Ένας επιτυχημένος επαγγελματίας του ιδιωτικού τομέα, έχει μικρή πιθανότητα να τα καταφέρει ως υποψήφιος βουλευτής, γιατί έχουν πολύ περισσότερη προβολή τηλεπερσόνες, καυγατζήδες, «κληρονόμοι» οικογενειακής βουλευτικής έδρας, επικεφαλής κομματικών μηχανισμών.


Τα media κατά κανόνα προβάλουν αυτούς που κάνουν νούμερα, οπότε έχουμε φαύλο κύκλο. Άρθρο της Καθημερινής πρόβαλε 10 υποψηφίους διαφόρων κομμάτων στις πρόσφατες ευρωεκλογές με πλούσιο βιογραφικό. Από αυτούς δεν εξελέγη κανείς.


Η κατάσταση αυτή ευνοεί το να ασχολούνται με την πολιτική κυρίως οι παραπάνω κατηγορίες, συν άτομα που απασχολούνται κάπου στο δημόσιο και τρέχει ο μισθός όταν κάνουν εκστρατεία, ενώ αν δεν κερδίσουν θα ξαναγυρίσουν στη δουλειά τους. Αποτρεπτικό είναι και το μπάτζετ που χρειάζεται, καθώς μεγάλο μέρος της προβολής δεν αποκτάται δωρεάν. Και εδώ έχουν πλεονέκτημα όσοι έχουν έναν προσωπικό μηχανισμό, από άτομα ή ομάδες, που περιμένουν επιστροφή της «χάρης», αν εκλεγεί ο υποψήφιος.

 

Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, αφού αρκετά κόμματα ορίζουν ως υποψηφίους ακόμα και άτομα με κύριο, αν όχι αποκλειστικό, κριτήριο το ότι είναι γνωστοί. Τα κόμματα σιγά-σιγά γίνονται όμηροι των διασήμων, που νοιώθουν αυτόνομα, δεν δεσμεύονται από τις θέσεις του κόμματος, γι' αυτό συχνά μεταπηδούν εύκολα σε άλλο κόμμα που τους προσφέρει καλύτερες πιθανότητες εκλογής.

 
Αν ψάξεις, θα βρεις άσημους υποψήφιους με καλό βιογραφικό, ειδικά στις μεγάλες περιφέρειες. Δεν είναι εύκολη αυτή η έρευνα, λέει με επιχειρήματα σχολιαστής, που επιπλέον επισημαίνει το ζήτημα με τις υποψηφιότητες τόσων πολλών δημοσιογράφων. Σε αυτό τον καταιγισμό υποψηφιοτήτων από προβεβλημένους η κυρία Βάνα Μπάρμπα δεν είναι η χειρότερη περίπτωση. Είχε κάνει ένα πέρασμα από τον ΛΑΟΣ και είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι επελέγη από το ΚΙΝΑΛ λόγω πολιτικής εμπειρίας ή τεχνοκρατικών προσόντων.


Υπάρχουν και καλά νέα πάντως. Η διάσπαση των παλιών περιφερειών της Β' Αθηνών και του Υπολοίπου Αττικής είναι μια σωστή ενέργεια, καθώς οι τεράστιες εκλογικές περιφέρειες ευνοούν τη διαπλοκή, ένεκα του ότι ωθούν τους πολιτευτές να βρίσκουν πολύ μεγάλα ποσά χρηματοδότησης και συμμαχίες με μηχανισμούς που θέλουν ανταπόδοση. Οι νέες περιφέρειες που προέκυψαν από την κατάτμηση των δύο παραπάνω επιτρέπουν καλύτερη σχέση των πολιτών με τους υποψηφίους.


Η κρίση μεταμόρφωσε τους ψηφοφόρους προς το πιο κυνικό: πολύ λίγοι ψηφίζουν με βάση ιδεολογία, οι πιο πολλοί επιλέγουν κάποιον αιρετό από τον οποίο έχουν να περιμένουν κάτι άμεσο, χειροπιαστό. Η ίδια κρίση αβαντάρισε τους πιο ωμούς από τους υποψήφιους: ελάχιστοι είναι οι ρομαντικοί που υποστηρίζουν ότι θέλουν να προσφέρουν στα κοινά, οι πιο πολλοί το λένε με πολλούς τρόπους ότι θέλουν εξουσία και τα καλούδια που τη συνοδεύουν.

 

O νέος δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ.


Οι εξαιρέσεις γίνονται ολοένα και λιγότερες. Στις πρόσφατες δημοτικές/ευρωεκλογές ξεχώρισαν ελάχιστες, π.χ. ο νέος δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ. Πιο πολύ προβλήθηκε για το ότι είναι εβραϊκής καταγωγής και πολύ λιγότερο το πραγματικά ξεχωριστό που αντιπροσώπευε: ένας αγαπητός καθηγητής της Ιατρικής, που θέλησε να προσφέρει και στην πόλη του μετά το πέρας της ακαδημαϊκής τους καριέρας. (Κέρδισε στο νήμα. Να του ευχηθούμε καλή τύχη απέναντι στους παντοδύναμους μηχανισμούς των δήμων).


Δεν έχει χαθεί κάθε ίχνος ελπίδας. Το ομολογώ ότι δεν περίμενα να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος Βούλας-Βουλιαγμένης
ο Φινλανδός Teemu Lethinen, που έκανε μια εκστρατεία με στοιχεία από Βόρεια Ευρώπη και είναι τέτοιας πάστας που δεν θα του έδιναν ψήφο για ανταλλαγή με ρουσφέτια. Κι όμως τα κατάφερε...


Όταν οι ψηφοφόροι έχουν επιλογές, τότε είναι ικανοί να δώσουν ευκαιρία και σε κάποιους υποψήφιους που φέρνουν κάτι καινούργιο. Ψάξε το λοιπόν, γιατί είναι πολύ πιθανόν και στη δική σου περιφέρεια να βρεις υποψήφιους που δεν είναι τόσο γνωστοί, αλλά έχουν κάτι καλό να δώσουν. Ακόμα και ένας αξιοπρεπής αριθμός ψήφων είναι ένα ιδιαίτερο μήνυμα στην εποχή του κυνισμού και της άμεσης ανταπόδοσης.

Απόψεις
ΑΦΙΕΡΩΜΑ
4 Σχόλια
avatar
Άνγκελα Μέι Σούλτς 21.6.2019 | 10:23
Πολύ γλαφυρή περιγραφή της πραγματικότητας.
Στις εκλογές ας επιλέξουμε νέα πρόσωπα στον κοινοβουλευτικο βίο (όχι ηλικιακά απαραίτητα).
Αφου οι αρχηγοί των κομμάτων δεν πετάνε έξω τις παλιό καραβάνες ας τις πετάξουμε εμείς.
avatar
ΕΛΠΟ 21.6.2019 | 12:52
"Μικρή τύχη έχουν οι υποψήφιοι με επαγγελματική καταξίωση, που δεν είναι τηλεπερσόνες, καυγατζήδες, «κληρονόμοι» ή επικεφαλής μηχανισμών."

Τότε, είμαστε άξιοι της μακροπρόθεσμης πολιτικής μοίρας μας (που προβλέπει π.χ. η υπογεννητικότητα να μας "εξαφανίσει" σε 60 χρόνια).

Αλλά εμείς, με μυαλό ξεβλαχιασμένου κοτόπουλου "Κωστοπουλίκος", κάνουμε τη Βουλή μεσημεριανάδικο.

Και μας αρκεί για να τρισευτυχίσουμε λίγο καλαμπόκι ή μια κρέμα ημέρας.

Καθένας κάνει την επιλογή του, μόνο μην έρθει την 8η Ιουλίου και διαμαρτύρεται που δεν έχει ψωμί να φάει !

Να πάει στους "Μπογδάνους" και στις "Μπάρμπα" που ψήφισε να του δώσουν !

Το βάλαμε σε σειρά ποιος θα φταίει ή όχι ;...
avatar
Μαύρος Γάτος 21.6.2019 | 16:35
Ακόμα και ένας αξιοπρεπής αριθμός ψήφων είναι ένα ιδιαίτερο μήνυμα στην εποχή του κυνισμού και της άμεσης ανταπόδοσης. Πηγή: www.lifo.gr

Είναι ένας σπόρος που μπορεί να αποτελέσει την αρχή για ένα καλύτερο μέλλον.
Για μένα, ένα από τα χειρότερα και ασυγχώρητα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η διατήρηση του σταυρού στις ευρωεκλογές (γιατί η κατάργησή του ήταν απλούστατα κάτι το πανεύκολο και το εντελώς δωρεάν. Πόσο μάλλον που ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να προβάλλει το γεγονός ότι οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές του επιλέγονται δημοκρατικά από τη βάση του κόμματος - εάν βέβαια αυτό δεν καταργούνταν στο πλαίσιο της μετατροπής του σε αρχηγικό κόμμα...)
WLGFQ 21.6.2019 | 23:44
Δυο σχόλια:
Α) Το φαινόμενο έχει να κάνει με κάκιστη εφαρμογή της απλής αναλογικής:
Θα έπρεπε η χώρα να είναι χωρισμένη σε περιφέρειες με ίσο αριθμό ψηφοφόρων, που θα έστελνε κάθε μια ίδιο αριθμό ευρωβουλευτών με τις υπόλοιπες, ενώ ταυτόχρονα οι ψηφοφόροι να μπορούν να επιλέξουν στο ψηφοδέλτιό τους άτομα (αυτούς που θεωρούν ικανούς – ο καθείς με τα κριτήριά του) από όλα τα κόμματα κι όχι μόνο από ένα.
Π.χ. αν δικαιούμαι 4ψήφους να μπορώ να «σταυρώσω» τους Α, Β, Γ, και Δ όπου καθένας τους να υποστηρίζεται από διαφορετικό κόμμα.
Κάτι τέτοιο θα έδινε πλεονέκτημα σε άτομα βγαλμένα από τις τοπικές κοινωνίες και θα ανάγκαζε τα κόμματα να επιλέξουν άτομα με κριτήρια πέρα από την αναγνωρισιμότητα αφού ένας λαοφιλής υποψήφιος από μικρό κόμμα θα μπορούσε να προτιμηθεί και από ψηφοφόρους άλλων κομμάτων.

Β) Η ουσιαστική και μακρά παρουσία στο πολιτικό σκηνικό ικανών και αποτελεσματικών ατόμων με τις καλύτερες προθέσεις για το κοινό καλό, δεν είναι κάτι που μπορεί να συνδυαστεί εύκολα με μια ενεργή κι επιτυχημένη επαγγελματική καριέρα.
Ταυτόχρονα, κατά κανόνα, η ΕΕ δεν είναι πεδίο ενδιαφέροντος τόσο για τους Έλληνες ψηφοφόρους, όσο και τους ενδιαφερόμενους να σταδιοδρομήσουν πολιτικά. Τα «βαριά» πολιτικά χαρτιά των κομμάτων, κρατιούνται για το εσωτερικό. Σπάνια οι ευρωβουλευτές απασχολούν ιδιαίτερα με την ευρωκοινοβουλευτική δράση τους τούς εδώ ψηφοφόρους.
Επόμενο λοιπόν να «βολεύουν» πολύ οι δημοφιλείς μη ενεργά πολιτικές περσόνες που με την επαγγελματική τους δράση δεν «ενοχλούν» ούτε προκαλούν υποψίες διαπλοκής ή διαφθοράς από παρασκηνιακές δυνάμεις.
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια