Μπορεί όσοι φεύγουν έξω να αναζητούν μια στοιχειώδη αίσθηση δικαιοσύνης. Για να γυρίσουν, πρέπει να μπορούν να τη βρουν και στον τόπο τους.
Β. Στεργίου

Βrain drain: Μήπως φεύγουνε στο εξωτερικό για να μη γίνουν υπάλληλοι μιας «ελίτ» κληρονόμων;

Eίμαστε μια κοινωνία ακραίας αδικίας, όπου μετράει υπερβολικά πολύ το πώς λέγεσαι και υπερβολικά λίγο το πόσο καλά και αποτελεσματικά κάνεις τη δουλειά σου.

Πάντα νιώθω περίεργα μ' αυτές τις κουβέντες για το «πώς θα γυρίσουν οι Έλληνες που φύγανε τα χρόνια της κρίσης». Δεν είναι ο μελοδραματισμός τους μόνο που με ενοχλεί. Δεν είναι μόνο αυτή η μόνιμη κλάψα που επικάθεται στις κουβέντες για όλα τα θέματα της κοινής μας ζωής. Δεν είναι που μ' εκνευρίζουν οι προσεγγίσεις του τύπου «χώρα-μανούλα, που την αφήσανε τα παιδάκια της και τώρα περιφέρεται στο σπίτι με σύνδρομο άδειας φωλιάς». Είναι που σ' αυτές τις συζητήσεις δεν αναλύουμε επαρκώς το πόσο χάλια είναι να δουλεύεις υπάλληλος εκτός Δημοσίου στην Ελλάδα.

 

Πολλοί άνθρωποι που πάνε στο εξωτερικό ψάχνουν κάτι που δεν έχουμε εδώ. Έναν τόπο, όπου αρκεί να είσαι καλός στη δουλειά σου για να βρεις θέση. Συνεντεύξεις για δουλειά, όπου δεν πλανιέται ένα «τίνος είσαι συ;» και «ποιος σε στέλνει;» στον αέρα.

 

Οι νέοι άνθρωποι που βρίσκονται έξω συνυπολογίζουν στην απόφασή τους να μείνουν εκεί και τις ευκαιρίες που έχουν να βελτιώνονται και να εξελίσσονται. Εκθέσεις και μουσεία στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης δίνουν διαρκώς ερεθίσματα στους καλλιτέχνες, στους φοιτητές και σε όσους θέλουν να μορφωθούν μόνοι τους, χωρίς να ξοδέψουν πολλά λεφτά. Αρκετά πανεπιστήμια του εξωτερικού λειτουργούν πολύ καλά χωρίς να είναι πανάκριβα, ενώ υπάρχουν επιδόματα (ακόμα και για αλλοδαπούς) και ενισχύσεις, ώστε να κάνει κανείς το διάβασμά του χωρίς να σκέφτεται αν θα έχει να φάει.

 

Οι πληροφορίες για καλές θέσεις διαχέονται με δημοκρατικό τρόπο, συνήθως αρκεί απλώς να μπεις στο Ίντερνετ. Σε προγράμματα έρευνας συμμετέχουν όσοι έχουν καλούς βαθμούς και καλές ιδέες, ούτε γιοι ούτε σύζυγοι. Στις επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε ανομοιογενή περιβάλλοντα με ανθρώπους απ' όλο τον κόσμο, έρχονται σε επαφή με νέες πληροφορίες συνέχεια κι έτσι εξελίσσονται διαρκώς. Υπάρχουν βιβλιοθήκες που δεν λειτουργούν 8-1 σαν να είναι δημόσιες υπηρεσίες και παρέχουν φθηνή πρόσβαση σε υπολογιστές, βιβλιογραφία και πρόσφατα δεδομένα για όλους.

 

Οι άνθρωποι που δεν τους επιφυλάσσονται έτοιμες θέσεις ή έτοιμες προσβάσεις λόγω κληρονομικού «δικαιώματος» χρειάζονται περισσότερο αυτά τα περιβάλλοντα, ώστε να αναπτυχθούν οι ίδιοι και να αποκτήσουν τις ευκαιρίες και τις προσλαμβάνουσες που οι άλλοι βρήκαν έτοιμες. Βλέπω διάφορους Έλληνες και Ελληνίδες να σταδιοδρομούν σε επιχειρήσεις και οργανισμούς στο εξωτερικό. Να λαμβάνουν μεγάλες χρηματοδοτήσεις για την έρευνά τους. Να μιλάνε σε συνέδρια ή απλώς να βγάζουν χρήματα χωρίς να δουλεύουν ατέλειωτες ώρες.

 

Δεν σκέφτομαι ότι είναι λιγότερο πατριώτες. Σκέφτομαι ότι είναι λιγότερο κληρονόμοι, λιγότερο προικισμένοι από την τύχη με μια έτοιμη θέση κάπου. Πρόκειται, συχνά, για ανθρώπους που οι γονείς τους είχαν «απλώς» να τους σπουδάσουν, να τους βάλουν στο πανεπιστήμιο και μετά να τους ευχηθούν «καλή τύχη», χωρίς να τους κληροδοτήσουν κάποιο έτοιμο μαγαζί. Σ' αυτούς τους ανθρώπους δεν αρέσουν τα κλειστά συστήματα όπου μπαίνεις μεν, αλλά είσαι πάντα στην περιφέρεια, επειδή λέγεσαι έτσι και όχι κάπως αλλιώς.

 

Αν οι άνθρωποι που πήγαν έξω για να δουλέψουν, γυρίσουν εδώ, θα αντικρίσουν πάλι αυτό που άφησαν πίσω τους και τους έδιωξε. Εξαιρέσεις, φυσικά, υπάρχουν (ευτυχώς!), αλλά η γενική εικόνα δεν είναι καλή. Θα δουν μπροστά τους μια χώρα παράδεισο της ομοιογένειας, της κλειστότητας και της οικογενειοκρατίας. Οι άνθρωποι που θέλουν να εξελίσσονται μάλλον δεν βρίσκουν ελκυστικό το να δουλεύουν σε περιβάλλοντα όπου όλοι μοιάζουν με όλους και έχουν αποφοιτήσει από τις ίδιες αίθουσες.

 

Επιπλέον, μάλλον δεν θέλουν να λογοδοτούν στον γιο, στην κόρη ή στον ανιψιό του ιδιοκτήτη και να είναι για όλη τους τη ζωή υπάλληλοι σε κάποια δυναστεία. Ακόμα χειρότερα, μάλλον δεν θα έχουν καμία όρεξη να δουλεύουν κάπου όπου υπάρχει ταβάνι στο τι μπορείς να πετύχεις αν δεν ανήκεις στην αγία ελληνική οικογένεια που τρέχει την επιχείρηση. Δεν μου φαίνεται περίεργο που πολλοί Έλληνες θέλουν να δουλέψουν κάπου απαλλαγμένοι από τον επαρχιωτισμό και την εσωστρέφεια της ελληνικής οικονομικής ζωής. Ούτε μου κάνει εντύπωση που νέοι άνθρωποι με προσόντα δεν έχουν καμία όρεξη να υπακούν σε ανιψιούς και συζύγους.

 

Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα γυρίσουν να δουλέψουν στη χώρα αν δεν τους δοθεί η εντύπωση πως δεν είμαστε μια κοινωνία ακραίας αδικίας, όπου μετράει υπερβολικά πολύ το πώς λέγεσαι και υπερβολικά λίγο το πόσο καλά και αποτελεσματικά κάνεις τη δουλειά σου. Μπορεί όσοι φεύγουν έξω να αναζητούν μια στοιχειώδη αίσθηση δικαιοσύνης. Για να γυρίσουν, πρέπει να μπορούν να τη βρουν και στον τόπο τους.

Απόψεις
34 Σχόλια
avatar
xristosd 6.10.2019 | 09:50
Και να προσθέσω...σε μθα χώρα που φέρνει και επίσημα την οικογενειοκρατία στην εξουσία, ρα δικά μάς παιδιά σε θέσεθς ειτελικές (του κράτοτς), και όπου το Ελλάς Ελλήνων Παπαδαριό γίνεται το τρίοτυχο υπουργών παιδείας και πολιτισμού...
avatar
pane 6.10.2019 | 11:52
πλύ σωστό άρθρο. Γι΄αυτό γελάω όταν μιλάνε για σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας. Τρανταχτό παράδειγμα τα βραβεία Θαλής, που η επιτροπή βράβευσε την "επιστήμονα της ΝΑΣΑ" χωρίς να ελέγξει το βιογραφικό της, με όρους τηλεθέασης και προφανώς κονέ.
avatar
Μαύρος Γάτος 6.10.2019 | 16:59
Οταν μιλάνε για σύνδεση των ελληνικών πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας σκέφτομαι αυτόματα σχολές ντελιβερικής, πιτσαδορικής και κουριερικής, μάστερ σουβλακοποιητικής και γκαρσονικής, διδακτορικά μπιτσομπαρικής...
avatar
pane 6.10.2019 | 19:18
χα χα! Νομίζω όμως ότι θα είναι μία σχολή και ένα πτυχίο "τα κάνω όλα με το βασικό μισθό"
avatar
Μαύρος Γάτος 7.10.2019 | 16:49
προς pane :
Ποιο βασικό μισθό;
Σε λίγο θα μας μιλήσεις και για 8ωρο και υπερωρίες!
Δεν ζούμε σε σοβιετία!
"Τα κάνω όλα με ό,τι προαιρείσθε", αυτό είναι το σωστό.
avatar
Aardvark 8.10.2019 | 23:06
Καμία σχέση το ένα με το άλλο. Αυτά είναι χαζοκουκουεδίστικα (και το ΚΚΕ μία από τις πολλές κλίκες είναι, παρεπιπτόντως).
avatar
Alice 6.10.2019 | 13:13
Ποσο σωστο το αρθρο σας! Συγχαρητηρια!
avatar
Giota theo 6.10.2019 | 14:31
Είναι δυστυχώς αλήθεια. Ωστόσο, επειδή έχω εργαστεί και στο εξωτερικό, σε οργανισμό της ΕΕ, και εκεί παίζει μεγάλο ρόλο η γνωριμία. Περισσότερο από ο,τι μπορεί κανείς να φανταστεί. Μπορεί να έχεις πετύχει σε ευρωπαϊκό διαγωνισμό. Αν δεν έχεις κάποιον από μέσα να σε τραβήξει σε συγκεκριμένη θέση, δε θα διοριστείς ποτέ. Ο νεποτισμός της Ελλάδας μπροστά σε αυτόν της ΕΕ φαντάζει ψιλικαντζίδικο.
Απλά στην Ελλάδα αυτό που είναι τόσο απογοητευτικό είναι η γενική αναποτελεσματικότητα. Όλοι οι οργανισμοί είναι μαγαζάκια κάποιου, συνήθως με τεράστιο εγώ, ανάγκη αυτοπροβολής και με λογική αρπακτικού (να φάω όσα μπορώ εγώ και τα παιδιά μου). Δεν υπάρχει δημιουργικότητα και καινοτομία γιατί συνήθως επικεφαλής είναι ένας άχρηστος διορισμένος κομματικά ή οικογενειακά που δε μπορεί να κάνει τίποτα.
Tor Mentor 6.10.2019 | 21:39
Όπως τα λες - και όχι μόνο στην ΕΕ- έρευνα τριετίας έδειχνε στην Βρετανία πως το 50% των διευθυντικών θέσεων των κορυφαίων επιχειρήσεων στελεχώνονται από το 3% του πληθυσμού.
( Συγκεκριμένα το 3% με τα υψηλότερα εισοδήματα...)
avatar
Μαύρος Γάτος 6.10.2019 | 16:55
Άψογο κείμενο.
Αυτοί ήταν ακριβώς οι λόγοι για τους οποίους -ανήκοντας σε μια παλιότερη γενιά όπου αυτό ήταν δυνατόν- προτίμησα τις δυσκολίες ενός ελεύθερου επαγγέλματος, δημιουργικού αλλά όχι ιδιαίτερα καλοπληρωμένου, από μια αισθητά καλύτερα πληρωμένη (και σίγουρη τότε) μισθωτή εργασία, με όλα όμως τα μειονεκτήματα που περιγράφηκαν.
avatar
Μαύρος Γάτος 6.10.2019 | 16:56
Και μια που έγινε λόγος για δυναστείες, κάτι που διάβασα στο μπλογκ του Νίκου Σαραντάκου:

Όνομα : Κώστας
Επάγγελμα : Καραμανλής
Damianos C 6.10.2019 | 18:42
Εξαιρετικό, και πολύ διπλωματικό που δεν αναφέρεστε σε ονόματα σχολείων ?
avatar
Μαρία-Μαρία 6.10.2019 | 21:39
Νομίζω θα μπορούσε να γραφτεί ένα άρθρο "μήπως φεύγουνε στο εξωτερικό για να τύχουν σε ένα κράτος όπου κάτι λειτουργεί;", εναλλακτικά μπορούν να γίνουν πολλά μικρότερα: "για να μπορούν να πάνε στο νοσοκομείο άμεσα", "για να μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους στα δικαστήρια", "για να μπορούν τα παιδιά τους να σπουδάσουν", "για να μπορούν να ξεκινήσουν μια επιχείρηση", "για να μπορούν να αγοράσουν ένα σπίτι" και πάει λέγοντας...
avatar
Johhny Walker 6.10.2019 | 22:48
Πολυ σωστό άρθρο. Ο κύριος λόγος που φεύγουν οι νέοι μορφωμένοι ανθρωποι ειναι η ελλειψη αξιοκρατίας. Εξάλλου το ίδιο συνεβαινε και πριν ξεκινήσει η κρίση. Και αυτό δεν είναι μόνο προβλημα του δημοσιου ή του ιδιωτικού τομέα, είναι αποτέλεσμα της νοοτροπίας της ελληνικής κοινωνίας και της αφόρητης οικογειοκρατίας της.
avatar
West Attica 6.10.2019 | 23:01
Eξαιρετικό κείμενο.
Ας σκεφτούμε μόνο πως ο Bourdieu έγραφε για τους Κληρονόμους (κάνοντας αναφορά στο κοινωνικό/πολιτιστικό κεφάλαιο που συμβάλει στην πρόσβαση των μαθητών/τριων στην Ανώτατη εκπαίδευση) για μια κοινωνία που δίνει πολύ περισσότερες ευκαιρίες σε σχέση με την ελληνική........
avatar
Ανώνυμος/η 6.10.2019 | 23:42
Αν και το εξαιρετικό άρθρο είναι πηγή προβληματισμού, δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου που συμφωνώ με όλους τους σχολιαστές, είχα αρχίσει να νιώθω ότι βλέπω λάθος τα πράγματα.
avatar
Ace Ventura 7.10.2019 | 00:33
Θα διαφωνήσω με πολλά σχόλια, δεν νομίζω ότι το άρθρο είναι εξαιρετικό, αλλά το βρίσκω μέτριο προς καλό. Πάντως, δεν μας λέει κάτι που δεν γνωρίζουμε. Άλλωστε, δεν μας λέει κάτι που δεν γνωρίζουμε: στις έρευνες που γίνονται κατά καιρούς, η πρώτη αιτία που οδήγησε αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό είναι η εκεί έλλειψη αναξιοκρατίας. Συνήθως, το ύψος των μισθών είναι δεύτερο ή τρίτο αίτιο.

Ως κάποιος που ζει χρόνια στο εξωτερικό και ψάχνεται να επιστρέψει, θα σας πω ότι αναξιοκρατία, κονέ και γνωριμίες δεν είναι «προνόμιο» της Ελλάδας αλλά υπάρχει παντού και σε μεγαλύτερο βαθμό. Όμως, ένας που φεύγει έχει καταφέρει να διαπεράσει τα εμπόδια της έλλειψης κονέ. Το «εξωτερικό» είναι μία τεράστια αγορά και είναι πιο πιθανό να βρεις την αξιοκρατική θέση.

Τεράστια διαφορά με την αγορά της Ελλάδας είναι το γεγονός ότι υπάρχουν ευκαιρίες εξέλιξης. Εάν είσαι νέος ειδικευμένος τεχνίτης ή επιστήμονας και καταφέρεις να γίνεις δεκτός σε έναν οργανισμό, είναι πιο εύκολο να αναρριχηθείς σε ανώτερες θέσεις χωρίς μάλιστα να καείς από την υπερβολική εργασία/εκμετάλλευση.

Για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, ακόμα και στη Σκανδιναβική γη της επαγγελίας, υπερωρίες, εκτός έδρας, αυστηρό ωράριο κλπ. μόνο στο δημόσιο ή σε πολύ μεγάλους οργανισμούς. Η διαφορά είναι ότι όταν χάρη στην εργασία σου ο εργοδότης βγάζει 10, εσυ θα πάρεις 5, ενώ στην Ελλάδα θα πάρεις 1-2.

Υπεραπλουστευμένα ένεκα χώρου
avatar
eirini_s 7.10.2019 | 15:19
Θα συμφωνίσω απόλυτα μαζι σου, το άρθρο δεν προσφέρει καμία καινούργια πληροφορία και δείχνει άγνοια για τις συνθήκες εργασίας και έρευνας στην ΕΕ. Εργάζομαι 4 χρόνια ως ερευνήτρια στο εξωτερίκο κ οι γνωριμίες και το βύσμα είναι πιο αναγκαίες απο οτι στην Ελλάδα.
avatar
king_julien 7.10.2019 | 08:58
Έχοντας ζήσει σε 3 διαφορετικές χώρες του εξωτερικού μέχρι τωρα, αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι η αξιοκρατία αφορά μόνο εταιρείες, καθώς ενδιαφέρονται προφανώς να προσλάβουν άτομα ικανά που να μπορούν να αυξήσουν την αποδοτικότητα και την κερδοφορία τους. Ειδικα στον τομεα της έρευνας, χωρίς γνωριμιες δεν πας πουθενα.
avatar
Γράφων 7.10.2019 | 10:23
Συμφωνώ απόλυτα σχεδόν σε όλα.

Μία μόνο ερώτηση. Γιατί συνήθως όσοι υπέρ των "άλλων χωρών" -και παράλληλα έχουν παραμείνει εδώ- αρνούνται κομβικά σημεία του εν Ελλάδι εκσυγχρονισμού;
Βαγγέλης 7.10.2019 | 12:07
Το Περιμένοντας τους βαρβάρους, φαντάζομαι το ξέρετε. Τι θέλετε, λοιπόν; Πάνω που τους βρήκαμε τους βάρβαρους και ησύχασε το κεφάλι μας, να τους εκπολιτίσουμε;
avatar
Γράφων 7.10.2019 | 12:29
Στ’ ορκίζομαι Βαγγέλη μου, για κάτσε να τα πούμε
στο τάβλι αυτό που παίζουμε, στο ούζο που θα πιούμε
[...]
Για άκουσε τα νέα της Αλεξάνδρας
που μου ’λεγε δεν ξέρω τι θα πει άντρας

https://www.youtube.com/watch?v=51d9wVJeIBo

Είμαι το λαϊκού ρεπερτορίου φορ δη οκέιζον.
avatar
Harlan 7.10.2019 | 13:55
Πολλή υποκρισία έχει πέσει. Και στο άρθρο και στα σχόλια.

Ωστε στην Ελλάδα κυριαρχεί η οικογενειοκρατία και κανένας δημιουργικός / έξυπνος / μορφωμένος δεν μπορεί να κάνει τίποτα;
Εχω μερικές 100δες αντίθετα παραδείγματα πρόχειρα, αλλά ας δεχτώ αυτήν την φράση σαν σωστή.

Ωστε στις άλλες χώρες κυριαρχεί η αξιοκρατία; Κούνια που σας κούναγε.

Ολοι εσείς λοιπόν που φεύγετε από την Ελλάδα επειδή (και καλά) κυριαρχεί η οικογενειοκρατία και πηγαίνετε στο εξωτερικό επειδή εκεί (και καλά) κυριαρχεί η αξιοκρατία, δεν έχετε ΤΙΠΟΤΑ άλλο στις προτεραιότητες σας εκτός από τα φράγκα;
Να την βράσω και την μόρφωση σας και τα πτυχία σας, αν το μόνο ερώτημα που σας ενδιαφέρει είναι το "που θα κάνω καριέρα με μπόλικα φράγκα και γρήγορα".

Οικτίρω αυτούς που επιλέγουν χώρα με βάση το ύψος του μισθού τους.

Δεν μιλάω για εξαθλιωμένους που πεινάνε και μεταναστεύουν αλλού για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Αυτοί είναι απόλυτα δικαιολογημένοι.
Αλλά οι προνομιούχοι που επιλέγουν χώρα με κριτήριο το που θα βγάλουν πιο εύκολα τα πιο πολλά φράγκα είναι αξιοθρήνητοι.

Υ.Γ. Σαφώς και υπάρχουν πολλά στραβά στην Ελλάδα, που πρέπει να διορθώσουμε. Μεταξύ άλλων και η έλλειψη αξιοκρατίας. Αλλά εδώ μιλάμε για ωφελιμιστές που κρίνουν με μοναδικό κριτήριο την τσεπούλα τους, την καριέρα τους και τον μισθουλάκο τους
avatar
Γράφων 7.10.2019 | 16:56
Στο 99% διαφωνώ μαζί σου αλλά εδώ έχεις ένα point.
avatar
Johhny Walker 7.10.2019 | 20:59
Η αξιοκρατία δεν ειναι θεμα χρηματων, ειναι θέμα αξιοπρέπειας. Οταν βλεπεις το γονο ή αυτον που εχει γνωριμιες να παιρνει κατι που δεν του αξίζει, χανεις οποιαδηποτε πιστη στο σύστημα. Αυτό λέει το άρθρο, οτι πολλοί απο αυτους που φεύγουν, ειδικά οι μορφωμένοι, δεν το κάνουν τοσο για τα λεφτά όσο για να βρουν καλύτερες συνθήκες και κυρίως αξιοκρατία. Τωρα πως εσύ κατάλαβες το αντίθετο...
avatar
kstefi 7.10.2019 | 23:01
Ναι βρε συ, αλλά ένας υψηλός μισθός είναι όντως ένας από τους λίγους λόγους για να αφήσει κανείς την ευκολία του να μένει στην πατρίδα του, πόσο μάλλον όταν αυτή είναι μια μεσογειακή χώρα.Και πόσο μάλλον όταν η άλλη εναλλακτική είναι να τον τρέφουν οι γονείς του ενώ είναι άνω των τριάντα. Ενδεχομένως η έλλειψη αξιοκρατίας να είναι περισσότερο εμφανής στην Ελλάδα, γιατί δεν υπάρχει σοβαρή επιχειρηματικότητα, όπου εκ των πραγμάτων κάποιος θα ήθελε αξιόλογους συνεργάτες. Δεν είναι ηθικό το ζήτημα. Όπως και να έχει, επειδή ανήκω στην κατηγορία που οικτίρεις :P μπορώ να σου πω, πως νιώθω άσχημα που δεν έχω τον χαρακτήρα να παλέψω για κάτι καλύτερο στην χώρα μου, δεν νιώθω περήφανη για το ότι έφυγα και θαυμάζω τους σοβαρούς ανθρώπους που καταφέρνουν πράγματα στο δύσκολο ελληνικό πλαίσιο. Απλώς εγώ προσωπικά, στην Ελλάδα θα ήμουν μια ακόμα άνεργη που δεν έχει να συνεισφέρει τίποτε στο κοινό καλό. Εδώ που βρίσκομαι άνθισα και νιώθω ευτυχής για αυτό. Και πού ξέρεις, ίσως, μακάρι να βρω τον τρόπο να φανώ κι εγώ χρήσιμη στην χώρα μου. :)
avatar
Harlan 8.10.2019 | 08:28
@kstefi ευχαριστώ για το δημιουργικό σχόλιο. Διαφέρουμε αρκετά στο πως βλέπουμε τις ζωές μας. Το ότι διαφέρουμε είναι απλή διαπίστωση, δεν είναι αξιολόγηση. Δεν λέω δλδ ότι είσαι "λάθος" είτε "χειρότερη" σε οτιδήποτε.

Επισημαίνω τις διαφορές π.χ. στο ότι εγώ δεν νιώθω καμία ανάγκη να φανώ χρήσιμος στην χώρα μου όπως εσύ. Χρήσιμος στην (οποιαδήποτε) χώρα, μπρρρρρ.

Επίσης θεωρώ ανούσιο το ερώτημα "να κάτσω στην χώρα μου να παλέψω", οπότε δεν ασχολούμαι.

Τελευταίο και σημαντικότερο: είμαι πολύ διαφορετικός από την φράση σου "αν έμενα ... θα ήμουν μια άνεργη που δεν έχει να συνεισφέρει στο κοινό καλό".

Το κοινό καλό δεν με πολυενδιαφέρει. Αλλά ακόμα και αν ήθελα να το υπηρετήσω, αυτό ποτέ δεν θα το έκανα με (μισθωτή) εργασία.

Αν υποθέσουμε ότι θα ήθελα κάποτε να υπηρετήσω το γενικό καλό, θα γινόμουν πολιτικός ;-)
Η (το πιθανότερο) ακτιβιστής. Τόσα παιδάκια, τόσα ζώα υποφέρουν, τόσοι άρωστοι και αδύναμοι υπάρχουν. Με το να πηγαίνεις 8 - 5 σε μια δουλειά και να βγάζεις φράγκα, δεν βλέπω πως θα τους βοηθήσεις.

Εκτός αν με την φράση "κοινό καλό" εννοείς τον λογαριασμό σου στην τράπεζα.

Στην τελική, ούτε θέλω ούτε μπορώ να κρίνω το αν έκανες καλά που μετανάστευσες. Από την στιγμή που είσαι ευτυχισμένη, πολύ καλά έκανες και εύχομαι το καλύτερο.

Εκείνο που λέω είναι ότι στυλιζάρουμε μια απλή συμφεροντολογική απόφαση (το που βγάζεις ευκολότερα φράγκα) με στομφώδεις θεωρίες περί αξιοκρατίας, περί Ελλάδας, περί οικογενειοκρατίας κλπ.

Υ.Γ. Και να θυμάσαι ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία ;-) ;-)
Τα λεφτά είναι πολύ ευτελές κριτήριο για να ρυθμίζουμε την ζωή μας στην βάση το που θα βγάλουμε περισσότερα.
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 8.10.2019 | 07:55
Ευχαριστω για το σχολιο σου, Harlan.
avatar
Aardvark 8.10.2019 | 23:12
Δηλ. μέχρι "μη εξαθλιωμένοι" δικαιούμαστε να φθάσουμε; Και μετά από αυτό το σημείο πρέπει να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο; Ή είσαι πολύ πλούσιος με λυμμένα τα προβλήματα ή πολύ μικρός ηλικιακά και έχεις ακόμη να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.
avatar
METAR 7.10.2019 | 20:45
Εντάξει δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε την κατάσταση που περιγράφει το άρθρο, αλλά οι γενικεύσεις δίνουν λάθος εικόνα. Και στο εξωτερικό ο ντόπιος έχει αναμφισβήτητο προβάδισμα και είναι λογικό. Οπως σχολιάζουν άλλωστε εδώ, όσοι ζουν στο εξωτερικό. Και οι δυσκολίες του Ελληνα έξω είναι σχετικές με την κουλτούρα του, όπως ήταν και στις εποχές που μετανάστευαν οι παππούδες. Στην τελική όμως αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ο αμείλικτος νόμος της προσφοράς και της ζήτησης εν προκειμένω στην αγορά εργασίας, αν υπάρχει ζήτηση στελεχών οι όροι απασχόλησης είναι πολύ καλοί. Είχαμε ασχοληθεί ποτέ στην Ελλάδα με το θέμα αυτό γιά 25 χρόνια πριν το 2010 ? Θεωρούσαμε ότι η αγορά ήταν ισορροπημένη. Η πίτα στην Ελλάδα δεν έφτασε δυστυχώς ούτε καν γιά τους ικανούς. Γιά να δούμε τουλάχιστον τώρα αν αλλάζουν τα πράγματα.
Και γιά τον σχολιαστή που γενικεύει τους συμπατρώτες που φεύγουν έξω γιά τα εύκολα και γρηγορα φράγκα και τον οφελιμισμό, να ρωτήσει και να ψάξει καλύτερα ποιό είναι το προφίλ των Ελλήνων που πήγαν π.χ. στη Μεγάλη Βρετανία τα τελευταία 8 χρόνια. Τα παραμυθάκια γιά "τα καλύτερα μυαλά" είναι γιά τους δημοσιογράφους, ο δράκος όμως δεν αναφέρεται πουθενά.
avatar
METAR 7.10.2019 | 21:15
Ηθελα να ξερα αν σε κάποια χώρα του εξωτερικού ανατραπούν οι συσχετισμοί στην αγορά εργασίας και δεν υπάρχουν αγγελίες να δούμε τότε πού θα πάνε οι αξιοκρατίες τους και τα σχετικά. Οι λαοί της Ευρώπης μιά χαρά ξέρουν να κάνουν διακρίσεις σαν αυτές που κάνουμε κι εμείς, αν χρειαστεί
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 8.10.2019 | 08:07
Λιγες σχετικες βινιετες :

1 ) 25.12.2018 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB
Ένας στους 3 εργαζόμενους παίρνει λιγότερα από 600 ευρώ
http://www.topontiki.gr/article/302506/enas-stoys-3-ergazomenoys-pairnei-ligotera-apo-600-eyro

2 ) Πάνω από 17.500 Έλληνες γιατροί έφυγαν και εργάζονται στο εξωτερικό
Ένας στους τέσσερις γιατρούς του ΙΣΑ είναι είτε άνεργος είναι υποαπασχολούμενος
https://www.lifo.gr/now/greece/216592/pano-apo-17-500-ellines-giatroi-efygan-kai-ergazontai-sto-eksoteriko

3 ) Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να φύγεις από την Ελλάδα !!!
https://www.youtube.com/watch?v=kXsifDGZiWE

4 ) 9.4.2018 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB
«Τσάμπα» εργαζόμενοι στην Ελλάδα - Στο μισό το μισθολογικό κόστος σε σχέση με την ΕΕ
http://www.topontiki.gr/article/267758/tsampa-ergazomenoi-stin-ellada-sto-miso-misthologiko-kostos-se-shesi-me-tin-ee

5 ) ΕΛΣΤΑΤ: Χωρίς εσωτερική τουαλέτα χιλιάδες σπίτια στην Βόρεια Ελλάδα
Στην πλειονότητα αυτών των κατοικίων, το λουτρό είναι στην αυλή
https://www.lifo.gr/now/greece/215570/elstat-xoris-esoteriki-toyaleta-xiliades-spitia-stin-voreia-ellada

6 ) Ενάμιση δισ. ευρώ ξόδεψαν οι οικογένειες για την εκπαίδευση των παιδιών τους
Στη χώρα μας ο κάθε μαθητής γυμνασίου ή λυκείου, στοιχίζει στο κράτος 3.200 ευρώ ετησίως και στην οικογένεια του άλλα 1.548 ευρώ ετησίως, σύνολο σχεδόν 5000 ευρώ (4.748).
https://www.tanea.gr/2018/10/04/greece/education/enamisi-dis-eyro-ksodepsan-oi-oikogeneies-gia-tin-ekpaideysi-ton-paidion-tous/

7 ) Βιασμοί, διαρρήξεις, ναρκωτικά: Η ανεξέλεγκτη κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια
https://www.lifo.gr/articles/greece_articles/213089/i-anekselegkti-katastasi-sta-ellinika-panepistimia

8) Διορισμοί με κάθε τρόπο
Μισθοί 327 ευρώ στον ιδιωτικό τομέα - Ολοι στρέφονται στο Δημόσιο
Οι αμοιβές σε σύγκριση με αυτές του ιδιωτικού τομέα είναι πλέον αισθητά μεγαλύτερες και η κυβέρνηση, προς άγραν ψήψων, διορίζει με σπασμένα τα φρένα – Τι αποκαλύπτει έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ
http://www.tanea.gr/news/politics/article/5531901/epistrofh-sth-xrysh-epoxh-toy-dhmosioy/

9 ) 3.4.2018 / ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB
«Κάθε Έλληνας, από βρέφος μέχρι ηλικιωμένος, χρωστά 30.000 ευρώ»
http://www.topontiki.gr/article/267086/kathe-ellinas-apo-vrefos-mehri-ilikiomenos-hrosta-30000-eyro

10 ) Συντάξεις: Τεράστιες μειώσεις, έως και 350 ευρώ για χιλιάδες συνταξιούχους
http://www.tanea.gr/news/economy/article/5557394/syntakseis-terasties-meiwseis-ews-kai-350-eyrw-gia-xiliades-syntaksioyxoys/

11 ) Από τους χαμηλότερους κατώτατους μισθούς παγκοσμίως έχει η Ελλάδα
Στον πάτο της λίστας των χωρών με τον κατώτατο μισθό βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του γερμανικού ινστιτούτου Wirtschafts-und Sozialwissenschaftliches Institut (WSI), καταδεικνύοντας για ακόμα μια φορά την ισοπέδωση των μισθών που έφερε στη χώρα μας η οικονομική κρίση
https://www.in.gr/2018/12/28/economy/oikonomikes-eidiseis/apo-tous-xamiloterous-katotatous-misthous-pagkosmios-exei-ellada/

avatar
ioann 8.10.2019 | 10:28
Πριν λίγο καιρό έδωσα το βιογραφικό μου σε μια πολύ πολύ μεγάλη εταιρεια επίπλων, για μια θέση καθαριστή και αποθηκάριου, το πρώτο πράγμα που με 'ρώτησαν ήταν το ποιός με στέλνει απο τα κεντρικά. Αν χρειάζεσαι για μια τέτοια θέση γνωριμίες από την διοίκηση και μάλιστα υψηλές τότε υπάρχει μεγάλο πρόβλημα .
avatar
Aardvark 8.10.2019 | 23:05
Συμφωνώ, με εξαίρεση το "πόσο χάλια είναι να δουλεύεις υπάλληλος εκτός Δημοσίου".
Και στο Δημόσιο χάλια είναι για ανθρώπους που θέλουν να κάνουν κάτι ουσιαστικό στη ζωή τους ή/και να έχουν κάποιες προοπτικές. Απλά αυτό το χάλι κρύβεται κάτω από κάποια προνομιάκια, λουφίτσες και τα σχετικά.