Φωτ.: LIFO
Γλώσσα

Μήπως να λήξουμε την κωμωδία με το πολυτονικό;

Το πολυτονικό συντηρείται με τα σωληνάκια, από μια χούφτα ευγενικούς πλην κολλημένους εκδότες. Και όπως με όλες τις «ζωές με το στανιό», πλέον δεν προσφέρει τίποτα. Η μάχη είναι χαμένη προ πολλού -και ξεχασμένη.

Mήπως είναι πια αχρείαστη η επιμονή ορισμένων εκδοτών να χρησιμοποιούν πολυτονικό; Είχε ένα ρομαντικό πείσμα όταν πρωτοεκδηλώθηκε, όταν ορισμένοι πίστευαν ότι όλο αυτό μπορεί ν' αλλάξει. Ότι η απλοποίηση της ελληνικής γραφής στεγνώνει τους χυμούς της, στενεύει το νόημά της, καταστρέφει το ιστορικό ίχνος της.

 

Ίσως σε ένα βαθμό έχουν δίκιο. Αλλά μικρό βαθμό. Διότι μεγαλύτερη σημασία έχει η αλλαγή που καθιερώθηκε, από την παράδοση που εγκαταλείφθηκε. 

 

Όλοι όσοι είναι κάτω από 40, βλέπουν πια τα πνεύματα ώς παράδοξα σκουπιδάκια της τυπογραφίας - δεν ακούνε τη «μουσική» τους, δεν διανοούνται την καταγωγή τους. Και να μην αναφέρουμε τους διορθωτές: βγάζουν τα μάτια τους, για μια γραφή που κανείς δεν τη γράφει· μόνο την τυπώνει (πράγμα παράδοξο επίσης, και ενδεικτικό).

 

Το πολυτονικό συντηρείται με τα σωληνάκια, από μια χούφτα ευγενικούς πλην κολλημένους εκδότες. Και όπως με όλες τις ζωές με το στανιό, πλέον δεν προσφέρει τίποτα. Η μάχη είναι χαμένη προ πολλού -και ξεχασμένη.

 

Ζωή σε λόγου μας.

 

 

 

Απόψεις
25 Σχόλια
Ecce Homo 6.11.2019 | 16:19
Αντιθέτως. Μάλλον θα ήταν καλύτερο να το επαναφέρουμε. Όχι για καμιά ένδοξη ιστορία και λοιπές μπούρδες. Αλλά γιατί πιθανώς να βοηθούσε στην καταπολέμηση της δυσλεξίας. Ναι, υπάρχει άμεση σχέση
avatar
moli8 6.11.2019 | 22:42
Μπορείτε να παραθεσετε αξιόπιστες έρευνες επί τούτου , κάποια αξιόπιστη πηγή γενικώς ;
Ecce Homo 7.11.2019 | 07:46
http://www.opc.gr/gr/article.asp?in=67&sub=72&id=645
Katerinaa 7.11.2019 | 15:28
Πάντως επειδή διάβασα το άρθρο, το συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι οι μαθητές που διδάσκονταν 2 ώρες την εβδομάδα αρχαία είχαν καλύτερες οπτικοαντιληπτικὲς και γνωστικὲς ικανότητες και λειτουργίες στο τέλος της χρονιάς, σε σχέση με τα παιδιά που δεν διδάσκονταν καθόλου αρχαία. Αλλά τα παιδιά που διδάσκονταν αρχαία τα έστειλαν οι γονείς τους να τα μάθουν, δηλαδή οι γονείς πήραν αυτή την πρωτοβουλία.
Οπότε μήπως οι επιπλέον ικανότητες των παιδιών αυτών δεν προήλθαν από τα αρχαία, αλλά η συμπεριφορά των γονιών να τα ώθησε στο να γίνουν καλύτεροι; πχ οι γονείς να έδιναν μεγαλύτερη έμφαση στις γνωστικές ικανότητες των παιδιών. Ή μήπως οι γονείς έστειλαν τα παιδιά τους να μάθουν αρχαία ξέροντας ήδη ότι είχαν καλύτερες γνωστικές ικανότητες από τα υπόλοιπα; Δηλαδή η σχέση αιτίας-αιτιατού είναι κάπως μπερδεμένη και δεν μας δίνει πολλές λεπτομέρειες η έρευνα.
Επίσης δεν αναφέρει κάτι για δυσλεξία.
Ecce Homo 7.11.2019 | 19:10
Βασικά είχα σχολιάσει κι άλλον έναν σύνδεσμο, ο οποίος δεν δημοσιεύτηκε. Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει σχέση, γιατί αυξάνοντας τη μαθησιακή δυσκολία, αναγκάζεις κάποιο παιδί να ζοριστεί περισσότερο. Δεν έχω αποδείξεις απτές και η αλήθεια είναι ότι βαριέμαι να ψάξω. Εξάλλου και στο αρχικό σχόλιο έγραψα ότι πιθανώς να βοηθήσει. Μόνο ένα παράδειγμα, μιας και όλοι είμαστε τυμβωρύχοι του ίντερνετ, ίσως είναι ότι στις ασιατικές χώρες που τα παιδιά μαθαίνουν γύρω στα 22.000 ιδεογράμματα μέχρι τα 18 τους, η δυσλεξία είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Cogito ergo sum 7.11.2019 | 15:39
Συγνώμη, αλλά ο/η moli8 ζήτησε μια αξιόπιστη έρευνα και αυτή που παρατίθεται μόνο τέτοια δεν είναι. Αλίμονο αν τέτοιες προχειρότητες λογίζονται ως επιστημονικές έρευνες. Από πού να το πιάσει κανείς. Λίγα μόνο ενδεικτικά στοιχεία.

Καταρχήν μιλάμε μόνο για μια έρευνα. Όπως και να έχει γίνει λυπάμαι αλλά δεν φτάνει για να προκύψει σοβαρός συσχετισμός της δυσλεξίας με την εκμάθηση των Αρχαίων. Αμέτρητοι παράγοντες μπορεί να έπαιξαν ρόλο, η επιστημονική γνώση δεν προχωράει με μια μόνο έρευνα, χρειάζονται επαναλήψεις από άλλους ανεξάρτητους ερευνητές οι οποίοι να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

Κατόπιν, οι ίδιοι οι οποίοι ασχολήθηκαν με αυτήν την έρευνα φαίνεται να μην έχουν καν την απαραίτητη αντικειμενική στάση ή σοβαρότητα. Πού ακούστηκε να διαλαλούν τα "επιστημονικά" συμπεράσματα τους σε βιβλίο με τίτλο "Ἡ Ἐκδίκηση τῶν Τόνων"! Επίσης κρίσιμες λεπτομέρειες για τον τρόπο διεξαγωγής της μελέτης δεν φαίνονται πουθενά. Για παράδειγμα οι μετρήσεις έγιναν με τη μέθοδο της "διπλά-τυφλής" μελέτης; Γνώριζαν δηλαδή οι μελετητές ποιο παιδί είχαν μπροστά τους όταν κάναν τις μετρήσεις; Οι ίδιοι παραδέχονται ότι "Ἡ δυσλεξία πάντως δὲν ἦταν ἀντικείμενο τῆς ἔρευνάς μας".

Τελειώνω με το πιο κρίσιμο σημείο. Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας, η οποία διδασκόταν Αρχαία έκαναν μια δραστηριότητα επιπλέον από τα παιδιά της πρώτης. Μάθαιναν μια άλλη γλώσσα 2 ώρες κάθε Σάββατο για πολλούς μήνες. Αυτό και μόνο μπορεί να έδωσε ένα πλεονέκτημα στη νοητική εξέλιξη τους. Θα ήταν πιο δίκαιο αν και τα παιδιά της άλλης ομάδας μάθαιναν μια ξένη γλώσσα κατά τη διάρκεια του πειράματος.

Εν ολίγοις, το συμπέρασμα ότι η εκμάθηση των Αρχαίων μπορεί να έχει κάποια επίδραση στην εμφάνιση της δυσλεξίας είναι τόσο επιστημονικό όσο το να ισχυριστώ ότι οι Ζυγοί είναι διπλοπρόσωποι.
avatar
moli8 7.11.2019 | 16:26
Συγγνώμη που θα σας το χαλάσω, αλλά αξιόπιστη πηγή δεν θεωρείται ένα λινκ από το ίντερνετ όπου καποιος γράφει περιληπτικά για μια έρευνα,όπως αυτό που παραθεσετε παρακάτω. Για να θεωρηθεί μια θέση αξιόπιστη (τουλάχιστον με την επιστημονική μεθοδολογία) , θα πρέπει να υποστηρίζεται από έρευνες οι οποίες να έχουν αξιοπιστία και εγκυρότητα. Αλλιώς πρόκειται για γνώμη, ανεπιβεβαίωτη φήμη, δοξασία, urban legend κλπ. Κάτι ακόμη : Στο άρθρο το λινκ του οποίου παραθεσατε γράφει με εντονα γράμματα "Η δυσλεξία πάντως δεν ήταν αντικείμενο της ερευνάς μας".
βλαχάκι (το) 7.11.2019 | 18:31
Επείσθην απ' τον κο Παπαδάκη μόνο και μόνο που αναφέρει δις, με μαύρη γραφή (boldface) ότι η έρευνά του έγινε με φυσιολογικὰ (με βαρεία) παιδιά.
Cogito ergo sum 7.11.2019 | 21:39
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, που θα έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Δεν χρειαζόταν το κατεβατό που έγραψα, αυτό μόνο φτάνει.

https://www.youtube.com/watch?v=ecVfz6h1Ot4
avatar
ErmaiotouPraksiteli 6.11.2019 | 16:33
Σωστά διότι αυτό είναι το πρόβλημά μας τώρα να επιβάλλουμε σε κάποιους με το ζόρι να μην χρησιμοποιούν το πολυτονικό! Όλα τ'άλλα τα κιώσαμε.. Ως επί του θέματος της χρησιμότητας τέτοιων κειμένων θα σας σοκάρω αλλά είμαι κάτω των 40 και σε επάγγελμα "θετικής κατεύθυνσης" αλλά μια χαρά μου αρέσουν τα "σκουπιδάκια της τυπογραφίας". Και τα επιζητώ για μια οπτική σύνδεση με τις ρίζες της γλωσσας μου που με την επιβολή του μονοτονικού έχουν πια χαθεί..
avatar
Ανώνυμος/η 7.11.2019 | 15:00
Θα σας σοκάρω, αλλά η γραφή της γλώσσας στους αρχαίους χρόνους (γεωμετρική, αρχαϊκή, κλασσική περίοδος) στην πραγματικότητα ήταν χωρίς τόνους, και με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Η εισαγωγή του πολυτονικού έγινε πολύ αργότερα, στους ελληνιστικούς χρόνους, με στόχο να βοηθήσει τους ξένους λαούς οι οποίοι μάθαιναν την ελληνική, στην προφορά της. Οπότε αν αναζητάτε σύνδεση με τις ρίζες της γλώσσας σας, το μονοτονικό είναι η σωστή επιλογή. Επειδή είστε από θετική και προφανώς δεν γνωρίζετε την ιστορία της γλώσσας το λέω.
avatar
Μαρία-Μαρία 7.11.2019 | 16:24
Για την ακρίβεια δεν έγινε "εισαγωγή του πολυτονικού", αλλά άλλαξε ολόκληρο το αλφαβήτο. Η αλλαγή είναι τόσο τεράστια (ένα αλφάβητο σε χρήση ξαφνικά να αποκτά / αντικαθίσταται από 24 νέα γράμματα) που δεν δικαιολογείται με μόνο στόχο "να βοηθήσει τους ξένους λαούς οι οποίοι μάθαιναν την ελληνική, στην προφορά της". Πέραν του ότι και μόνο αυτός να ήταν ο στόχος (αν ήταν καν στόχος) δείχνει ότι το μονοτονικό είναι ελλιπές.
avatar
Apraxia2 7.11.2019 | 18:05
@Μαρία-Μαρία για κάποιο λόγο δεν μπορώ να πατήσω "απάντηση" στο σχόλιό σας, οπότε σας απαντάω εδώ. Δυσκολεύομαι να δω πώς ένα αλφάβητο στο οποίο γράφτηκαν τα μεγαλύτερα έργα του αρχαίου ελληνικού κόσμου (φιλοσοφικά, επιστημονικά, λογοτεχνικά και έργα αρχαίου δράματος) μπορεί να χαρακτηριστεί "ελλιπές". Επιπλέον, ακόμα και στη βυζαντινή εποχή (δηλαδή εκατοντάδες χρόνια μετά την ελληνιστική) πάπυροι που χρησιμοποιούνταν π.χ. για την καθημερινή αλληλογραφία μεταξύ απλών πολιτών χρησιμοποιούν το αρχαίο αλφάβητο. Το αρχαίο αλφάβητο εμπεριείχε όλα εκείνα τα φωνητικά στοιχεία που ήρθε να αποτυπώσει το πολυτονικό (π.χ. το Η ήταν μακρό από μόνο του, δεν χρειαζόταν την περισπωμένη για να του δώσει αυτό το χαρακτηριστικό). Οι τόνοι προστέθηκαν, απ' όσο γνωρίζω, και με βάση αυτά που διδαχθήκαμε στη Φιλολογία, ακριβώς επειδή αυτά τα φωνητικά χαρακτηριστικά δεν ήταν γνωστά στους λαούς οι οποίοι κατά τους ελληνιστικούς χρόνους άρχισαν να μαθαίνουν και να χρησιμοποιούν την ελληνική (η οποία θεωρούνταν η γλώσσα των πεπαιδευμένων και την οποία έπρεπε να κατέχουν όσοι ήθελαν να θεωρούνται μορφωμένοι). Η χρήση του πολυτονικού επικράτησε λόγω της χρήσης του από τους μοναχούς οι οποίοι αντέγραφαν τα αρχαία έργα με στόχο τη διάσωσή τους.

avatar
Μαρία-Μαρία 8.11.2019 | 00:03
Γενικά μπορείτε να πατήσετε απάντηση είτε στο αρχικό σχόλιο είτε στα σχόλια που έχουν απαντήσει κατευθείαν στο αρχικό. Σημαντικά έργα σε διάφορες γλώσσες έχουν καταγραφεί επί αιώνες, άλλα με αλφάβητα χωρίς φωνήεντα, άλλα με ιδεογράμματα χωρίς να υπάρχει κατ' ανάγκην αλφάβητο, δεν είναι προαπαιτούμενο για την καταγραφή σημαντικών έργων. Το ερώτημα δεν αφορά την προσθήκη των τόνων (που αν προστέθηκαν για να μάθουν οι ξένοι λαοί της ιδιαιτερότητες της γλώσσας, τότε τι έπρεπε να γίνει με τα λατινικά), αλλά την προσθήκη / αντικατάσταση από μικρά γράμματα. Μπορείτε να συγκρίνετε με το Η και το Ω που ήταν μόνο 2 γράμματα και ξέρουμε ότι έδειχναν κάτι διαφορετικό, θα ήταν παρανοϊκό να πρόσθεταν 24 γράμματα χωρίς να έχουν ανάγκη να αποτυπώσουν καμιά παραπάνω πληροφορία. Ίσως δεν γνωρίζετε ότι το πολυτονικό μέσω της βυζαντινής μουσικής ήταν η βάση για τη μετέπειτα δυτική μουσική σημειογραφία. Στη μουσική το πολυτονικό χρησιμοποιήθηκε αντί του προηγούμενου συστήματος με κεφαλαία - και αποτύπωνε επιπλέον πληροφορίες, γιατί ναι μεν το Η ήταν μακρό όμως άλλο τόνο είχε η θήκη, άλλο τόνο είχε ο κήπος, ούτως ώστε όποιος ήθελε να το αναπαράγει να μην χρειάζεται να κάνει υπολογισμούς. Όταν όμως η κατάργηση είναι πιο εύκολη από την έρευνα και σωστή διδασκαλία...
avatar
strepens 6.11.2019 | 17:30
Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη εκστρατεία, το πράγμα πάει από μόνο του εκεί. Λίγη υπομονή ακόμα, καμιά 20/ρια χρόνια περίπου και αυτοί οι ελάχιστοι που το χρησιμοποιούν ακόμα, θα βγουν οριστικά από το παιγνίδι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.
Μόνο που τα όρια μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας είναι δυσδιάκριτα εδώ, συνήθως ένας θάνατος είναι κάτι τραγικό.
Να ζήσουμε, να το θυμόμαστε...
Απ' αλλού 6.11.2019 | 19:19
Ποιον ακριβώς ενοχλεί αυτό κι αξίζει για γραφτεί ολόκληρο κείμενο σχετικά;
Δημοκρατία έχουμε. Καθένας μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα αρκεί να μη θίγει τον άλλο. Θίγεται κάποιος από τη χρήση του πολυτονικού;
Αφήστε ήσυχους τους ρομαντικούς στη διαφορετικότητα τους
avatar
ΜΗΔΕΝ ΕΝΑ 6.11.2019 | 20:02
Δημοκρατία έχουμε, γράφουμε ό,τι γνώμη θέλουμε.
avatar
Tralanton 6.11.2019 | 20:01
Θεωρώ ότι το πολυτονικό προσφέρει μια
1. αισθητική διάσταση της λέξεως: οπτική αλλά και ηχητική για όσους καμιά φορά ταξιδεύουν νοερά σε όσα είχαν ακούσει κάποτε στο σχολείο για τη λειτουργία αυτών των συμβολων και φαντάζονται τη λέξη που.βλεπουν να έχει λίγο διαφορετικα αποτι έχει συνηθισει
2. ιστορική: διδακτική/ενημερωτική για το πώς γραφόταν η γλώσσα μας κάποτε αλλά και πρακτική: μας εξοικειώνει με έναν τρόπο γραφής τον οποίο θα συναντήσουμε αν καταστρέψουμε σε βιβλιογραφία και αρχειά των τελευταίων χιλιετιών.
3. Διεγερτική για το νου. Μας θυμίζει να μην αρκουμαστε στην πρακτική και πληροφοριακή μόνο χρήση του λόγου. Μας προκαλεί να φανταστούμε μια ακουστική, μουσική λειτουργία του, προκαλεί την περιέργειά μας για μια επικοινωνία εντός και διά της ελληνικής γλώσσας στην οποία ο ψυχισμός μπορεί να εκφράζεται φωνητικά με έναν πολύ πιο πλούσιο τρόπο απαυτον που χρησιμοποιούμε. Και καθώς η γλώσσα κι ο λόγος είναι πάντα εν εξελίξει καλό θα ήταν να μην αποκλείουμε καμία εν δυνάμει μεταμόρφωση του γλωσσικού φαινομένου.


Τελος, ακόμη και τίποτα να μην προσφέρει το πολυτονικό στην πλειοψηφία των αναγνωστών, δεν μπορώ να κατανοήσω τι εν πάσι περιπτωση στερεί, και για πιο λόγο κάποιος να έχει την προσωπική ανάγκη να ζητήσει την καταργησή του. Κάποιοι επιλέγουν να εκδόσουν τα κείμενά τους σε πολυτονικό από επιλογή και όχι επειδή αναγκάζονται. Επιλέγουν γιατί κάτι τους αφορά ή κάτι θέλουν να εκφράσουν μέσω αυτού στους αναγνώστες που επιλέγουν να τους διαβασουν. Ακόμη κι αν είναι μόνο διακοσμητικός ο λόγος. Σε κάποιον βαθμό η κατάργηση του πολυτονικού αποτελεί λοιπόν απαγόρευση της εκφρασης τους.
Ecce Homo 7.11.2019 | 19:13
Τελικά μάλλον πιο πολύ με αυτοπράγματωση μοιάζει η οποιαδήποτε απόπειρα σχολιασμού. Η τρελή ικανοποίηση που προσφέρει μ' ένα γρήγορο γκουγκλάρισμα η απόδειξη του εναντίου. Χαμένες ντοπαμίνες αν κοπεί καμιά μέρα το ρεύμα. Περαστικά μας!
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 7.11.2019 | 23:07
Αν και πολεμιος της καθαρευουσας (και της λογιατατης "λογικης" που την επινοησε) Δημοκρατία εχουμε, οσον αφορα ιδιωτικες πρωτοβουλίες κυριολεκτικα περι ορεξεως κολοκυθοπιτα.

Όσο όλα τα νομικα εγραφα (Φεκ, εγκυκλειοι, ανακοινωσεις, συμβολαια κτλ) είναι στην επισημη γλωσσα, δηλαδη την νικηφορουσα Δημοτικη όλα είναι καλως καμωμενα.

Για την ακριβεια περισσοτερο με ενοχλει η αντικατασταση λεξεων της ελληνικης γλωσσας απο την αγγλικη (bulling αντι νταϊλικη/προπυλακισμος)....αλλα και παλι περι ορεξως...
Less Is More 8.11.2019 | 20:51
Εκφράζεστε δογματικά, απόλυτα, σχεδόν υποτιμητικά. Κανένας εκδότης, ούτε η Άγρα, ούτε η Κίχλη ας πούμε, επέβαλλαν ποτέ σε συγγραφέα τους να χρησιμοποιεί πολυτονικό. Οι ίδιοι το επιλέγουν, για λόγους καθαρά αισθητικούς προφανώς. Ούτε έγινε καμπάνια από κάποιον ''κολλημένο'' εκδότη για την επαναφορά της χρήσης του πολυτονικού, απ' όσο ξέρω τουλάχιστον. Κι εμένα που είμαι κάτω των σαράντα, τα ''παράδοξα σκουπιδάκια της τυπογραφίας'' όπως τα χαρακτηρίζετε, μου καλύπτουν απόλυτα την αισθησιακή πλευρά της ανάγνωσης κι ας μην τα έχω διδαχθεί. Την οπτική απόλαυση δηλαδή των τυπωμένων σε εξαιρετικής ποιότητας χαρτιά, χαρακτήρων. Όσο για τις διορθώσεις, αυτά λίγο πολύ στην εποχή μας γίνονται αυτόματα και κανενός τα μάτια δεν βγαίνουν. Όντως η μάχη είναι χαμένη, αλλά από τέτοιες ισοπεδωτικές απόψεις και μόνον. Ζωή σε λόγου σας...
me lene artemi 9.11.2019 | 15:57
Ως γνωστον οι τονοι και τα πνευματα επινοηθηκαν απο τους αλεξανδρινους ως ενας τεχνητος τροπος διατηρησης της ηχητικης εκφρασης της ελληνικης γλωσσας των κλασσικων ετων.
Ας μην ξεχναμε επισης οτι η καθαρευουσα εφαρμοστηκε ως ενα ενδιαμεσο σταδιο με στοχο την καθιερωση της αρχαιας ελληνικης.
Ο στοχος παντα ηταν η χρηση της ιδιας γλωσσας στην οποια γραφτηκαν τα κλασσικα κειμενα.
Οπως και της ιδιας γλωσσας στην οποια γραφτηκαν τα ευαγγελια.

Εμεις ως σημερινοι σαρανταρηδες νοσταλγουμε τη γλωττα την οποια θα δυναμεθα να χρησιμοποιουμε, την γλωττα του Παπαδιαμαντη.
Περαστικα μας κυριε Lifo.
Ζωη σε λογου μας.
Andreas Andreou 10.11.2019 | 17:00
Το πιο θλιβερό είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουν την απλοποίηση τής γλώσσας με το πολυτονικό. Λεξικά όπως του Κριαρά ή του Μπαμπινιώτη δείχνουν (δεκαετίες τώρα) ότι ιστορική/ετυμολογική ορθογραφία και μονοτονικό δεν είναι ασύμβατα. Έχω γράψει προ ετών ένα σχετικό άρθρο (http://www.poiein.gr/2015/05/03/naeuaeaoae-c-aciioeeth-oi-dhieooiieeuanuoae-i-aianyao-aianyio/) και ανακεφαλαιώνω: α) τα Ελληνικά ούτως ή άλλως δεν γράφονταν πάντα με πολυτονικό. Επί αιώνες γράφονταν κεφαλαία και κολλητά. β) το πολυτονικό εφευρίσκεται πολλούς αιώνες αφότου η προσωδία των Αρχαίων Ελληνικών είχε αλλάξει. Άρα σχεδόν πάντοτε υποδήλωνε κάτι που έχει χαθεί. γ) κανένα κείμενο της Νέας Ελληνικής στο μονοτονικό δεν υστερεί νοηματικά σε τίποτα από ένα τυπωμένο στο πολυτονικό. Βέβαια, καλό θα ήταν τα κείμενα της Καθαρεύουσας να αναπαράγονται ως έχει, όπως συμβαίνει και με τα κείμενα των Αρχαίων Ελληνικών, για λόγους ιστορίας και καλύτερης κατανόησης. δ) προσπαθήστε να «παίξετε» όποιον τόνο (ή πνεύμα) θέλετε. Δεν θα πετύχετε τίποτα. Η Νεοελληνική έχει τονική προσωδία. ε) η ψιλή υποδηλώνει την απουσία δασείας, άρα το τίποτα. Η δάσυνση από την αρχαιότητα ακόμα άλλαζε ανά διάλεκτο/περιοχή. Κάποιες λέξεις που στην Αττική διάλεκτο έπαιρναν δασεία, σε άλλες διαλέκτους δεν έπαιρναν.
Andreas Andreou 10.11.2019 | 23:11
Προσθέτω επίσης κάτι που δεν είναι τόσο γνωστό, ότι οι εκδότες (Άγρα, Κίχλη, ΜΙΕΤ κ.λπ.) υιοθετούν συνήθως τους κανόνες πολυτονισμού της τελευταίας σχολικής γραμματικής, η οποία προβαίνει σε πολλές απλοποιήσεις σε σχέση με τους κανόνες της αρχαίας γλώσσας. Π.χ. «γυναίκα» (με οξεία και όχι περισπωμένη, όπως ήταν στα Αρχαία). Τα δίχρονα φωνήεντα γίνονται σχεδόν πάντα μακρά. Άρα πρόκειται για ένα ήδη κουτσουρεμένο σύστημα. Επίσης, διίστανται οι απόψεις ως προς το εάν θα πρέπει να μπαίνει υπογεγραμμένη ή ως προς το εάν η λέξη «ποιος» θέλει βαρεία (Ίκαρος) ή οξεία (Άγρα, Gutenberg). Κάποιοι αντικαθιστούν τη βαρεία με οξεία για λόγους ύφους (Ρένος Αποστολίδης). Ξαναλέω, ιστορική ορθογραφία και μονοτονικό δεν είναι ασύμβατα. Εκεί ανοίγει μια άλλη συζήτηση όμως - ίσως για μια άλλη φορά.
avatar
Μαρία-Μαρία 11.11.2019 | 04:27
Αρχικά είναι πολύ παραπάνω από σίγουρο ότι δεν πιστεύω σε καμιά θεωρία υπεροχής, τέτοιες θεωρίες είναι απολύτως γελοίες. Επί της ουσίας τώρα, ενώ συμφωνώ με το πρώτο μέρος του σχολίου ("το πιο θλιβερό είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουν την απλοποίηση τής γλώσσας με το πολυτονικό"), διαφωνώ με το δεύτερο. Η δική μου προσπάθεια ανάγνωσης με τόνους και πνεύματα είχε αποτελέσματα και χωρίς καμία διάθεση υπεροψίας ή σύγκρισης (αλίμονο!) αν σκεφτείτε ότι κι ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της χώρας έχει πει ότι "ακούει" τα κείμενα, μη σας φαίνεται τόσο παράξενο. Ειδικά όταν το πολυτονικό χρησιμοποιήθηκε ως ένα απλό σύστημα για την καταγραφή και αναπαραγωγή μουσικής (με αναπνοές κλπ), απλό σε σχέση πάντα με το προηγούμενο σύστημα των κεφαλαίων που απαιτούσε πάνω από το κείμενο να σημειώνουν γράμματα πλάγια, ανάποδα, μισά και άλλα σύμβολα. Αν ενδιαφέρεστε, καθώς είναι αδύνατο να επισυνάψω πολυμεσικό υλικό στην απάντηση και νομίζω ότι ο χώρος δεν προσφέρεται για τέτοιες πληροφορίες, δε λέγονται εδώ, θα μπορούσα να σας στείλω μέσω email. Ήδη σε προηγούμενο σχόλιο έγραψα ότι το εντυπωσιακό είναι πως αλφάβητο σε χρήση ξαφνικά αποκτά / αντικαθίσταται από 24 νέα γράμματα. Μπορώ να δεχτώ να μην απασχολεί και πολύ ότι ένα γράμμα έχει δύο προφορές (π.χ. στα γερμανικά το γράμμα o προφέρεται με δύο διαφορετικούς τρόπους) ή να μην έχει παρατηρηθεί η έλλειψη και ύστερα σταδιακά να προστεθούν ένα-δυο γράμματα (π.χ. Η και Ω), αλλά δεν στέκει να προστεθούν μονοκοπανιά 24 γράμματα χωρίς να αποτυπώνουν επιπλέον πληροφορία. Η ψιλή υποδηλώνει μια άηχη αναπνοή, κάτι είναι κι αυτό. Μπορεί ένας ερμηνευτής συχνά να ξέρει πότε να πάρει αναπνοή και τι αναπνοή χωρίς να χρειάζεται το σημαδάκι πάνω από το κείμενο (και σήμερα υπάρχει ένα κόμμα πάνω από το μουσικό κείμενο), όμως αυτό δεν είναι λόγος να αλλάξει η σημειογραφία που εξυπηρετεί κι αυτόν που δεν ξέρει.