Το πρόβλημα του Λούβρου δεν είναι ο συνωστισμός αυτός καθαυτός, το πρόβλημά του είναι η Μόνα Λίζα. Κανένα άλλο κλασικό έργο τέχνης στον κόσμο δεν μονοπωλεί το ίδρυμα που φιλοξενείται με τόσο ισοπεδωτικό τρόπο.
(φωτο: Elliott Verdier / The New York Times)
Μουσεία

Μήπως είναι καιρός να αποκαθηλωθεί η Μόνα Λίζα, «η Κιμ Καρντάσιαν των διάσημων πορτρέτων»;

Με άρθρο του στους New York Times, ο κριτικός τέχνης της εφημερίδας γράφει ότι ο διάσημος πίνακας έχει καταστεί «στην εποχή του μαζικού τουρισμού και του ψηφιακού ναρκισσισμού, μια μαύρη τρύπα αντι-τέχνης που κοντεύει να διαλύσει το Λούβρο» με τις ορδές που συνωστίζονται καθημερινά για να τον δουν.

Το Λούβρο είναι με διαφορά το δημοφιλέστερο μουσείο στον κόσμο. Το 2018 πολιορκήθηκε από δέκα εκατομμύρια επισκέπτες, 25% παραπάνω από την προηγούμενη χρονιά. Κι όμως, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο κριτικός τέχνης των New York Times, Jason Farago στο άρθρο του στην εφημερίδα, το πρόσωπο που κρατά όμηρο το μουσείο, είναι μόνο «η Κιμ Καρντάσιαν της Ιταλικής προσωπογραφίας του 16ου αιώνα: η όμορφη [handsome] αλλά μετρίως ενδιαφέρουσα Λίζα Γκεραρντίνι, πιο γνωστή (από το όνομα του συζύγου της) ως «Τζοκόντα» που η φήμη της τόσο πολύ επισκιάζει την σημασία της ώστε κανείς δεν μπορεί να θυμηθεί πώς έγινε διάσημη αρχικά».

 

Όπως σημειώνεται στο άρθρο, γύρω στο 80% των επισκεπτών, σύμφωνα με έρευνα του ίδιου του μουσείου, βρίσκονται εκεί για τη Μόνα Λίζα – και οι περισσότεροι φεύγουν δυσαρεστημένοι από το διάσημο έκθεμα το οποίο έχει καταστεί «στην εποχή του μαζικού τουρισμού και του ψηφιακού ναρκισσισμού, μια μαύρη τρύπα αντι-τέχνης που κοντεύει να διαλύσει το μουσείο».

 

Γύρω στο 80% των επισκεπτών, σύμφωνα με έρευνα του ίδιου του μουσείου, βρίσκονται εκεί για τη Μόνα Λίζα – και οι περισσότεροι φεύγουν δυσαρεστημένοι από το διάσημο έκθεμα το οποίο έχει καταστεί «στην εποχή του μαζικού τουρισμού και του ψηφιακού ναρκισσισμού, μια μαύρη τρύπα αντι-τέχνης που κοντεύει να διαλύσει το μουσείο».

 

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, λόγω εργασιών ανακαίνισης στην γκαλερί του μουσείου όπου βρισκόταν, ο πίνακας μεταφέρθηκε προσωρινά σε άλλο χώρο και η αναστάτωση και ο συνωστισμός που προκλήθηκε εν μέσω καύσωνα, οδήγησαν στο κλείσιμο του Λούβρου για αρκετές μέρες. Τώρα έχει επιστρέψει στην παραδοσιακή του θέση και δεν υπήρξε καν η σκέψη να συμπεριληφθεί στην μεγάλη αναδρομική έκθεση του Λεονάρντο Ντα Βίντσι στο Λούβρο που ξεκίνησε στα μέσα Οκτωβρίου και θα διαρκέσει ως τις 24 Φεβρουαρίου.

 

Όπως δήλωσε στον συντάκτη του άρθρου ο Louis Frank, ο ένας εκ των δύο επιμελητών της έκθεσης, αυτή μπορεί να φιλοξενήσει «μόνο» 5.000 ανθρώπους τη μέρα και όχι φυσικά 30.000 που κατά μέσο όρο συνωστίζονται καθημερινά στο Salle des États του Λούβρου για να δουν «από κοντά» τη Μόνα Λίζα.

 

Αναμνηστικά στιλό από το κατάστημα δώρων του μουσείου (φωτο: Elliott Verdier / The New York Times)

 

Και όλα αυτά, όπως γράφει στο άρθρο των New York Times o Farago, «για έναν πίνακα που, όπως αποδεικνύει και η τρέχουσα έκθεση, όχι μόνο δεν είναι ο πιο ενδιαφέρων του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, αλλά πνίγει και τα βενετικά αριστουργήματα που βρίσκονται στην ίδια αίθουσα, όπως η 'Γυναίκα στον καθρέπτη' του Τιτσιάνο και ο 'Γάμος στην Κανά' του Βερονέζε. Το ίδιο το μουσείο άλλωστε μοιάζει να συμφωνεί, έχοντας αναρτήσει πινακίδες στην Salle des États που αναγράφουν: 'Η Μόνα Λίζα περιστοιχίζεται από άλλα αριστουργήματα: ρίξτε μια ματιά στην αίθουσα'».

 

«Αν νομίζετε ότι είμαι κανένας ψηλομύτης εστέτ, ακούστε τι λέει και το ευρύ κοινό: σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση βρετανών τουριστών, η Μόνα Λίζα αναδείχτηκε ως 'η πιο απογοητευτική τουριστική ατραξιόν στον κόσμο', πάνω κι από το Checkpoint Charlie στο Βερολίνο κι από εκείνο το άγαλμα με το αγοράκι που κατουράει στις Βρυξέλες. Μπορεί οι υπεύθυνοι του μουσείου να πιστεύουν ότι εμπνέουν την επόμενη γενιά εραστών της τέχνης, αλλά στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι άνθρωποι έρχονται από ψυχαναγκασμό και φεύγουν αποκαρδιωμένοι. Το πρόβλημα του Λούβρου δεν είναι ο συνωστισμός αυτός καθαυτός, το πρόβλημά του είναι η Μόνα Λίζα. Κανένα άλλο κλασικό έργο τέχνης στον κόσμο δεν μονοπωλεί το ίδρυμα που φιλοξενείται με τόσο ισοπεδωτικό τρόπο. Έφτασε ο καιρός το Λούβρο να αποδεχτεί την ήττα. Έφτασε ο καιρός να αποκαθηλωθεί η Μόνα Λίζα».

 

Γύρω στο 80% των επισκεπτών, σύμφωνα με έρευνα του ίδιου του μουσείου, βρίσκονται εκεί για τη Μόνα Λίζα – και οι περισσότεροι φεύγουν δυσαρεστημένοι (φωτο: Elliott Verdier / The New York Times)

 

 

Απόψεις
7 Σχόλια
WLGFQ 7.11.2019 | 19:59
Εγώ πάλι λέω πως ήρθε η ώρα να βρούμε τρόπο να βάλουμε φραγμό σε κάθε πεινασμένο για διασημότητα που προσπαθεί με την δήθεν προχώ άποψή του, να σοκάρει προκειμένου να την αποκτήσει.
Όταν δημιουργείται ένα πρόβλημα, το μέλημά μας θα πρέπει να είναι η λύση κι όχι η …κατάργησή του.
Η προσπάθεια για κατάργηση του προβλήματος, δείχνει ανικανότητα και διανοητική τεμπελιά.
Η προσπάθεια για λύση του προβλήματος ενίοτε απαιτεί μεγάλη προσπάθεια, φαντασία και δημιουργικότητα.
Σε πάμπολλα μεγάλα μουσεία υπάρχει κάποιο έργο κράχτης. Το ζήτημα είναι πώς το διαχειρίζεται το κάθε μουσείο
Libretarian 7.11.2019 | 23:16
Πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση, για ένα έργο τέχνης που δυστυχώς είναι πλέον το διασημότερο έργο τέχνης επειδή είναι το διασημότερο έργο τέχνης.

Θυμάμαι την είχα δει πριν της εποχές του FB και του Insta, πριν μάθουμε την λέξη σελφι. Δεν κατάφερα καν να πλησιάσω στο κιγκλίδωμα τοτε. Τρέμω στην ιδέα τι γίνετε τώρα, που έχει ολοκληρωτικά χάσει το νόημα της και ο τουρισμός έχει πολλαπλασιαστεί. Κανείς δεν την θαυμάζει όπως της αρμόζει και έχει ξεπέσει ως ένα background για σελφι #monalisa #louvre.
He-Man 8.11.2019 | 11:30
Το είδα φέτος τον χειμώνα,πριν μεταφερθεί στην νέα αίθουσα.εχει τόσα πολλά πράγματα να θαυμάσεις το μουσείο,που οταν φτάνεις εκεί κ βλέπεις τον πανζουρλισμό σου περνάει σχεδόν αδιάφορο.δν έχεις ουτε τον χρόνο ουτε την εγγύτητα να το απολαύσεις.
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 8.11.2019 | 11:57
Τωρα όχι μονο κρινουμε αλλα αντιμετωπιζουμε την Τεχνη με κανονες "κοινωνικης ευαισθησίας"....για το φιλοτεχνο κοινο βρε κουτα...

Ζηταμε να αποσυρθει εργο Τεχνης διότι το marketing είναι υπερβολικο και οι αμερικανοποιημενοι "φιλοτεχνοι" απογοητευονται.....Ανθρωπος που προσπερνα όλες τις διαδικαστικες λυσεις και προτεινει καθαιρεση δεν τον λες και δημοκρατικο πνευμα. Οι NYT ας δουνε τα χαλια της συγχρονης αμερικανικης τεχνης ή μαλλον των ευφυολογιματων που πασαρουν ως τεχνη και ας αφησουν την ευρωπαικη στην ησυχία της.

Η μπουρζουαδικη αμερικανικη "μοντερνα τεχνη" μαλωνει την ευρωπαϊκη...εβγαλε η μυγα κωλο και εχεσε τον κοσμο ολο. Βεβαια όταν προερχεσαι απο εθνος χωρις ιδιαιτερη Ιστορία δεν μπορεις να καταλαβεις ότι τα Μουσεια δεν είναι εμπορικα Franchise που λειτουργουν κατω απο κανονες εμπορικου marketing αλλα οι τελευταιοι Ιεροι Ναοι του συγχρονου πολιτισμου, ότι εκθετεις Τεχνη όχι μονο για την "απολαυση", τον "ενθουσιασμο" του πελατη αλλα για την ιστορικη τους σημασια, τον συμβολισμο τους κτλ, τα Μουσεία εκθετουν ακομα και μετρια Τεχνη όταν υπαρχει Ιστορικος λογος.

Τα Μουσεια δεν είναι γκαλερι και οι αμερικανοι την μονη τεχνη που ξερουν είναι αυτη του markting.
Riemann 9.11.2019 | 11:31
Μισώ να μου υποδεικνύουν τι να θαυμάζω.
Riemann 9.11.2019 | 11:29
θα μου ρίξετε φάπα αλλά ποτέ δεν μου άρεσε το χαμόγελο (;) της Μόνα Λίζα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί συνωστίζονται να θαυμάσουν ΤΙ; Απλά στο χρηματιστήριο της ζωγραφικής κάποιοι έβαλαν αυτήν. Πριν χρόνια δέσποζε ο Βαγκ Γκογκ. Μετα ;
avatar
Προσωρινώς ο Ποκοπίκος 9.11.2019 | 20:24
Ουτε εμενα με ενθουσιαζει η Μονα Λιζα, αλλα αυτο δεν σημαινει τιποτα, απλα οταν καταφερω να παω Λουβρο πολυ απλα θα είμαι στις αλλες αιθουσες, δεν είναι υποχρεωτικη η θεαση της Μονα Λιζα αλλα αλι και τρις αλι εαν αρχισουμε να καθαιρουμε ως εκθεματα τα πιο διασημα εργα επειδη 1. δεν μας αρεσουν προσωπικα, 2. γινεται πανζουρλισμος.

Προσωπικα το 95% της μοντερνας "τεχνης" δεν την θεωρω καν τεχνη αλλα ευφυολογιματα...δεν ειπε κανεις ποτε να μην εκτεθουν.

Γενικα ποτε δεν ζηταμε να αφαιρεθουν εκθεματα, αντιθετως ζηταμε περισσοτερες αιθουσες και μουσεια. Οι Εραστες της Τεχνης παντα ζητανε νεους Οικους Ανοχης.

Η καθαιρεση εργου Τεχνης απο Μουσειο είναι βαρβαρισμος, δεν δικαιολογηται.