Φωτογραφία

«Αmerica in a Trance»: Ένας Έλληνας φωτογραφίζει την άλλη πλευρά της Αμερικής

Ο ελληνικής καταγωγής φωτογράφος, Νίκος Γ. Καλλιανιώτης , μιλά στο LiFO.gr για το νέο του φωτογραφικό πρότζεκτ, το οποίο έχει ήδη γίνει αφιέρωμα σε μεγάλα αμερικανικά μέσα όπως η «Washington Post» και το «Esquire»

Ο Νίκος Γ. Καλλιανιώτης γεννήθηκε στην Κοζάνη αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Στα 23 του πήρε την απόφαση να φύγει μόνιμα για τις ΗΠΑ προκειμένου να σπουδάσει. Ο πατέρας του ζούσε ήδη εκεί. Είχε πάει κι αυτός για μεταπτυχιακό και έμεινε λόγω δουλειάς.

 

Εκεί έμελλε να αρχίσει να ασχολείται με τη φωτογραφία και να ολοκληρώσει το πρώτο του φωτογραφικό λεύκωμα, με τίτλο ''Αmerica in a Trance", γύρω από τη ζωή στην πρώην μεγάλη βιομηχανική επαρχία της Πενσυλβάνια, για το οποίο ήδη έχει γίνει αφιέρωμα σε διεθνή ειδησεογραφικά μέσα όπως η «Washington Post». 

 

Με τη φωτογραφία δεν είχε καμία επαφή όσο ζούσε στην Ελλάδα. Από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του όμως στις ΗΠΑ, είδε τις φωτογραφίες του να δημοσιεύονται σε μεγάλα έντυπα.

 

«Εκείνος που ζει στο Μανχάταν και ποτέ δεν έχει επισκεφτεί τις συγκεκριμένες περιοχές, μιας και κατά τη σεβαστή του άποψη βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου, δεν είναι σε θέση να κατανοήσει την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής και σκέψης της άλλης πλευράς της Αμερικής»

 

Παρόλο που μένει μακριά, του αρέσει να φωτογραφίζει την Ελλάδα. Τα τελευταία, μάλιστα, δύο χρόνια έχει ξεκινήσει ένα φωτογραφικό project γύρω από τη ζωή στην Ελλάδα, με το όνομα «Motherland'». Στα ελληνικά, ''Πατρίδα''.

 

Σκοπός του, όποτε βρίσκει χρόνο και έρχεται στη χώρα καταγωγής του, να συνεχίζει να τραβά φωτογραφίες. «Είναι διαφορετικό να επισκέπτεσαι τα ίδια σοκάκια, τους δρόμους, τα χωριά και τις πόλεις που κάποτε μεγάλωσες κρατώντας μία κάμερα» λέει.

 

Η πρώτη του επαφή με την Αμερική ήταν στην Νέα Υόρκη. Μια πόλη, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι και δεν είναι αμερικανική πόλη.

 

Με τη δουλειά του ταξίδεψε σε αρκετές περιοχές της αμερικάνικης επαρχίας. Η σχέση του με την Πενσιλβανία, όπου και τελικά έκανε το φωτογραφικό project, ήταν από τότε αρκετά στενή, καθώς εκεί ζούσε η οικογένειά του. Ο ίδιος πλέον μένει επίσης σε μια μικρή πόλη της περιοχής, στο Σκράντον, όπου η ζωή είναι «ευτυχώς πιο απλή».

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

«Εκείνος που ζει στο Μανχάταν και δεν έχει επισκεφτεί ποτέ τις συγκεκριμένες περιοχές, μιας και κατά τη σεβαστή του άποψη βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου, δεν είναι σε θέση να κατανοήσει την κουλτούρα, αλλά και τον τρόπο ζωής και σκέψης της άλλης πλευράς της Αμερικής» εξηγεί ο Νίκος Γ. Καλλιανιώτης.

 

Αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους πήρε την απόφαση τελικά να ξεκινήσει με το αυτοκίνητό του και να διανύσει όλα αυτά τα χιλιόμετρα στην ύπαιθρο της Πενσιλβανία, μιας περιοχής η οποία πια δε θυμίζει σε τίποτα την άλλοτε βιομηχανική κοιτίδα της Αμερικής.

 

Ταξίδεψε για τρία ολόκληρα χρόνια έχοντας μόνο μία κάμερα και ένα φακό στο χέρι, προσπαθώντας να καταλάβει τι είναι τελικά η Αμερική. Μια χώρα που κατά τα λεγόμενά του δεν έχει καμία σχέση με το Χόλιγουντ και τον τρόπο ζωής που προσπαθεί να προβάλλει προς τα έξω ο λαμπερός του κόσμος. 

 

Ο ίδιος χαρακτηρίζει το περιβόητο αμερικανικό όνειρο ως μια «ξεθωριασμένη εικόνα». «Αναμφισβήτητα υπάρχει κρίση στην Ελλάδα, αλλά αν θες να δεις μια άλλου είδους κρίση, αξίζει να νοικιάσεις ένα αυτοκίνητο και να κάνεις ένα ταξίδι στο «Rust Belt», μια περιοχή τριάντα φορές μεγαλύτερη από τη χώρα μας», λέει.

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

Η Πενσιλβανία κάποτε αποτελούσε σημείο αναφοράς της βιομηχανικής «έκρηξης» στις ΗΠΑ. Η μετεγκατάσταση όμως πολλών επιχειρήσεων και εργοστασίων στην ανατολική Ασία, έβαλε stop στις παραγωγικές μονάδες της περιοχής, με αποτέλεσμα οι εικόνες με τα ερειπωμένα εργοστάσια πλέον να αποτελούν πλέον φυσικό μέρος του τοπίου.

 

«Ακούγεται νοσταλγικό και ίσως καταθλιπτικό αλλά η εποχή που οι άνθρωποι αυτής της γης κατάφερναν να στέλνουν τα παιδιά τους στο πανεπιστήμιο, είτε ως εργαζόμενοι στα εργοστάσια παραγωγής ατσαλιού, είτε ως ιδιοκτήτες και υπάλληλοι στα μικρά μαγαζάκια της γειτονιάς, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί» τονίζει.

 

Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες του project «Αmerica in a Trance» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Damiani αποτυπώνουν με έντονο τρόπο το στοιχείο της μοναξιάς.

 

Ένας άνδρας να λιάζεται μόνος του στην αυλή, μια γυναίκα να τρέχει με το σκύλο της ενώ όλοι οι δρόμοι είναι άδειοι, δυο άνθρωποι περιμένουν στη στάση το λεωφορείο, απέναντι από ένα άδειο εργοστάσιο. Η αίσθηση αυτή πηγάζει από τον ίδιο, είναι, όμως, και αυτό ένα μέσο για να φανεί, όπως λέει, ο τρόπος με τον οποίο εγκαταλείφθηκε ένα κομμάτι της Αμερικής που έχτισε και ανέθρεψε όλη την υπόλοιπη.

 

Τι είναι αυτό, όμως, που κρατά από το φωτογραφικό ταξίδι των τριών ετών; «Μπορώ να πω πως η εμπειρία αυτή ήταν σαν ένα πτυχίο κοινωνικοπολιτών επιστημών που με βοήθησε να μάθω κάποια πράγματα καλύτερα, να ωριμάσω και να γίνω καλύτερος άνθρωπος». 

 

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

© Νίκος Καλλιανιώτης

 

Το λεύκωμα «America in a trance» κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Damiani

 

 

Info:

Μπορείτε να παραγγείλετε το φωτογραφικό λεύκωμα «Αmerica in a Trance» του Νίκου Γ. Καλλιανιώτης εδώ.

Περισσότερες πληροφορίες για τον φωτογράφο στην ιστοσελίδα του http://www.nikokallianiotis.com/

 

Φωτογραφία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award

Φωτογραφία Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award

11.12.2019
Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας

Φωτογραφία Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας

10.12.2019
Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»

Φωτογραφία Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»

8.12.2019
«Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό

Φωτογραφία «Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό

7.12.2019
Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»

Φωτογραφία Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»

7.12.2019
Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας

Φωτογραφία Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας

5.12.2019
Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO

Φωτογραφία Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO

5.12.2019
Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»

Φωτογραφία Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»

4.12.2019
Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»

Φωτογραφία Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»

3.12.2019
Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»

Φωτογραφία Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»

2.12.2019
4 Σχόλια
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 28.5.2018 | 22:49
Απ τους πιο ταλαντουχους και φωτομορφωμενους φωτογραφους που εχουμε εδω στην Αμερικη. Η 10η φωτογραφια πρεπει να χει τραβηχτει μεσα απο το αυτοκινητο του. Σκεφτεται παντα φωτογραφικα, ξερει να διαβαζει χρωμα και ειναι παντα ετοιμος για κατι καινουργιο. Να προσεχει μονο οταν οδηγαει...
Antoinetta De La Felation 29.5.2018 | 11:46
Rust Belt: H ζώνη είναι η περιοχή της Αμερικής που είχε την πλειοψηφία των εργοστασίων, που έχει "σκουριάσει" επειδή τα εργοστάσια έχουν σκουριάσει.
avatar
Βεβαιως 29.5.2018 | 12:57
Απο τις πιο ενδιαφαιρουσες δουλειες που εχω δει τα τελευταια χρονια!
NightSeducer 29.5.2018 | 15:54
Aπό τις πιο καλές και ολοκληρωμένες δουλειές. Το βιβλίο του American in a Trance είναι απαραίτητο για τη βιβλιοθήκη κάθε φωτογράφου και όχι μόνο. Από τις πιο αξιόλογες εκδόσεις. Συγχαρητήρια στη LiFO για την παρουσίαση.