Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τη νέα του δουλειά, μπροστά στον καθρέφτη- καθρεφτάκι του

Ο Ryan McGinley εμπνέεται από το έργο της Γιόκο Όνο για την νέα του έκθεση (NSFW)

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τη νέα του δουλειά, μπροστά στον καθρέφτη- καθρεφτάκι του

Στο πέρασμα των τελευταίων δύο δεκαετιών, ο Ryan McGinley έχει αναμφισβήτητα καταφέρει να χαράξει την δική του πορεία ως μία μεγάλη προσωπικότητα στο κόσμο της σύγχρονης φωτογραφίας. Γεννημένος στο Ramsey του Νιου Τζέρσει το 1977, ο McGinley μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου και ξεκίνησε να φωτογραφίζει το 1988. Πέντε χρόνια μετά, στην ηλικία των 25 χρόνων, έγινε ένας από τους νεότερους καλλιτέχνες που έκαναν προσωπική έκθεση στο Whitney Museum of American Art.


Όπως φαίνεται, ο εικονοποιός αυτός ποτέ δεν συνάντησε δυσκολία στο να λάβει ευρεία αναγνώριση, τόσο από τους συναδέλφους του όσο και από το κοινό εν γένει. Κι όμως, παρόλη την τεράστια άνοδο της καριέρας του, ποτέ δεν μεγαλοπιάστηκε με την δημοσιότητα γύρω από το όνομά του. Το έργο του είναι προσωπικό, συχνά αιθέριο, πάντα ειλικρινές και εμποτισμένο με ένα ωμό συναίσθημα.

 

Ποτέ δεν μεγαλοπιάστηκε με την δημοσιότητα γύρω από το όνομά του. Το έργο του είναι προσωπικό, συχνά αιθέριο, πάντα ειλικρινές και εμποτισμένο με ένα ωμό συναίσθημα.

 

Ενώ είναι σαγηνευτικές οπτικά, οι φωτογραφίες του έχουν πάντα μια αποκρυσταλλωμένη θλίψη. Οι εικόνες του απεικονίζουν το μαρτύριο ή την τραγωδία με μια αποφασιστική ειλικρίνεια – από την συντετριμμένη γενιά που ενηλικιώθηκε στον απόηχο της επιδημίας του Aids, το χάος και τη σύγχυση μετά την 11η Σεπτεμβρίου έως (πιο πρόσφατα) τους Αμερικανούς ακτιβιστές κατά των όπλων, ο McGinley έχει καθιερωθεί ως ένας οπτικός αφηγητής που καταγράφει με πάθος τους διαρκώς μεταλλασσόμενους αγώνες, την ενέργεια και τις πολυπρόσωπες ταυτότητες των νέων.

 

Η τελευταία του προσωπική έκθεση ωστόσο, ξεφεύγει διακριτικά από αυτή την αφήγηση. Στην Team Gallery της Νέας Υόρκης, η έκθεση Mirror, Mirror προβάλει την πιο πειραματική πλευρά της δημιουργικής περσόνας του McGinley «Το πρότζεκτ γεννήθηκε μέσα από την εννοιολογική τέχνη» λέει ο ίδιος. «Πάντα ήθελα να κάνω ένα πρότζεκτ στο ίδιο πνεύμα με κάποιους από τους ήρωες μου όπως η Γιόκο Όνο ή ο Sol LeWitt και, ακόμα περισσότερο, ήθελα να δω πως θα μπορούσα να εξερευνήσω εννοιολογικές ιδέες μέσω της φωτογραφίας».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Το έργο αποτελείται εξ ολοκλήρου από εικόνες που δημιουργήθηκαν χωρίς τη φυσική παρέμβαση του καλλιτέχνη. «Δεν ήμουν παρών σε καμία από τις φωτογραφήσεις» εξηγεί. «Έστελνα μία σειρά από οδηγίες τις οποίες το μοντέλο θα διάλεγε είτε να τις ακολουθήσει μόνο του ή θα τις διάβαζε δυνατά ο βοηθός μου για τη διάρκεια μίας ώρας».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley


Στους φωτογραφιζόμενους δόθηκε μία κάμερα, μία σειρά από οδηγίες, πέντε ρολά από φιλμ 35mm και 20 καθρέπτες, όλα από τα οποία στάλθηκαν στα σπίτια τους. Τα ρολά από τα φιλμ που δεν είχαν εμφανιστεί επιστράφηκαν στον McGinley, ο οποίος έλεγξε όλο το υλικό και επέλεξε μία φωτογραφία για να εκπροσωπεύσει τον κάθε συμμετέχοντα.


Οι φωτογραφίες που προέκυψαν εξερευνούν πώς λειτουργεί η κάμερα ως ένας όλο και περισσότερο διαδεδομένος μεσολαβητής στην παρουσίαση της σύγχρονης ταυτότητας. Αυτά τα αυτοπορτρέτα μεταφέρουν προσωπικές πληροφορίες όχι μόνο για την συναισθηματική κατάσταση των ανθρώπων που απεικονίζουν αλλά επίσης και για την κατασκευή των εξιδανικευμένων φυσικών εαυτών τους. Οι μεταβλητές που δόθηκαν από επιλογή – πόσο από το σώμα φαίνεται κλπ - υποδεικνύει ότι η αυτενέργεια επιμένει, ακόμα και μέσα στα όρια της συνταγής.

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley


Μία αντανάκλαση του νοήματος της ομορφιάς, της ταυτότητας, και της κοινότητας σε μία εποχή που φιλτράρεται μέσα από το πρίσμα του ψηφιακού πολιτισμού, η σειρά παρουσιάζει μοντέλα ηλικίας από 19 έως 87 ετών, ενθαρρύνοντας τον δημιουργό να ξεκινήσει μία διαφοροποιημένη, σχεδόν ψυχεδελική εξερεύνηση του ανθρώπινου σώματος αγκαλιάζοντας την διαφορετικότητα και αναγνωρίζοντας την βασικότατη κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης.

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

«Αυτό το πρότζεκτ είναι γεμάτο από φωτογραφίες των φίλων μου» καταλήγει ο φωτογράφος. «Οι περισσότεροι από αυτούς είναι καλλιτέχνες: χορευτές, αρχιτέκτονες, ηθοποιοί, ζωγράφοι, μουσικοί, σχεδιαστές μόδας, χορογράφοι, περφόρμερ. Αλλά στο τέλος της μέρας, αυτό το έργο έχει να κάνει με την κοινότητα – την δικιά μου κοινότητα. Κάποιοι είναι η οικογένειά μου, φίλοι από το πανεπιστήμιο, κουνιάδοι, μαμάδες, θείες, πρώην μοντέλα ή πρώην σύντροφοι, πολλοί από τους οποίους φωτογραφίζω εδώ και χρόνια. Η κάμερα έχει πάντα υπάρξει ένας διαμεσολαβητής που δημιουργεί και διαμορφώνει ταυτότητα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να ανακατασκευάσουν τον εαυτό τους, να δημιουργήσουν τις αναγεννημένες ιδέες τους».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

 

 

 

 

- H έκθεση Mirror, Mirror θα τρέχει στην Team Gallery στην Νέα Υόρκη μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 2018.

 

i. Το κείμενο είναι απόδοση στα ελληνικά του άρθρου με τίτλο Ryan McGinley looks to Yoko Ono as inspiration for his latest show που δημοσιεύτηκε στο dazeddigital.com.

 

 

 

Φωτογραφία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award

Φωτογραφία Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award

11.12.2019
Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας

Φωτογραφία Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας

10.12.2019
Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»

Φωτογραφία Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»

8.12.2019
«Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό

Φωτογραφία «Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό

7.12.2019
Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»

Φωτογραφία Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»

7.12.2019
Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας

Φωτογραφία Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας

5.12.2019
Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO

Φωτογραφία Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO

5.12.2019
Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»

Φωτογραφία Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»

4.12.2019
Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»

Φωτογραφία Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»

3.12.2019
Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»

Φωτογραφία Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»

2.12.2019