Φωτογραφία

Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»

Μια από τις πρώτες συνεργάτιδες φωτογράφους της LiFO μάς λέει δυο λόγια για την τέχνη της.

Η φωτογραφία πορτρέτου για τους περισσότερους είναι μια καταγραφή, η εικόνα ενός ατόμου, όμως δεν είναι μόνο αυτό. Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή. Με δεξιότητα όσον αφορά την τεχνική και με υπομονή ώστε να μπορέσεις να καταγράψεις τον χαρακτήρα και τις μοναδικές ιδιότητες που έχει ο άνθρωπος που στέκεται απέναντί σου. Σίγουρα, μέσα σε ένα πορτρέτο συνυπάρχουν δύο χαρακτήρες, αυτός του φωτογραφιζόμενου και ο δικός σου, δηλαδή του φωτογράφου.


• Η φωτογραφία πορτρέτου είναι πρόκληση, γιατί θέλεις να δημιουργήσεις μια εικόνα που να προκαλεί συναίσθημα, κυρίως να βγάζει το συναίσθημα του ανθρώπου που κάθεται απέναντί σου αλλά και το δικό σου τη συγκεκριμένη στιγμή. Επίσης, ανάλογα με το ποια θα είναι η χρήση της φωτογραφίας, μπορεί να χρειάζεται να δείξεις διάφορα skills για τον συγκεκριμένο άνθρωπο.

 

Όλα τα πορτρέτα που έχω κάνει τα θεωρώ σημαντικά. Ίσως περισσότερο σημαντικά θεωρώ αυτά των ανθρώπων που εγώ θαύμαζα και ήταν τιμή μου να τους φωτογραφίσω, ειδικά αυτών από το εξωτερικό.


• Οι περισσότεροι άνθρωποι μπλοκάρουν μπροστά στον φακό και κλείνονται συναισθηματικά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αφεθούν, να χαλαρώσουν και να απολαύσουν τη διαδικασία. Η πρόκληση για μένα είναι να καταφέρεις να τους ξεκλειδώσεις, να μπορέσεις να τους χαλαρώσεις και να αφεθούν κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης.

 

Mόνικα. Φωτο: Ειρήνη Μιχοπούλου/LIFO


• Όλα τα πορτρέτα που έχω κάνει τα θεωρώ σημαντικά. Ίσως περισσότερο σημαντικά θεωρώ αυτά των ανθρώπων που εγώ θαύμαζα και ήταν τιμή μου να τους φωτογραφίσω, ειδικά αυτών από το εξωτερικό.


— Είναι διαφορετικό να βγάζεις κάποιον φωτογραφία για προσωπική ευχαρίστηση και διαφορετικό για δουλειά;

Για να κάνω αυτούς που φωτογραφίζονται να αισθανθούν άνετα μπροστά στην κάμερα, αρχικά προσπαθώ να μάθω λίγα πράγματα γι' αυτούς, όσα μπορούν να μου πουν. Χαλαρώνουμε, ακούμε σίγουρα μουσική που ταιριάζει στη φωτογράφιση και αρχίζουμε αργά να μπαίνουμε στο κλίμα με γέλιο, χωρίς φόβο προς την κάμερα. Έχω δυσκολευτεί σε αρκετές φωτογραφίσεις, όπου προσπαθούσα να κρατήσω τις ισορροπίες και ίσως κάποια συναισθηματική φόρτιση προερχόμενη από τον φωτογραφιζόμενο. Παρ' όλα αυτά, κάθε πορτρέτο είναι για μένα μια ολόκληρη ιστορία που με ανταμείβει πάντα στο τέλος και τη θυμάμαι με αγάπη.

 

Γιώργος Μαρίνος. Φωτο: Ειρήνη Μιχοπούλου/LIFO

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Φωτογραφία