«Η εκπαίδευση ξεκινάει από την κούνια με κασέτες στις οποίες κάποιος μιλάει σχετικά με το δόγμα...» Φωτ.: Γιώργος Στριφτάρης
Κοινωνία

Η Εύα μεγάλωσε ως μάρτυρας του Ιεχωβά και αφηγείται την εμπειρία της

Πώς βιώνει ένα παιδί την διαφορετικότητα μέσα από ένα θρησκευτικό δόγμα και πώς αποφασίζει να απορρίψει τη θρησκεία του;

—Οι γονείς σου είναι μάρτυρες του Ιεχωβά. Ήταν όταν είχες γεννηθεί ή έγιναν στην πορεία;

Ήταν από  πριν. Μεγάλωσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Από την πλευρά του πατέρα μου όλοι σχεδόν οι συγγενείς είναι, από την πλευρά της μητέρας μου είναι η μοναδική. Η μητέρα του πατέρα μου είχε ασπαστεί το δόγμα πολύ νέα, ο πατέρας μου ήταν έφηβος όταν αυτή ξεκίνησε και αργότερα έγινε και αυτός μαζί με την μητέρα μου. Τόσο ο πατέρας μου όσο και η μητέρα μου ήταν οι τέλειοι υποψήφιοι για προσηλυτισμό σ' αυτήν την θρησκεία ακριβώς γιατί ήταν άνθρωποι... όχι άπιστοι, αλλά αδιάφοροι θα έλεγα απέναντι στην εκκλησία. Ήταν γενικά άτομα χωρίς προσωπικότητα, στόχους και φιλοδοξίες.

 

—Εσένα πότε άρχισαν να σου μιλάνε για το δόγμα;

Η εκπαίδευση ξεκινάει από την κούνια με κασέτες στις οποίες κάποιος μιλάει σχετικά με το δόγμα. Όταν άρχισα να γράφω και να μιλάω η θρησκευτική εκπαίδευση είχε ξεκινήσει. Διάβαζα την Βίβλο, τα έντυπα τα οποία τύπωναν, μου λέγανε ότι αυτό είναι το πιστεύω μας, ο θεός λέγεται Γιεχωβά και άλλα διάφορα πράγματα.

 

—Λένε πως αυτοί που ασπάζονται το δόγμα το κάνουν για τα χρήματα.

Αυτό είναι μεγάλο ψέμα. Όπως σε κάθε θρησκεία, κοινότητα υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν στους κόλπους τους ορισμένους ανθρώπους εξαιρετικά ευκατάστατους και επειδή λειτουργούν ως κοινότητα και αλληλοφροντίζονται, απλά δεν θα σ' αφήσουν χωρίς δουλειά, δεν θα σ' αφήσουν να πεινάσεις και να εξαθλιωθείς αν είσαι δικός τους. Ούτε μισθό σου κόβουνε, ούτε χρηματική αμοιβή υπάρχει για να πιστεύεις σ' αυτό που πιστεύεις, ούτε εικόνες πατάς κάτω από χαλιά. Αυτά είναι μύθοι. Τα έχω ζήσει από μικρό παιδί και ξέρω ότι τουλάχιστον αυτά δεν ισχύουν. Απλά υπάρχει τρομερή αλληλεγγύη μεταξύ τους γιατί δημιουργούν έναν δικό τους κόσμο και ζουν σ' εκείνον. Δεν ζουν στον έξω κόσμο. Οι υπόλοιποι είναι γι' αυτούς κοσμικοί. 

 

—Εσύ πώς ένιωθες που στο δικό σου σπίτι πίστευαν κάτι διαφορετικό από αυτό που πίστευαν οι συμμαθητές σου και η πλειοψηφία του κόσμου γύρω σου;

Αρχικά με ξένιζε το γεγονός ότι δεν γιόρταζα Χριστούγεννα, Πάσχα, ονομαστικές εορτές και γενέθλια. Και είχα απορίες που φυσικά μου τις λύσανε οι γονείς μου από νωρίς λέγοντας μου ότι αυτά είναι ειδωλολατρικές συνήθειες οι οποίες έχουν μείνει από παλιές παγανιστικές θρησκείες και τα οποία ο Χριστιανισμός ενσωμάτωσε για τους δικούς του ευνόητους λόγους και ότι εμείς όλα αυτά τα απορρίπτουμε. Αισθανόμουν περίεργα, όμως απομυθοποίησα της γιορτές σχετικά γρήγορα. Μεγαλώνοντας βέβαια στην ενήλικη ζωή γιόρτασα και γενέθλια και γιορτή και Χριστούγεννα - όχι από πίστη απλά γιατί μ' αρέσουν σα γεγονός, σα διαδικασία.

  

—Το έλεγες προς τα έξω στο σχολείο, τα παιδιά το ξέρανε; Έχεις υποστεί μπούλινγκ η αποκλεισμό για τα θρησκευτικά πιστεύω της οικογένειας σου;

Το ξέρανε ναι γιατί είχα εξαιρεθεί με χαρτί από τα θρησκευτικά. Όχι δεν μπορώ να πω ότι έχω υποστεί μπούλινγκ, μια δυο φορές κάτι μου είπαν, αντιθέτως είχανε να λένε τα καλύτερα για την οικογένεια μας. Για άλλους λόγους με αποφεύγανε και μου ασκούσαν βία...

 

—Θα πάμε αργότερα σ' αυτό. Οι βασικές διαφορές των Μαρτύρων του Ιεχωβα και των ορθόδοξων ποιες είναι;

Η βάση της θρησκείας είναι ίδια. Οι διαφορές είναι ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά ενώ αναγνωρίζουν την σταύρωση του Χριστού, δεν πιστεύουν στον σταυρό ως σύμβολο. Δεν  κάνουν τον σταυρό τους. Γι΄ αυτούς ο σταυρός ήταν ένας απλός πάσαλος. Η αγία τριάδα δεν υπάρχει, όλα είναι ο Ιεχωβά και ο Χριστός ο γιός του που θυσιάστηκε για εμάς. Δεν λατρεύουν την Παναγία, γι' αυτούς είναι απλώς μια γυναίκα που ευλογήθηκε να κυοφορήσει τον υιό του θεού. Δεν υπάρχει Πάσχα, το Πάσχα είναι μια μέρα διαφορετική κάθε χρόνο όπου ο μυστικός δείπνος λέγεται αναμνηστικός και είναι η τελευταία φορά που βρέθηκε ο Χριστός με τους μαθητές του και φάγανε άζυμο ψωμί χόρτα και αρνί. Αρνούνται τον στρατό και την κάθε είδους εμπλοκή σε πόλεμο γιατί είναι αντίθετη από τα πιστεύω του θεού.

 

«Οι συνελεύσεις τότε μου φαινότανε σαν πανηγύρι σαν γιορτή με πολύ κόσμο από διαφορετικά μέρη της Ελλάδος. Είχε μια ανεμελιά, σαν παιδί το ευχαριστήθηκα. Διαφωνούσα, αλλά ταυτόχρονα θαύμαζα την προσκόλληση τους και την πίστη τους στην θρησκεία και στο Θεό. » Φωτ.: Γιώργος Στριφτάρης

 

—Πήγαινες στις συναντήσεις των μελών και στις τελετές;

Φυσικά και πήγαινα μέχρι και την ηλικία των 15 όπου απέρριψα το πιστεύω αυτό. Οι τελετές συνήθως περιλαμβάνουν ύμνους και προσευχές. Οι συναντήσεις είναι 2-3 φορές την εβδομάδα. Η μια Δευτέρα Τρίτη σε κάποια σπίτι για μελέτη βιβλίου, η άλλη Τετάρτη Πέμπτη που ήταν το δίωρο θεοκρατικό πρόγραμμα, που χωριζότανε  σε δυο μέρη: ομιλίες – παρουσιάσεις και δραματοποιημένα σκέτς μέσα στα οποία υπήρχε ένα ηθικό δίδαγμα και τελείωνε με προσευχές.  Υπήρχε μια ευλαβική κατανυκτική ατμόσφαιρα όπου όλοι σέβονταν πολύ αυτό που έκαναν.

 

—Οι φιλικές σχέσεις της οικογένειες ήταν με άλλους μάρτυρες του Ιεχωβά;

Ναι μόνο. Σχέσεις μόνο μεταξύ τους, γάμους μόνο μεταξύ τους και αυτό γιατί σου λέγανε ότι οι επιμειξίες οι θρησκευτικές θεωρούνταν λάθος και στο αποδείκνυαν με παραδείγματα. Υπάρχουν για όλα όσα λένε και τα αντίστοιχα παραδείγματα. Διατηρούν άψογες σχέσεις με τους κοσμικούς αλλά όχι πολύ κοντινές. Παρέα με κοσμικούς κάνουν μόνο αν πιστεύουν ότι υπάρχει ελπίδα ενσωμάτωσης και θα κάνουν κάποιον δικό τους. Αν όχι απομακρύνονται γιατί γι΄ αυτούς η ζωή τους είναι αυτό και μόνο αυτό. Αν πεις ότι δεν σε ενδιαφέρει δεν θα επιμείνουν και δεν θα σε πιέσουν.

 

—Είναι γνωστό πως οι μάρτυρες του Ιεχωβα αρνούνται την μετάγγιση αίματος. Πώς ένιωθες ξέροντας ότι αν χρειαστείς αίμα μπορεί να σ' αφήσουν να πεθάνεις;

Το αρνούνται και το βασίζουν και αυτό σε ένα εδάφιο στις πράξεις των Αποστόλων όπου απαγορεύεται ρητά η χρήση αίματος και η εισαγωγή του στον οργανισμό. Οι μάρτυρες αρνούνται την χρήση αίματος αλλά όχι άλλες θεραπείες οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργούν ως υποκατάστατα απλά δεν χρησιμοποιούνται από όλους τους γιατρούς. Τα ήξερα, τα είχα διαβάσει τότε αλλά δεν τα θυμάμαι και θα είμαι ανακριβής. Λύσεις όμως υπάρχουν και βρίσκουν σε κάποιες περιπτώσεις. Κατά τα άλλα, ναι θα σ' αφήσουν να πεθάνεις, ή μάλλον επιβάλλεις εσύ τον θάνατο σου γιατί πιστεύεις ότι αυτό πρέπει να γίνει και γι'  αυτό ο θεός θα σε ανταμείψει.

 

—Βαφτίστηκες;

Ναι υπήρξα βαφτισμένη οικειοθελώς στα 14. Το έκανα συνειδητά αλλά ήξερα ότι αυτό θα χαροποιήσει τους γονείς μου κυρίως. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά βαφτίζονται όταν αποφασίσουν εκείνοι ότι το θέλουν και όχι όταν είναι μωρά. Μπορεί βέβαια να είναι μια πράξη που γίνεται οικιοθελώς αλλά είναι κατευθυνόμενη εν πολλοίς λόγω μελέτης και εμβάθυνσης στην θρησκεία. Η βάφτιση γίνεται σε μια ανοιχτή εκδήλωση σε μια τεχνητή πισίνα ή γούρνα με τον ίδιο τρόπο που βαφτίστηκε ο Ιησούς. Ένας τύπος σε γυρνάει ανάσκελα και σε βουτάει στο νερό. Σε βυθίζει σε ανεβάζει και έχεις βγει καθαρός, εξαγνισμένος.

 

—Οι γονείς σου ήταν φανατικά θρησκευόμενοι;

Ναι πάρα πολύ.

 

—Στο ρωτάω αυτό γιατί βιολογικά γεννήθηκες αγόρι. Αποφάσισες όμως κάποια στιγμή αφού πέρασες πρώτα από το στάδιο να δηλώνεις ότι είσαι gay αγόρι στον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας σου και ζεις ως τρανς γυναίκα.

Σε μικρή ηλικία στο νηπιαγωγείο κατάλαβα ότι νιώθω κορίτσι έτσι απλά. Δεν μ' έπιασε πανικός, το θεώρησα φυσιολογικό, αλλά μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να κρύβω. Εμφανισιακά ήταν βέβαια δύσκολο να το κρύψω, υπήρξα αρκετά θηλυπρεπές αγόρι. Προσπάθησα να κάνω τα γνωστά που κάνουν και άλλοι να ζήσω σαν στρέητ, ανεπιτυχώς όμως. Σαν κλόουν θα έλεγα πως με έβλεπα, ή σαν πίθηκο, και κατάλαβα ότι η εικόνα που έβλεπα στον καθρέφτη μου δεν με ικανοποιούσε.

 

—Τι έκαναν όταν το έμαθαν οι γονείς σου;

Όταν έμαθαν αρχικά ότι είμαι ομοφυλόφιλος η αντίδραση ήταν άμεση. Στα 16 μου εκδιώχθηκα από την οικογενειακή εστία άσχημα. Αποκλείσθηκα από παντού γιατί αυτή είναι η διαφορά μου σε σχέση με άλλες περιπτώσεις που έχω ακούσει. Όταν φεύγεις από εκεί λόγω θρησκείας θεωρείσαι νεκρός ακόμα και για τους γονείς σου. Έχουν την υποχρέωση και το δικαίωμα να μην σου μιλήσουν ποτέ. Οπότε από εκεί που έχεις έναν κόσμο προστατευμένο και περιχαρακωμένο, κλειστό από παντού ξαφνικά σε πετάνε στην θάλασσα χωρίς σωσίβιο και με ελάχιστες γνώσεις κολύμβησης. Δεν είχα υποστήριξη από πουθενά, ένα αποκούμπι, μια γιαγιά μια θεία ένα ξάδελφο ένα φίλο. Θεωρώ το ότι είμαι ζωντανή και σου μιλάω αυτή την στιγμή είναι μεγάλο επίτευγμα.

 

—Αδέλφια έχεις;

Άλλα τέσσερα και ακολουθούν την οικογενειακή γραμμή, εκτός από την μικρή μου αδελφή που και μ' αυτήν όμως δεν έχουμε σχέσεις.

 

«Χτυπώντας πόρτες και μοιράζοντας φυλλάδια είχα ακούσει πολλά. Μ' έχουν κυνηγήσει, έχω ζήσει τρελά σκηνικά. Κάποτε, το να είσαι μάρτυρας του Ιεχωβα σήμαινε πως είσαι μεγάλο μίασμα»

 

—Πώς αντέδρασαν όταν έμαθαν ότι αποφάσισες να ζήσεις ως τρανς γυναίκα; Γιατί είναι διαφορετικό το να είσαι ένα αγόρι που του αρέσουν οι άντρες και διαφορετικό να είσαι τρανς.

Το αν ήμουν γκέι ή τράνς για τους γονείς μου ήταν το ίδιο πράγμα. Η θρησκεία τα καταδικάζει εξίσου. Υπάρχει μόνο μια περίπτωση, αν έκανα την επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου. Θα μπορούσα να επιστρέψω και να με δεχτούν. Δεν ανέχονται την ενδιάμεση κατάσταση. Οι γονείς μου το έμαθαν άμεσα. Είχαμε με τον καιρό πού και πού μια τηλεφωνική επικοινωνία, και αργότερα ένα διάστημα που οι σχέσεις μας είχαν εξομαλυνθεί για λίγο. Πήγαινα και στο σπίτι, αλλά μετά άρχισαν να μεγαλώνουν τα αδέλφια μου και ο πατέρας μου είπε ότι καλό θα ήταν να μην συνεχίσω να πηγαίνω σπίτι και να μπερδεύω τα παιδιά, τα οποία βλέπουν μια γυναίκα, ενώ ξέρουν ότι είμαι ο αδελφός τους και ότι μπορεί να αρχίσουν να το σχολιάζουν στο σχολείο και να το συζητάνε. Είχαμε μια έντονη διαμάχη και οι σχέσεις μας διακόπηκαν μαχαίρι, εκτός από 1-2 τηλέφωνα το χρόνο, τα οποία και αυτά έπαψαν τα τελευταία επτά χρόνια.

 

—Σ ενοχλεί αυτό;

Μ' ενοχλούσε πάρα πολύ παλαιότερα το έχω όμως αποδεχτεί, έχω μάθει να ζω μ αυτό. Δημιούργησα εναλλακτικές οικογένειες με ανθρώπους που δεν είναι αίμα μου, αλλά μου στάθηκαν και μ' αγάπησαν γι' αυτό που είμαι και όχι γι' αυτό που θα ήθελαν να είμαι.

 

—Πώς ήταν οι δικοί σου σαν γονείς;

Έχω ζήσει ωραία παιδικά χρόνια. Παρόλο που ήμασταν από την φτωχή εργατική τάξη δεν μας στέρησαν σχεδόν τίποτα. Επίσης λόγω θρησκείας, μου πρόσφεραν μια καλή κοινωνική παιδεία, την οποία δεν είδα σε άλλα παιδιά της γενιάς μου. Μου δίδαξαν τρόπους για να αντιμετωπίζω τα πράγματα και τους ανθρώπους με σεβασμό, μου έμαθαν ότι το χρήμα είναι μέσο για να ζεις και να βοηθάς και όχι ο "θεός" μας, μού έμαθαν να μην ζηλεύω, να μην φθονώ, να αγαπώ τους ανθρώπους και να πιστεύω στο καλό. Πήρα καλές βάσεις, απλά η αποκοπή ήταν απότομη και ήταν ό,τι χειρότερο μου συνέβη.

 

—Θα ήθελες να ξαναφτιάξουν οι σχέσεις σας;

Όχι, θεωρώ ότι είναι ανώφελο πλέον. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα που κάνουν οι οικογένειες. Θα αρνιόμουν να το κάνω και δεν το λέω από πείσμα, είμαστε απλά ξένοι πια.  Είναι γονείς μου μ' έφεραν στο κόσμο, τους ευγνωμονώ γι' αυτό, όμως δεν έχουμε τίποτα άλλο να μας δένει, είναι πολλά τα χρόνια που είμαι μακριά. Ζω στην ουσία χωρίς οικογένεια από τα δεκαεπτά και είμαι κοντά στα σαράντα. Είναι πάνω από την μισή μου ζωή χωρίς αυτούς...

 

 

—Σκέφτηκες ποτέ ότι μπορεί να ήθελαν να σε εκμεταλλευτούν την περίοδο που είχαν όπως είπες λίγο εξομαλυνθεί οι σχέσεις σας;

Θέλω πάνω σ' αυτό να σου πω, ότι  ο λόγος που πολλές τρανς έχουν καλές σχέσεις με τους γονείς τους, είναι τα χρήματα. Στηρίζουν οικονομικά την οικογένεια τους, για να έχουν αποδοχή. Είναι ψεύτικη αποδοχή. Έχω ζήσει δίπλα σε τέτοια άτομα, έχω πάει στις οικογένειες τους. Αυτές οι οικογένειες δεν αγαπούσαν πραγματικά τα παιδιά τους, τα σιχαινόντουσαν απλά τα ανεχόντουσαν, γιατί εκείνη την εποχή τα παιδιά τους βγάζανε πολλά χρήματα και τους βοηθούσαν από τύψεις, ζητιανεύοντας αγάπη.  Αυτό που έχω να πω για τους δικούς μου, το οποίο τους ανυψώνει σαν ανθρώπους αλλά όχι σαν γονείς, είναι ότι μου είπαν «δεν θέλουμε ούτε εσένα ούτε τα λεφτά σου» και μου τα πέταξαν στα μούτρα.

  

—Τα παιδιά των μαρτύρων στερούνται απολαύσεις που έχουν τα άλλα παιδιά;

Ναι, περνάνε δύσκολα. Εγώ έφυγα νωρίς για να πω ότι τα στερήθηκα, αλλά ακόμα και όταν ήμουν στο σπίτι, ζούσα αρκετά κοσμικά όπως λέγανε οι γονείς μου και ήμουν η ντροπή γι' αυτούς, κυρίως γιατί κάπνιζα - το είχαν μάθει και εγώ το παραδέχτηκα. Τα παιδιά των μαρτύρων δεν μπορούν να κάνουν τίποτα παραβατικό.  Ο μάρτυρας του Ιεχωβά πρέπει να ζει σαν να είναι το σωστό παράδειγμα ζωής. Δεν μπορείς άλλα να πιστεύεις και άλλα να κάνεις όπως κάνουν οι ορθόδοξοι, και σ' αυτό τους παραδέχομαι. Οι περισσότεροι -όχι όλοι-  ζουν σύμφωνα με τα πιστεύω τους.  Υπάρχει βέβαια και ένα ποσοστό διαφθαρμένο, υπάρχουν και σκάνδαλα, δεν διαφέρει από άλλες θρησκείες.

 

Αυτό για το οποίο τους κατηγορώ, είναι ότι με απομάκρυναν με τον πιο σκληρό τρόπο. Χωρίζουν οικογένειες για μια πίστη και αυτό είναι άσχημο. Γίνονται πάρα πολύ σκληροί για να σε κάνουν να σπάσεις και να δεις ότι χωρίς αυτούς είσαι ένα τίποτα, είσαι χαμένος

 

—Το να στήνεσαι στο δρόμο ή να κηρύττεις από πόρτα σε πόρτα είναι υποχρεωτικό;

Άτυπα ναι, δεν θα σε μαλώσουν αν δεν το κάνεις, αλλά είναι μέρος του πιστεύω σου, όπως έκανε ο Χριστός με τους μαθητές του.

 

—Το έκαναν οι γονείς σου;

 Ναι, πήγαινα κι εγώ. Είχαμε το Σκοπιά και το Ξύπνα τα περιοδικά τους και την Βίβλο. Υπάρχει ολόκληρη εταιρία στην Αμερική που ασχολείται με τα έντυπα.

 

—Τρώγατε πόρτα από τα σπίτια;

Ναι έχουμε ακούσει πολλά, μ' έχουν κυνηγήσει, έχω ζήσει τρελά σκηνικά. Κάποτε, το να είσαι μάρτυρας του Ιεχωβα σε καθιστούσε μεγάλο μίασμα. Μας έπαιρνε η μητέρα μου και πηγαίναμε και στην επαρχία να κηρύξουμε το λόγο του θεού. Έχουμε πάει στην Αρναία μια μέρα και μας κυνήγησαν παπαδαριά με πιστούς, ότι ήρθαν οι γιαχωβάδες να αλλαξοπιστήσουν το χωριό. Φυγαδευτήκαμε άρον άρον.

  

—Εκεί που μοίραζες φυλλάδια έτυχε να δεις κάποιο φίλο η συμμαθητή σου;

Ναι και ντρεπόμουν απίστευτα. Όλα τα παιδιά των μαρτύρων το έχουν βιώσει αυτό, όμως αυτά που τελικά ψήνονται, στο τέλος το ξεπερνάνε και πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να γίνει και δεν τους νοιάζει.

 

—Συνήθως αυτοί που γίνονται μάρτυρες του Ιεχωβα γιατί το κάνουν;

Για την εμπειρία του διαφορετικού και επειδή ίσως δεν ήταν πολύί θρησκευόμενοι αλλά ούτε και άπιστοι, και η ζωή τους είναι ένα κενό πράγμα, μια λευκή σελίδα που μπορείς να γράψεις ό,τι θέλεις. Μετά αποκτούν την ψυχολογία της αγέλης, γίνονται φανατικοί και πείθονται ότι θα κερδίσουν την αιώνια ζωή. Θα καταστραφεί ο κόσμος και αυτοί θα είναι οι εκλεκτοί που θα κληθούν να τον ξαναφτιάξουν.

  

—Τι σου έχει μείνει πιο έντονα από την θρησκεία αυτή;

Μια φορά με δυο φορές το χρόνο κάνουνε συνελεύσεις όπου πάνε χιλιάδες πιστοί και υπάρχει ένα πρόγραμμα με ομιλίες, δραματοποιημένα σκέτς, το οποίο τώρα που το σκέφτομαι γελάω, αλλά τότε μου φαινότανε σαν πανηγύρι σαν γιορτή, με πολύ κόσμο από διαφορετικά μέρη της Ελλάδος. Είχε μια ανεμελιά, σαν παιδί το ευχαριστήθηκα. Διαφωνούσα, αλλά ταυτόχρονα θαύμαζα την προσκόλληση τους και την πίστη τους στην θρησκεία και στο Θεό. Επίσης, μου έμεινε η έντονη αντίφαση της αγάπης, συνδυασμένη με την σκληρότητα.

 

—Τώρα πιστεύεις στο θεό;

Όχι δεν πιστεύω. Ακριβώς επειδή γεννήθηκα σε ένα πολύ θρησκευόμενο περιβάλλον και έχω δει πολλά, κατάλαβα ότι παντού υπάρχει και η υποκρισία και ο σκοταδισμός και η βρωμιά. Δεν με ψήνει ούτε η θρησκεία, ούτε ο θεός. Δεν μπορώ να δεχτώ πως όλο αυτό που ζούμε είναι δημιούργημα ενός ανώτερου όντος που τα έχει κάνει τόσο θάλασσα και εμείς τον τιμούμε και από πάνω και τον λατρεύουμε γι αυτό, θεωρώντας ότι εμείς είμαστε το λάθος.

 

—Σ' έχουν ξαναπροσεγγίσει για να επιστρέψεις;

Ναι και μάλιστα πολύ πρόσφατα. Κατά καιρούς, τα ανώτερα μέλη της εκκλησίας, προσεγγίζουν εκ νέου τα άτομα που έχουν φύγει, ή εκδιωχτεί, για να δούνε μήπως έχουν μετανιώσει και θέλουν να επιστρέψουν στο "δρόμο του θεού".

 

 

—Τελικά τι σου έμαθε η ζωή μέσα σε ένα σπίτι μαρτύρων του Ιεχωβα;

Μια διαφορετική διαπαιδαγώγηση. Το ότι ήμουν σε μια οικογένεια μαρτύρων σημαίνει ότι πήρα κάποια πράγματα από τους γονείς μου, τα οποία τα μάθαιναν εκεί. Διαφορετικά όντας αμόρφωτοι, δεν θα είχαν να μου προσφέρουν πολλά. Αυτό για το οποίο τους κατηγορώ, είναι ότι με απομάκρυναν με τον πιο σκληρό τρόπο. Χωρίζουν οικογένειες για μια πίστη και αυτό είναι άσχημο. Γίνονται πάρα πολύ σκληροί για να σε κάνουν να σπάσεις και να δεις ότι χωρίς αυτούς είσαι ένα τίποτα, είσαι χαμένος, είσαι ένα απολωλός πρόβατο. Εκεί διαφωνώ μαζί τους.

 

Έχω έρθει σε επαφή με παιδιά που απομακρύνθηκαν από το δόγμα και βλέπω ότι δεν έχουν ισορροπημένη ζωή, ζουν με πολλές τύψεις τις οποίες τις καταλαβαίνω. Έχω ζήσει και εγώ μ΄ αυτές της τύψεις και τις ενοχές. Υπήρξε εσωτερική πάλη, πολύ μεγάλη.

 

Αυτό που δεν συγχώρεσα στην μητέρα μου, ήταν ότι για να γίνει μάρτυρας του Ιεχωβά, έπαψε να μιλάει στην μητέρα της, η οποία σαν φανατική ορθόδοξη της έκλεισε την πόρτα. Η μητέρα μου έκανε το ίδιο σε εμένα. Μου φέρθηκε με τον ίδιο τρόπο για τον ίδιο λόγο, για μια απόφαση ζωής, διαφορετική από την δική της. Η ιστορία απλά επαναλήφθηκε.

 

 

42 Σχόλια
123
piripiri 28.5.2016 | 15:20
Θυμάμαι είχα μια συμμαθήτρια απο το δημοτικό, στο γυμνάσιο είχε πρόβλημα και οι γονείς τις ως μάρτυρες το ιεχωβά δεν άφησαν τος γιατρούς να της κάνουν μετάγγιση και πέθανε η κοπέλα 14 χρονών. Καμιά φορά(αν όχι πολλές) η θρησκεία γίνεται επικίνδυνη.
avatar
Ανώνυμος/η 28.5.2016 | 15:43
ποπο :( :( :(
Μένης 28.5.2016 | 15:53
Υπέροχη συνέντευξη. Πολύ κατατοπιστική, ευθείες ερωτήσεις και ευθείες απαντήσεις.
Έμαθα πράγματα που δεν γνώριζα.
Κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όμως ειναι το εξής:
"Οι μάρτυρες αρνούνται την χρήση αίματος αλλά όχι άλλες θεραπείες οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργούν ως υποκατάστατα απλά δεν χρησιμοποιούνται από όλους τους γιατρούς."

Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν εναλλακτικές στη μετάγγιση αίματος όταν υπάρχει απώλεια που απειλεί την ζωή. Και μου φαίνεται επικίνδυνο.
Είτε ορθοδοξία, είτε Ιεχωβάδες... οι θρησκείες τελικά είναι εγκεφαλικές και ψυχικές φυλακές.
VITROUVIOS 29.5.2016 | 12:50
Η τελευταία σου παράγραφος είναι η ουσία!
annibas 28.5.2016 | 16:02
Υπάρχουν ορμόνες που μπορούν να αυξήσουν τους παράγοντες του αίματος. Όμως ούτε σε ακατασχετη αιμορραγία που μπορεί να προκύψει από επιπλοκη κατά τον τοκετό μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο ούτε σε cooley. Και στην δεύτερη περίπτωση οι γονείς επιλέγουν να πεθάνει το παιδί τους.
avatar
Ανώνυμος/η 28.5.2016 | 16:48
Πόσο κρίμα να κρατούν οι θρησκείες τους ανθρώπους τόσο εγκλωβισμένους στις ενοχές.
Ακούω μητέρες, νέες γυναίκες, να λένε στα παιδάκια τους να μην το κάνουν τούτο ή το άλλο γιατί θα τους δει ο θεούλης και δε θα του αρέσει, και μου 'ρχεται να τις πιάσω απ' τα μαλλιά.
Φερόμενος 30.5.2016 | 09:13
Τραγική παιδαγωγική. Έχει να κάνει κυρίως με τις εν λόγω μαμάδες όμως και με την δική τους πρόσληψη της θρησκείας. Όχι πάντα με την ίδια την θρησκεία. Τέλος πάντων η μετάδοση της πίστης στα παιδιά θέλει κυρίως παράδειγμα-στάση ζωής και όχι -ενοχικά- λόγια για την κάθε στιγμή της καθημερινότητας τους...
The White Buffalo 28.5.2016 | 17:10
Μπράβο πολύ ενδιαφέρον άρθρο! 'Ήξερα ελάχιστα για τους ιεχωβάδες! Μα τι σου κάνουν οι θρησκείες!
avatar
apostoliss 28.5.2016 | 18:29
Εισαι πολυ μικρός σαν ανθρωπος αν βαζεις βαζεις τον οποιο θεο πάνω απο τα παιδιά σου... απο την οικογένεια σου... Υπέροχη συνέντευξη!
Άρης Δημοκίδης 28.5.2016 | 19:19
Μου άρεσε πάρα πολύ και η συνέντευξη και οι φωτογραφίες, αλλά και το γεγονός ότι η Εύα δεν στηλίτευσε μόνο τα άσχημα της συγκεκριμένης θρησκείας, αλλά αναγνώρισε τα όποια θετικά της, που (ως άθεος και άσχετος με όλα αυτά) δεν γνώριζα.

Όσα της δίδαξαν οι γονείς της για την καλοσύνη, την αγάπη και το σεβασμό τα τηρεί η ίδια και μπράβο της. Δυστυχώς οι γονείς της δεν τα τήρησαν στη μεταξύ τους σχέση...

avatar
man1 29.5.2016 | 02:23
Νομίζω ότι είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί βέβαια το αυτονόητο.

Το ότι μια οικογένεια αυτής της θρησκείας έδιωξε το ανήλικο παιδί της από το σπίτι όπως αναφέρεται στην συνέντευξη λόγω της προσωπικότητας του και ότι δεν ήθελε να ανήκει στην θρησκεία δεν σημαίνει ότι κάνουν το ίδιο και όλες οι οικογένειες που ανήκουν σε αυτή την θρησκεία σε παρόμοιες καταστάσεις.

Αν μια χριστιανή ορθόδοξη οικογένεια διώξει το παιδί της από το σπίτι για τον χ λόγο δεν σημαίνει ότι το ίδιο κάνουν και όλες οι οικογένειες που ανήκουν στην ίδια θρησκεία.

Επίσης επειδή το έχω ψάξει αρκετά το θέμα με τις μεταγγίσεις, το ότι επιλέγει κάποιος μια εναλλακτική θεραπεία αντί της μετάγγισης αίματος(που προκαλεί χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο από τις μολύνσεις που προέρχονται μέσω αυτής)πχ. λευκωματίνη, ανοσοσφαιρίνες,αιμοσφαιρίνη κτλ. δεν σημαίνει ότι αφήνεται στο θάνατο με την ίδια λογική που κάποιος καρκινοπαθής επιλέγει μια εναλλακτική θεραπεία αντί της δημοφιλούς χημειοθεραπείας.Στο εξωτερικό μάλιστα οι εναλλακτικές επεμβάσεις χωρίς την χρήση αίματος είναι πολύ περισσότερο διαδεδομένες.
avatar
Ανώνυμος/η 29.5.2016 | 12:34
Θα απαντησω εγω για το "αυτονόητο" ως μια αλλη Ευα.

Εδω κ 2 μερες διαβαζω και ξαναδιαβαζω αυτη τη συνεντευξη γιατι οταν διαβασα τον τιτλο ηταν σαν να διαβαζα δικια μ συνεντευξη.

Οπως η Ευα ετσι κ εγω στα 14 βαπτιστικα ακριβως για τους ιδιους λογους Μ.τ.Ι. Σημασια ηθελα. Παιδακι ημουνα εξαλλου.

Στα 15 αποκοπηκα απο την εκκλησια τους γιατι καπνιζα. Οχι χασις. Τσιγαρο κανονικο. Ναι λοιπον εκανα αυτη την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ.
Η οικογενεια μ δεν μ ξαναμιλησε απο τοτε οπως κ ολοι οι μαρτυρες που με γνωριζαν. Και μεγαλωσα ΜΟΝΗ οπως κ η Ευα.

Εγω δεν ημουν τραβεστι ή ομοφυλοφυλη ή αν το θες extreme περιπτωση που κ μια ορθοδοξη οικογενεια θα μπορουσε να βγαλει το παιδι της εξω απο το σπιτι για αυτο το λογο.
Καπνιζα.

Οταν με εβγαλαν απο το σπιτι κ εκοψαν καθε επικοινωνια απο το απλο τσιγαρο ανεβηκα πολλα σκαλια μεχρι πριν την ηρωινη.

Τα ΚΑΤΑΦΕΡΑ ομως ..καθαρισα, σπουδασα, εφτιαξα σπιτι, εκανα μια αξιοσημειωτη καριερα και προς μεγαλη τους ΛΥΠΗ πετυχα και δεν εγινα "τσολ*, π&@&, κοσμικη" ουτε καηκα στην πυρα!

Αυτο που λες πως εχεις ψαξει ΚΑΛΥΤΕΡΑ λεω να το ξαναψαξεις.

Χωρις πολλα πολλα θα σου πω οτι εαν εχεις βαπτιστει Μαρτυρας κ αποκοπεις αυτο ειναι κ το τελος της επικοινωνιας με αυτους τους ανθρωπους.

Διαλυονται ψυχες οικογενειες ανθρωποι. Αυτα.

Κατα τ'αλλα ο Γουρλης πιο πανω με καλυψε και τον ευχαριστω.
avatar
Ανώνυμος/η 29.5.2016 | 12:44
Και κατι πολυ σημαντικο. Στην πορεια κ εμενα προσπαθησαν να ξαναρθουμε κοντα μονο κ μονο για να ξαναεπιστρεψω στη θρησκεια τους. Εκεινη την φορα εγω επελεξα να τους αποκλεισω εντελως απο τη ζωη μ για ενα κ μονο λογο.

Ρωτησα τη μανα μου: αν ποτε προκυψει δυστηχημα και ειμαι σου πουνε οι γιατροι "το παιδι σου χρειαζεται μεταγγιση εδω και τωρα ή θα πεθανει", τι θα εκανες?

Θα εκανα το θελημα του θεου μου ειπε.

Τα ευκολος...παραλειπονται
avatar
Phil Dunphy 28.5.2016 | 19:34
Εγώ θα ήθελα να σχολιάσω το έγκλημα που λέγεται έλλειψη παιδείας. Οι αμόρφωτοι (κατά τα λεγόμενα της Εύας) γονείς, παρασύρονται λες και ήταν νήπια και γίνονται Μάρτυρες, φτάνουν σε σημείο λόγω του φανατισμού τους για μια θρησκεία να διώξουν το παιδί τους, το οποίο καταφεύγει στην πορνεία ενδεχομένως ως μία λύση βιοπορισμού. Πολλά θλιβερά γεγονότα μαζεμένα. Συγχαρητήρια στην κοπέλα για το πόσο ισορροπημένη κατάφερε να είναι, απλά τέτοια οικογένειες υπάρχουν σε όλες τις θρησκείες και θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς αποφυγή.
avatar
Ανώνυμος/η 28.5.2016 | 22:19
Δυστυχώς, οι αμόρφωτοι πέφτουν θύματα πολλών και διαφόρων.
Γουρλής 28.5.2016 | 22:06
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά εμφανίζονται σε πολυσύχναστα μέρη με το τροχήλατο, το οποίο είναι γεμάτο βιβλία και περιοδικά. Όποιος θέλει παίρνει ο,τι θέλει δωρεάν και οι μάρτυρες συζητούν μαζί του. Πάντα ευγενέστατοι και χαμογελαστοί κερδίζουν τη συμπάθεια του συνομιλητή τους. Αλλά μήπως έτσι δεν είναι και οι μορμόνοι; (Καλοντυμένοι κύριοι με ετικέτα που γράφει ''πρεσβύτερος''). Και οι πεντηκοστιανοί; Έχω δει τροχήλατο μουσουλμάνων στην Αγγλία. Κι εκεί χαμόγελο και άψογοι τρόποι. Άρα όλοι τους καλοί είναι όταν δεν έχουν εξουσία επάνω σου. Αν όμως ακολουθήσεις τους μάρτυρες του Ιεχωβά, αυτοί οι ίδιοι που σου χαμογελούν τώρα, θα σε καταπιέσουν αφόρητα να μην συναναστρέφεσαι με κοσμικούς, θα σε αναγκάσουν να εγκαταλείψεις όλα σου τα χόμπυ για να κερδίζεις χρόνο για το ''έργο'', θα σου μεταδίδουν θεοπάλαβες δοξασίες για Αρμαγεδδώνες, κεχρισμένους και χίλια δυο που δεν ήταν ορατά με την πρώτη γνωριμία, αν συζητήσεις μαζί τους κάποια αμφιβολία θα σε στιγματίσουν ως αποστάτη και θα σε αποκόψουν και αν στουκάρεις με το αμάξι και χρειαστείς μετάγγιση, θα σου επιβάλουν να τα... τινάξεις! Αυτή είναι η πραγματικότητα δυστυχώς...
avatar
Ανώνυμος/η 28.5.2016 | 22:21
Εγώ προσωπικά τους λυπάμαι όταν τους συναντώ, ό,τι κι αν πρεσβεύουν, λες και δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να κάνει κανείς.
123
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια