Ο Τίτι μάζεψε τα κομμάτια του Τιάγο Σίλβα, έκανε άνθρωπο τον Γκαμπριέλ Ζεσούς, έσπασε τα κοντέρ στα προκριματικά, όπου η Βραζιλία πέρασε «τρένο», την αναμόρφωσε, άλλαξε την ψυχολογία της και να που θεωρείται πλέον το μεγάλο φαβορί.

Στη Βραζιλία παίζει μπάλα ο προπονητής;

Η «σελεσάο» προχωράει και συνεχίζει έτσι την παράδοση που τη θέλει να μένει στη διοργάνωση όταν οι άλλοι αποχωρούν, γεγονός που έχει αναμφίβολα τη σφραγίδα του ανθρώπου που κάθεται στον πάγκο, του Τιτέ

ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2018 | ΑΠΟ ΤΗ Δρ. ΓΚΡΟΥΣΕΝΚΑ

Η Βραζιλία προχωράει και συνεχίζει έτσι την παράδοση που τη θέλει να μένει στη διοργάνωση όταν οι άλλοι αποχωρούν. Από όλους τους παγκόσμιους πρωταθλητές της τελευταίας εικοσαετίας, η Βραζιλία είναι η μόνη που γλίτωσε από την σχετική κατάρα σε αντίθεση με την Γαλλία το 2002, την Ιταλία το 2010, την Ισπανία το 2014 και τη Γερμανία φέτος.

 

Η πρόκρισή της ήταν άνετη. Πατάει καλά στο γήπεδο, έχει τον Κοουτίνιο σε μεγάλα κέφια και δείχνει σοβαρότητα σε όλα τα επίπεδα. Όλα αυτά έχουν τη σφραγίδα του Τιτέ, αυτού του κομψού γκριζομάλλη κυρίου που συγκεντρώνεται πριν τον αγώνα κλωτσώντας ένα τόπι, ο οποίος παρέλαβε ένα ερείπιο από τους δυο προκατόχους του.

 

Μια ομάδα ρημαγμένη από την τραγωδία του 7-1 από τη Γερμανία, που ταλαιπωρήθηκε στα χέρια του Ντούνγκα και απέτυχε στα δυο Κόπα Αμέρικα (2015, 2016). Ο Τιτέ μάζεψε τα κομμάτια του Τιάγο Σίλβα, έκανε άνθρωπο τον Γκαμπριέλ Ζεσούς, έσπασε τα κοντέρ στα προκριματικά, όπου η Βραζιλία πέρασε «τρένο», την αναμόρφωσε, άλλαξε την ψυχολογία της και να που θεωρείται πλέον το μεγάλο φαβορί.

 

Ο Σαλντάνια λάτρευε τη μπόσα-νόβα, την πολιτική και τα κορίτσια. Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Μποταφόγκο αλλά προτιμούσε να παίζει ξυπόλητος στην άμμο: «Το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο παίζεται πάντα με μουσική». Ξάδερφός του, ο μεγάλος Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, ο συνθέτης του «Garota de Ipanema»

Ο Σέσαρ Λουίς Μενότι δεν φοβάται τις υπερβολές: «Αυτή η ομάδα μού θυμίζει τη Βραζιλία του '70». Είπαμε, υπερβολές. Μιλάει για μία από τις ωραιότερες ομάδες που πέρασαν από τα παγκόσμια γήπεδα στο καλύτερο, ίσως, Μουντιάλ, τουλάχιστον στις αναμνήσεις των νοσταλγικών, είτε πρόλαβαν να το δουν είτε όχι.

 

Κι εκείνη η ομάδα, η Βραζιλία του 1970, με Πελέ, Ριβελίνο, Ζαϊρζίνιο, Ζέρσον, Τοστάο, με όλο το ταλέντο της, χρωστούσε πολλά σε έναν προπονητή. Μόνο που για πολλούς αυτός δεν ήταν ο Μάριο Ζαγκάλο, ο προπονητής της, αλλά ο προκατόχός του, ο μυθικός Ζοάο Σαλντάνια.

 

Ο Σαλντάνια λάτρευε τη μπόσα-νόβα, την πολιτική και τα κορίτσια. Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Μποταφόγκο αλλά προτιμούσε να παίζει ξυπόλητος στην άμμο: «Το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο παίζεται πάντα με μουσική». Ξάδερφός του, ο μεγάλος Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, ο συνθέτης του «Garota de Ipanema».

 

Διανοούμενος, γιος καλής οικογένειας, γίνεται μαρξιστής στο πανεπιστήμιο και ζει διπλή ζωή, καθώς το Κομμουνιστικό Κόμμα στο οποίο οργανώνεται βρίσκεται σε καθεστώς παρανομίας. Πηγαίνει στο Παρίσι για σπουδές ιστορίας αλλά αφιερώνεται στη δημοσιογραφία.

 

Ο ίδιος, ελαφρά μυθομανής, υποστηρίζει ότι βρέθηκε στην απόβαση στη Νορμανδία, ακόμη κι ότι συμμετείχε στη Μεγάλη Πορεία του Μάο –ένας φίλος του θα πει «Ναι, συμμετείχε αλλά πήγαινε τόσο αργά που ο Μάο του είπε να πάρει τα πόδια του αλλιώς δεν θα έφταναν ποτέ!».

 

Αυτό που είναι σίγουρο, είναι ότι γυρίζει όλη την μεταπολεμική Ευρώπη, κυρίως την Ανατολική, στέλνει ανταποκρίσεις για τα φριχτά σημάδια που άφησε ο πόλεμος και βλέπει μπάλα, πολλή μπάλα.


Γυρίζει στη Βραζιλία, σε ένα καθεστώς σχετικής ελευθερίας υπό τον Κούμπιτσεκ, δημοσιογραφεί σε μια αριστερή εφημερίδα ενώ κάνει τα πρώτα του βήματα ως προπονητής. Το 1957, έρχεται ο θρίαμβος: αναλαμβάνει την Μποταφόγκο.


Εκεί θα δείξει ότι οι πολλές ζωές που κατάφερε να ζήσει τον προόριζαν ακριβώς γι΄αυτή την δουλειά: θα επαναστατικοποιήσει την προπόνηση, την αθλητική ζωή, το παιχνίδι της Μποταφόγκο.

 

«Πιείτε και καπνίστε όσο σας το επιτρέπει η συνείδησή σας!» έλεγε στους παίκτες – ένας από τους οποίους, ο σπουδαίος Γκαρίντσα, θα πεθάνει λίγα χρόνια αργότερα αλκοολικός. Θα κερδίσει το πρωτάθλημα του Ρίο διαλύοντας τη Φλουμινένσε. Οι παίκτες τον λατρεύουν: «Ο Σαλντάνια μάς αφήνει να παίζουμε μπάλα!».

 

Πιείτε και καπνίστε όσο σας το επιτρέπει η συνείδησή σας!


Η επανάσταση κρατά λίγο. Απολύεται κι αφιερώνεται στην αθλητική δημοσιογραφία. Θα αφήσει όνομα ως «ο Ατρόμητος Ζοάο » γιατί όχι μόνο λέει και γράφει ό,τι θέλει, αλλά κυκλοφορεί και οπλισμένος. Το Μουντιάλ του '66 υπήρξε μεγάλη απογοήτευση για τη Βραζιλία.

 

Ο Ατρόμητος Ζοάο είναι ο πιο σκληρός επικριτής της, στις εφημερίδες, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Φήμες λένε ότι η κόντρα του με τον προπονητή Ντοριβάλ Γιουστρίχ έφτασε στα άκρα –ο Σαλντάνια τον επισκέφθηκε με το Colt 32 ανά χείρας.


Κι έρχεται η μεγάλη στιγμή: η Βραζιλιάνικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αναθέτει τις τύχες της Εθνικής στον μαρξιστή αθλητικογράφο, εν μέσω στρατιωτικής χούντας. Ποντάρουν στο ότι θα τα θαλασσώσει ως άπειρος και θα εκτεθεί, κι αυτός κι όσοι συνάδελφοί του κριτικάρουν τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, Ζοάο Χαβελάνζε.


Ο Σαλντάνια δέχεται. Είμαστε στις αρχές του 1969. Δίνει μια λίστα με 22 παίκτες, και συγκεκριμένη ενδεκάδα: «Θα παίξω με αυτούς, δεν θα αλλάξει τίποτε μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο».

 

Έξι νίκες σε έξι αγώνες στα προκριματικά, με ηγέτες τον Τοστάο και τον Πελέ. Και ένα λαμπερό ποδόσφαιρο, επιθετικό, τολμηρό, γεμάτο φαντασία και γκολ, πανέμορφο. Είναι οριστικό, η Βραζιλία ξανάρχεται!


Πρώτα σύννεφα: ο Πρόεδρος της χώρας, ο Στρατηγός Μέντισι, εκφράζει την επιθυμία του να κληθεί στην ομάδα ο αγαπημένος του παίκτης, ο Ντάντα Μαραβίλια. «Εγώ δεν διαλέγω τους υπουργούς του, να με αφήσει να διαλέξω τους παίκτες μου!».

 

Κλιμάκωση: ο προπονητής αρνείται να σφίξει το χέρι του δικτάτορα πριν από ένα ματς στο Πόρτο Αλέγκρε: «Πώς να ανταλλάξω χειραψία με κάποιον που ευθύνεται για τον θάνατο τόσων φίλων μου; Είναι το πιο αιματηρό καθεστώς στην ιστορία μας».

 

Φινάλε: τον Μάρτιο του 1970, λίγους μήνες πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο, αφήνει τον Πελέ έξω από την αποστολή για ένα φιλικό. Τον Πελέ! «Έχει μυωπία, δεν βλέπει στα πέντε μέτρα».

 

Ναι, μυωπία!

 

Το ποτήρι ξεχειλίζει. Ο Σαλντάνια απολύεται εβδομήντα πέντε μέρες πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο που θα κέρδιζε. Επίσημος λόγος απόλυσης, η «συναισθηματική αστάθεια» του προπονητή.


Δεν θα ξαναπροπονήσει. Ως δημοσιογράφος, πάντα φλογερός, ατρόμητος και λυρικός, θα ακολουθεί παντού την ομάδα. Θα καλύψει, μεταξύ άλλων, τον θρίαμβο της Βραζιλίας στο Μεξικό το καλοκαίρι του 1970. Ο Πελέ θα λάμψει. Παρεμπιπτόντως, αργότερα θα διαγνωστεί με ελαφριά μυωπία.


Ο Σαλντάνια αγάπησε δυο πράγματα, τη μπάλα και τον κομμουνισμό. Πέθανε στη Ρώμη, όπου ταξίδεψε για να δει από κοντά το Παγκόσμιο Κύπελλο, παρά τις αντίθετες οδηγίες των γιατρών του, στις 12 Ιουλίου 1990, τις μέρες που ξεψυχούσε η Σοβιετική Ένωση.

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Εθνική Ελλάδος μπάσκετ έπαιξε για 10 μήνες στο σκοτάδι και τελικά τα κατάφερε

Αθλητισμός Η Εθνική Ελλάδος μπάσκετ έπαιξε για 10 μήνες στο σκοτάδι και τελικά τα κατάφερε

26.9.2018
Άμυνα Αμπελοκήπων: Η ομάδα της προσφυγικής παραγκούπολης που κάποτε κοίταξε στα μάτια τον Παναθηναϊκό

Αθλητισμός Άμυνα Αμπελοκήπων: Η ομάδα της προσφυγικής παραγκούπολης που κάποτε κοίταξε στα μάτια τον Παναθηναϊκό

9.9.2018
Colin Kaepernich: ποιος είναι o αθλητής πίσω από την τολμηρή νέα καμπάνια της Nike

Αθλητισμός Colin Kaepernich: ποιος είναι o αθλητής πίσω από την τολμηρή νέα καμπάνια της Nike

5.9.2018
Τον Δεκαπενταύγουστο, στο Κούρντερε της Τουρκίας, παλεύουν για να γίνουν μέρος της ιστορίας

Αθλητισμός Τον Δεκαπενταύγουστο, στο Κούρντερε της Τουρκίας, παλεύουν για να γίνουν μέρος της ιστορίας

16.8.2018
Όταν ο Στέφανος Τσιτσιπάς έλεγε στη LIFO ότι θέλει να γίνει ο καλύτερος τενίστας του κόσμου

Αθλητισμός Όταν ο Στέφανος Τσιτσιπάς έλεγε στη LIFO ότι θέλει να γίνει ο καλύτερος τενίστας του κόσμου

12.8.2018
Ο Bill Kouman  στα 40 του και πρώην υπέρβαρος, πρόσφατα τερμάτισε στον υπερμαραθώνιο της Σαχάρας

Αθλητισμός Ο Bill Kouman στα 40 του και πρώην υπέρβαρος, πρόσφατα τερμάτισε στον υπερμαραθώνιο της Σαχάρας

31.7.2018
Νίκος Γκάλης: Ο «γκάνγκστερ» που αγάπησαν οι Έλληνες

Αθλητισμός Νίκος Γκάλης: Ο «γκάνγκστερ» που αγάπησαν οι Έλληνες

23.7.2018
Οι πεχλιβάνηδες είναι μέρος της παγκόσμιας ιστορίας (+ 25 φωτογραφίες)

Αθλητισμός Οι πεχλιβάνηδες είναι μέρος της παγκόσμιας ιστορίας (+ 25 φωτογραφίες)

21.7.2018
Αντώνης Μέρλος: O 19χρονος παγκόσμιος πρωταθλητής του ύψους στους νέους μιλάει στο LiFO.gr

Αθλητισμός Αντώνης Μέρλος: O 19χρονος παγκόσμιος πρωταθλητής του ύψους στους νέους μιλάει στο LiFO.gr

21.7.2018
Ήταν το φετινό Μουντιάλ το πιο δίκαιο που έχουμε δει;

Αθλητισμός Ήταν το φετινό Μουντιάλ το πιο δίκαιο που έχουμε δει;

16.7.2018
Πρέπει να είστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια