Πάνος Λαζαράτος: «Ονειρεύομαι ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία της γνώσης και όχι των μολότοφ, της βίας και της διάλυσης». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Συνεντεύξεις

Πάνος Λαζαράτος: «Πιστεύω σε ένα αναρχο-αυτόνομο πανεπιστήμιο χωρίς κομματικές νεολαίες»

Ο πολυπράγμων δικηγόρος, καθηγητής της Νομικής Αθηνών και τενόρος του λυρικού τραγουδιού μιλά για τους δικαστικούς υπαλλήλους του ΑΣΕΠ, τις γεμάτες αίθουσες διδασκαλίας του, την ευτυχία και τον Σούμπερτ

ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΟΛΛΙΑ

«Ο κόσμος είναι εύκολος, ένας απλός παλμός». Οι στίχοι αυτοί του Σεφέρη αρκούν για να περιγράψει κανείς εν συντομία τον Πάνο Λαζαράτο. Παιδί-θαύμα της νομικής –όλοι το ξέρουν–, στα 27 του εκλέχθηκε λέκτορας διοικητικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, στα 40 έγινε τακτικός καθηγητής της. Πολύτροπος κι απλά πολύπλοκος, διδάσκει-εργάζεται-σκέφτεται και ζει μέσα σε μια ακατάπαυστη πειθαρχημένη ελευθερία.

 

Τα αμφιθέατρα πάντα γεμίζουν ασφυκτικά κι εκεί που μιλά, εντελώς ξαφνικά, αρχίζει να απαγγέλλει ποιήματα, ανεβοκατεβαίνει σκάλες, τραγουδά μέρη από όπερες, δίνει συμβουλές – ένα υπέροχο τρελό κουβάρι μελετημένο λέξη προς λέξη. Μπορεί να φταίει που σπούδασε θέατρο και λυρικό τραγούδι. Μπορεί να φταίει ότι είναι ακόμη ενθουσιώδης, ερωτευμένος με τη διδασκαλία, παρά τα τόσα αυστηρά νομικά.

 

Αυτό τον καιρό έχει κάνει άνω-κάτω τον τελευταίο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη δικαστικών υπαλλήλων (όπως στο πρόσφατο παρελθόν έκανε άνω-κάτω και τελικά πέτυχε την ακύρωση του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες) και προετοιμάζεται για το Χειμωνιάτικο Ταξίδι του Σούμπερτ, που θα τραγουδήσει στις 13 Δεκεμβρίου με τον Τίτο Γουβέλη στο πιάνο, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη.

 

Την προηγούμενη της συνάντησής μας, είδε στο Πτι-Παλαί την κινέζικη ταινία Ash is purest white. Συνεπαρμένος, μπλέκει την κινέζικη αγάπη με τη σκοτεινή γερμανική καρδιά του Βέρθερου και τον Σούμπερτ.

 

Πιστεύω σε ένα αναρχο-αυτόνομο πανεπιστήμιο. Προσπαθώ να εκπαιδεύω τους φοιτητές μου συνέχεια για να αναγνωρίζουν όλες τις μορφές παραπληροφόρησης. Ονειρεύομαι τον πολιτικό που θα αποσύρει τις δυνάμεις κατοχής του από το Πανεπιστήμιο, δηλαδή τις κομματικές νεολαίες. Ονειρεύομαι ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία της γνώσης και όχι των μολότοφ, της βίας και της διάλυσης.


— Μα, μοιάζουν; Τι σας άρεσε περισσότερο στην ταινία;

Μ' άρεσε ο τρόπος που αγαπούσε αυτή η γυναίκα. Ήπια. Αυτή η ανατολίτικη αγάπη έμοιαζε πιο πολύ με τον Βέρθερο, με τον βερθερικό γερμανικό ρομαντισμό, απ' ότι με τo μεσογειακό πάθος του Caruso.


— Η ηρωίδα αγαπά τον ίδιο άνδρα όλη της τη ζωή. Του είναι αφοσιωμένη. Κι η αγάπη αυτή τη σφυροκοπάει διαρκώς, ραγίζοντας την καρδιά της...

Το μεσογειακό πάθος είναι εκδηλωτικό, σε αγαπώ-σε φιλάω-χειρονομώ-εκφράζομαι με ακτιβισμό, ενώ η ανατολή το γνωρίζει καλά πως μπορεί να δώσει και να πάρει περισσότερα πράγματα με χαμηλότερη φωνή, φαινομενικά πιο παθητικά, νιώθοντας και προσφέροντας διακριτικά. Η προσέγγιση αυτής της γυναίκας, η ήρεμη δύναμη με μια άλλου είδους εσωτερικότητα με άγγιξε πολύ. Αυτή η εσωτερικότητα είναι κοντά στον γερμανικό σιωπηλό πόνο.

 

— Κι ο Σούμπερτ; Πώς τον συναντάτε για δεύτερη φορά;

Νομίζω, πως βρίσκομαι για τα καλά στον δρόμο προς την καρδιά του ερωτικού πάθους, τη ρίζα της κραυγής. Ο άνθρωπος αυτός περισσότερο υπομένει παρά εκφράζεται, τα πάντα είναι μέσα του και μας μιλά γι' αυτά που δεν είπε. Εσωστρεφές και εσωτερικό είναι αυτό το ταξίδι.

 

Ο Βέρθερος δεν φωνάζει πολύ. Ακόμη και όταν γίνεται η αυτοκτονία δεν έχει προετοιμαστεί. Μιλώ για το εσωτερικό πάθος ενός ανθρώπου. Ο Σούμπερτ γράφει κάτω από τη βαριά μπότα της λογοκρισίας του Μέτερνιχ. Είναι διπολικός, καταπιεσμένος, άρρωστος, γεμάτος ενόραση και αγάπη για όλους τους πονεμένους του κόσμου αυτού. Αυτό το ταξίδι κάνω αυτή την εποχή.


— Πανεπιστήμιο-δικηγορία-θέατρο-τραγούδι. Πώς καταφέρνετε να είστε ξεκούραστος, πώς υπερασπίζεστε το δικαίωμα στην τεμπελιά;

Όταν είμαι βαθιά ξεκούραστος, κάποιες εύθραυστες στιγμές είναι η κιβωτός του παρελθόντος και του μέλλοντος ταυτόχρονα, τα αντικείμενα απoπνέουν μια αγιότητα και οι διακρίσεις των φύλων μέσα μου αίρονται, τα σκοτεινά ποιήματα όλα λούζονται σε ανέσπερο φως. Έτσι αισθάνομαι.

 

Κόπωση; Στιγμές πιέστηκα και εγώ όπως όλοι μας, μετά ξεκουραζόμουν. Έκανα μερικά και παρέλειψα κάποια άλλα. Έκανα εντοπισμένα πράγματα. Αν τώρα προετοιμάζω τον Σούμπερτ κάθε βράδυ επί ένα τρίωρο, παραλείπω να βλέπω ταινίες. Όταν τελειώσει ο Σούμπερτ, θα ξαναβλέπω ταινίες.


— Ύπαρ ή όναρ;

Πάω για μεσημεριανό ύπνο μια ώρα, 3 με 4, όποτε μπορώ, πριν από το απογευματινό μου μάθημα. Και σκέφτομαι άλλη μια φορά στα αλήθεια: Ίσως, κοιμάμαι ήδη και βλέπω όνειρο ότι πάω να κοιμηθώ, ενώ και το μάθημα μετά, πάλι στον ύπνο μου θα το δω! Άλλωστε θα κάνω Μάθημα / Όνειρο! Τώρα, δεν ξέρω πάλι αν ονειρεύομαι αυτό τον τύπο που θα κάνει μάθημα ή αυτός ονειρεύεται εμένα να λέω αυτά.

 

Παρόμοιο μου φαίνεται το Πανεπιστήμιο και προ κρίσεως και μετά. Έχασε μερικά αποθεματικά, αλλά και πριν την κρίση, που τα είχε, δεν τα έκανε τίποτε. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


— Διασκεδάζετε. Να ένα ενδιαφέρον στοιχείο σας. Διασκεδάζουν οι καθηγητές; Ποιος είναι ο κακός καθηγητής πανεπιστημίου; Και σε ποιο πανεπιστήμιο πιστεύετε;

Με τα λόγια του Π. Χάντκε θα σας απαντήσω: «Αυτό που μ' ενοχλούσε ήταν η αδιαφορία των καθηγητών, η απάθειά τους σε σχέση με τη διδακτέα ύλη... Ακόμη και ο τελευταίος τραπεζικός υπάλληλος, καθώς μετράει χαρτονομίσματα, που δεν είναι καν δικά του, ακόμη και οι εργάτες που δουλεύουν στους δρόμους και ξεροψήνονται ανάμεσα στον ήλιο από πάνω και στο καζάνι της πίσσας από κάτω, ακόμη και αυτοί δείχνουν πιο ζωηροί και συμμετέχουν περισσότερο στη δουλειά που κάνουν».


Πιστεύω σε ένα αναρχο-αυτόνομο πανεπιστήμιο. Προσπαθώ να εκπαιδεύω τους φοιτητές μου συνέχεια για να αναγνωρίζουν όλες τις μορφές παραπληροφόρησης. Ονειρεύομαι τον πολιτικό που θα αποσύρει τις δυνάμεις κατοχής του από το Πανεπιστήμιο, δηλαδή τις κομματικές νεολαίες. Ονειρεύομαι ένα πανεπιστήμιο στην υπηρεσία της γνώσης και όχι των μολότοφ, της βίας και της διάλυσης.

 

Το πανεπιστήμιο υπήρξε πάντα για μένα η διδασκαλία και η μελέτη. Δεν υπήρξα ποτέ πρόεδρος τμήματος ή πρόεδρος τομέα διότι ήταν εξόχως κουραστικά και συνεχίζω να τα αποφεύγω. Χθες βράδυ σκεφτόμουν ότι σπανίως έχω συμμετάσχει στα όργανα διοικήσεως. Όχι πάνω από το αναγκαίο. Δηλαδή για μένα το πανεπιστήμιο είναι η μελέτη και η ώρα της παράδοσης. Αυτά ανανεώνονται συνέχεια. Αυτή είναι και η εξέλιξη του πανεπιστημίου. Για μένα ο θεσμός δεν λέει κάτι διαφορετικό.

 

Παρόμοιο μου φαίνεται το Πανεπιστήμιο και προ κρίσεως και μετά. Έχασε μερικά αποθεματικά, αλλά και πριν από την κρίση, που τα είχε, δεν τα έκανε τίποτε. Όσο για τα παιδιά, αυτά είναι διαρκώς πιο απαιτητικά. Η συντριπτική πλειοψηφία τους ενδιαφέρεται για το μάθημα και την προκοπή τους. Η μειοψηφία κάνει τη φασαρία.

 

 

— Έχετε κάνει άνω-κάτω τον τελευταίο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για τους δικαστικούς υπαλλήλους.

Τιμώ και σέβομαι το ΑΣΕΠ και την προσφορά του στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Δεν καταγγέλλω τίποτε. Επισημαίνω απλώς, όπως οφείλω, ένα μείζον πρόδηλο σφάλμα. Διότι και οι κρίνοντες κρίνονται και πρέπει να κρίνονται. Και οι κρίνοντες έσφαλαν, εν προκειμένω, προκλητικά, αφού απέκλεισαν από τη συνάφεια συλλήβδην (100%) τις εργασίες όλων των Ελλήνων αρχαιολόγων, φιλολόγων και ιστορικών, με εξαίρεση τις εργασίες αυτών που στον τίτλο της διατριβής τους είχαν τη λέξη γλώσσα ή λόγος. Θεώρησαν, προφανώς, ότι όλοι οι υπόλοιποι δεν κατέχουν επαρκώς τη χρήση του ελληνικού λόγου για να γίνουν δικαστικοί γραμματείς. Έδωσαν συλλήβδην (100%) μπόνους συναφείας στους νομικούς από το παράθυρο, αφού δεν τόλμησαν να το κάνουν στην προκήρυξη.


Έχω πια στα χέρια μου όλους τους τίτλους διδακτορικών που έγιναν δεκτοί ως συναφείς με το «γνωστικό» αντικείμενο «δικαστικός γραμματεύς». Και αυτούς που δεν έγιναν. Τους παραδίδω στη δημοσιότητα, αφού δεν το έπραξε το ΑΣΕΠ, ως όφειλε. Ομολογώ ότι ποτέ δεν περίμενα να αντικρίσω αυτό που αντίκρισα και θέτω στην κρίση όλων των Ελλήνων πολιτών, ως αδιάψευστο τεκμήριο πρωτοφανούς σκανδάλου.


Συναφής είναι η διαχείριση υδατικών πηγών.

Αλλά ασυναφής η δραστηριότητα στον αγροτικό τομέα.

Συναφής η σεξουαλική βία μεταξύ κρατουμένων!

Αλλά ασυναφής η στάση ατόμων απέναντι σε αποφυλακισμένα άτομα.

Συναφείς οι εκλογές για το βασκικό κοινοβούλιο στην σύγχρονη Ιστορία.

Αλλά ασυναφής η πολιτική θεματολογία των ελληνικών εκλογών της περιόδου 1923-1946 (Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός, σημειώσατε 1)!

Συναφές το εργατικό κίνημα στον Πειραιά του Μεσοπολέμου.

Αλλά ασυναφείς η λαογραφική θεώρηση της Ξάνθης, οι δημογραφικές εξελίξεις και οι βιομηχανίες του Βόλου και γενικώς τα καπνά (Πειραιάς είναι αυτός...!).

Συναφής η ικανοποίηση από την εργασία.

Αλλά ασυναφής η έννοια του εαυτού καθώς και η έννοια της ανθρώπινης φύσης...

Συναφής η διαφθορά και η ανταγωνιστικότητα καθώς και το ανταγωνιστικό κίνημα.

Ασυναφής όμως η κοινωνική αναπαράσταση της παγκοσμιοποιήσεως!

Συναφής ο Ζολώτας... αλλά ασυναφής η καπνοβιομηχανία Ματσάγγου!

Συναφές το ΕΑΜ Χίου, αλλά ασυναφείς οι διαπροσωπικές σχέσεις των αναπήρων.

Συναφής η σύγχρονη όψη του κυβερνοχώρου, αλλά ασυναφείς η ιστορική διάσταση της πληροφορικής και η διαδικτυακή εξάρτηση και παραβατικότητα.

Ασυναφής η κοινωνική οικονομία στην Αυτοδιοίκηση αλλά συναφής η φτώχεια στην Αυτοδιοίκηση.

Ασυναφείς οι βλάχοι, το ενεργειακό πρόβλημα, η πράσινη ανάπτυξη, τα σανατόρια, αλλά συναφείς οι ευρωπαϊκές πολιτικές κατά του ρατσισμού και οι ελληνογαλλικές διπλωματικές σχέσεις. (Άλλο Γάλλοι, άλλο βλάχοι...)

Συναφείς οι ηγετικές συμπεριφορές, αλλά ασυναφής ο επαγγελματικός ρόλος της γυναίκας.

 

Ζούμε στον ανάποδο κόσμο. Ό,τι είδηση πολιτική βλέπουμε είναι ψεύτικη. Ισχύει σχεδόν πάντα το ακριβώς ανάποδο. Σκιές βλέπουμε, σαν τον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


— «Ηδονή - εξουσία- εξάπλωση - αποστολή». Τι είναι αυτό το τετράπτυχο;

Το τετράπτυχο της ευτυχίας! Ηδονή, δηλαδή το φαΐ, το νερό, ο έρωτας, τα ταξίδια. Εξουσία, πολιτική, υψηλή θέση, επιρροή σε πολλούς/σε έναν – δάσκαλος, αρχηγός κάπου, κυρίαρχος στη σχέση. Εξάπλωση, δηλαδή το χειροκρότημα, η αποδοχή από πολλούς, το γράψιμο βιβλίων, ποιημάτων, οι δημοσιεύσεις, ακόμη και τα λάικ. Αποστολή, η υψηλότερη και η ταπεινότερη, προς την οποία όλα κατευθύνονται και με την οποία όλα συνέχονται και αποκτούν νόημα.

 

Οι άνθρωποι ζητούν και τα 4 για να είναι ευτυχείς. Το τέταρτο σε πάει πολύ μακριά στο δρόμο της ευτυχίας. Σκεφτείτε ότι όταν έχετε και τα τέσσερα η πλήρωση είναι ανυπέρβλητη. Το fb για παράδειγμα ικανοποιεί αρκετά και τις τρεις πρώτες απολαύσεις. Ο καλός δάσκαλος ή ο συγγραφέας κυνηγά την αποστολή.


— Όλοι σας θυμούνται ως τον δικηγόρο «των τηλεοπτικών αδειών». Τι έχετε εσείς να θυμάστε από αυτή την περίοδο;

Στην ιστορία των καναλιών στην οποία συμμετείχα, μετά τη βιωματική περιπέτειά μου, θα το πω έτσι όπως το έζησα και το ξέρω καλύτερα από οποιονδήποτε. Ζούμε στον ανάποδο κόσμο. Ό,τι είδηση πολιτική βλέπουμε είναι ψεύτικη. Ισχύει σχεδόν πάντα το ακριβώς ανάποδο. Σκιές βλέπουμε, σαν τον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου. Στον ανάποδο κόσμο κάθε συμπεριφορά λειτουργεί ανάποδα! Ο ειλικρινής είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης κι ο ελεύθερος ο δούλος! Γιατί σαν κομπάρσος που δεν έχει συνείδηση του σεναρίου υπηρετεί με τη δράση του τη θεατρική σκηνή.

 

Όταν βλέπουμε να μαλώνουν τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι αυτό είναι (πολιτική) σκηνή! Θέατρο! Συνεργάτες στον ίδιο θίασο και οι καλύτεροι φίλοι. Κάθε μέρα όμως πρέπει να δίνεται η εντύπωση της σύγκρουσης για να είναι το έργο πειστικό κι ο κόσμος σε καταστολή, νομίζοντας ότι η δημοκρατία λειτουργεί άψογα.

 

— Δηλαδή η νοοτροπία μας είναι ανάποδη;

Φυσικά! Αν είμαι όργανο ενός συστήματος που δεν το καταλαβαίνω, τότε είμαι ο καλύτερος ηθοποιός του. Ο πιο ελεύθερος είναι ο πιο προγραμματισμένος. Όλα θυμίζουν τον μύθο του σπηλαίου. Δεν υπάρχει βαθιά συνείδηση. Ο κόσμος που βλέπουμε είναι άλλος από τον κόσμο που υπάρχει από πίσω. Ό,τι βλέπουμε είναι μονάχα η προβολή ενός άλλου κόσμου.

 

Από τον Πλάτωνα ως τους Στωικούς, ως και τον Ελύτη, όλοι ασχολούνται με τους δυο αυτούς κόσμους. Σε έναν τέτοιο ανάποδο κόσμο ο πιο πειστικός ψεύτης είναι ο πιο τίμιος. Χρέος αυτού που θα το συνειδητοποιήσει να φωτίσει αυτούς που βλέπουν ακόμα σκιές. Βαρύ αλλά υπέρτατο χρέος!
 

Info

Χειμωνιάτικο Ταξίδι (Winterreise)

(Ποίηση Wilhelm Muller, Μουσική Franz Schubert)

Πάνος Λαζαράτος (τενόρος) / Τίτος Γουβέλης (πιάνο)

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018, ώρα 20.30

Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη

Συνεντεύξεις

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Σταμάτης: O Έλληνας που σχεδιάζει τα Ninjago της Lego

Συνεντεύξεις Δημήτρης Σταμάτης: O Έλληνας που σχεδιάζει τα Ninjago της Lego

13.1.2020
Σταύρος Ζουμπουλάκης: «Για να μιλήσεις σήμερα για την αγάπη πρέπει να ξεπεράσεις μια μορφή αυτολογοκρισίας»

Συνεντεύξεις Σταύρος Ζουμπουλάκης: «Για να μιλήσεις σήμερα για την αγάπη πρέπει να ξεπεράσεις μια μορφή αυτολογοκρισίας»

5.1.2020
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου: Η βραβευμένη φέτος με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας μιλά στη LIFO

Συνεντεύξεις Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου: Η βραβευμένη φέτος με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας μιλά στη LIFO

5.1.2020
SimpleG: «Να κοιτάξουμε την ψυχή μας» - Ο street artist μιλά για την τέχνη στο αστικό τοπίο

Συνεντεύξεις SimpleG: «Να κοιτάξουμε την ψυχή μας» - Ο street artist μιλά για την τέχνη στο αστικό τοπίο

1.1.2020
Ευτύχης Βαρδουλάκης: «Το timeline του καθενός μας δεν είναι η κοινωνία»

Συνεντεύξεις Ευτύχης Βαρδουλάκης: «Το timeline του καθενός μας δεν είναι η κοινωνία»

1.1.2020
Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος: «Είμαστε μια κοινωνία που μυξοκλαίμε και παίζουμε τις drama queens για να μας προσέξουν»

Συνεντεύξεις Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος: «Είμαστε μια κοινωνία που μυξοκλαίμε και παίζουμε τις drama queens για να μας προσέξουν»

30.12.2019
Υρώ Μανέ: «Αν ονομάτιζα την πατρίδα μας, θα την έλεγα Ρένα»

Συνεντεύξεις Υρώ Μανέ: «Αν ονομάτιζα την πατρίδα μας, θα την έλεγα Ρένα»

29.12.2019
Ονομάζομαι Θάνος Μούρραης Βελλούδιος και ουδέποτε έζησα ως φυτόν

Συνεντεύξεις Ονομάζομαι Θάνος Μούρραης Βελλούδιος και ουδέποτε έζησα ως φυτόν

28.12.2019
Ξένια Κουναλάκη: «Είμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο φεμινιστικής αφύπνισης»

Συνεντεύξεις Ξένια Κουναλάκη: «Είμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο φεμινιστικής αφύπνισης»

28.12.2019
Ο Alex Kapranos στη LiFO: «Ο Μπόρις Τζόνσον δεν είναι κλόουν, είναι επικίνδυνος»

Συνεντεύξεις Ο Alex Kapranos στη LiFO: «Ο Μπόρις Τζόνσον δεν είναι κλόουν, είναι επικίνδυνος»

24.12.2019
2 Σχόλια
avatar
JLiber 25.11.2018 | 22:26
Ιδιοφυής και χαρισματικός.
avatar
Νικος Νικολαιδης - ΣΦ 26.11.2018 | 06:02
17 ερωτησεις για τον καθηγητη Λαζαρατο :

1 ) Ποσοι πολιτικοι εκπαιδευτηκαν σε ελληνικο πανεπιστημιο ;

2 ) Ποσοι πανεπιστημιακοι πουλουσαν συμβουλες σε μεταπολιτευτικα υπουργικα επιτελεια πχ στο Οικονομικων με υπουργους δικηγορους στο επαγγελμα ( απο Τσοβολα εως και τον κυριο Βενιζελο ) ;

3 ) Ποσοι καθηγητες ( και ποτε ) διαμαρτυρηθηκαν για την κατασταση των πανεπιστημιακων αιθουσων και προαυλιων ΠΡΙΝ την οικονομικη κριση ;

4 ) Ποια πιστευετε η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το γεγονος οτι το ελληνικο πανεπιστημιο θυμιζει καφενειο καποιες δεκαετιες τωρα ;

5 ) Ποσοι πανεπιστημιακοι εγιναν πολιτικοι καριερας τα τελευταια τριανταπεντε χρονια ;

6 ) Ποια πιστευετε η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το γεγονος οτι η Ελλαδα ειναι στις τελευταιες θεσεις πανευρωπαικα στο θεμα του διαβασματος ( συμφωνα με το ΕΚΕΒΙ μολις το 2012 ) ; Πιστευετε οτι η εμπνευση στο διαβασμα πρεπει να προερχεται απο τις εκαστοτε πολιτικες κεφαλες ( οποιες κι αν ειναι αυτες ) 'η μεσα απο τους εκπαιδευτικους και τον τροπο διδασκαλιας τους ;

7 ) Ποσοι σημερινοι αντιμνημονιακοι πανεπιστημιακοι ανηκαν και στηριζαν ( πολλες φορες με φανατισμο ) τα κομματα της συγκυβερνησης ΠΡΙΝ το 2009 ( θα συμπεριλαβω εδω και τον ιδιαιτερα αγαπητο σε πολλους κ. Βαρουφακη ) ;

8 ) Αληθευει οτι η πανεπιστημιακη κοινοτητα για δεκαετιες απεφευγε το θεσμο του καθηγητη-επισκεπτη ( υπενθυμιζω τα λογια του Νικου Κεσσανλη στην Ρενα Αγγουριδου - 2001:23 ) ;

9 ) Ποια πιστευετε η ευθυνη των πανεπιστημιακων για το καταστροφικο διεθνες ιματζ που εχει η χωρα τα τελευταια ας πουμε σαραντα χρονια ; Για το γεγονος οτι η αμερικανικη εκδοση των ΝΥΤαιμς δεν εχει δημοσιευσει πανω απο ενα-δυο αρθρα απο δαυτους, τα χρονια της κρισης, το γεγονος οτι απειχαν στους Ολυμπιακους του 04 ( οταν μας βιαζανε για μηνες αρχης γενομενης με τον περιβοητο Σκοτ Οστλερ της Σαν Φρανσισκο Κρονικολ τον Μαρτιο της ιδιας χρονιας - ομιλω για πανεπιστημιακους μεσα κι εξω απ την Ελλαδα και τα υπερηφανα PHDs μας ) ;; Ποια η ευθυνη τους για την επικοινωνιακη υποσταση της χωρας ; Εκτος πια κι αν δεν περιμενετε τους χιλιαδες πανεπιστημιακους να βαλουν λιγο πλατη για το λαο μας αλλα τα δυο εως εξι ατομα που στελεχωναν καποτε ( γιατι τωρα ειναι λιγοτερα ) τα λιγοστα Γραφεια Τυπου των διαφορων Πρεσβειων μας ;

10 ) Πιστευετε οτι οι ελληνες πανεπιστημιακοι ( σε συγκριση με ξενους συναδελφους χωρων ιδιου οικονομικου επιπεδου με την Ελλαδα ) ειναι ποιοτικοι ; Ειναι, σε γενικες γραμμες, καλοι στη δουλεια τους ; "Η μηπως χαρακτηριζονται απο μια δημοσιουπαλληλικη νοοτροπια που εμποδιζει τη δημιουργικη μαθηση, την ανοιχτοτητα σε εκπαιδευτικο υλικο, την εξελιξη των προγραματων που διδασκουν ; Εαν ισχυει το δευτερο, πια επιδραση εχει η αποδοση τους στην οικονομια της χωρας ;

11 ) Γνωριζετε αν ποτε εγινε καποια διαμαρτυρια απο πλευρας καθηγητων ( για να μη πω απεργια ) για την τραγικη κατασταση που βρισκονται οι δημοσιες βιβλιοθηκες της χωρας τα τελευταια, ας πουμε, 25 χρονια ;

12 ) Πιστευετε οτι οι καθηγητες φερουν ευθυνη για το επιπεδο γνωσης επικοινωνιας του ελληνικου λαου καθως και του επιπεδου των μεσων μαζικης ενημερωσης ( ειδικα στην τηλεοραση ) ; "Η φταινε μοναχα οι πολιτικοι ;

13 ) Υπαρχει νεποτισμος στον πανεπιστημιακο χωρο ;

14 ) Υπαρχει πανεπιστημιακη ευθυνη ( εστω μερικη και εκει που αναλογει στο ελληνικο πανεπιστημιο ) για το γεγονος οτι η Ελλαδα δεν εχει κερδισει μιση διπλωματικη μαχη εδω και δεκαετιες ;

15 ) Πιστευετε οτι το ελλειμμα σε R&D ( Ερευνα κ Αναπτυξη ) ειναι αποκλειστικα απορροια κρατικων 'η αλλων κονδυλιων 'η μηπως πολλοι πανεπιστημιακοι το παραβλεπουν απο νοοτροπια ;

16 ) Υπαρχει συμβολη των πανεπιστημιακων στον ετησιο τζιρο υψους εκατονταδων εκατομμυριων ευρω που δημιουργηται απο το θεσμο των φροντιστηριων στην κατα τα αλλα, δωρεαν μας Παιδεια ;

17 ) Συμφωνειτε οτι αν εστω και τα μισα απο τα πιο πανω ειναι σωστα, θα πρεπει να βρεθει ενας τροπος ετσι ωστε οι πανεπιστημιακοι να λογοδοτησουνε στον ελληνικο λαο για τα εγκληματα τους ;