"Απελευθέρωση. Από τα δεσμά, από την καταπίεση, από τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, από κάθε μορφή περιορισμού, ακόμα κι από αυτούς που επιβάλλει η βαρύτητα"
Χορός

Ζέιντι Σμιθ: «Για μένα ο χορός είναι μια διατριβή για την ελευθερία»

Η Βρετανίδα συγγραφέας και μόνιμη κάτοικος Νέας Υόρκης περιγράφει στους New York Times τον χρόνιο εθισμό της με το διάσημο χοροθέατρο του Άλβιν Έιλι

Όταν ήμουν γύρω στα δώδεκα, με πήγε η μητέρα μου να δω το χοροθέατρο του Άλβιν Έιλι. Ήμασταν οι δυο μας και ήμουν κάπως διστακτική καθώς υποπτευόμουν κάποιου είδους εκπαιδευτική εμπειρία «φυλετικής υπέρβασης» που πίστευα ότι την κατάφερνα και μόνη μου στο δωμάτιο μου ακούγοντας Monie Love και βλέποντας ξανά και ξανά το βίντεο κλιπ του "Word Up" των Cameo.

 

Ήμουν καχύποπτη με την ιδέα της «φυλετικής υπέρβασης» εν γένει και κυρίως με τον τρόπο που έμοιαζε να δείχνει αποκλειστικά προς μια κατεύθυνση, αυτή των «υψηλών» τεχνών: θέατρο αντί για τηλεόραση, τραγουδίστριες της όπερας αντί για ποπ είδωλα, χορευτές μπαλέτου αντί για breakdance. Δεν υπήρξε ποτέ Τζαμαϊκανή μητέρα που να μπήκε τρέχοντας στο δωμάτιο της κόρης της κρατώντας μια κασέτα και ουρλιάζοντας: «Άκουσες το 'Push It'; Τι κομματάρα! Το λένε κάτι ιδιοφυή κορίτσια από τη Νέα Υόρκη!». Κι όμως μου ήταν αδύνατο να φανταστώ ότι μπορεί να υπάρχει κάτι στην καθωσπρέπει καλλιτεχνική σκηνή που να σημαίνει τόσα για μένα όσο οι Salt-N-Pepa.

 

Πήγαμε λοιπόν – και ήταν ό,τι πιο σαγηνευτικό είχα βιώσει. Τίποτα δεν σε προετοιμάζει για την ολοκληρωτική εμπειρία του Άλβιν Έιλι – για την ακουστική, οπτική, σωματική, πνευματική ομορφιά.

 

Πήγαμε λοιπόν – και ήταν ό,τι πιο σαγηνευτικό είχα βιώσει. Τίποτα δεν σε προετοιμάζει για την ολοκληρωτική εμπειρία του Άλβιν Έιλι – για την ακουστική, οπτική, σωματική, πνευματική ομορφιά. Μέχρι τότε, οι περισσότερες εισηγήσεις στην υψηλή κουλτούρα (μέσα από σχολικές εκδρομές κυρίως) έμοιαζαν με προγύμναση για μια ζωή αμυδρά ευχάριστων ενήλικων αισθητικών εμπειριών: ωραίες φωνές αλλά βαρετές ιστορίες, σπουδαία υποκριτική ερμηνεία σε ακατανόητο έργο ηλικίας 500 ετών, και ούτω καθεξής.

 

Don Bellamy, Karine Plantadit και Uri Sands στην παράσταση του έργου της Judith Jamison, “Sweet Release” (Alvin Ailey American Dance Theater, 1996)

 

Να σου επιτρέπεται όμως να ακούς το υπέροχο γκόσπελ του "Wade in the Water" ενώ συγχρόνως παρακολουθείς αυτά τα εξιδανικευμένα μυώδη μπράτσα – σε κάθε απόχρωση του καφέ – να υψώνονται και να παίρνουν το σχήμα αρχαίων αμφορέων! Θεϊκό. Όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα συναντούσες μια αισθησιακή τελετουργία. Στη θέση των ζαχαρωμένων κουστουμιών του «Καρυοθραύστη», έβλεπες να πλέουν στον αέρα απλές κατάλευκες κελεμπίες πάνω σε λαμπερό σκούρο δέρμα, δημιουργώντας ένα ονειρικό σύμπαν που είχα επισκεφτεί μόνο σε βιβλία και τραγούδια. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι δεν παρακολουθώ ούτε υψηλή ούτε χαμηλή κουλτούρα αλλά ένα πλήρως ενοποιημένο σύνολο.

 

Απελευθέρωση. Από τα δεσμά, από την καταπίεση, από τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, από κάθε μορφή περιορισμού, ακόμα κι από αυτούς που επιβάλλει η βαρύτητα.

 

Για μένα, ο χορός είναι μια διατριβή για την ελευθερία, αλλά ειδικά στον «μαύρο χορό» αυτό δεν αποτελεί σχήμα λόγου αλλά κυριολεξία. Στις χορογραφίες του μπαλέτου του Άλβιν Έιλι, το «μαύρο σώμα» δεν είναι αποκλειστικά πεδίο πόνου, οδύνης και εκμετάλλευσης – όπως συχνά αναπαρίσταται στις μέρες μας – αλλά επίσης ο τόπος μιας εξωπραγματικής ανάτασης. Και κάθε άνοιξη, τώρα που ζω πλέον μόνιμα στη Νέα Υόρκη, δεν χρειάζεται να πάω μακριά για να πάρω άλλη μια γενναία δόση αυτής της απογείωσης που προσφέρει το χοροθέατρο του Άλβιν Έιλι.

 

 

Θέατρο

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Ομάρ Ρατζέχ εμπνεύστηκε  το «#minaret» από ένα βίντεο με drone πάνω από το ισοπεδωμένο Χαλέπι

Θέατρο Ο Ομάρ Ρατζέχ εμπνεύστηκε το «#minaret» από ένα βίντεο με drone πάνω από το ισοπεδωμένο Χαλέπι

23.6.2019
Βιώσιμη ανάπτυξη και πολιτισμός υπό τους ήχους του Βιβάλντι

Θέατρο Βιώσιμη ανάπτυξη και πολιτισμός υπό τους ήχους του Βιβάλντι

20.6.2019
Έλενα Τοπαλίδου: η ιστορία της ηθοποιού που διακρίνεται ως «Γιαννούλα η κουλουρού»

Θέατρο Έλενα Τοπαλίδου: η ιστορία της ηθοποιού που διακρίνεται ως «Γιαννούλα η κουλουρού»

20.6.2019
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μιλά για τον Οιδίποδα, το «Λόγω Τιμής» και την πολιτική

Θέατρο Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μιλά για τον Οιδίποδα, το «Λόγω Τιμής» και την πολιτική

18.6.2019
Το ταξίδι μου στο Βουκουρέστι, να συναντήσω τον Φράνκο Τζεφιρέλι και την Κάλλας του

Θέατρο Το ταξίδι μου στο Βουκουρέστι, να συναντήσω τον Φράνκο Τζεφιρέλι και την Κάλλας του

16.6.2019
Κάτια Δανδουλάκη: Αν η ψυχή του Μάριου Πλωρίτη έχει μείνει εδώ, θα ήθελα να βλέπει ότι είμαι χαρούμενη

Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη: Αν η ψυχή του Μάριου Πλωρίτη έχει μείνει εδώ, θα ήθελα να βλέπει ότι είμαι χαρούμενη

15.6.2019
«The Bird»: Ο Γιάννης Στάνκογλου, ένα κλουβί και μερικές σκέψεις για την ελευθερία

Θέατρο «The Bird»: Ο Γιάννης Στάνκογλου, ένα κλουβί και μερικές σκέψεις για την ελευθερία

13.6.2019
Η «Τραγωδία του βασιλιά Ριχάρδου Γ'» αντικατοπτρίζει το σκοτάδι της εποχής μας

Θέατρο Η «Τραγωδία του βασιλιά Ριχάρδου Γ'» αντικατοπτρίζει το σκοτάδι της εποχής μας

13.6.2019
Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς στην Αθήνα - Γιατί παρακολούθησε τη «Νόρμα» της Λυρικής στο Ηρώδειο;

Θέατρο Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς στην Αθήνα - Γιατί παρακολούθησε τη «Νόρμα» της Λυρικής στο Ηρώδειο;

12.6.2019
 «Ανθρωποι και Ποντίκια»: μια ελεγεία για το πικρό περιθώριο

Θέατρο «Ανθρωποι και Ποντίκια»: μια ελεγεία για το πικρό περιθώριο

11.6.2019