«Δεν ερωτευόμαστε τους άλλους, αλλά αυτό που βρίσκουμε σε αυτούς, που μας λείπει και ψάχνουμε για εμάς τους ίδιους». Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Θέατρο

Ποιος είναι ο Χρύσιππος του Δημήτρη Δημητριάδη και τι εκφράζει για τον Θάνο Σαμαρά που τον σκηνοθετεί;

Μετά τον «Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας», ο ταλαντούχος σκηνοθέτης επιλέγει να μεταφέρει στη σκηνή ξανά ένα έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, με μια εξαιρετική διανομή ηθοποιών.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης εμπνεύστηκε το έργο του Χρύσιππος (2008) από την ιστορία της απαγωγής του Χρύσιππου, γιου του Πέλοπα και της νύμφης Αξιόχης, από τον δάσκαλό του Λάιο. Ο μύθος του καθηλωτικής ομορφιάς νέου –ο Ευριπίδης έγραψε την ομώνυμη, χαμένη σήμερα τραγωδία– γίνεται στο έργο αυτό αφορμή για στοχασμό επάνω στη βαθύτερη φύση του έρωτα και στη σχέση μας με αυτόν μέσα από την καθαρά υποκειμενική, δική μας ματιά. Ερωτευόμαστε όντως τον άλλον ή μήπως η ομορφιά είναι παραπλανητική και αντανακλά μια περίπου ναρκισσιστική εμμονή με τον ίδιο μας τον εαυτό;


Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Θάνος Σαμαράς, που ανέλαβε να σκηνοθετήσει το άπαιχτο μέχρι τώρα έργο του Δημητριάδη, έχει καταλήξει σε μια προσωπική επιβεβαίωση: «Δεν ερωτευόμαστε τους άλλους, αλλά αυτό που βρίσκουμε σε αυτούς, που μας λείπει και ψάχνουμε για εμάς τους ίδιους». Μια συνθήκη που μας οδηγεί σε μια μόνιμη αναζήτηση του απόλυτου, του εξιδανικευμένου «άλλου», ενός ιδανικού εταίρου. Ως εκ τούτου, η πραγματική αναζήτηση δεν είναι άλλη από την απελπισμένη και εμμονική επιμονή σε κάτι εξεζητημένο και πιθανότατα μη πραγματικό.

 

Ένα θεατρικό κείμενο τοποθετημένο σε ένα αστικό σαλόνι, όπου ο ιδεατός, αλλά ουσιαστικά ανύπαρκτος Χρύσιππος, φορέας του υπέρτατου κάλλους, γίνεται καταλύτης και αφορμή για να αποκαλυφθούν οι σχέσεις ενός ενοχικού και ανώριμου οικογενειακού περιβάλλοντος.

 

 

Ποιος είναι αυτός ο ολόχρυσος νέος άντρας, ο Χρύσιππος; Υπάρχει ή κατοικεί αποκλειστικά στη φαντασία μας, στις αυταπάτες μας; Μήπως υπάρχει μόνο στις παιδικές μας φαντασιώσεις; Και όταν, εν τέλει, νομίζουμε ότι τον βρήκαμε, μήπως είναι σαν να ξαναβλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από ένα είδωλο της αυτάρεσκης αυταπάτης μας, απαλύνοντας τον τρόμο του θανάτου; Αγγίζοντας, μέσω του έρωτα, την αθανασία;

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς


Ένα θεατρικό κείμενο τοποθετημένο σε ένα αστικό σαλόνι, όπου ο ιδεατός, αλλά ουσιαστικά ανύπαρκτος Χρύσιππος, φορέας του υπέρτατου κάλλους, γίνεται καταλύτης και αφορμή για να αποκαλυφθούν οι σχέσεις ενός ενοχικού και ανώριμου οικογενειακού περιβάλλοντος, όπως εκείνη μεταξύ μάνας και γιου, απογυμνώνοντας τα στερεότυπα και τις κοινωνικές συμβάσεις από την επιβεβλημένη, αρχετυπική τους ταυτότητα.

 

Ο Θάνος Σαμαράς υπογράφει τη σκηνοθεσία, την κίνηση, τα σκηνικά, τα κοστούμια, τον σχεδιασμό των φωτισμών και του ήχου, και το animation της παράστασης/θεατρικής εγκατάστασης, υπηρετώντας το έργο μέσω μιας άχρονης και συγχρόνως διαχρονικής αισθητικής, η οποία το υπηρετεί απολύτως. Συμμετέχουν σημαντικοί ερμηνευτές της παλιότερης και της νεότερης γενιάς, όπως η Ράνια Οικονομίδου, ο Νίκος Καραθάνος, ο Θανάσης Δόβρης, η Αγγελική Στελλάτου, η Σοφία Κόκκαλη και άλλοι.

 

Info:

Χρύσιππος του Δημήτρη Δημητριάδη

Θάνος Σαμαράς

Πειραιώς 260 (Δ)

31 Μαΐου - 4 Ιουνίου, 21:30

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

Θέατρο

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μάρθα Γκράχαμ: Η γυναίκα που άλλαξε για πάντα τον χορό

Θέατρο Μάρθα Γκράχαμ: Η γυναίκα που άλλαξε για πάντα τον χορό

1.4.2020
Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2020: Αυτό είναι το αναλυτικό πρόγραμμα

Θέατρο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2020: Αυτό είναι το αναλυτικό πρόγραμμα

30.3.2020
Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά)

Θέατρο Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά)

20.3.2020
Το θέατρο στο ίντερνετ: Η Μαντάμ Σουσού του Δημήτρη Ψαθά

Θέατρο Το θέατρο στο ίντερνετ: Η Μαντάμ Σουσού του Δημήτρη Ψαθά

18.3.2020
Ο Ανέστης Αζάς και η Λένα Κιτσοπούλου κάνουν φύλλο και φτερό το ελληνικό καλοκαίρι

Θέατρο Ο Ανέστης Αζάς και η Λένα Κιτσοπούλου κάνουν φύλλο και φτερό το ελληνικό καλοκαίρι

12.3.2020
Οι Αθώοι, Εγώ και η άγνωστη στην άκρη του επαρχιακού δρόμου

Θέατρο Οι Αθώοι, Εγώ και η άγνωστη στην άκρη του επαρχιακού δρόμου

11.3.2020
Κέλυφος δίχως ψυχή: Κριτική για τον «Μακμπέθ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη

Θέατρο Κέλυφος δίχως ψυχή: Κριτική για τον «Μακμπέθ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη

6.3.2020
16 παραστάσεις για όλα τα γούστα

Θέατρο 16 παραστάσεις για όλα τα γούστα

4.3.2020
Ανδρέας Κεντζός: O «Βασιλιάς Αλέξανδρος» είναι μια ιστορία μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, άνοιας και παράνοιας

Θέατρο Ανδρέας Κεντζός: O «Βασιλιάς Αλέξανδρος» είναι μια ιστορία μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, άνοιας και παράνοιας

4.3.2020
Δραματουργία και σκηνοθεσία. Του Δημήτρη Δημητριάδη

Θέατρο Δραματουργία και σκηνοθεσία. Του Δημήτρη Δημητριάδη

3.3.2020