Το Parrot είναι ένα αλληγορικό έργο με γρήγορη πλοκή, το οποίο υποδεικνύει τις εντελώς εσφαλμένες κοινωνικές δομές και, εν πάση περιπτώσει, αντιτίθεται ευθέως στην καταρχάς θεωρούμενη ορθά δομημένη κοινωνική δομή
Θέατρο

Parrot, στο θέατρο Παραμυθίας, με πρωταγωνιστή έναν παπαγάλο

Με πρωταγωνιστή έναν παπαγάλο, η Αλμπέρτα Τσοπανάκη παρουσιάζει μια σάτιρα για το ανθρώπινο σκέπτεσθαι και πράττειν.

Το έργο Parrot είναι μια σειρά από αλληγορίες που διαδραματίζονται σε ένα τσίρκο. Με πρωταγωνιστή έναν παπαγάλο που γίνεται φερέφωνο του ανθρώπου, αυτή η μουσική-θεατρική παράσταση μεταφέρει με μαύρο χιούμορ, ανατροπές και χολιγουντιανό σασπένς τις επαναλαμβανόμενες συνήθειες της ανθρωπότητας, επιβεβαιώνοντας πως «πορευόμαστε ανά τους αιώνες με πεπραγμένα μιας εικονικής πραγματικότητας ατυχώς τετελεσμένα». Η Αλμπέρτα Τσοπανάκη, η οποία υπογράφει το θεατρικό έργο Parrot, τη σκηνοθεσία, καθώς και τους στίχους των τραγουδιών που ερμηνεύονται ζωντανά, μας μιλά γι' αυτήν τη μαύρη κωμωδία αλλά και για τη δική της θεατρική φιλοσοφία.

 

— Τι ακριβώς είναι το νέο θεατρικό έργο Parrot;

Ένα αλληγορικό έργο με γρήγορη πλοκή, το οποίο υποδεικνύει τις εντελώς εσφαλμένες κοινωνικές δομές και, εν πάση περιπτώσει, αντιτίθεται ευθέως στην καταρχάς θεωρούμενη ορθά δομημένη κοινωνική δομή! Βέβαια, αυτό εκφράζει μόνο την άποψη της συγγραφέως. Σαφώς γιατί δεν επιθυμώ, ούτε είμαι διατεθειμένη να έλθω σε αντιπαράθεση με άπαντα τα κοινωνιολογικά, φιλοσοφικά, ιστορικά και επιστημονικά ρεύματα που αλληλοσυγκρούονται ανά τους αιώνες.


— Θα λέγατε πως ένας θεατής μπορεί να καταλάβει ή και να συμμετάσχει στο έργο;

Ναι, αβίαστα! Καθότι πρόκειται για μια διαδραστική σειρά φαντασιώσεων και ενόρασης από την πλευρά του θεατή, αφού μόνο έτσι μπορεί να αντιληφθεί όσα αλληγορικά υπονοεί το ανθρωποποιημένο πτηνό παπαγάλος-Parrot, το οποίο όμως σε τίποτα δεν υπολείπεται της ανθρώπινης οντότητας! Αντιθέτως, είναι ένας πολύ γρήγορος μετρονόμος που προβληματίζει για όσα έχει διαπράξει ήδη ο λεγόμενος «homo sapiens».

 

Οι νέοι άνθρωποι, κυρίως οι καλλιτέχνες, είναι σήμερα εξαιρετικά καλλιεργημένοι και ταλαντούχοι. Αδιαμφισβήτητα πλάθονται πιο εύκολα και αυτό εξυπηρετεί τα θεατρικά μου έργα, που είναι γεμάτα ανατροπές και με σουρεαλιστική ματιά – ο σουρεαλισμός βρίσκεται μέσα στους περισσότερους ήρωές μου και στη φιλοσοφία μου.


— Το έργο σας αντιτίθεται στο στάτους κβο της κοινωνίας μας;

Όχι ακριβώς! Δεν είναι αναρχικό το έργο καταρχάς. Απλώς, ένα πουλί όπως ο παπαγάλος, που από τη φύση του είναι υπερκινητικό και επαναλαμβάνει όσα ακούει, ανάγεται σε λογικό ον και αρνείται να «παπαγαλίσει» όσα οι άνθρωποι του εκπέμπουν. Εδώ ακριβώς αποκτά κρίση και εμπειρία και εκσφενδονίζει αναφανδόν τα κακώς κείμενα της κανιβαλιστικής επί χιλιετίες ανθρωποκεντρικής κοινωνίας. Γι' αυτό και ξενίζει η όλη θέση και στάση του Parrot, που αποτελεί ανιχνευτικό πτηνό (οι κουρσάροι το έστελναν από το πλοίο για να ανιχνεύσει τοπία, την ύπαρξη ανθρώπων και άγνωστες περιοχές). Το πουλί αυτό δικαιολογείται να έχει γενικές απόψεις επί παντός επιστητού και κυρίως αλλόκοτου. Αλίμονο εάν οι ανατρεπτικές θέσεις και επισημάνσεις και τα βέτο που προβάλλει ο Parrot για όσα αίσχη έχουν καταδυναστεύσει τον πλανήτη από καταβολής κόσμου συνιστούν την ανατρεπτική σκέψη ενός παπαγάλου...

 

Ποτέ ο Έλληνας δεν ήταν υποβαθμισμένος. Πάντοτε ήταν φιλοθεάμων, ερευνητικός και περίεργος, με αυξημένη κριτική θέαση.
Η Αλμπέρτα Τσοπανάκη, η οποία υπογράφει το θεατρικό έργο Parrot, τη σκηνοθεσία, καθώς και τους στίχους των τραγουδιών που ερμηνεύονται ζωντανά, μας μιλά γι' αυτήν τη μαύρη κωμωδία αλλά και για τη δική της θεατρική φιλοσοφία.


— Μας έχετε συνηθίσει σε πρωτοποριακά έργα. Γνωρίζουμε ότι, αφότου ιδρύσατε το πρώτο πειραματικό θέατρο νέων το 1995 στον Κεραμεικό, το θέατρο Παραμυθίας, παρατηρήθηκε ραγδαία άνθηση του καλλιτεχνικού ρεύματος στην ευρύτερη περιοχή. Κατά την άποψή σας, πού οφείλεται αυτό;

Ποτέ ο Έλληνας δεν ήταν υποβαθμισμένος. Πάντοτε ήταν φιλοθεάμων, ερευνητικός και περίεργος, με αυξημένη κριτική θέαση. Δεύτερον, το πολιτιστικό επίπεδο που παρέχουν χώροι όπως το θέατρο Παραμυθίας δεν υπήρχε παλιότερα στην περιοχή. Επίσης, εδώ ισχύει το φαινόμενο του ντόμινο, έτσι πολλοί θεατράνθρωποι παρεισέφρησαν στην περιοχή.


— Συστηματικά συνεργάζεστε με πολύ νεαρούς ηθοποιούς. Γιατί τους προτιμάτε, ενώ πολλοί συνάδελφοί σας συνεργάζονται στις παραστάσεις με πιο έμπειρους ηθοποιούς;

Οι νέοι άνθρωποι, κυρίως οι καλλιτέχνες, είναι σήμερα εξαιρετικά καλλιεργημένοι και ταλαντούχοι. Αδιαμφισβήτητα πλάθονται πιο εύκολα και αυτό εξυπηρετεί τα θεατρικά μου έργα, που είναι γεμάτα ανατροπές και με σουρεαλιστική ματιά – ο σουρεαλισμός βρίσκεται μέσα στους περισσότερους ήρωές μου και στη φιλοσοφία μου. Εκτός των άλλων, το θέατρο Παραμυθίας το ίδρυσα κυρίως για να δίνει βήμα σε νέους καλλιτέχνες.


— Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Είμαι από τους ανθρώπους που δεν κάνουν μελλοντικά σχέδια. Προτιμώ να μου δείχνει τον δρόμο η έμπνευσή μου, που ειλικρινά δεν καθορίζει τίποτα...

 

Parrot

Κείμενο - Σκηνοθεσία - Στίχοι: Αλμπέρτα Τσοπανάκη

Μουσική σύνθεση: Πρόδρομος Μακρίδης, Γιάννης Μακρίδης

Σκηνικά-Κουστούμια: Μάγδα Καλορίτη

Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ματθαίου

Ερμηνεύουν: Αλμπέρτα Τσοπανάκη, Γιώργος Λιάκος, Μάριος-Νέλσονας Ψαρόπουλος, Στέφανος Μαστρογιαννόπουλος

Θέατρο Παραμυθίας

Παραμυθίας 27 & Μυκάλης, Κεραμεικός

Παραστάσεις: Κυρ., 20:00

Τηλέφωνα κρατήσεων: 211 2144593, 6974 646343

 

Θέατρο