Καλοκαίρι στο Αγκίστρι: Μια μικρή φέτα αληθινού παράδεισου

Καλοκαίρι στο Αγκίστρι: Μια μικρή φέτα αληθινού παράδεισου

Από τη Χριστίνα Γαλανοπούλου

Απόνησος, να θυμάστε. Καλή κι η Δραγονέρα, καλή κι η Χαλικιάδα, αλλά σαν την Απόνησο δεν έχει.

 

Απόνησος: γιατί το Αγκίστρι αξίζει γι' αυτήν τη μικρή φέτα αληθινού παράδεισου. Στη νοτιοδυτική ακρούλα ενός νησιού του Αργοσαρωνικού υπάρχει μια μικρή φυσική πισίνα κάτω από το δάσος.


Την πρώτη φορά που πατήσαμε το πόδι μας στο Αγκίστρι, φτάσαμε ξέπνοοι, κατάκοποι και θυμωμένοι, παρά το ότι το ταξίδι από τον Πειραιά διαρκεί λιγότερο από 40 λεπτά. Από ένα κάρο πατητές ατυχίες είχαμε ξεμείνει κι αυτό το κουκκιδάκι του Αργοσαρωνικού ήταν λύση ανάγκης. Είχαμε κακοπάθει κάποτε και σ' ένα άλλο daily trip to Αίγινα (Αγία Μαρίνα, Χριστέ μου, μη) και ήμασταν έτοιμοι και σίγουροι για τα χειρότερα.

 

Στη Σκάλα είχαμε ενοικιάσει ένα ομολογουμένως φτηνό κατάλυμα και η φιλόξενη ιδιοκτήτρια που μας υποδέχθηκε με χαμόγελο, ακούγοντας τις επιφυλάξεις μας (καλύτερα γκρίνια πες), μας πρότεινε μια μικρή εκδρομή στην Απόνησο. (Εδώ, ας πούμε τι εστί Απόνησος κατά τους τουριστικούς οδηγούς: το νοτιοδυτικό σημείο του νησιού, με μοναδικό συνδυασμό χρωμάτων, που προσφέρει χαλάρωση και ηρεμία). Μάλιστα! Ας συνεχίσουμε. Όταν μπήκαμε στο τοπικό λεωφορειάκι, πειστήκαμε πλέον για την γκαντεμιά μας. Είχε αρχίσει να ψιλοβρέχει. Τέλεια. Κατεβαίνοντας 15 λεπτά αργότερα από το λεωφορείο πέσαμε σε έναν μικρό καρόδρομο, σπαρμένο με κατσικούλια. Στο βάθος παπαγαλάκια. Κοιταχτήκαμε γεμάτοι απόγνωση και συνεχίσαμε να περπατάμε μέχρι που σκοντάψαμε πάνω σε μια μικρή φέτα παράδεισο: θάλασσα, ορμίσκος για την ακρίβεια, που θύμιζε αρκετά μεγάλη φυσική πισίνα, δασάκι πυκνό ακριβώς απέναντι, να φτάνεις κολυμπώντας, γαλάζιο πράσινο και βιολετί της δύσης μαζί. Ξαπλώστρες, ομπρέλες (τιμές λογικές), κάτι να φας, κάτι να πιεις, κάπως (τι κάπως; Πολύ!), να χαλαρώσεις, αυτοσχέδιο ταβερνάκι-τροχόσπιτο παραπίσω, κάμπινγκ απέναντι.

 

Η παραλία στη Σκάλα.


Μας πήρε ο ύπνος στην ξαπλώστρα, με τις ψιχάλες να σπάνε κάπως τον καύσωνα στα κεφάλια μας και έξω από αυτά. Όταν ανοίξαμε τα μάτια μας, λίγο έλειψε να πιστέψουμε ότι κάποιος ψέκαζε LSD όση ώρα κοιμόμασταν: όλα ήταν μοβ. Ο ήλιος μέσα στα σύννεφα, τα νερά της θάλασσας που μπαστάρδευαν το χρώμα τους με τόσο πευκοδάσος να σκάει από πάνω τους και η παλέτα ημέρας είχε φτύσει μπροστά στα μάτια μας αυτό το εξωτικο ποστεράκι. Απόνησος, να θυμάστε. Καλή κι η Δραγονέρα, καλή κι η Χαλικιάδα, αλλά σαν την Απόνησο δεν έχει. Αν πάρετε κι ένα-δυο τοστάκια ή προμήθειες κανονικές μαζί σας, φθηνά-φθηνά, σε καθημερινή βάση, έχετε ένα φουλ 12ωρο με θέα τον παράδεισο.


Αν έχετε αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, ακόμη καλύτερα (με ποδήλατο, απλώς σιγουρευτείτε ότι είστε δυνατό πετάλι, αλλιώς δεν...). Κι αν δεν έχετε τίποτε από αυτά, υπάρχει λεωφορειάκι με 7 προγραμματισμένες διαδρομές από τις 8 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα. Extra tip: Μακάρι να 'στε (τελικά) τυχεροί και να βρέχει. Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου που το μέρος είναι ανοιχτό και διαθέσιμο έχετε ελπίδες να δείτε συνδυασμούς χρωμάτων και μυρωδιάς (αλμύρα και πεύκο; Μοναδικό!) που αξίζουν όσα λίγα πράγματα στο νησί. Όπως τα άλογα που θα δείτε να περνούν (ω, ναι), τα τραγούδια από τους κατασκηνωτές του δάσους κι ένα μικρό αστερίσιο όνειρο που σκεπάζει το νησί κάθε βράδυ...

 

Την πρώτη φορά που πατήσαμε το πόδι μας στο Αγκίστρι, φτάσαμε ξέπνοοι, κατάκοποι και θυμωμένοι, παρά το ότι το ταξίδι από τον Πειραιά διαρκεί λιγότερο από 40 λεπτά.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τουριστική ασφυξία - Η Ευρώπη διχάζεται με τις ορδές επισκεπτών που κάνουν τη ζωή ανυπόφορη

Ταξίδια Τουριστική ασφυξία - Η Ευρώπη διχάζεται με τις ορδές επισκεπτών που κάνουν τη ζωή ανυπόφορη

25.1.2020
Η Ισλανδία του Κωνσταντίνου Σοφικίτη μέσα από 35 εντυπωσιακές εικόνες

Ταξίδια Η Ισλανδία του Κωνσταντίνου Σοφικίτη μέσα από 35 εντυπωσιακές εικόνες

19.1.2020
Σόφια, ξημερώματα Πρωτοχρονιάς

Ταξίδια Σόφια, ξημερώματα Πρωτοχρονιάς

12.1.2020
Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ

Ταξίδια Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ

5.1.2020
Τάκο τουρ, Barragan και μαργαρίτες στο Μέξικο Σίτι

Ταξίδια Τάκο τουρ, Barragan και μαργαρίτες στο Μέξικο Σίτι

3.1.2020
Όσα πρέπει να γνωρίζετε για να πετάξετε αυτές τις γιορτές εύκολα και γρήγορα με την Ellinair

Ταξίδια Όσα πρέπει να γνωρίζετε για να πετάξετε αυτές τις γιορτές εύκολα και γρήγορα με την Ellinair

31.12.2019
Μάγια Τσόκλη: Η Πρωτοχρονιά μου στην όαση Ελ Άρεγκ

Ταξίδια Μάγια Τσόκλη: Η Πρωτοχρονιά μου στην όαση Ελ Άρεγκ

31.12.2019
 Διονύσης Π. Σιμόπουλος: Η Πρωτοχρονιά μου το 1969 στη Νεμπράσκα, την πρωτεύουσα του χιονιού και του κρύου

Ταξίδια Διονύσης Π. Σιμόπουλος: Η Πρωτοχρονιά μου το 1969 στη Νεμπράσκα, την πρωτεύουσα του χιονιού και του κρύου

30.12.2019
Κώστας Ζηρίνης & Ισαβέλλα Μπερτράν: Η Πρωτοχρονιά μας στην κόλαση του βαθυπέδιου Ντάνακιλ

Ταξίδια Κώστας Ζηρίνης & Ισαβέλλα Μπερτράν: Η Πρωτοχρονιά μας στην κόλαση του βαθυπέδιου Ντάνακιλ

30.12.2019
12 μέρες στο Τόκιο ή αλλιώς 12 μέρες ζώντας μέσα σε ένα video game

Ταξίδια 12 μέρες στο Τόκιο ή αλλιώς 12 μέρες ζώντας μέσα σε ένα video game

27.12.2019
3 Σχόλια
mumu 1.8.2016 | 16:57
ένα νησάκι σκέτη γλύκα!
avatar
pane 1.8.2016 | 17:28
είχα πάει πριν 17 χρόνια, ούτε ξαπλώστρες δεν είχε η απόνησος. Κατασκηνώσαμε στο δασάκι και τρώγαμε υπέροχους μεζέδες στο ταβερνάκι. Και αυτό το καταγάλανο νερό!!!
Haifischnet 2.8.2016 | 12:52
Αυτές οι ξαπλώστρες είναι μεγάλη παραφωνία στο τοπίο.