Καλοκαίρι στο Αγκίστρι: Μια μικρή φέτα αληθινού παράδεισου

Καλοκαίρι στο Αγκίστρι: Μια μικρή φέτα αληθινού παράδεισου

Από τη Χριστίνα Γαλανοπούλου

Απόνησος, να θυμάστε. Καλή κι η Δραγονέρα, καλή κι η Χαλικιάδα, αλλά σαν την Απόνησο δεν έχει.

 

Απόνησος: γιατί το Αγκίστρι αξίζει γι' αυτήν τη μικρή φέτα αληθινού παράδεισου. Στη νοτιοδυτική ακρούλα ενός νησιού του Αργοσαρωνικού υπάρχει μια μικρή φυσική πισίνα κάτω από το δάσος.


Την πρώτη φορά που πατήσαμε το πόδι μας στο Αγκίστρι, φτάσαμε ξέπνοοι, κατάκοποι και θυμωμένοι, παρά το ότι το ταξίδι από τον Πειραιά διαρκεί λιγότερο από 40 λεπτά. Από ένα κάρο πατητές ατυχίες είχαμε ξεμείνει κι αυτό το κουκκιδάκι του Αργοσαρωνικού ήταν λύση ανάγκης. Είχαμε κακοπάθει κάποτε και σ' ένα άλλο daily trip to Αίγινα (Αγία Μαρίνα, Χριστέ μου, μη) και ήμασταν έτοιμοι και σίγουροι για τα χειρότερα.

 

Στη Σκάλα είχαμε ενοικιάσει ένα ομολογουμένως φτηνό κατάλυμα και η φιλόξενη ιδιοκτήτρια που μας υποδέχθηκε με χαμόγελο, ακούγοντας τις επιφυλάξεις μας (καλύτερα γκρίνια πες), μας πρότεινε μια μικρή εκδρομή στην Απόνησο. (Εδώ, ας πούμε τι εστί Απόνησος κατά τους τουριστικούς οδηγούς: το νοτιοδυτικό σημείο του νησιού, με μοναδικό συνδυασμό χρωμάτων, που προσφέρει χαλάρωση και ηρεμία). Μάλιστα! Ας συνεχίσουμε. Όταν μπήκαμε στο τοπικό λεωφορειάκι, πειστήκαμε πλέον για την γκαντεμιά μας. Είχε αρχίσει να ψιλοβρέχει. Τέλεια. Κατεβαίνοντας 15 λεπτά αργότερα από το λεωφορείο πέσαμε σε έναν μικρό καρόδρομο, σπαρμένο με κατσικούλια. Στο βάθος παπαγαλάκια. Κοιταχτήκαμε γεμάτοι απόγνωση και συνεχίσαμε να περπατάμε μέχρι που σκοντάψαμε πάνω σε μια μικρή φέτα παράδεισο: θάλασσα, ορμίσκος για την ακρίβεια, που θύμιζε αρκετά μεγάλη φυσική πισίνα, δασάκι πυκνό ακριβώς απέναντι, να φτάνεις κολυμπώντας, γαλάζιο πράσινο και βιολετί της δύσης μαζί. Ξαπλώστρες, ομπρέλες (τιμές λογικές), κάτι να φας, κάτι να πιεις, κάπως (τι κάπως; Πολύ!), να χαλαρώσεις, αυτοσχέδιο ταβερνάκι-τροχόσπιτο παραπίσω, κάμπινγκ απέναντι.

 

Η παραλία στη Σκάλα.


Μας πήρε ο ύπνος στην ξαπλώστρα, με τις ψιχάλες να σπάνε κάπως τον καύσωνα στα κεφάλια μας και έξω από αυτά. Όταν ανοίξαμε τα μάτια μας, λίγο έλειψε να πιστέψουμε ότι κάποιος ψέκαζε LSD όση ώρα κοιμόμασταν: όλα ήταν μοβ. Ο ήλιος μέσα στα σύννεφα, τα νερά της θάλασσας που μπαστάρδευαν το χρώμα τους με τόσο πευκοδάσος να σκάει από πάνω τους και η παλέτα ημέρας είχε φτύσει μπροστά στα μάτια μας αυτό το εξωτικο ποστεράκι. Απόνησος, να θυμάστε. Καλή κι η Δραγονέρα, καλή κι η Χαλικιάδα, αλλά σαν την Απόνησο δεν έχει. Αν πάρετε κι ένα-δυο τοστάκια ή προμήθειες κανονικές μαζί σας, φθηνά-φθηνά, σε καθημερινή βάση, έχετε ένα φουλ 12ωρο με θέα τον παράδεισο.


Αν έχετε αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, ακόμη καλύτερα (με ποδήλατο, απλώς σιγουρευτείτε ότι είστε δυνατό πετάλι, αλλιώς δεν...). Κι αν δεν έχετε τίποτε από αυτά, υπάρχει λεωφορειάκι με 7 προγραμματισμένες διαδρομές από τις 8 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα. Extra tip: Μακάρι να 'στε (τελικά) τυχεροί και να βρέχει. Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου που το μέρος είναι ανοιχτό και διαθέσιμο έχετε ελπίδες να δείτε συνδυασμούς χρωμάτων και μυρωδιάς (αλμύρα και πεύκο; Μοναδικό!) που αξίζουν όσα λίγα πράγματα στο νησί. Όπως τα άλογα που θα δείτε να περνούν (ω, ναι), τα τραγούδια από τους κατασκηνωτές του δάσους κι ένα μικρό αστερίσιο όνειρο που σκεπάζει το νησί κάθε βράδυ...

 

Την πρώτη φορά που πατήσαμε το πόδι μας στο Αγκίστρι, φτάσαμε ξέπνοοι, κατάκοποι και θυμωμένοι, παρά το ότι το ταξίδι από τον Πειραιά διαρκεί λιγότερο από 40 λεπτά.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χριστουγεννιάτικη Εμπειρία Εllinair: Πετώντας με την ελληνική αεροπορική εταιρεία

Ταξίδια Χριστουγεννιάτικη Εμπειρία Εllinair: Πετώντας με την ελληνική αεροπορική εταιρεία

11.12.2019
 Μασάι-Μάρα: Σαφάρι στο εθνικό πάρκο της Κένυας που αποτελεί την τέλεια «τουριστική παγίδα»

Ταξίδια Μασάι-Μάρα: Σαφάρι στο εθνικό πάρκο της Κένυας που αποτελεί την τέλεια «τουριστική παγίδα»

2.12.2019
Το τραγούδι του yasiyateré: Ένας Έλληνας ταξιδεύει στην αποδεκατισμένη φυλή των Aché στην Παραγουάη

Ταξίδια Το τραγούδι του yasiyateré: Ένας Έλληνας ταξιδεύει στην αποδεκατισμένη φυλή των Aché στην Παραγουάη

20.11.2019
3 εναλλακτικά ταξίδια στον συναρπαστικό κόσμο της αυτοκίνησης

Ταξίδια 3 εναλλακτικά ταξίδια στον συναρπαστικό κόσμο της αυτοκίνησης

11.11.2019
Μια ανατριχιαστική επίσκεψη της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη στο Μουσείο της Στάζι

Ταξίδια Μια ανατριχιαστική επίσκεψη της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη στο Μουσείο της Στάζι

10.11.2019
Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

Ταξίδια Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

8.11.2019
Τέσσερις μέρες και νύχτες στη Μαδρίτη

Ταξίδια Τέσσερις μέρες και νύχτες στη Μαδρίτη

6.11.2019
Προσκύνημα στο απομονωμένο νορβηγικό καταφύγιο του Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν

Ταξίδια Προσκύνημα στο απομονωμένο νορβηγικό καταφύγιο του Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν

29.10.2019
Ταξίδι στο Λάμου της Κένυας, το «Κατμαντού της Αφρικής»

Ταξίδια Ταξίδι στο Λάμου της Κένυας, το «Κατμαντού της Αφρικής»

29.10.2019
Ταξίδι μεταξύ λάβας και πάγου: Ένας τουρίστας βιώνει την κλιματική αλλαγή μέσα στην καρδιά του παγετώνα

Ταξίδια Ταξίδι μεταξύ λάβας και πάγου: Ένας τουρίστας βιώνει την κλιματική αλλαγή μέσα στην καρδιά του παγετώνα

27.10.2019
3 Σχόλια
mumu 1.8.2016 | 16:57
ένα νησάκι σκέτη γλύκα!
avatar
pane 1.8.2016 | 17:28
είχα πάει πριν 17 χρόνια, ούτε ξαπλώστρες δεν είχε η απόνησος. Κατασκηνώσαμε στο δασάκι και τρώγαμε υπέροχους μεζέδες στο ταβερνάκι. Και αυτό το καταγάλανο νερό!!!
Haifischnet 2.8.2016 | 12:52
Αυτές οι ξαπλώστρες είναι μεγάλη παραφωνία στο τοπίο.