Γυναίκες

H συγκλονιστική επιστολή μιας γυναίκας στον άντρα που προσπάθησε να τη βιάσει

Η Sara Roebuck πριν από λίγο καιρό ξυλοκοπήθηκε από έναν άντρα που δεν κατάφερε να τη βιάσει - σήμερα του γράφει και προσπαθεί να αφυπνίσει την κοινωνία εναντίον της κουλτούρας του βιασμού

 

Η Sara Roebuck, φοιτήτρια του Τμήματος Κοινωνικής και Πολιτικής Επιστήμης του London School of Economics, πριν από λίγο καιρό είχε μια εξαιρετικά τραυματική εμπειρία, κατά τη διάρκεια ταξιδιού της στο Παρίσι. Ένας άντρας της επιτέθηκε για να τη βιάσει κι όταν, για συγκεκριμένο λόγο που η ίδια εξηγεί, δεν κατάφερε, την κακοποίησε βάναυσα. Η ίδια, και ενώ η υπόθεση της έχει ήδη πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης, βρήκε το κουράγιο να γράψει μία μακροσκελή επιστολή προς τον επίδοξο βιαστή της, ωστόσο με αποδέκτες όλες τις γυναίκες. Όπως λέει, θέλει κάτι θετικό να βγει από τη δική της τρομακτική εμπειρία... Ακολουθεί ένα μεγάλο απόσπασμα από την ωμή καταγραφή της, έτσι όπως την ενέταξε στο γράμμα της που δημοσιεύτηκε σε πολλά διεθνή μίντια.

 

«Σου γράφω σχετικά με εκείνο το κρύο βράδυ του Δεκεμβρίου, σχεδόν έναν χρόνο μετά, αφότου προσπάθησες να με βιάσεις, γιατί είναι η πρώτη φορά που έχω αισθανθεί αρκετά δυνατή, ώστε να εκφραστώ στο χαρτί. Σου γράφω διότι σήμερα το απόγευμα συναντηθήκαμε και πάλι, μόνο που το περιβάλλον δεν ήταν ακριβώς το ίδιο. Τα χέρια σου ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη και όχι ιδρωμένα να αρπάζουν το σώμα μου. Τα μάτια σου ήταν στραμμένα στο πάτωμα, και δεν με κοιτούσαν λαίμαργα, μερικές ίντσες μακριά από το πρόσωπό μου. Ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο, μόνο που αυτή τη φορά ήταν η επιλογή μου και όχι δική σου. Αυτή τη φορά, δεν κατάφερες να μπλοκάρεις την πόρτα με ένα πυροσβεστήρα και να με θέσεις υπό κράτηση παρά τη θέλησή μου. Αυτή τη φορά, η πόρτα έκλεισε πίσω σου, από μια ένοπλη αξιωματικό της αστυνομίας, και βρέθηκες να κοιτάζεις τρεις δικαστές μπροστά σου και τον δικηγόρο στα αριστερά μου. Σου γράφω αυτό το γράμμα γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα το διαβάσεις, γιατί είσαι έτοιμος να περάσεις ένα σημαντικό μέρος της ενήλικης ζωής σου, όπως έχεις ήδη κάνει για τους τελευταίους δέκα μήνες, στη φυλακή. Αλλά, εγώ πρέπει να το γράψω, για τους άνδρες όπως εσύ και για τις γυναίκες σαν εμένα, αλλά πάνω απ' όλα, για τη δική μου χειραφέτηση.

 

Σου γράφω προκειμένου να υπάρχει κάπως γραπτά η βαρύτητα αυτού που έκανες, προκειμένου να δώσω σάρκα και οστά σ' αυτή την ιστορία, να εξηγήσω τις επιλογές που σε οδήγησαν σ' αυτή την "νεανική βλακεία". Τα γράφω όλα αυτά σ' εσένα, για να μπορούν τόσο οι άλλοι όσο και εγώ, να μπορούμε να ανατρέξουμε στην ασχήμια που πηγάζει από αυτή τη σελίδα. Τα γράφω γιατί είμαι κουρασμένη, είμαι εξοντωμένη από ιστορίες σαν κι αυτή. Γιατί θέλω και εγώ και όλοι να καταλάβουμε πώς και γιατί, εμείς, ως κοινωνία συνεχίζουμε να παλεύουμε με τη δηλητηριώδη και βίαιη πραγματικότητα του βιασμού, με τη βαρύτητα της σεξουαλικής κακοποίησης, με την περιπλοκότητα του μισογυνισμού, με το βάρος της πατριαρχίας που συνεχίζει υποβαθμίζει τον ρόλο του βιαστή και να κατηγορεί τις γυναίκες, που παγιδεύονται μέσα στο ίδιο τους το σώμα. Θέλω αυτό εδώ να το διαβάσουν άντρες και να νιώσουν τόσο άρρωστοι, όσο οι γυναίκες που κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα μετά από τέτοιες εμπειρίες. Γράφω γιατί θέλω να αλλάξω αυτό που συμβαίνει. Επιμένω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί.

 

Εσύ, λοιπόν, σήμερα βρέθηκες "αντιμέτωπος" με διάφορους ψυχαναλυτικούς όρους, βγαλμένους κυριολεκτικά από το υπογάστριο του νόμου. Από τα προβλήματα της βρεφικής ηλικίας και τις ναρκισσιστικές διαταραχές της προσωπικότητας μέχρι την έλλειψη της πατρικής φιγούρας και την απουσία μίας σταθερής δουλειάς ή μίας αξιοπρεπούς μόρφωσης, όλα χρησιμοποιήθηκαν για να στηρίξουν την απόλυτη ανεπάρκεια σου να κατανοήσεις τη σοβαρότητα της πράξης σου, να καταλάβεις τη σαφή διαφορά ανάμεσα στη συναίνεση και την ανυπαρξία της. 

 

Ειλικρινά, καθόλου δεν ενδιαφέρομαι να αναζητήσω τις λεπτομέρειες της θλιβερής ζωής σου για να βρω δικαιολογίες για έναν άντρα -εσένα- που σήμερα προσπάθησες να πείσεις τρεις δικαστές, ότι παρά το γεγονός ότι άκουσες τις λέξεις "σταμάτα", "βοήθεια" και "όχι", ωστόσο προτίμησες να συνεχίσεις, με τη δικαιολογία ότι δεν κατάλαβες τι έλεγα, γιατί δεν γνώριζες αγγλικά. 

 

Ακόμη και όταν σηκώθηκα όρθια μέσα στο δικαστήριο και μίλησα σε άπταιστα γαλλικά, όλοι κατάλαβαν ότι ήξερα να πω τις ίδιες λέξεις στα γαλλικά, και παρά το ότι τις είπα, σου μίλησα, θεώρησες προτιμότερο να με κολλήσεις κυριολεκτικά στον τοίχο. Προσπάθησες να με κακοποιήσεις, να υποτιμήσεις τη σεξουαλικότητα μου, να με κλείσεις σε ένα κλουβί λες και ήμουν ζώο, αλλά δεν μπορείς να υποτιμήσεις τη νοημοσύνη μου, την αξιοπρέπειά μου ή το θάρρος μου να σου μιλήσω σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική μου, σε μια χώρα που δεν ήταν η πατρίδα μου και σ' ένα δικαστήριο που δεν βρισκόταν εντός των δικών μου συνόρων, να σε εγκαλέσω για τα αδύναμα ψεύδη σου και την άθλια συμπεριφορά σου να παριστάνεις ότι αυτό που έκανες δεν συνέβη ποτέ.   

 

Είπες πως ό,τι έγινε, διήρκεσε μόνο λίγα λεπτά, όχι ότι με κλείδωσες σε ένα δωμάτιο για 20 λεπτά ενώ προσπαθούσες δια της βίας να μου βγάλεις τα ρούχα, πίεζες το σώμα και το κεφάλι μου σ' έναν νιπτήρα, προσπαθώντας να με βιάσεις. Είπες ότι βρέθηκες από πάνω μου όταν έπεσα στο πάτωμα, επειδή γλίστρησα πάνω στο ποτό μου που χύθηκε από το ποτήρι. Όχι ότι προσπαθούσα να σε σπρώξω από πάνω μου, ενώ με είχες ρίξει στρίβοντας τα πόδια μου και προσπαθώντας να μου επιβληθείς με το σωματικό σου βάρος και τη μυική σου δύναμη. Είπες ότι δεν με άκουσες να ουρλιάζω και να κλαίω, ενώ έσκιζες το φόρεμα μου και με είχες αφήσει γυμνή, εκεί δίπλα στον νιπτήρα, εκτεθειμένη, ευάλωτη, είπες ότι απλώς με άγγιξες κανά δυο φορές στο στήθος, δεν είπες, όμως, ότι σταμάτησες, μόνο όταν συνειδητοποίησες ότι είχα περίοδο και δεν είχε καταφέρει, όσα προσπαθούσες με τα βρωμόχερα σου ακριβώς επειδή ανακάλυψες το ταμπόν. Είπες ότι σταμάτησες τότε. Και οι δύο ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Γιατί δεν ήταν δική σου η απόφαση να σταματήσεις. Ήμουν εγώ που πάλευα μέχρι το τέλος. Με κοίταζες στα μάτια, όταν μου είπες ότι δεν δίνεις δεκάρα για το ότι προσπαθώ να αντισταθώ. Ήσουν εσύ που με το χοντρόχερο σου τραβούσες το στήθος μου, ενώ προσπαθούσες να με βιάσεις, ήσουν εσύ που τραβούσες με βία τα πόδια μου για να ανοίξουν. Ήσουν εσύ που ενώ κλωτσούσα, έφτυνα και έκλαιγα, με είχες αρπάξει και είχες καταφέρει να προξενήσεις πόνο σε κάθε σημείο του σώματος μου. Ήσουν εσύ που με καμία δύναμη, σε όλο το σύμπαν, δεν θα σου είχα πει ποτέ ΝΑΙ, δεν θα είχα συναινέσει σε κάτι τέτοιο μαζί σου. Αυτό που πραγματικά σε σταμάτησε από το να με βιάσεις, αλλά σε ώθησε να με δείρεις τόσο βάναυσα, ήταν αυτό ακριβώς που με έσωσε: η σεξουαλικότητα μου. Τι απίστευτο, το γεγονός ότι με έσωσε αυτό που συμβολίζει τη γυναικεία γονιμότητα, αυτό που υπό άλλες συνθήκες αφυπνίζει τα ανδρικά ένστικτα. 

 

Αυτό που έκανα σήμερα δεν ήταν εύκολο. Ο δικηγόρος μου, μου είπε ότι δεν χρειαζόταν να είμαι παρούσα σε όλο αυτό. Αλλά ήμουν. Ήθελα να σταθώ εκεί και να απαντήσω σε οτιδήποτε θα με ρωτούσαν οι δικαστές. Στάθηκα εκεί με όλη τη δύναμη που είχα μέσα μου,  παρακινημένη από μία τρελή οργή, οργή απέναντι στα ψέματα σου, απέναντι στην άρνηση σου να παραδεχθείς αυτό που έκανες. Βρέθηκα μπροστά στο μικρόφωνο, αρνήθηκα να με βοηθήσει διερμηνέας και είπα όσα είχα να σου πω, δυνατά και με θάρρος, σε μία κατάμεστη αίθουσα, στη γλώσσα που εσύ ισχυρίστηκες ότι δεν γνώριζα και δεν μπορούσες να καταλάβεις τι σου έλεγα. 

 

Εκείνη τη στιγμή, μιλούσα για κάθε γυναίκα στον κόσμο που έχει υποφέρει στα χέρια ανδρών που σου μοιάζουν. Μιλούσα για κάθε γυναίκα που επιστρέφει το βράδυ στο σπίτι της με τα κλειδιά της στα χέρια, για κάθε γυναίκα που αναγκάζεται να αλλάξει βαγόνι, επειδή κάποιος δεν μένει απλώς στην οπτική επαφή. Για κάθε γυναίκα που ακόμη και στην ενήλικη ζωή της αναγκάζεται να στείλει στους γονείς της ένα μήνυμα ότι είναι καλά μετά από κάθε νύχτα διασκέδασης. Για κάθε γυναίκα που αισθάνεται ντροπή για τη σεξουαλικότητα της, όταν περνάει μπροστά από μία παρέα αντρών. Για κάθε γυναίκα που ακόμη θυμάται το τέλος της παιδικής της ηλικίας από τον τρόπο που άλλαξε το βλέμμα των ανδρών απέναντι της. Για κάθε γυναίκα που έχει ακούσει να τη λένε πόρνη, αλήτισσα ή σκύλα επειδή απέρριψε τέτοιου είδους προτάσεις. Για κάθε γυναίκα που ένιωσε ανάξια, χρησιμοποιημένη, κρινόμενη επειδή αναγκάστηκε να ανεχθεί πάνω της, στο ίδιο της το κορμί, κάποιον που, λόγω δύναμης, της επέβαλε τον εαυτό του. Για κάθε γυναίκα που αναγκάζεται να καταπιεί κάθε σεξιστικό αστείο, με την παρότρυνση ότι πρέπει να... χαλαρώσει λίγο.  Για κάθε γυναίκα που πρέπει να αναρωτηθεί ξανά και ξανά πριν βγει από το σπίτι της, αν αυτό που φοράει είναι πολύ προκλητικό, για να μην ακούσει ποτέ ότι πήγαινε γυρεύοντας»...  

 

 

Γυναίκες

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αδικία και προκατάληψη. Η Τζούλη Μπίντελ γράφει για τον βιασμό στην Αγία Νάπα.

Γυναίκες Αδικία και προκατάληψη. Η Τζούλη Μπίντελ γράφει για τον βιασμό στην Αγία Νάπα.

22.1.2020
Λήδα Πρωτοψάλτη: «Δεν υπάρχει ευτυχία παρά μόνο η ζωή»

Γυναίκες Λήδα Πρωτοψάλτη: «Δεν υπάρχει ευτυχία παρά μόνο η ζωή»

18.1.2020
Μαρίζα Ρίζου: «Υπάρχει περίπτωση να πιστεύω ότι είμαι σημαντική επειδή γράφω τραγούδια;»

Γυναίκες Μαρίζα Ρίζου: «Υπάρχει περίπτωση να πιστεύω ότι είμαι σημαντική επειδή γράφω τραγούδια;»

16.1.2020
Γιατί όλες οι καμπάνιες κατά των εκτρώσεων περιέχουν ψευδή στοιχεία;

Γυναίκες Γιατί όλες οι καμπάνιες κατά των εκτρώσεων περιέχουν ψευδή στοιχεία;

15.1.2020
Καταρρίπτοντας τα στερεότυπα: Οι γυναίκες στη συντήρηση αεροσκαφών της Aegean

Γυναίκες Καταρρίπτοντας τα στερεότυπα: Οι γυναίκες στη συντήρηση αεροσκαφών της Aegean

14.1.2020
Η Ζιζέλ στα 40: «Πλέον με νοιάζει μόνο να ζω τη δική μου αλήθεια, όχι των άλλων»

Γυναίκες Η Ζιζέλ στα 40: «Πλέον με νοιάζει μόνο να ζω τη δική μου αλήθεια, όχι των άλλων»

14.1.2020
Λίνα Νικολακοπούλου: «Η αναπνοή δεν είναι δεδομένη»

Γυναίκες Λίνα Νικολακοπούλου: «Η αναπνοή δεν είναι δεδομένη»

11.12.2019
«Στο γήπεδο με φώναζαν Μήτσο»: Η αρχηγός της πρώτης Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ Γυναικών, Δήμητρα Ζαπονίδου

Γυναίκες «Στο γήπεδο με φώναζαν Μήτσο»: Η αρχηγός της πρώτης Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ Γυναικών, Δήμητρα Ζαπονίδου

18.11.2019
Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

Γυναίκες Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

8.11.2019
Είναι - δεν είναι αυτή η νέα σύντροφος του Κιάνου Ριβς, ο «ηλικιακός» συμβολισμός ισχύει

Γυναίκες Είναι - δεν είναι αυτή η νέα σύντροφος του Κιάνου Ριβς, ο «ηλικιακός» συμβολισμός ισχύει

7.11.2019
17 Σχόλια
geo_1990 9.3.2017 | 01:04
Καλύτερα να εστιάζουμε στο γιατί οδηγήθηκε αυτός ο άνθρωπος να κάνει αυτό που έκανε και όχι στο αποτέλεσμα. Όχι ότι δεν είναι σημαντικό αυτό που έγινε αλλά η λύση θα βρεθεί όταν εξαλειφθούν τα αίτια. Δεν δικαιολογώ προφανώς την πράξη απλά θα πρέπει να δούμε πώς η κοινωνία αδιαφορεί και περιθωριοποιεί ανθρώπους. Αν αυτός ο άνθρωπος είχε μια δουλειά και μια κοπέλα κατά 99% δεν θα γινόταν αυτό.
Cartman 9.3.2017 | 08:33
Σοβαρολογείς τώρα?
avatar
Ανώνυμος/η 9.3.2017 | 08:59
Καλύτερα να διάβαζες το κείμενο της κοπέλας.

Πολλοί άνθρωποι έχουν πολύ χειρότερη κοινωνική υποδομή κι όμως δεν φέρονται έτσι. Όσοι το κάνουν, το κάνουν γιατί προφανώς δεν σέβονται τις γυναίκες και ξέρουν ότι θα βρουν εύκολα κατανόηση και υποστήριξη(καλή ώρα ).

Επίσης, το σχόλιό σου είναι επιδερμικό ως προς τα αίτια. Το κείμενο της κοπέλας είναι λογικό να είναι συναισθηματικά φορτισμένο, η δική σου απάθεια είναι που προβληματίζει. Ακόμη,πρέπει δηλαδή κάποιος άνθρωπος να βρεθεί σε θέση θύματος βιασμού για να καταλάβει μερικά πράγματα ; Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και άντρες/ παιδιά /σκυλιά (!)κ.ο.κ. μπορεί να πέσουν θύμα βιασμού, δεν σου εύχομαι να βρεθείς σε τέτοια δυσμενή κατάσταση, αλλά εύχομαι ολόψυχα να ευαισθητοποιηθούμε λίγο κι όπου βλέπουμε θύμα βίας ας μην βλέπουμε ένα άτομο που οκ πέρασε κάτι άλλα δε χρειάζεται να "κλαίγεται". Το να εξωτερικεύεις συναισθήματα, το να μιλάς για κάτι τόσο ευαίσθητο ενώ είναι σίγουρη η υποτίμηση από μερίδα ατόμων θέλει πολλά κότσια.


Προσωπικά της εύχομαι ολόψυχα να είναι πάντα δυνατή ψυχικά, αλλά να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να βρεθεί σε μια τέτοια θέση.

Χρειάζεται όμως αντί να είμαστε ανάλγητοι με τα θύματα ίσως πρέπει να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε σε συλλογικό επίπεδο τη συναισθηματική μας νοημοσύνη. Αντί η λέξη θύμα να είναι κάτι που προκαλεί ντροπή στο άτομο που τον χαρακτηρίζει ενώ στον θύτη ψάχνουμε μόνιμα ελαφρυντικά ( και δεν αναφέρομαι στην κατανόηση συμπεριφορών αλλά στην δικαιολόγηση που προκαλεί ηθελημένα/άθελα ανοχή ). Είναι τρομερά προβληματικό να κατηγορούμε το θύμα, εμμέσως ή άμεσα και να πρέπει να απολογείται κατά μία έννοια αυτό.
Iris Prismatica 9.3.2017 | 09:50
Να προσέχετε παιδιά εσείς οι άνεργοι singles, μια μέρα μπορεί να ξυπνήσετε και να έχετε γίνει βιαστές!
avatar
Ανώνυμος/η 9.3.2017 | 14:26
Δηλαδη αμα μείνω ανεργος θα έχω αιτιολογία να βιάσω;

Ολες οι δυτικες κοινωνίες έχουν ποινικοποιήσει τον βιασμό εδω και δεκαετίες διότι ως κοινωνίες έχουμε επιλεξει ότι δεν είναι αποδεκτη πραξη, το να προφασιζόμαστε κοινωνικά προβληματα για να δικαιολογίσουμε ατομικες ποινικές πραξεις είναι απαράδεκτο. Η κοινωνία έχει εδω και δεκαετίες αποφασίσει περι βιασμου και δεν υπαρχει δικαιολογία/αιτιολογία για τους βιαστες.

Εαν δεν αντεξε την πίεση της ανεργίας και προσπάθησε να βιάσει ως αποτελεσμα (?), αντιδραση (?) και δεν ξέρω τι άλλο, δεν ενδιαφέρει κανέναν. Δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των ανεργων πώς μπορουν και διαχειρηζονται την ανεργία τους χωρίς να βιαζουν; Αλλα εστω ότι θελεις να εξηγήσεις το μοτιβο δρασης/αντιδρασης που τον "ωθησε", το ίδιο μοτιβο εφαρμοζουν για να δικαιολογιθουν οι κλεφτες κτλ, "μα αμα δεν ήταν φτωχος δεν θα εκλεβε" αλλά τουλάχιστον εδω υπαρχει συναφεια δρασης/αντιδρασης (που και πάλι η πλειοψηφία των φτωχών δεν κλεβει) στο ανεργία/βιασμο πως; που; γιατί;

Που τα μαθαινετε αυτά τα γράμματα ήθελα να ξερω...

Το ότι υπάρχει σχεση αιτίας/αιτιατου (προφανώς όχι η ανεργία και αλλά τετοια σαχλα, αλλά ποιο σοβαρα και εξατομικευμένα σε επιπεδο ψυχισμων και αμεσου περιβαλλοντος) ΔΕΝ σημαίνει ότι υπάρχει δικαολογηση της πράξης.

Ανεργος ξε-ανεργος, ψυχικα ασταθης ξε-ασταθης, πίσω από τα καγκελα θα κοιτάει τον κόσμο γιατί έτσι έχει επιλεξει η πλειοψηφία της κοινωνίας.
Οι πατούσες της κουμπάρας 9.3.2017 | 14:28
Geo , είναι πολύ αφελής ο τρόπος σκέψης σου (σαν πεντάχρονου) και για λόγους που δε θα καταλάβεις τώρα, τολμώ να πω, πολύ επικίνδυνος.
Casablanca 9.3.2017 | 22:52
Κουμπαρα, αυτό ήθελα να γράψω αλλά με προλαβες. Αν είχε γυναίκα και δουλειά δεν θα βιαζε.... Χμ, λες και δεν υπάρχουν βιαστες ή και δολοφόνοι που να είναι εργαζόμενοι με οικογένειες και όταν αποκαλυφθουν όλοι οι γνωστοί τους να πέφτουν από τα σύννεφα " μα ήταν τόσο καλό παιδί, δεν μπορώ να το πιστέψω κτλ"
avatar
Ανώνυμος/η 9.3.2017 | 15:07
Με τη λογικη σου οσοι αντρες δεν εχουν ουτε δουλειά ουτε κοπέλα ειναι κατα 99% επιδοξοι βιαστες.
Σου φαινεται λογικό αυτο?
Καλυτερα να σκεφτομαστε πριν σχολιασουμε για τετοια λεπτα θεματα .
Kokoni 10.3.2017 | 15:06
Η άποψή σου επι του θέματος ειναι γελοία και εξωφρενική. Καλύτερα να προσέχεις πιο πολύ για οτι λες και σκέφτεσαι (;)
avatar
EVA_ARA 9.3.2017 | 08:34
Γνωρίζουμε όλοι και όλες πολύ καλά και αξιότιμα μέλη της κοινωνίας μας, που και μόρφωση και εργασία έχουν και οικογενειάρχες είναι, οι οποίοι μια χαρά επιδίδονται σε τέτοιου είδους πράξεις. Είναι το λιγότερο αφελές να λέμε ότι η περιθωριοποίηση, η απουσία εργασίας και συντρόφου αποτελούν λόγους. Είναι σαν να μου λες ότι όποιος δεν έχει δουλειά και σύντροφο είναι εν δυνάμει βιαστής!!!
Αυθάδης 9.3.2017 | 14:07
Μπράβο σου κοπέλα!
geo_1990 9.3.2017 | 15:16
Διάβασα τα σχόλια και είδα και τις αρνητικές που έχω για πολλοστή φορά ο έλληνας/ελληνίδα καταλαβαίνει αυτό που θέλει να ακούσει. Ουδέποτε υπερασπίστηκα τον θύτη ούτε υποτίμησα το θύμα. Εγω απλά μίλησα για κάποια αίτια που οδηγούν σε αυτές τις συμπεριφορές. Πχ το 90% των ληστών είναι άνθρωποι περιθωριοποιημένοι άνεργοι φτωχοί που έμπλεξαν με συμμορίες. Δεν παίρνω κανένα μέρος ληστών απλά διατυπώνω μια ορθολογική άποψη. Έτσι και εδώ το 90% των βιαστών έχει αυτή την κοινωνική διαμόρφωση. Πάμε μαθηματικά δημοτικού δεν είναι όλοι οι βιαστές φτωχοί άνεργοι singles ούτε η πλειοψηφία των φτωχών άνεργων singles είναι βιαστές αλλά αν πάρεις το δείγμα του συνόλου των βιαστών η πλειοψηφία θα ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Γιατί πχ οι μετανάστες έχουν περισσότερα ποσοστά αναλογικά πάντα με τον πληθυσμό σε βιασμούς ή άλλες παράνομες ενέργειες; Γιατί πολύ απλά ανήκουν στην πιο πάνω κατηγορία. Και είναι η αντιρατσιστική προσέγγιση αυτή ότι δηλαδή δεν φταίει η φυλή αλλά η κοινωνική διαμόρφωση αυτών των ανθρώπων.
avatar
Ανώνυμος/η 9.3.2017 | 16:48
Όταν παραθέτεις στατιστικά στοιχεία με τόση σιγουριά, να μας λες και ποια έρευνα ακριβώς έδωσε αυτά τα αποτελέσματα.
avatar
Ανώνυμος/η 9.3.2017 | 16:29
Μου ρχεται να την δωσω ενα τριαντάφυλλο να την αγκαλιασω και να της δωσω ενα γλυκό φιλί , λεγοντας την συγγνώμη εκ μερους του αντρικού πληθυσμού που αφησε να κυκλοφορει ελεύθερο ενα διποδο ζωο οπως ο επίδοξος βιαστής της.
avatar
Ανώνυμος/η 10.3.2017 | 01:17
αστο ρε φιλε αμα ειναι ετσι δεν χρειαζομαι εκπροσωπο. Το δινω μονος μου.
mr. pinkeyes 10.3.2017 | 14:50
Απίστευτα δυνατή και γλαφυρή η περιγραφή της ... και ωφέλιμη και για τα δύο φύλα..
ας την πάρουν τα υπουργεία παιδείας να την κάνουν μάθημα στα λύκεια όλου του κόσμου..
avatar
jilan 10.3.2017 | 18:02
Η κοπέλα ειναι αξιέπαινη που μετα απο αυτο το γεγονός, απευθύνθηκε στη δικαιοσύνη κ δεν το έκρυψε φοβούμενη τον στιγματισμό. Και μπράβο της που γράφει αυτήν την επιστολή. Δεν ξεπερνιούνται αυτα ποτε..
Δυστυχώς, τέτοια αισχρά σεξουαλικα εγκλήματα συμβαίνουν καθημερινά. Παντού. Ακόμα Και δίπλα μας κ δεν το μαθαίνουμε ποτε. Γίνονται γύρω μας απόπειρες βιασμού οπως σε αυτήν την περίπτωση μέχρι και θανατηφόροι βιασμοί. Τί να πω.. Δύναμη σε όποια γυναίκα εχει ζήσει κατι τέτοιο. Τα περιστατικά βίας κατα των γυναικών ειναι πολυ σοβαρό θέμα κ μεχρι να καταφέρουμε να φτάσουμε στο σημείο που θα θεωρειται και η γυναίκα εξίσου σεβαστή με τον άνδρα ( κ όχι κατώτερο ον) σε όλες τις χώρες του κόσμου, θα συνεχίσουμε να ακούμε τέτοια περιστατικά κ πολυ χειρότερα ...