Η υποτίμηση του κινδύνου που διατρέχουν τα θύματα, όταν έχουν ζητήσει βοήθεια, η μη παρέμβαση όταν επιβάλλεται, και γενικά η κυρίαρχη αντίληψη του victimblaming (φταίει το θύμα) πρέπει να καταγγελθεί από όλο το δημοκρατικό κόσμο και να ληφθούν άμεσα, δραστικά μέτρα στην κατεύθυνση αυτή.
Γυναικοκτονίες

Κάθε γυναίκα δικαιούται να πει «όχι» οποτεδήποτε

Μια συζήτηση για τη βία κατά των γυναικών, τον σεξισμό, την πατριαρχία και τις έμφυλες σχέσεις με την κοινωνιολόγο, ερευνήτρια και επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου Γυναικείων Ερευνών και Μελετών Διοτίμα, Mαρία Λιάπη, με αφορμή τις πρόσφατες γυναικοκτονίες.

Οι πρόσφατες δολοφονίες δύο νέων γυναικών σε Ρόδο και Κέρκυρα χαρακτηρίστηκαν γυναικοκτονίες και όχι άδικα, εφόσον κύριος «ένοχος» ήταν ξεκάθαρα το φύλο τους. Δεν σπανίζουν δυστυχώς τέτοια εγκλήματα με θύματα γυναίκες ενόσω φαντάζει σχεδόν αδιανόητο δύο νέοι άντρες που θα διέπρατταν αντίστοιχα «παραπτώματα» (σύναψη σχέσης με «αλλόφυλη» ή άρνηση ερωτικής συνεύρεσης) να είχαν ανάλογη τραγική κατάληξη.


«Η γυναικοκτονία συνιστά διακριτό αδίκημα που παλιότερα συγκαλύπτονταν πίσω από τα "εγκλήματα τιμής" και πιο πρόσφατα πίσω από τον όρο "εγκλήματα πάθους"... Ο χαρακτηρισμός, επομένως, μιας τέτοιας δολοφονίας ως γυναικοκτονίας συνιστά πράξη αντίστασης στην απόκρυψη μιας κοινωνικής πραγματικότητας, ξεσκεπάζοντας τη συνενοχή των σεξιστικών κοινωνιών μας», υπογραμμίζει η συνομιλήτριά μου, τα «φώτα» της οποίας αναζήτησα αναφορικά με τα δύο εν λόγω απανωτά περιστατικά που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη ενώ γίνανε ταυτόχρονα αφορμή έντονων αντιπαραθέσεων κατά πόσο τα θύματα με τη σειρά τους «προκάλεσαν» ή «πηγαίνανε γυρεύοντας», αν η θηλυκή τους «φύση» ήταν τελικά το κύριο πρόβλημα (που προφανώς ήταν) κ.λπ., πώς ερμηνεύονται οι συμπεριφορές των δραστών καθώς επίσης των αυτόκλητων «συνηγόρων» –ενίοτε και των αυτόκλητων τιμωρών τους– κοινωνιολογικά, ψυχολογικά αλλά και πολιτικά.

 

Η άσκηση έμφυλης βίας θα εξακολουθεί να συμβαίνει, σε τέτοια μάλιστα έκταση, όσο ως άτομα και συλλογικότητες την προσπερνάμε και γινόμαστε συνένοχοι της δυνατότητας της να υπάρχει.


«Εκείνο που οπλίζει το χέρι τέτοιων δραστών είναι η άρνηση αναγνώρισης της αυτεξουσιότητας των γυναικών και κατά συνέπεια της συναίνεσης ή μη σε μια πράξη για την οποία αυτή θα έπρεπε να αποτελεί τη μόνη προϋπόθεση», λέει χαρακτηριστικά η συνομιλήτριά μου, η οποία κιόλας εκτιμά ότι το να κατονομάζεις ως ηθικό αυτουργό την πατριαρχία δεν είναι καθόλου «ντεμοντέ», καθώς παρά τις φεμινιστικές κατακτήσεις και τις κοινωνικές προόδους των τελευταίων δεκαετιών παραμένει ένα ισχυρό σύστημα εξουσίας, ιεραρχίας και αξιών με παγκόσμια εμβέλεια που μάλιστα δεν θυματοποιεί αποκλειστικά γυναίκες.

 

Μίλησε ακόμα για τη σημασία της καμπάνιας «Don't Skip - Mην προσπερνάς την έμφυλη βία» που «τρέχει» αυτό τον καιρό η Διοτίμα, για τις πατριαρχικές βιοπολιτικές, για το «Όχι» που σημαίνει πάντοτε «Όχι», ανεξάρτητα πότε θα ειπωθεί –γι΄αυτό άλλωστε διώκεται ποινικά ο βιασμός ακόμα και εντός γάμου, σημειώνει–, για τα «συγκοινωνούντα δοχεία» σεξισμού-ρατσισμού, για την αναγκαιότητα αυστηροποίησης καθώς και εφαρμογής των σχετικών νόμων και ιδιαίτερα της αλλαγής κατεστημένων νοοτροπιών και συμπεριφορών σε θεσμούς όπως η αστυνομία, η δικαιοσύνη, η εκπαίδευση και η ενημέρωση.

 

— Είναι καταρχήν απολύτως θεμιτό δολοφονίες όπως της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο και της Αγγελικής Πέτρου στην Κέρκυρα να χαρακτηρίζονται γυναικοκτονίες;

Οι δολοφονίες των δύο αυτών νεαρών γυναικών, η πρώτη από δύο νέους άντρες και η δεύτερη από τον πατέρα της, συνιστούν –όπως τόσες άλλες ανάλογες δολοφονίες στη χώρα μας και ανά τον κόσμο– μια ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας, εφόσον διαπράττονται με κίνητρο την άσκηση κοινωνικού ελέγχου της αυτοδιάθεσης του σώματος των γυναικών αυτών και των επιλογών τους. Επιλογές που, όταν δεν γίνονται αρεστές, φτάνουν να τιμωρούνται με την απώλεια της ίδιας της ζωής τους!

 

Η γυναικοκτονία συνιστά διακριτό αδίκημα που παλιότερα και επί πολλά χρόνια συγκαλύπτονταν πίσω από τα «εγκλήματα τιμής» και στην πρόσφατη ιστορία πίσω από τον όρο «εγκλήματα πάθους». Ο χαρακτηρισμός, επομένως, μιας τέτοιας δολοφονίας ως γυναικοκτονίας συνιστά πράξη αντίστασης στην απόκρυψη μιας κοινωνικής πραγματικότητας, ξεσκεπάζοντας τη συνενοχή των σεξιστικών κοινωνιών μας.

 

Στη Διοτίμα αναλάβαμε ήδη πρωτοβουλία να «σηκώσουμε» το θέμα αυτό και στο επίπεδο του δικαιακού μας συστήματος, ώστε να καταγράφονται επισήμως τέτοια περιστατικά ως γυναικοκτονίες αλλά και να αντιμετωπίζονται αρμοδίως από τις δικαστικές αρχές.


— Πώς μπορεί μια απλή απόρριψη/άρνηση ερωτικής συνεύρεσης να οδηγήσει σε φονικό; Τι «όπλισε» το χέρι των δραστών τόσο αυτής όσο και άλλων ανάλογων δολοφονιών και γιατί οι θύτες είναι σχεδόν πάντα άνδρες;

Δικαίως διερωτάστε πώς μπορεί να καλυφτεί η απόσταση από την απόρριψη ερωτικής συνεύρεσης στη δολοφονία. Για να το κατανοήσουμε αυτό πρέπει πρώτα να αναστοχαστούμε πάνω στις συνέπειες που έχουν τα έμφυλα/σεξιστικά στερεότυπα, η αρρενωπότητα και η θηλυκότητα ως ταυτότητες και ως ρόλοι, όταν ενδοβάλλονται κι επιτελούνται ως υποκειμενικότητες.

 

Το «κλειδί» κατά τη γνώμη μου, εκείνο δηλαδή που οπλίζει το χέρι των δραστών, είναι η άρνηση αναγνώρισης της αυτεξουσιότητας των γυναικών και κατά συνέπεια της συναίνεσης ή μη σε μια πράξη για την οποία αυτή θα έπρεπε να αποτελεί τη μόνη προϋπόθεση. Είναι η παραβίαση, η διάσχιση αυτών των ορίων, εκ μέρους μιας «τοξικής» αρρενωπότητας που εκ προοιμίου αφαιρεί το δικαίωμα της άρνησης και μπορεί ως εκ τούτου να οδηγήσει στη γυναικοκτονία εκ μέρους ανδρών που κατανοούν τον εαυτό τους ως το απόλυτο, το κυρίαρχο αρσενικό.


— Ισχύει ότι «ηθικός αυτουργός» είναι η πατριαρχία και πόσο ισχυρή παραμένει μετά από τόσες δεκαετίες φεμινιστικών αγώνων και κατακτήσεων;

Η πατριαρχία ως το σύστημα εκείνο που ιστορικά οργανώνει σε κοινωνικό, πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο τις έμφυλες σχέσεις εξουσίας, τις άνισες και κυριαρχικές δηλαδή σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών εις βάρος των τελευταίων, παραμένει δυστυχώς κυρίαρχη στην Ελλάδα και παντού, παρότι όχι με την ίδια ένταση.

 

Οι αγώνες των φεμινιστριών και του γυναικείου κινήματος εν γένει, παρότι ανέδειξαν τις πολλαπλές ανισότητες και διακρίσεις και κατοχύρωσαν την τυπική ισότητα σε επίπεδο νομοθεσίας, δεν επέφεραν τις ριζικές εκείνες κοινωνικές αλλαγές που θα καθιστούσαν την πατριαρχία ανίσχυρη να (ανα)παράγει την κυριαρχία της ανδροκρατίας και την υποτελή θέση των γυναικών. Αυτό συμβαίνει, μεταξύ άλλων, λόγω της διασύνδεσης της πατριαρχίας με το καπιταλιστικό σύστημα και τους διαμορφωτικούς θεσμούς –οικογένεια, θρησκεία, εκπαίδευση κ.ο.κ.– αλλά και τους μηχανισμούς πειθάρχησης που διαθέτει.

 

Αυτό που είναι σημαντικό κι εξακολουθεί να παραμένει κυρίαρχο στη σύγχρονη Ελλάδα και όχι μόνο, είναι οι πατριαρχικές απόψεις, αντιλήψεις και πρακτικές /συμπεριφορές ως ενεργή πρώτη ύλη που διαμορφώνει τον τρόπο αυτοκατανόησης μας, τον τρόπο που σχετιζόμαστε και υπάρχουμε μέσα στις κάθε τύπου σχέσεις μας, εφόσον εξακολουθεί να ασκεί βιοπολιτική, να καθορίζει δηλαδή τόσο τη θέση μας μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα όσο και το περιεχόμενο των αναγκών, των επιδιώξεων και των επιθυμιών μας.

 

Κάθε γυναίκα δικαιούται να πει «όχι» οποιαδήποτε στιγμή, ακόμη κι αν αρχικά είχε συναινέσει. Αρκεί να σκεφτούμε εδώ ότι η παραβίαση της θέλησης των γυναικών για ερωτική συνεύρεση ακόμη και μέσα στο γάμο αναγνωρίζεται από τη νομοθεσία ως αδίκημα (βιασμός εντός γάμου), κάτι που είμαι βέβαιη ότι ελάχιστοι γνωρίζουν.

 

— Η εικόνα στη σημερινή Ελλάδα; Η δική σας εμπειρία;

Ομολογώ ότι, έχοντας συμμετάσχει ενεργά στο φεμινιστικό κίνημα της χώρας μας τις τελευταίες δεκαετίες και βιώσει όλες τις διακυμάνσεις στην αραίωση και την πύκνωση της δράσης του, διαπιστώνω σήμερα τη συνύπαρξη μιας αμφίδρομης κοινωνικής δυναμικής: Αφενός προωθητικής ως προς τις επεξεργασίες και τα επίδικα που αναδεικνύονται και αφετέρου μια σημαντική υποχώρηση κυρίως αναφορικά με την κατανόηση της σημασίας των διεκδικήσεων του φεμινιστικού ριζοσπαστικού κινήματος για τη ζωή όλων μας αλλά και για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Η απουσία μιας παρακαταθήκης των αγώνων που προηγήθηκαν, κυρίως σε ό,τι αφορά τη δημόσια σφαίρα, είναι τουλάχιστον απογοητευτική και θα έπρεπε να συνεγείρει τις συνειδήσεις όλων μας.

 

— Σε εποχές που δεν θα τις λέγαμε σεμνότυφες και συντηρητικές, καθώς η σεξουαλική απελευθέρωση άνοιξε υποτίθεται ορίζοντες δημιουργώντας επιπλέον πληθώρα ευκαιριών κι επιλογών, θα περίμενε κανείς ότι η βία κατά των γυναικών γενικότερα θα περιορίζονταν δραστικά, όμως αυτό δεν συνέβη. Γιατί, λέτε;

Ανοίγετε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα: αυτό της σεξουαλικής απελευθέρωσης και των κεκτημένων της, ως προς τις επιλογές και τις ευκαιρίες για ερωτική συνεύρεση, μεταξύ ποιων ερωτικών υποκειμένων, ποιων γυναικών και ανδρών; Η απόρριψη της έκφρασης μιας ερωτικής επιθυμίας, αν μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως τέτοια, εφόσον συχνά μπορεί να φορτίζεται και με μια σειρά άλλες ανάγκες κι επιδιώξεις, όπως κατάκτηση, αποδοχή, ικανοποίηση μιας ασυνείδητης ή/και απωθημένης επιθυμίας και που, όπως προανέφερα, απορρέουν από έμφυλες διευθετήσεις της υποκειμενικότητάς μας, μπορεί ως εκ τούτου να καθιστούν περίπλοκη έως ακατανόητη τη δυνατότητα αποδοχής της απόρριψης εκ μέρους των ανδρών.

 

Των ανδρών εκείνων φυσικά (που είναι δυστυχώς η πλειοψηφία) οι οποίοι λογοδοτούν σε έναν ανδρισμό που εμπεριέχει ως συγκροτητικό του στοιχείο την επιβολή, την άσκηση ελέγχου, την αίσθηση ιδιοκτησίας του σώματος και της ζωής των γυναικών. Εξού και το ανυποχώρητο του φαινόμενου της άσκησης της έμφυλης βίας σε όλες τις μορφές της: φυσική βία/ κακοποίηση, ψυχολογική/συναισθηματική, λεκτική, σεξουαλική παρενόχληση, βιασμός, τράφικινγκ κ.λπ.

 

Η άσκηση έμφυλης βίας θα εξακολουθεί να συμβαίνει, σε τέτοια μάλιστα έκταση, όσο ως άτομα και συλλογικότητες την προσπερνάμε και γινόμαστε συνένοχοι της δυνατότητας της να υπάρχει. Γι' αυτό κι εμείς στη Διοτίμα δώσαμε έμφαση στην καμπάνια, που τρέχουμε εδώ και μήνες, με το μήνυμα «Don't Skip - Mην προσπερνάς την έμφυλη βία», ακριβώς για να καταδείξουμε την ευθύνη που φέρουμε ως κοινωνία όταν την υποτιμάμε, όταν τη θεωρούμε ιδιωτική υπόθεση ή κάτι που συμβαίνει ή απειλεί πάντα κάποιες άλλες «άτυχες».

 

— Αρκετές αντιπαραθέσεις υπήρξαν σε ΜΜΕ και social media για το κατά πόσο το «όχι» σημαίνει πράγματι όχι, αν μια άρνηση μπορεί να είναι κυριολεκτική ή «παιχνίδι», αν μια γυναίκα δικαιούται να πει «στοπ» έστω και την ύστατη στιγμή. Είναι άραγε όλα αυτά τόσο δυσδιάκριτα;

Το σύνθημα στις πρόσφατες κινηματικές διαδηλώσεις, όπως με αφορμή την 25η Νοέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των Γυναικών, αφορούσε όχι τυχαία ακριβώς αυτό το θέμα: «το όχι σημαίνει όχι»! Κάθε γυναίκα δικαιούται να πει «όχι» οποιαδήποτε στιγμή, ακόμη κι αν αρχικά είχε συναινέσει.

 

Αρκεί να σκεφτούμε εδώ ότι η παραβίαση της θέλησης των γυναικών για ερωτική συνεύρεση ακόμη και μέσα στον γάμο αναγνωρίζεται από τη νομοθεσία ως αδίκημα (βιασμός εντός γάμου), κάτι που είμαι βέβαιη ότι ελάχιστοι γνωρίζουν. Η νομοθετική αυτή πράξη αναγνωρίζει και κατοχυρώνει ακριβώς το δικαίωμα της γυναίκας να πει «στοπ», «δεν θέλω», να μη θεωρείται δηλαδή αυτονόητη η διαθεσιμότητά της.

 

Ας μη μας διαφεύγει, επιπλέον, ο ρόλος των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στα οποία υπήρξαν σχόλια που επιχείρησαν να αμφισβητήσουν το «ποιόν» του θύματος, τη στάση που κράτησε και το ότι εντέλει δεν μπόρεσε να προστατεύσει εαυτήν, καθώς επίσης στοιχεία για τους δράστες που, ούτε λίγο ούτε πολύ, διαμορφώνουν την πρόσληψη της κοινής γνώμης για το συμβάν πάνω στα πλέον συντηρητικά και σεξιστικά πρότυπα. Τα ΜΜΕ προκαθορίζουν έτσι τη ματιά μας για δράστες και θύματα, δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την δυνατότητα αναγνώρισης και απόρριψης των έμφυλων στερεοτύπων και την διαμορφωτική τους εμβέλεια, αναπαράγοντας έτσι την κυριαρχία τους.

 

Τα ΜΜΕ αποτελούν σημαντικό μηχανισμό αναπαραγωγής των σεξιστικών προτύπων, τόσο από τον τρόπο οργάνωσης των ίδιων όσο και των παραγόμενων προϊόντων τους, διαμορφώνοντας καθημερινά και υποδόρια μια στρεβλή εικόνα της κοινωνικής πραγματικότητας, καθιστώντας τα θέματα αυτά αναλώσιμα και απασφαλίζοντας την κοινωνική αφύπνιση.

 

— Το ότι πολλές από τις αντιδράσεις αγανάκτησης κατά των δραστών, όπως επίσης ο εκδικητικός ξυλοδαρμός ενός εκ των δύο από συγκρατούμενους (μάλλον όχι τυχαία του πλέον «ευάλωτου») για τον φόνο της Ελένης Τοπαλούδη, είχαν επίσης «macho», σεξιστικό περιεχόμενο τι μας δείχνει;

Οι αντιδράσεις αυτές με τη μορφή της αυτοδικίας μεταξύ κρατουμένων και μάλιστα του πιο ευάλωτου λόγω της εθνικής του ταυτότητας, μας παραπέμπουν ευθέως στη διασύνδεση και την αλλητροφοδότηση της ρατσιστικής με τη σεξιστική συμπεριφορά. Εννοώ ότι καθίσταται ευκολότερη η αντίδραση απέναντι σε έναν αλλοδαπό, φερόμενο ως δολοφόνο, ο οποίος επίσης απορρίπτεται ως «άλλος», επειδή διέπραξε μια αξιόποινη πράξη και τρόπον τινά πρόσβαλε τα καθ' ημάς.

 

Είναι ίσως και μια πράξη που μας παραπέμπει στην επίλυση διαφορών μεταξύ (δήθεν) διαφορετικών ανδρικών υποκειμενικοτήτων, μια εξίσου ωστόσο σεξιστική στάση. Είναι νομίζω φανερό ότι τέτοιες πρακτικές και συμπεριφορές σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν σύμμαχες στην προώθηση των αιτημάτων για εξάλειψη κάθε μορφής έμφυλης βίας και παραβίασης των δικαιωμάτων των γυναικών.

 

— Εσείς ποια τιμωρία θα ήταν πιστεύετε η «ενδεικνυόμενη» σε τέτοιες περιπτώσεις και, το κυριότερο, με τι τρόπους αντιπαλεύονται τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές;

Δεν είμαι προφανώς σε θέση να αποφανθώ για την καταλληλότερη τιμωρία, εκείνο όμως που δεν θα ήθελα να συμβεί και πάλι είναι να δούμε τους δράστες να «πέφτουν στα μαλακά», όπως λέμε. Γιατί είναι πολλά τα παραδείγματα όπου βιαστές και γυναικοκτόνοι λαμβάνουν μικρές συγκριτικά ποινές και έτσι όχι μόνο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, αλλά δημιουργείται άλλοθι για την κοινωνία και τους θεσμούς της. Γι΄αυτό και την αυστηροποίηση των ποινών χρειάζεται να συνοδεύει η σθεναρή υπεράσπιση του δικαιώματος κάθε γυναίκας να είναι και να νιώθει ασφαλής παντού και ανά πάσα στιγμή.

 

— Πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό;

Εκτός από τη δικαιοσύνη, κρίσιμο ρόλο παίζουν θεσμοί με παγιωμένες πατριαρχικές αντιλήψεις και απροσπέλαστες πρακτικές όπως η Αστυνομία, που όχι μόνο δεν προστατεύουν τα θύματα αλλά με τις παραλείψεις τους στην εφαρμογή των νόμων ουσιαστικά συναινούν στη διάπραξη γυναικοκτονιών. Η υποτίμηση του κινδύνου που διατρέχουν τα θύματα, όταν έχουν ζητήσει βοήθεια, η μη παρέμβαση όταν επιβάλλεται, και γενικά η κυρίαρχη αντίληψη του victimblaming (φταίει το θύμα) πρέπει να καταγγελθεί από όλο το δημοκρατικό κόσμο και να ληφθούν άμεσα, δραστικά μέτρα στην κατεύθυνση αυτή.

 

Η αλλαγή των κυρίαρχων νοοτροπιών και συμπεριφορών είναι έργο όλων μας, ατομικά και συλλογικά. Η ευθύνη ωστόσο της Πολιτείας και των θεσμών της είναι κρίσιμη αφού εκείνη οφείλει να διαπαιδαγωγεί τους πολίτες, επιδεικνύοντας έμπρακτη βούληση και αποφασιστικότητα όταν πρόκειται για την προάσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων.

 

Το εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες τις βαθμίδες του, στο οποίο έχει τόσο καθυστερήσει να ενταχθεί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και οι εκπαιδευτικές και μαθησιακές δράσεις διαχείρισης των έμφυλων σχέσεων για το μαθητικό πληθυσμό, αλλά και η ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών στο να αναγνωρίζουν και να αποκρίνονται υπεύθυνα στην εκμάθηση των ορίων και του σεβασμού των δικαιωμάτων των άλλων.

 

Τα ΜΜΕ, τέλος, αποτελούν σημαντικό μηχανισμό αναπαραγωγής των σεξιστικών προτύπων, τόσο από τον τρόπο οργάνωσης των ίδιων όσο και των παραγόμενων προϊόντων τους, διαμορφώνοντας καθημερινά και υποδόρια μια στρεβλή εικόνα της κοινωνικής πραγματικότητας, καθιστώντας τα θέματα αυτά αναλώσιμα και απασφαλίζοντας την κοινωνική αφύπνιση.

 

Γυναίκες

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Στο γήπεδο με φώναζαν Μήτσο»: Η αρχηγός της πρώτης Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ Γυναικών, Δήμητρα Ζαπονίδου

Γυναίκες «Στο γήπεδο με φώναζαν Μήτσο»: Η αρχηγός της πρώτης Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ Γυναικών, Δήμητρα Ζαπονίδου

18.11.2019
Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

Γυναίκες Βρέθηκα στο Μεξικό, τη μέρα των νεκρών

8.11.2019
Είναι - δεν είναι αυτή η νέα σύντροφος του Κιάνου Ριβς, ο «ηλικιακός» συμβολισμός ισχύει

Γυναίκες Είναι - δεν είναι αυτή η νέα σύντροφος του Κιάνου Ριβς, ο «ηλικιακός» συμβολισμός ισχύει

7.11.2019
Μισέλ Γαβρά: «Πενήντα χρόνια μετά το "Ζ", τα ίδια σκ** από τον Τύπο!»

Γυναίκες Μισέλ Γαβρά: «Πενήντα χρόνια μετά το "Ζ", τα ίδια σκ** από τον Τύπο!»

27.10.2019
Αναστασία Κωστάκη: «Μπήκα στην AntetokounBros Academy θέλοντας να γίνω καταρχήν καλύτερος άνθρωπος»

Γυναίκες Αναστασία Κωστάκη: «Μπήκα στην AntetokounBros Academy θέλοντας να γίνω καταρχήν καλύτερος άνθρωπος»

21.10.2019
Σοφία Κοκοσαλάκη: «Ευτυχισμένη, δυνατή, αστεία, θετική, Ελληνίδα»

Γυναίκες Σοφία Κοκοσαλάκη: «Ευτυχισμένη, δυνατή, αστεία, θετική, Ελληνίδα»

15.10.2019
Tracey Thorn: «Tόσα χρόνια μετά τον θάνατό της, ακόμα ξεχνάω ότι δεν μπορώ να πάρω τη μαμά μου τηλέφωνο»

Γυναίκες Tracey Thorn: «Tόσα χρόνια μετά τον θάνατό της, ακόμα ξεχνάω ότι δεν μπορώ να πάρω τη μαμά μου τηλέφωνο»

5.10.2019
Μαρία Καβογιάννη, πώς αντιλαμβάνεσαι τον φεμινισμό σήμερα;

Γυναίκες Μαρία Καβογιάννη, πώς αντιλαμβάνεσαι τον φεμινισμό σήμερα;

1.10.2019
Κλοέ Σεβινί: «Μετά από κάθε χωρισμό να κάνετε λίστες, βοηθούν το μυαλό να εστιάσει»

Γυναίκες Κλοέ Σεβινί: «Μετά από κάθε χωρισμό να κάνετε λίστες, βοηθούν το μυαλό να εστιάσει»

22.9.2019
Τραύματα, καταχρήσεις και ντροπή: Η εξομολόγηση της Ντέμι Μουρ

Γυναίκες Τραύματα, καταχρήσεις και ντροπή: Η εξομολόγηση της Ντέμι Μουρ

13.9.2019
16 Σχόλια
avatar
βασιλης βασιλειαδης 14.1.2019 | 19:35
η παραβίαση της θέλησης των γυναικών για ερωτική συνεύρεση ακόμη και μέσα στον γάμο αναγνωρίζεται από τη νομοθεσία ως αδίκημα (βιασμός εντός γάμου), Πηγή: www.lifo.gr
η παραβιαση της θελησης των ανδρων;
avatar
βασιλης βασιλειαδης 14.1.2019 | 19:44
φαντάζει σχεδόν αδιανόητο δύο νέοι άντρες που θα διέπρατταν αντίστοιχα «παραπτώματα» (σύναψη σχέσης με «αλλόφυλη» ή άρνηση ερωτικής συνεύρεσης) να είχαν ανάλογη τραγική κατάληξη. Πηγή: www.lifo.gr
ναι,αλλα οχι μονο επειδη οι γυναικες ειναι ανωτερες και δεχονται το "οχι",αλλα,επισης,επειδη,δεν εχουν και την μυικη δυναμη να προβουν σε βιαιοπραγιες.
συνηθως ,σε τετοιες περιπτωσεις τα σπασμενα τα πληρωνει το αμαξι του ατυχου.
μου φαινεται πως αθωωνουμε τις σφαλιαρες που ριχνουν οι γυναικες σε ανδρες και οι οποιες εχουν σχεδον πληρως αιτιολογηθει απο τα ελληνικα σηριαλ και φιλμ,ως αποδεκτη συμπεριφορα,την οποια ο ανδρας πρεπει να δεχεται στωικα,αλλιως,δεν ειναι ανδρας.
βλαχάκι (το) 15.1.2019 | 10:37
"συνηθως ,σε τετοιες περιπτωσεις τα σπασμενα τα πληρωνει το αμαξι του ατυχου."

(!?)
στο ελ πάσο, μάλλον.
avatar
βασιλης βασιλειαδης 14.1.2019 | 20:20
αμα "το οχι σημαινει οχι",τοτε να πατε να το διδαξετε πρωτιστως στις γυναικες αυτο,διοτι απο αρκετες γυναικες εχω ακουσει να λενε "λεμε οχι,αλλα εννοουμε ναι,για να μη μας πειτε ευκολες" ή δεν ξερω γω για ποιον αλλο λογο εχουν μεσ' το μυαλο τους.
θυμαμαι χαρακτηριστικα μια κοπελα που με γουσταρε,την ειπα "κοπελα μου" μπροστα σε κοσμο και αυτη απηντησε με ειρωνικο χαμογελο "δεν ειμαι κοπελα σου". σιωπησα απορημενος και ταπεινωμενος και οταν αργοτερα μου εστελνε μηνυματα να βρεθουμε,δεν της απαντουσα,μεχρι που της εριξα οριστικο ακυρο,ξερετε γιατι;
επειδη το "οχι ειναι οχι" και σε μενα παιχνιδια(κρυφτουλι,συγκεκριμενα) δεν περνανε!
πρωτα,λοιπον,το "οχι=οχι" και το "ναι=ναι" να το μαθετε εσεις και μετα να το λετε σε μας.δεν θα καθομαστε να σας μιλαμε με αποκωδικοποιητη.
βλαχάκι (το) 15.1.2019 | 10:49
βασίλη δεν εννοείς να καταλάβεις τα 101 (βλ. https://kamenasoutien.com/2013/02/26/blaptei-i-patriarxia-tous-antres/ και https://www.ted.com/talks/tony_porter_a_call_to_men) Η γυναίκα που λέει εύκολα και απερίφραστα "ναι" θεωρούταν και θεωρείται από την κοινωνία "εύκολη"/"πουτάνα", οπότε οι περισσότερες γυναίκες έχουν "εκπαιδευτεί" έτσι, ενώ αντίθετα έχουν εκπαιδευτεί οι άνδρες. Φυσικά και υπάρχουν ορισμένες γυναίκες που χειρίζονται τα άτομα με τα οποία έχουν μπλέξει ναι-όχι-ναι-όχι, ξέρουν τι κάνουν και είναι μαλακισμένες, ok μέχρι εδώ; Όμως υπάρχουν πολύ περισσότερα άτομα που εμπλέκονται σε καταστάσεις, δοκιμάζουν και πάνε διερευνητικά και το όχι είναι ειλικρινές και το όχι οφείλει να γίνεται σεβαστό, διότι όποιος προχωρά σε όχληση παρά την δυσαρέσκεια του ατόμου που έχει εμπρός του διαπράττει σεξουαλική παρενόχληση και όποιος προχωρά σε σεξουαλική πράξη παρά την δυσαρέσκεια του ατόμου που έχει μπροστά του ή τη μη ενεργή συμμετοχή του είναι βιαστής. Πρόσεξε λίγο επίσης: Μία γυναίκα που έχει βιαστεί βάναυσα από έναν άνδρα, σε αναλογική σύγκριση με την δική σου εμπειρία (με την κοπέλα σου που δεν ήταν κοπέλα σου όμως και που σε κοίταξε ειρωνικά), θα πρέπει να βγει με το ημιαυτόματο και να πυροβολεί αδιακρίτως άνδρες στο κεφάλι μία και έξω; ή (πιο light) θα έπρεπε να ισχυρίζεται θερμά ότι όλοι οι άνδρες ανεξαιρέτως είναι βιαστές;
avatar
βασιλης βασιλειαδης 15.1.2019 | 20:44
ακομη κι αν μου τα μαθεις ολα βλαχακι,τα σχολια μου θα απευθυνονται ΚΑΙ σε αναγνωστριες που δεν τα ξερουν και πρεπει να τα αντιληφθουν,ωστε να παψουν να ειναι "μαλακισμενες"(συ ειπας,χαιρομαι και αναθαρρω οταν γυναικα βριζει γυναικα). γραφω ΚΑΙ γι αυτες,δεν απευθυνομαι μονο σε σενα ή/και σε επαιουσες.
βλαχάκι (το) 17.1.2019 | 02:33
"(...)χαιρομαι και αναθαρρω οταν γυναικα βριζει γυναικα(...)"

...Μιλάμε το καρμπυρατέρ τα τινάζει τα ζιγκλέρ μ' αυτά που λες.
avatar
βασιλης βασιλειαδης 14.1.2019 | 20:55
ποτε δεν θα ξεχασω τη "συμβουλη" του πατερα μου οταν τον σεπτεμβριο του 1999,περασα στο πανεπιστημιο.
μου ειπε: "αν μια συμφοιτητρια σου,σου ζητησει σχεση(εννοουσε σεξ,αλλα ντρεποταν να το πει ετσι),εσυ πρεπει να δεχθεις,θελεις-δεν θελεις,αλλιως θα λεει σ' ολους τους γνωστους σας πως εισαι τοιουτος(ναι,τοτε χρησιμοποιειτο ακομη ο ορος αυτος)".
φανταζομαι,θα μιλουσε απο προσωπικη εμπειρια ή,ακομη χειροτερα,θα ηταν μια γενικευμενη πρακτικη των γυναικων τοτε.
να ρωτησω,λοιπον:
αυτο δεν ειναι εκβιασμος; σε περιπτωση ακουσιου σεξ,δεν ειναι βιασμος,; σε περιπτωση αρνησης σεξ,η "διαπομπευση",δεν συνιστα εναν ιδιοτυπο φονο,απο την αποψη οτι δεν σκοτωνε το σωμα σου,αλλα την υποληψη σου και την ψυχη σου,μεσω της συκοφαντιας;
θα δουμε,λοιπον,τον ορο "ανδροκτονια" σε αντιστοιχες μελετες,αν αυτες γινουν;
ή τωρα,που θυτες βιασμων ειναι γυναικες,οι φεμινιστριες δεν θα μπουν στον κοπο;
ολη αυτη η συπεριφορα της γυναικας εκεινης δεν συνιστα τοξικη θηλυκοτητα;
διοτι μια γυναικα αφαιρεσε απο εναν ανδρα το δικαιωμα να πει οχι με χρηση βιας,οχι σωματικης(και αυτο,φανταζομαι,διοτι δεν μπορουσε),αλλα με τον πιο υπουλο τροπο,με ψυχολογικο εκβιασμο,ο οποιος δεν ανιχνευεται με τεστ DNA ή λοιπα πειστηρια,ωστε να αποδειχθει σε δικαστηριο ο βιασμος.
ολη η ανωτερω συμπεριφορα δεν συμπεριλαμβανεται στην λεγομενη "κουλτουρα βιασμου" ή δε συμφερει;
βλαχάκι (το) 15.1.2019 | 10:48
...και για πες Βασίλη, σου ζήτησαν πολλές κοπέλες να κάνετε σχέση (δλδ σεξ) και μπήκες στην διαδικασία να κάνεις ακούσιο σεξ, επειδή στο πίσω μέρος του μυαλού σου είχες τον μπαμπά σου να σου λέει: "παιδί μου, αν δεν κάνεις σεξ με κάποια που θα στο ζητήσει, θα σε πει τοιούτο;". Ελπίζω, πάντως, να μην σε πήγε στις εκδιδόμενες κυρίες με την ίδια δικαιολογία: "παιδί μου αν δεν κάνεις σεξ με γυναίκα μέχρι την τάδε ηλικία, οι γυναίκες μετά θα λένε ότι είσαι τοιούτος!".

Πάντως αν δεν τρολάρεις ειλικρινά λυπάμαι για τα ερεθίσματα που έχεις δεχτεί, εξηγούν κάποια πράγματα.
avatar
βασιλης βασιλειαδης 15.1.2019 | 20:37
οταν σε σχολιο μου,οπου αναφερω βιασμους με θυτες γυναικες εσυ,βλαχακι,κανεις οτι δεν καταλαβαινεις και επιδιδεσαι σε κουτσομπολιο και ειρωνιες,τοτε,λυπαμαι,αλλα,δεν διαφερεις απο την παρελκυστικη τακτικη των ανδρων που καταγγελεις οταν θυμα ειναι η γυναικα.
τι απο το σχολιο μου σου φανηκε τρολια; ή ετσι σε συμφερει να το ερμηνευσεις;
μ' αρεσει που κλαιγεστε οταν καταγγελετε βιασμους και δεν σας πιστευουμε! και τωρα κανεις τα ιδια! να χαρω εγω την συμβολη του φεμινισμου στην κοινωνικη προοδο!
βλαχάκι (το) 17.1.2019 | 02:44
Αυτό που σου είπε ο πατέρας σου είναι πυροβολημένο. Αν δεν το καταλαβαίνεις, τι να πω και σου έχει κάνει και ζημιά, ο πατέρας σου σού έχει κάνει ζημιά, όχι η γκόμενα στο φαντασιακό σου που θα σε βάφτιζε φούστη αν δεν της καθόσουνα Σόρυ που σου χαλώ την αφήγηση δηλαδή.
Επίσης δες ποιος κάθεται και υπερασπίζεται την ύπαρξη ανδρών θυμάτων, εδώ και χρόνια αναφορικά: https://m.lifo.gr/guests/viral/42109?comment=773181#77318
Surprise, surprise.
Και ναι, τρολ, λίγο παραλήρημα ακούσαμε από σένα αναφορικά με την Σαουδαράβησα που της δόθηκε άσυλο; Έλα τώρα.
avatar
Ramon Ramone 17.1.2019 | 20:02
Ρώτησα πρόσφατα έναν άλλον σχολιαστή, ρωτάω κι εσένα: ειλικρινά, πόσο; Μα πόσο; "Η συμβουλή του πατέρα σου"; Σοβαρά τώρα; Αν όντως σου έδωσε τέτοια συμβουλή μάλλον θα πρέπει να αρχίσεις να αναρωτιέσαι (πολύ σοβαρά) για τον πατέρα σου (και για τον εαυτό σου) - αν δεν το έχεις κάνει ήδη με κάποια άλλη αφορμή. Έλεος δηλαδή...
avatar
βασιλης βασιλειαδης 17.1.2019 | 21:12
πόσο; Μα πόσο; Πηγή: www.lifo.gr
τι ακριβως;
ποσο εξυπνος;ποσο σωστος;
σε περιπτωση δεν διαβασατε καλα το σχολιο μου,την λεξη συμβουλη την εχω μεσα σε εισαγωγικα,αναγνωριζωντας τον εσφαλμενο τροπο σκεψης του πατερα μου,οποτε ας μην κατηγουμε αυτον που επεσε θυμα κοινωνικων νορμων/εκβιασμων.αναγνωριζω και ξερω πως ειναι πυροβολημενο.στην κοπελα που του το ειπε σκοπευα να εστιασω,αλλα πατε αλλου την κουβεντα. αμα σας βολευει να ειμαι τρολ,ας ειμαι,τι να πω...
avatar
pane 14.1.2019 | 21:26
μην ανησυχείτε, δεν είναι πια κακό να σε πούνε τοιούτο
avatar
βασιλης βασιλειαδης 15.1.2019 | 21:05
βιασμος μεσα στο γαμο,ε;
αρα,τοσα χρονια στο married with children εβλεπα τους βιασμους του al bundy απο την γυναικα του! και γω γελουσα! που να ξερα! ευτυχως οι φεμινιστριες μου ανοιξατε τα ματια!
μια απορια,μοναχα:πως της ξεφυγε της πατριαρχιας ενα τετοιο υπονομευτικο για το κυρος και την εξουσια της σηριαλ;
βλαχάκι (το) 17.1.2019 | 02:30
"βιασμος μεσα στο γαμο,ε;
αρα,τοσα χρονια στο married with children εβλεπα τους βιασμους του al bundy απο την γυναικα του! "

Ουδέν σχόλιον!
---

"Τι Συμβαίνει με τους Βιασμούς των Γυναικών από τους Συντρόφους τους στην Ελλάδα
Γιατί μερικοί δυσκολεύονται ακόμα και να αναγνωρίσουν το φαινόμενο;"

https://www.google.com/amp/s/www.vice.com/amp/gr/article/vvgz83/ti-sumvainei-me-tous-viasmous-twn-gunaikwn-apo-tous-syntrofous-tous-stin-ellada

"Marital rape criminalized map"
https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Marital_rape_criminalized_map.svg

"Marital rape"
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Marital_rape

"Marry-your-rapist law"
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Marry-your-rapist_law