Παρέλαση λευκών εθνικιστών στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια το 2017.
Κόσμος

«Μόνοι μας σκάψαμε τον λάκκο μας και είναι βαθύς»: Η επέλαση της άκρας δεξιάς στην Αμερική

«Η ιδέα του αμερικανικού εξαιρετισμού πρέπει να πεθάνει γιατί μας σκοτώνει» δηλώνει σε στη συνέντευξη του στον Guardian o ειδικός στην ανάπτυξη των ακροδεξιών κινημάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, δημοσιογράφος και συγγραφέας David Neiwert

O Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας David Neiwert έχει περάσει την καριέρα του μελετώντας – συχνά από επικίνδυνα κοντινή απόσταση - την ανάπτυξη των ακροδεξιών κινημάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο "Alt-America" αποτελεί μια ενδελεχή ανάλυση της εξάπλωσης τους εδώ και μπόλικες δεκαετίες ενώ συγχρόνως εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους ο απολυταρχισμός και η συνωμοσιολογική αντίληψη έφτασαν να κρατούν όμηρο τους το επίσημο πολιτικό σύστημα.

 

Σύμφωνα με την συνέντευξη που παραχώρησε ο Neiwert στον Guardian, ο ίδιος πιστεύει ότι η ραγδαία άνοδος της ακροδεξιάς, η εκλογή του Τραμπ και οι επιθετικές πολιτικές εναντίον των κατώτερων στρωμάτων ξεκινούν από την ίδια ρίζα: την ευθεία επίθεση που δέχονται οι δημοκρατικοί θεσμοί από την σύγχρονη αμερικανική δεξιά και από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

 

O «Τραμπισμός» αποτελεί το απόγειο μιας πολιτικής δεκαετιών που καλλιέργησε μια αγρίως κερδοσκοπική και «ο θάνατός σου η ζωή μου» αντίληψη για την οικονομία.

 

«Οι συντηρητικοί στην εποχή μας φαίνονται να έχουν αποφασίσει ότι δεν είναι πλέον πρόθυμοι να υποκύπτουν στις αξίες μιας φιλελεύθερης διακυβέρνησης, δεν επιθυμούν πλέον να είναι μέλη μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας», δηλώνει στη συνέντευξη, τονίζοντας επίσης ότι η κυρίαρχη αιτία δεν είναι κάτι πιο σύνθετο από την ατόφια απληστία:

 

«Με το που έγινε Πρόεδρος ο Ρέιγκαν το 1989, αυτοί οι κύκλοι το δήλωναν πλέον απερίφραστα: 'Να πάτε να πηδηχτείτε, στα λεφτά μου δεν πρόκειται να βάλετε χέρι. Δεν μπορείτε να με φορολογήσετε!' Από ένα σημείο και μετά οι πολιτική διαχείριση αφομοιώθηκε τόσο πολύ από τα οικονομικά μεγέθη ώστε έχασε επαφή με την ανθρωπότητα».

 

Σύμφωνα με τον Neiwert, ο «Τραμπισμός» αποτελεί το απόγειο μιας πολιτικής δεκαετιών που καλλιέργησε μια αγρίως κερδοσκοπική και «ο θάνατός σου η ζωή μου» αντίληψη για την οικονομία. Το χάος που ξαμολήθηκε από τέτοιες αντιλήψεις μαζί με την συστηματική προώθηση αντιδημοκρατικών τάσεων οδήγησε στη διείσδυση της συνομωσιολογίας και του απολυταρχισμού στον πολιτικό κορμό της δεξιάς: «Η συνωμοσιολογική σκέψη διασφαλίζει την πίστη των οπαδών προς τον αυταρχικό ηγέτη επειδή πλέον νιώθουν ότι έχουν ενταχθεί στη δική του εκδοχή της πραγματικότητας».

 

Μέλος ακροδεξιάς πολιτοφυλακής με βαρύ οπλισμό κατά την διάρκεια κατάληψης από αντίστοιχες παραστρατιωτικού τύπου ομάδες καταφυγίου άγριων ζώων στο Όρεγκον το 2016 με αίτημα την "αποκρατικοποίηση" της περιοχής και την παράδοσή της σε τοπικούς ιδιωτικούς φορείς .

 

Στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 2009 με τον τίτλο "The Eliminationists", ο Neiwert εξηγούσε τους τρόπους με τους οποίους τροφοδοτήθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου ο απολυταρχισμός ως τάση μέσα από διάφορες επιθετικές φαντασιώσεις στα συντηρητικά media περί πάταξης των προοδευτικών, των Μουσουλμάνων και άλλων επιλεγμένων εχθρών.

 

Η τάση φάνηκε να υποχωρεί στα χρόνια της προεδρίας του Ομπάμα, ο οποίος είχε γίνει κι ο ίδιος πολλές φορές αντικείμενο θεωριών συνομωσίας. Ο Τραμπ ήταν μάλιστα από τους πρώτους που έλεγαν διαρκώς ότι ο τότε Πρόεδρος δεν είχε γεννηθεί στις ΗΠΑ. Φυσικά, η ροπή στον ολοκληρωτισμό και οι θεωρίες συνωμοσίες επανήλθαν πανηγυρικά ως βασικοί άξονες της προεκλογικής καμπάνιας του Ντόναλντ Τραμπ. Κι έτσι, η «Ενναλακτική Αμερική» ["Alt-America", από το όνομα του περιβόητου 'Alt-Right' νεοδεξιού / εθνικιστικού κινήματος] έχει πλέον τον δικό της Πρόεδρο.

 

Υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ; Ο Neiwert δεν είναι αισιόδοξος: «Πιστεύω ότι σκάψαμε οι ίδιοι έναν πολύ βαθύ λάκκο και είναι μακρύς ο δρόμος για να αναρριχηθούμε πάλι πίσω».

 

Αν μη τι άλλο πάντως, πιστεύει ότι η εκλογή και η πολιτεία του Τραμπ έκαναν επιτέλους ορατές κάποιες αλήθειες: «Μπορούμε τουλάχιστον να πούμε ότι για καιρό κοιμόμαστε αλλά τώρα ίσως ξυπνήσαμε επιτέλους. Και μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι η αυτή η ιδέα περί αμερικανικού εξαιρετισμού, αυτό το 'make America great again' που ευαγγελίζεται ο Τραμπ όχι μόνο δεν είναι ιερή και αθάνατη, αλλά πρέπει να πεθάνει άμεσα. Πρέπει να πεθάνει γιατί μας σκοτώνει».

 

 

Κόσμος

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κορωνοϊός: Οι ασυνήθιστοι τρόποι που οι χώρες διαχειρίζονται την καραντίνα

Κόσμος Κορωνοϊός: Οι ασυνήθιστοι τρόποι που οι χώρες διαχειρίζονται την καραντίνα

3.4.2020
Ο κορωνοϊός δίνει στους Ισραηλινούς μία πρόγευση της ζωής των Παλαιστινίων

Κόσμος Ο κορωνοϊός δίνει στους Ισραηλινούς μία πρόγευση της ζωής των Παλαιστινίων

2.4.2020
Οι celebrities στην γκιλοτίνα: Η κουλτούρα της διασημότητας καίγεται μέσα στην καραντίνα

Κόσμος Οι celebrities στην γκιλοτίνα: Η κουλτούρα της διασημότητας καίγεται μέσα στην καραντίνα

1.4.2020
Μια φωτογράφος καταγράφει τη σουρεαλιστική πτήση από τη Νέα Υόρκη στο Τελ Αβίβ, εν μέσω πανδημίας

Κόσμος Μια φωτογράφος καταγράφει τη σουρεαλιστική πτήση από τη Νέα Υόρκη στο Τελ Αβίβ, εν μέσω πανδημίας

1.4.2020
18 εντελώς γελοίες, προπαγανδιστικές φωτογραφίες του δικτάτορα του Τουρκμενιστάν, που τερματίζουν το φώτοσοπ

Κόσμος 18 εντελώς γελοίες, προπαγανδιστικές φωτογραφίες του δικτάτορα του Τουρκμενιστάν, που τερματίζουν το φώτοσοπ

1.4.2020
Ο διάσημος σεφ David Chang δεν είναι σίγουρος αν τα εστιατόρια θα επιβιώσουν από την κρίση του κορωνοϊού

Κόσμος Ο διάσημος σεφ David Chang δεν είναι σίγουρος αν τα εστιατόρια θα επιβιώσουν από την κρίση του κορωνοϊού

31.3.2020
 Άοπλοι στο μέτωπο του υγειονομικού πολέμου

Κόσμος Άοπλοι στο μέτωπο του υγειονομικού πολέμου

30.3.2020
Εικονικά ταξίδια την εποχή της πανδημίας

Κόσμος Εικονικά ταξίδια την εποχή της πανδημίας

27.3.2020
Πώς η μοναξιά λόγω κορωνοϊού εξαπλώνεται κι αυτή ραγδαία

Κόσμος Πώς η μοναξιά λόγω κορωνοϊού εξαπλώνεται κι αυτή ραγδαία

26.3.2020
Το παράδειγμα της Ταϊβάν

Κόσμος Το παράδειγμα της Ταϊβάν

26.3.2020
3 Σχόλια
avatar
Γράφων 28.1.2019 | 11:16
Νομίζω, νομίζω λέω, ότι η παρουσίαση ενός τέτοιου άρθρου έχει ενδιαφέρον σαν ανταπόκριση από μία άλλη χώρα αποκλειστικά και μόνο. Όχι σαν παραλληλία με την εδώ πραγματικότητα.

Εκεί αυτοί βγάλαν τον Τραμπ εμείς εδώ βγάλαμε τον Τσίπρα. Εκεί διακινούνταν θεωρίες για τον Ομπάμα εδώ διακινούνται για τον Σημίτη (ότι είναι Εβραίος κτλ κτλ). Εκεί ο πρόεδρός τους χτίζει τείχος στα σύνορα, εδώ λέμε οικειοθελώς τους γείτονες Μακεδόνες και ότι οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα. Εκεί ελεύθερα ένοπλοι είναι ακροδεξιοί ενώ εδώ τρομάζουμε κάθε φορά από τις μολότοφ ακροαριστερών παρα-ομάδων οι οποίες έχουν σχέσεις Πυγμαλίωνα με το κυβερνόν κόμμα υπό την κάλυψη του δικαιωματισμού (βλ. δηλώσεις πρωθυπουργού πχ για την Ηριάννα ή ακόμα πιο σουρεάλ του Πολάκη, βλ. νόμο Παρασκευόπουλου για τον Ξηρό και τον Κουφοντίνα).

Κακός ο Τραμπ. Στην Ελλάδα μας κυβερνάει ο Τσίπρας όμως.
He-Man 29.1.2019 | 03:41
Περιμενε λιγο.τα παντα διασχίζουν τον Ατλαντικό,αργα ή γρηγορα.
avatar
Γράφων 29.1.2019 | 13:22
Αν μετά τον Τσίπρα το θυμωμένο εκλογικό σώμα βγάλει κάτι αρκετά πιο δεξιό ως αντίδραση θα είναι αποτυχία του καπιταλισμού, της αστικής δημοκρατίας ή απλά αντίδραση στη μ@λακία της εν Ελλάδι αριστεράς;

Διότι ο Τραμπ εξελέγη ως απάντηση στη δικαιωματίστρια Χίλλαρυ που δεν την γούσταρε κανείς.

Δεν εξελέγη διότι το εκλογικό σώμα αποφάσισε να γίνει ακροδεξιό.