Αναφορά σχολίου
Τεράστιο μήνυμα ακολουθεί, έβαλα τα δυνατά μου αλλά δε βαριέσαι... (κυριολεκτικά όμως!)

Ανώριμε συμφωνώ απολύτως με ό,τι λες, καταλαβαίνω τι λες και τα λέω κι εγώ, προφορικά.

Δεν είμαι κουλ, απλώς, ο πρώτος άντρας στη ζωή μου ήταν για μένα Άνθρωπος, γιατί έτσι μου τον σύστηνε η μάνα μου, έτσι φερόταν εκείνη στους άντρες, δεν τους ξεχώριζε και δεν τους χρέωνε ρόλους λόγω φύλου. Κι εκείνη είχε σχέση αγάπης με τον μπαμπά της, όχι φόβου. Και ήταν όντως ένας άνθρωπος που άξιζε την αγάπη μου, μου έδινε λόγους να τον θαυμάζω όλο και περισσότερο όσο μεγάλωνα και γνώριζα τον κόσμο. Κι εκείνος αγαπούσε τους ανθρώπους και ποτέ δε φέρθηκε σε καμία γυναίκα με λιγότερο σεβασμό απ'ότι στους άντρες. Κι εκείνος θαύμαζε και αγαπούσε τις γυναίκες της πατρικής του οικογένειας. Στην οικογένεια μου, ευτυχώς όχι μόνο στη δική μου, τους άντρες τους αγαπάμε και τους φροντίζουμε με βάση τη λογική, όχι το "πρέπει". Αν δουλεύει, θέλει φαγητό, αν κοιμάται, θέλει ησυχία. Και μας αγαπάνε και μας φροντίζουν. Δεν είναι Θεοί ούτε Δαίμονες, είναι καλοί ή κακοί Άνθρωποι. Η μάνα μου επίσης είναι η πρώτη *φεμινίστρια* που γνώρισα. (Η Καραβάν' μου θυμίζει σε πάρα πολλά τον χαρακτήρα της μαμάς μου τώρα που το σκέφτομαι, θα έκαναν πολυ καλή παρέα.)

Και στη δική μου ζωή έτυχαν κακοί άνθρωποι του ανδρικού φύλου, γαμπροί, συγγενείς, γκόμενοι, εργοδότες, συνάδελφοι και θα με δικαιολογούσε απόλυτα ένας άντρας αν πρώτα του εξιστορούσα τι μου έκαναν και μετά αποκαλούσα όλους τους άντρες καθίκια -εξαιρώντας τα αγαπημένα μου πρόσωπα- και πίστεψε με, δεν ήταν ούτε αποτυχημένα κοπλιμέντα, ούτε κέρατα. Όμως τότε θα συνέβαιναν τα εξής:
-Πιθανότατα θα ένιωθε ντροπή για λογαριασμό τους και ίσως ένιωθε την ανάγκη ακόμα και να μου ζητήσει συγνώμη εκ μέρους τους, σε με προσπάθεια να εξαιρέσει τον εαυτό του και να μου δείξει ότι δεν είναι όλοι έτσι, να μη φοβάμαι. Μου φαίνεται όμως αδιανόητο να φέρω σε τέτοια θέση έναν άνθρωπο, σε προσωπικό επίπεδο-το τονίζω.
-Θα έπρεπε να εξαιρέσω εγώ πάρα πολλούς, όχι σώνει και ντε αγαπημένους αλλά σίγουρα ανθρώπους που θα αδικήσω αν δεν το κάνω.
Προτιμώ λοιπόν να είμαι πιο συγκεκριμένη για να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις.

Έχει μεγάλη σημασία για μένα αν κάποιος αντιλαμβάνεται τι κάνει.
Στο σχόλιο που έκανα σχετικά με την #1, λέω τι θα έκανα *εγώ* αν ήμουν στη θέση της, για να καταλάβω από την αντίδραση του κανά δυο πράγματα. Γιατί έτσι λειτουργώ *εγώ*. Αμφιβάλλω όμως για το αν θα είχα βρεθεί στη θέση της γιατί, πρώτον, αν ο γκόμενος μου με έλεγε έξυπνη θα το θεωρούσε μακράν μεγαλύτερο και πιο ώριμο κοπλιμέντο από το οπτασία και, δεύτερον, επειδή σπάνια κάνω σχόλια περί εμφάνισης, ειδικά χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως κακάσχημος. *Εγώ* όμως μεγάλωσα σ'ένα περιβάλλον που, παρόλο που υπήρχαν όμορφοι άνθρωποι, η ομορφιά δεν εκθειαζόταν ποτέ. Ούτε τα πτυχία. Έχαιραν αναγνώρισης και σεβασμού αλλά δεν ήταν λόγοι για να αγαπιέται κάποιος περισσότερο ή λιγότερο.
Δεν είμαι πιο άξια, πιο γαμάτη ή πιο έξυπνη, απλά υπήρξα τυχερή σε πολλά και άτυχη σε κάποια άλλα. Το κουμπί μου δεν είναι ούτε η εμφάνιση μου ούτε η εξυπνάδα μου, μ'έχει διαβεβαιώσει η μάνα μου και για τα δυο και ποτέ δεν ήταν αποδεκτή η συγνώμη ούτε με πετάρισμα των ματιών ούτε λόγω ευφυούς απάντησης. Δεν ήταν άλλοθι για κανέναν, όχι μόνο για μένα. Άλλο κουμπί είχα, ήξερα ποιο είναι και έναν άφησα να το πατήσει.

Η Α, μπα απαντάει στην #1 και ο στόχος της είναι η κοπέλα, όχι οποιοσδήποτε κοντινός. Αυτή κινδυνεύει, όχι επειδή ο φίλος της ΕΙΝΑΙ κακός αλλά επειδή εκείνη ΕΧΕΙ αυτό το κουμπί. Όχι επειδή όλοι οι άντρες θα το κάνουν αλλά επειδή αρκεί μόνο ένας από αυτούς, που κι εσύ ξέρεις ότι υπάρχουν. Δεν απαντάει ακριβώς σε προσωπικό επίπεδο κατά τη γνώμη μου. Ναι μεν απαντάει σε ένα πρόσωπο, αυτό που θέτει την ερώτηση, αλλά ταυτόχρονα απαντάει και σε όσα ακούνε. Και δυστυχώς προσπαθεί να την προστατεύσει, επειδή δεν το έκανε εγκαίρως το πρόσωπο που όφειλε να το κάνει, επειδή δυστυχώς κάποιοι άντρες δεν είναι σαν εσένα καλέ μου Ανώριμε, αλλά ανήκουν σ'εκείνους που πιστεύουν ότι βγαίνουν για κυνήγι. Και ως γνωστόν, ο φόβος φυλάει τα έρμα.
Η μεγαλύτερη διαφορά μας και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο εμπόδιο για να καταφέρετε να μας καταλάβετε οι περισσότεροι, είναι ότι δεν βιώνετε την απειλή, τον φόβο, με τον ίδιο τρόπο. Άλλοι από φυσικού τους, άλλοι από αδιαφορία, άλλοι από αδυναμία. Και κάποιοι επειδή ίσως καταρρεύσουν αν θυμηθούν τι έπαθαν κάποτε ή τι έκαναν κάποτε. Όσο κι αν σας καταλαβαίνω, όσο κι αν σας αγαπώ, πρέπει να προστατεύσω εμένα πρώτα. Έτσι είναι η φύση.
Κι εγώ νομίζω ότι ο φίλος της #1 δεν το λέει από κακία κι εγώ επίσης δεν βγάζω νύχια άμα τη εμφανίσει. Αν όμως έπρεπε να απαντήσω στην #1, όπως η Α,μπα θα της απαντούσα, γιατί ξέρω, από προσωπική πείρα, ως γυναίκα, ότι είναι πολύ επικίνδυνο να πεις σ'ένα κορίτσι "δεν το κάνει από κακία, φύγε όμως", γιατί δε θα φύγει, θα υπερισχύσει η σκέψη ότι την αγαπάει κατά βάθος και θα μείνει. Και θα είμαι συνυπεύθυνη κι ας είναι ενήλικη.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ