Αναφορά σχολίου
Για τον Ρένο Αποστολίδη το δέχομαι, αλλά από πότε η Μαλβίνα Κάραλη αποτελεί το μέτρο του πνευματικού ανθρώπου; Αν θέτεις αυτήν ως μέτρο σύγκρισης, δεν είναι να απορεί κανείς, μια χαρά είναι ο σεφερλιδικός πάτος που υπερασπίζεσαι. Και εν πάση περιπτώσει, όσοι διαφωνείτε με τα όσα έγραψε, δεν υπεισέρχεσθε διόλου στο περιεχόμενο των δηλώσεων της παρά μόνο επιδίδεστε είτε σε ad hominem επιθέσεις ώπως κάνεις εσύ είτε πετάτε την μπάλα στο θεό, όπως έκανε και ο ίδιος ο συμπαθής κωμικός στην συνέντευξη. Ειδικά αυτή η νεοελληνική καραμέλα του εγώ είμαι αυτοδημιούργητος, δεν τα παίρνω από κανέναν, προσπαθεί διακαώς να το παίξει outsider ενώ είναι βουτηγμένος μέχρι τα αυτιά και ακόμα παραπέρα στον βόθρο του διανοητικού λουμπενισμού και της ηθικής σήψης που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος περιώνυμου λαού στον οποίο ομνύει και ο ίδιος εδω. Ο κύριος αυτός συμβάλλει στον και αναπαράγει τον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας, ξεκάθαρα, με το να έχει στις επιθεωρήσεις του σκετσάκια με Αλβανό μετανάστη όπου του λέει σε απόλυτα σοβαρό ύφος "ήρθες στην Ελλάδα και σε κάναμε άνθρωπο και θέλεις και μισθό;" και δώστου από κάτω χειροκροτήματα και επευφημίες από το λαϊκό κοινό.

Για να μην σχολιάσουμε την ανταπάντηση του ότι "εντάξει, με κατηγορούν εμένα για ρατσισμό αλλά αυτά που λέει η Ακρίτα για μένα δεν είναι ρατσιστικά;". Φοβερός συλλογισμός! Μας απομένει να θαυμάσουμε την διάνοια και την λογική επιχειρηματολογία αυτού του ανθρώπου. Το να κάνει κάποιος κριτική σε μία καλλιτεχνική δραστηριότητα, οσοδήποτε δριμεία, τραβηγμένη και άδικη ακόμα και αν είναι αυτή (η κριτική) εξισούται με τον...ρατσισμό! Με το να χαϊδεύεις τα πιο ποταπά ένστικτα του συμπλεγματικού, σχιζοφρενούς αυτού ανθρωπότυπου που γεμίζει αθρόα τις αίθουσες των παραστάσεων του, που νομίζει ότι όλοι του χρωστάνε και όλοι του φταίνε, όλοι τον αδικούνε και τον επιβουλεύονται, κρυφά δε τον ζηλεύουν κιόλας για την ιστορία του και τα εξωπραγματικά του χαρίσματα, οι Γερμανοί και οι Άγγλοι και οι Γάλλοι όπως λέει στο βίντεο. Ο μικρομεγαλισμός του Έλληνα Ρωμιού, η καρμιριά του βαθιά παρηκμασμένου, παραγκωνισμένου από τις διεθνείς εξελίξεις έθνους που κοιτάει να πιαστεί από τα τσαρούχια του Παπαφλέσσα, τα ράσα του τραγόπαπα και την περικεφαλαία του Βουκεφάλα. Η κοινωνική και πολιτική καθυστέρηση των πιο αντιδραστικών, οπισθοδρομικών, πιο "μαύρων" τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, αυτοί είναι το κοινό του, αυτούς υπερασπίζεται. Ελιτισμός; Μπορεί, και λοιπόν; Είναι κακό; Έχει πάντα δίκιο ο λαός;

Στο μόνο που έχει δίκαιο είναι για τα ιδιαίτερα γνωρίσματα ορισμένων σωματότυπων, όπως τα παραπανίσια κιλά ή η μεγάλη μύτη κ.λπ., τα οποία όντως αποτέλεσαν και δύνανται να αποτελέσουν υλικό για διακωμώδηση, σάτιρα, όπως στις λαμπρές στιγμές του βωβού ή του ομιλούντα κινηματογράφου και με τα συγκεκριμένα παραδείγματα που αναφέρει.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ