Αναφορά σχολίου
8 ΣΠΑΝΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Με την κλιμακωση στη Μεση Ανατολη ( Γαζα, αμερικανικη πρεσβεια, την προχτεσινη πρες κονφερανς Νετανιαχου για την Περσια ), καλο ειναι να δουμε με σχετικη ειλικρινια λιγα σπανια μα και σημαντικα πραγματα για τη χωρα του Ισραηλ.

1 ) Το μανιφεστο που δωθηκε στον Νετανιαχου το 1996 ( οταν ηταν - οπως και τωρα - πρωθυπουργος της χωρας του ) προτεινοντας του λιγο-πολυ να επιτεθει σε Ιρακ, Συρια και Περσια, εχει γραφτει απο τρεις αμερικανους εβρα’ι’κης καταγωγης πολιτικους επιστημονες, που δουλευαν για την αμερικανικη κυβερνηση. Ειναι οι Περλ, Φα’ι’θ και Γουρμσερ.

Παροτι το χαρτι που λεγεται “Clean Break” γραφτηκε με γνωμονα την ασφαλεια του Ισραηλ και ΜΟΝΟ, και παρουσιαστηκε στον Νετανιαχου το 96, εγινε επισημη εξωτερικη πολιτικη της Αμερικης ( το 2002 ) μεσω των πιο πανω κ αλλων ομοεθνων τους κυριως, οι οποιοι λεγονται νεοσυντηρητικοι.
Εδω η wikipedia ιστοσελιδα του μανιφεστου Clean Break : https://en.wikipedia.org/wiki/A_Clean_Break:_A_New_Strategy_for_Securing_the_Realm

Oπως και σε καθε ενεργεια των νεοσυντηρητικων υπαρχει παντα μια επικοινωνιακη διασταση οπου σπιναρεται η αληθεια για να μη γινουν κατανοητοι. Ετσι πχ μπορει να δηλωνουν ορισμενοι οτι ο Νετανιαχου δεν ακολουθησε πιστα τις οδηγιες του μανιφεστου στο ζητημα της οικονομικης βοηθειας απο Αμερικη, αλλα τα γεγονοτα αποδυκνειουν το αντιθετο. Tον Ιουλιο του 96, ο Νετανιαχου προτεινε σε ομιλια του στο αμερικανικο Κογκρεσο οτι θα ηθελε να αρχισει η απεξαρτηση της χωρας του απο την Αμερικη, κατι που ξεχαστηκε αργοτερα οταν καταλαβαν οτι τους συμφερε να τη διατηρησουν. ( Πηγη : ΝΥ Τα’ι’μς : 27 Ιαν 98 ).
Η Κορεα συμπεριληφθηκε στον “αξονα του διαβολου” απο μια ιδεα του κειμενογραφου του Μπους 2, νεοσυντηρητικου εβραικης καταγωγης και φανατικου σιωνιστη, Ντε’ι’βιντ Φρουμ. Ηταν ενα κλασσικο ξεκαρφωμα ( πολλοι δημοσιογραφοι οπως ο Μαθιους στο Μ-σ-ν-μπ-σι γελουσαν ).
Το Κοσοβο και ο περιβοητος “ανθρωπιστικος πολεμος” του 1999 σ' αυτο, εγινε για να εγκαθυδριθει ο θεσμος του προληπτικου πολεμου που χρησιμοποιηθηκε λιγα χρονια αργοτερα στο Ιρακ.

Για τον πολεμο στο Ιρακ το 2003, η αμερικανικη αριστερα προτεινε οτι οφειλεται στον ιμπεριαλισμο που προμοταρουν οι διαφορες πετρελα’ι’κες εταιρειες. Δε χρειαζεται κανεις να διαβαζει το περιοδικο “Πετρελαιο και Γκαζι” για να καταλαβει οτι ολες οι ενδειξεις οδηγουν αλλου.
Που ειναι οι μπιζνες των πετρελα’ι’κων στη Μεσοποταμια σημερα ;
Σιγουρα η Αμερικη δε πολεμα για το πετρελαιο της Συριας… το δε πετρελα’ι’κο λομπι στην Αμερικη εχει χασει πολλαπλες μαχες να κανει μπιζνες με την Περσια απο το ισραηλινο λομπι, το περιβοητο Ε’ι’πακ AIPAC.
Ειναι λοιπον απαραιτητο να κυτταξουμε κατα ποσο το ισραηλινο λομπι και η χωρα που εκπροσωπει επαιξε καποιο ρολο να σπρωξει την Αμερικη σε πολεμους που η ιδια δεν ηθελε.
2 ) Το 2006 λοιπον δημοσιευεται ενα αρθρο στην Αγγλια και για πρωτη φορα ενα βιβλιο ( βασισμενο στο εν λογω αρθρο ) με θεμα το Λομπι, γραμμενο απο δυο απο τους πιο εγκριτους πολιτικους επιστημονες στην Αμερικη : τον Τζον Μερσχα’ι’μερ ( Πανεπιστημιο του Σικαγου ) και τον Στεφεν Βολτ ( Πανεπιστημιο του Χαρβαρντ).

Εδω δυο βιντεο και ενα αρθρο-συνεντευξη για το βιβλιο τους :

2α ) John Mearsheimer and Stephen Walt - The Israel Lobby and US Foreign Policy
https://www.youtube.com/watch?v=rzXS3tmZrcU

2β ) Walt on Aipac
https://www.youtube.com/watch?v=XBOp9ibbHMY

2γ ) Μια συνεντευξη απο το 2008. Προς το τελος, ο Μερσχα’ι’μερ επιχειρηματολογει γιατι οι πετρελα’ι’κες εταιρειες δε σπρωχναν για πολεμο
https://www.counterpunch.org/2008/02/11/the-power-of-the-israel-lobby-2/
MEARSHEIMER: With regards to the question of oil, there is hardly any evidence that oil was driving the Iraq war. Except for Kuwait, none of the oil producing states favored the war. And even though Kuwait favored the war, it didn’t push the U.S. hard to attack. Saudi Arabia was opposed to the war, as were the other oil producing states in the regime. There is hardly any evidence that I’m aware of that the oil companies which were pushing this war. The oil companies wanted to cut a deal with Saddam, so they could help him develop his oil fields, move his oil around the globe, and make lots of money in the process. The basic problem is there is not a lot of evidence to support the idea that oil was driving this war.

3 ) Η Λεσλι κι ο Αντριου Κομπερν
Το 1991, γραφτηκαν στην Αμερικη τα δυο καλυτερα βιβλια της καινουργιας δεκαετιας που αφορουσαν ενεργεια και την κρυφη σχεση μεταξυ Αμερικης και Ισραηλ :
3α ) Samson Option του βραβευμενου με Πουλιτζερ αμερικανου δημοσιογραφου του περιοδικου New Yorker Σε’ι’μουρ Χερς και

3β ) “Dangerous Liaison” απο ενα απο τα πιο γοητευτικα και πανισχυρα ζευγαρια δημοσιογραφων στην Αμερικη, των Αντριου και Λεσλι Κομπερν. Ο Αντριου ειναι αδελφος των Πατρικ και Αλεξαντερ, πασιγνωστων δημοσιογραφων στην Αμερικη ( φιλοι της κλικας Χιτσενς-Ε’ι’μις ).

Το βιντεο-συνεντευξη που δωσαν το 91 στο C-Span, δειχνει την ποιοτητα τους. Το ζευγαρι παντρεμενο στο Σαν Φρανσισκο το 77, εχει τρια παιδια.
Εδω το βιντεο με πολλα στοιχεια για το Ισραηλ και πολλα νεα, πχ για τον πολεμο των 6 ημερων, πολλες προσωπικοτητες της χωρας οπως τον κυριο Ουζι, κοκ.
https://www.youtube.com/watch?v=FqzvXCzXZg8

4 ) San Francisco Chronicle - Δευτερα 25 Μαιου 1998 - σελ Α10
Ενα σουπερ σπανιο και σχετικα απιστευτο 20-χρονο αρθρο απο το 1998 ( που δεν υπαρχει διαδικτυακα ), στην mainstream εφημεριδα ΣΦ Κρονικολ για την εποχη που ο Νετανιαχου ρεζιλευε τον Μπιλ Κλιντον και το αμερικανικο Κογκρεσο ( 9η παραγραφος αναφερει οτι ο Νετανιαχου ελεγχε το Κογκρεσο ) ! Αυτα το 1998 !

U.S. Lawmakers Back Netanyahu, Reject Clinton Plan

U.S. Congressional leaders rejected the Clinton administration’s policy toward Israel and Middle East peace yesterday, voicing strong support for Prime Minister Benjamin Netanyahu’s hard-line policies.

“It is clear to us that as Americans…we have no role in telling you or others what their position should be on making peace,” House Minority Leader Dick Gephardt told a news conference before the representatives met privately with Netanyahu.

According to participants in the meeting, the lawmakers upbraided U.S. Ambassador to Israel Edward Walker in front of Netanyahu for asking Israel for concessions in the peace talks.

House Speaker Newt Gingrich, a harsh critic of the Palestinians , said the U.S. State Department has always “been tilted toward the Arab World.”

The eight-member delegation, in Israel for four days, arrived at a time when the White House is putting pressure on Israel to withdraw from a further 13 percent of the occupied West Bank.

Netanyahu has resisted the proposal, saying that such a large move would endanger Israel’s security.

Israeli officials said Gingrich and Gephardt urged Netanyahu to go even further that he deems wise or necessary in challenging the Clinton administration’s Middle East policy.
The officials said the Israeli leader was told he would be backed to the hilt in any ultimate showdown with President Clinton and that he legislators are prepared to do everything in their power to ensure that he wins such confrontation.

Confident of such solid support in Congress, Netanyahu has scorned the Clinton administration’s pressure for concessions to the Palestinians.

“Netanyahu has no peer when it comes to understanding the American arena,” said Nahum Barnea, a leading political commentator for the Israeli daily Yedioth Ahronoth. “He knows that U.S. officials, from Albright down, are angry yet helpless. He also knows he can always beat them because he owns the U.S. Congress.”

The U.S. lawmakers, who also will meet with Palestinian President Yasser Arafat on Wednesday, bowed to a Clinton administration request and canceled a visit to the possible site of a new U.S. embassy in Jerusalem.

The United States keeps its embassy in Tel Aviv to avoid taking sides in the dispute between Israelis and Palestinians over their claim to Jerusalem as their capital.

But the U.S. Congress has overwhelmingly voted in recent years to support transferring the embassy in Jerusalem - a move that most diplomats say would destroy U.S. ability to act as a neutral referee in the peace talks.

But Gingrich said he will not “lecture” Arafat and hopes for a “friendly” get-together. But he also requested that chief Palestinian negotiator Saeb Erekat be barred from the meeting.

Erekat, a high-ranking Arafat aide, warned last week that Palestinians could respond with violent protests if Gingrich went ahead with a planned visit to the proposed embassy site.

“Mr Gingrich is the baby of the Israel lobby in the United States,” said Arafat spokesman Marwan Kanafani. “Our man ( meaning Arafat ) is extremely polite.

( Source : San Francisco Chronicle - May 25 1998 : p A10 )


5) Ενα αλλο σπανιο απο την SF Chronicle της 12 Σεπτ 2013 σελ Α1 και Α6, οπου αναφερεται οτι το Ισραηλινο λομπι ζητα να κτυπηθει η Συρια ! Αυτα το 2013 και ο λογος δεν ηταν το πετρελαιο αλλα η Περσια !

Israel lobby, Congress allies lack unity on Syria

Καντε scroll down εκει που λεει "limited strike"...
Το Ισραηλινο Λομπι Ε'Ι'ΠΑΚ ειναι το μοναδικο Λομπι ξενης χωρας - περαν της Αμερικης - που ηθελε να κτυπηθει η Συρια.

https://www.sfgate.com/politics/joegarofoli/article/Israel-lobby-Congress-allies-lack-unity-on-Syria-4807123.php ;

6) Ποσο κοστισε το νεοσυντηρητικο προτζεκτ στο Ιρακ και τη Συρια ;
α ) Ιρακ
Τουλαχιστον μισο εκατομμυριο ιρακινοι νεκροι. 4.400 αμερικανοι νεκροι. Πανω απο τρια τρισεκατομμυρια δολαρια και μια απο τις πιο ιστορικες χωρες στον κοσμο πληρως κατεστραμενη. ( Πηγη : ΝΥ Ταιμς, σε αρθρο αποψης του δημοσιογραφου Νικολας Κριστοφ της 22 Μαρτιου 2018 σελιδα / Α21 ).
β ) Συρια
Στα 7 χρονια που η Συρια βρισκεται σε εμπολεμη κατασταση, εχει χασει κι αυτη μισο εκατομμυριο ψυχες, πολυ περισσοτερους τραυματιες, η μιση χωρα εχει γινει προσφυγας πολεμου με τουλαχιστον 5 απο τα 22 εκατομμυρια του πληθυσμου της να χουν μεταναστευσει στο εξωτερικο. Η ιστορικη χωρα της Συριας - οπως και το Ιρακ - εχει καταστραφει.
( Πηγη : Τσαρλς Γκλας - The New York Review of Books - 8 Μαρτιου 2018 / σελιδα 18 )

7 ) Το Ισραηλ συνεργαστηκε με φασιστικα και ρατσιστικα καθεστωτα οπως το παγκοσμιο σιωνιστικο κογκρεσο συνεργαστηκε επισημα με τον ιταλικο φασισμο.
Συνεργαστηκε λοιπον με την κυβερνηση απαρτχα’ι’ντ της Νοτιου Αφρικης και πολλων φασιστικων κυβερνησεων στη Κεντρικη Αμερικη.
Ο Τζεφρε’ι’ Μπλανκφορτ ειναι ενας εβρα’ι’κης καταγωγης φωτογραφος-ακτιβιστης απο το Μπερκλε’ι’ της Καλιφορνιας. Εδω μια ραδιοφωνικη συνεντευξη του που μιλα για την υποκρισια του Νοαμ Τσομσκι και την συμπεριφορα των αριστερων αμερικανων-εβραιων που αφορα την Νικαραγουα, Σαλβαδορ και Γουατεμαλα.
https://www.youtube.com/watch?v=mWyjM12uxz8

Το 2003 τυπωσε ενα βιβλιαρακι για το Λομπι και την υποκρισια της αμερικανικης αριστερας, συμπεριλαμβανομενου του Τσομσκι.

8 ) Για την αρχιτεκτονικη της Παλαιστινης, τα “Γκετο της Βαρσοβιας” μεσα στο Ισραηλ, δειτε 6:20 στο πιο κατω βιντεο
Για τα ανθρωπινα δικαιωματα δειτε το 10:36.
6:20 κ 10:36 Το βιντεο εχει δημιουργηθει απο μια κοπελια απο την Καλιφορνια, στο Πλεζαντον.
https://www.youtube.com/watch?v=HxvNZisaB8E

Και γι αυτους που εχουν ξεχασει τα χρονια του Κλιντον, δινω πιο κατω μια βινιετα για τους συμβουλους του απο το 1000-σελιδο κλασσικο βιβλιο του Ρομπερτ Φισκ για τη Μεση Ανατολη.
"All the while, U.S. "peace envoys" continued to visit Netanyahu and Arafat as part of America's "impartial" stewardship of the Middle East "peace". Every Palestinian knew that the four principal members of this team were Jewish. There was no public discussion in the Western press of the ethnic makeup of the American team. Nor, in principle, should there have been. American foreign service officers or appointees- like any other citizens of a democracy- should hold their posts regardless of their ethnic or racial origins. But Dennis Ross, the lead negotiator, was a former and prominent staff member of the most powerful Israeli lobby group, the American Israel Public Affairs Committee.

This was rarely mentioned in the American press, but was surely a matter of vital importance. If the chief negotiator had been the ex-staffer member of an Arab lobby group, Israel would have made its views known at once. And if all four main negotiators had been Muslims, be sure that this would be a matter of legitimate discussion in the world's press.

In the Israeli press, however, the membership of the American team was a matter of comment. When the Ross delegation came to Jerusalem, the Israeli newspaper Maariv called it " the mission of four Jews " and talked about the Israeli connections of the men. Israeli journalists noted that one of them had a son undergoing military training in Israel. It was the Israeli writer and activist Meron Benvenisti who highlighted this in Haaretz. The ethnic origin of U.S. diplomats to the Middle East to promote peace, he wrote, may be irrelevant, but it is hard to ignore the fact that manipulation of the peace process was entrusted by the U.S.. in the first place to American Jews, and that at least one member of the State Department team was selected for the task because he represented the view of the American Jewish Establishment.

The tremendous influence of the Jewish establishment on the Clinton administration found its clearest manifestation in redefining the "occupied territories" as " territories in dispute." The Palestinians are understandably angry. But lest they be accused of anti-Semitism, they cannot, God forbid, talk about Clinton's " Jewish connection"...

Nor did we as journalists dare to raise this issue. To do so would have brought the inevitable charges of anti-Semitism, racism, bias. It was quite acceptable for Israel's supporters to raise issues of family or national origin if others criticised its actions.

When, for example, the UN Secretary General, Boutros Boutros-Ghali instructed his military adviser, Dutch Major General Franklin van Kappen, to conduct an investigation into the Israeli massacre of 106 Lebanese refugees at the UN base at Qana in southern Lebanon in 1996, a pro-Israeli newspaper condemned the decision on the grounds that van Kappen came from a country which had surrendered its Jews to the Nazis in the Second World War. Yet when a former AIPAC staff member ( D. Ross ) was appointed America's top peace negotiator, no questions were asked. Thank God, I often remark, for Israeli journalism."

Πηγη : (Fisk 2005 : σελιδες 438,439 )

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE ΔΗΜΟΦΙΛΗ